ตอนที่ยี่สิบสี่ แผนการลับของท่านดยุก
“นี่เป็แค่ขั้นตอนเริ่มต้นเท่านั้นข้าจะหาสถานที่ลับให้พวกเ้าฝึกฝน ข้าจะติดต่อ..”
..
คนร่างั์คนหนึ่งที่ยกรถม้าได้ด้วยมือข้างเดียวท่ามกลางความใของชาวบ้านรอบข้าง
“..จอมพลังบาบารัสคนเถื่อนจากแดนเหนือ ผู้ที่ได้ฉายาว่าคนที่ทรงพลังที่สุดในแผ่นดินนี้ข้าจะให้เข้ามาฝึกสอนการเป็จอมพลังให้กับพวกเ้า..”
..
มนุษย์หนูตัวหนึ่งหลบซ่อนอยู่ในถ้ำ
“อาชญากรผู้เชี่ยวชาญด้านการหลบหนีและทริกในการต่อสู้สปินนิ่งเทล ข้าจะให้พวกเ้าเผชิญหน้าในการเตรียมพร้อมกับการต่อสู้โดยใช้ทริกที่ไม่เหมาะกับอัศวินเ้าอาจจะไม่ใช้ทริกที่สกปรกแต่เ้าต้องพิชิตทริกทุกอย่างที่หมายชีวิตข้าให้ได้”
..
นักล่าเงินรางวัลผู้หนึ่งที่ได้รวบรวมของที่ระลึกเช่นเหรียญและแหวนของคนที่เขาพิชิตได้มา
“เวเฮเมียร์ นักล่าเงินรางวัลนักดาบผู้มีชื่อเสียงว่าหน้าเงินที่สุด “และเป็ระดับรองบอสของเื่ด้วยล่ะ สกิลที่ฆ่าได้ทันทีถ้ามีค่าหลบหลีกหรือค่าโชคluck ไม่สูงพอแต่แน่นอนหากได้ไอเท็มบางอย่างหรือสกิลบางอย่างที่แก้ทางเวเฮเมียร์ได้การต่อสู้กับเขาก็ง่ายขึ้น เพราะทางเทคนิคเวเฮเมียร์พลังชีวิตไม่เยอะเท่ากับสัตว์อสูร แต่การโจมตีนั้นแรงมากๆ
“เขาจะมาสอนพวกเ้าในการต่อสู้ด้วยดาบและการต่อสู้ในสมรภูมิด้วยเงินมหาศาลที่ข้าจ้างเขามาอย่าทำให้ข้าผิดหวัง”
..
นักรบคนหนึ่งหนวดเคราขาว เกราะสีเงินขาวสะท้อนแสงแดดสั่งบัญชาการรบให้เผาป้อมค่าย
“กริฟกาเรียน”หรือตัวละครเลียนแบบกรีฟีท แต่เป็เวอร์ชั่นแก่แล้วของเกมส์นี้นั่นเอง
“ผู้ฆ่าล้างสังหารหมู่แห่งฟอร์ทแลงกัวร์แม่ทัพผู้สร้างปาฎิหาริย์”
คราวนี้แม้แต่คนรอบข้างก็สะท้านไปทั้งร่างทั่วห้องไม่มีใครไม่เคยได้ยิน ชื่อกริฟกาเรี่ยน แม้แต่คนที่ด่าเขามากที่สุด หรือศัตรูที่ชิงชังเขาไม่มีใครไม่ยอมรับเื่ฝีมือการรบหรือการบัญชาการของเขา แต่นิสัยของเขาที่เข้ากับชนชั้นสูงไม่ค่อยได้และความโหดร้ายในกลยุทธของเขานี่สิ ที่ทำให้แต่ละคนรับไม่ค่อยได้
ส่วนผมคิดง่ายๆว่า หากาเกิดขึ้นเอากริฟกาเรียนมาอยู่ข้างเดียวกับผมก็คงจะสบายใจกว่าเอากริฟกาเรียนไปตกอยู่ในมือของคนอื่นๆ
ผมพอรู้เทคนิคการเล่นเกมส์หรืออาจจะวางแผนกลุ่มเล็กๆหากเอาสกิลของเกมส์มาใช้ในชีวิตจริงได้
แต่ผม้าคนที่บัญชาการรบเป็จริงๆตามเนื้อเื่ กริฟกาเรี่ยนนั้นเก่งที่สุดในการบัญชาการรบ เอาชนะเขาได้ด้วยพลังโกงของนางเอกกับความเทพของระดับผู้กล้าแห่งยุคของพวกองค์ชายและจำนวนทหารที่มากกว่าถึงจะพอเอาชนะกริฟกาเรี่ยนที่าเ็และจำนวนทหารน้อยกว่าได้แถมทหารใต้การบัญชาการของกริฟกาเรียนติดค่า unbreakable ตีไม่แตกอีกต่างหาก ต้องฆ่าพวกนี้จนคนสุดท้ายไม่อย่างนั้นกริฟกาเรี่ยนจะไม่แตกกระบวนทัพเด็ดขาด
คนที่เงินสามารถซื้อได้ก็ซื้อมาไว้ข้างผมก่อนไม่เสียหลาย
อันที่จริงความสามารถ “ไม่แตกทัพ” unbreakable นี่ของนางเอกก็มีแต่กริฟกาเรี่ยนอาจจะเป็คนที่มีสกิลแบบตรงข้ามแต่ดันให้ผลแบบเดียวกันก็ได้
แรมเบิร์ตหน้าซีดกล่าวว่า
“ท่านดยุกกริฟกาเรี่ยนนี่มันจะไม่ดีไม่งาม...”เขาพูดถูกเผง
เพราะพอมีชื่อกริฟกาเรี่ยนแล้วคนหนึ่ง บาบารัสที่เป็คนต่างเผ่า สปินนิ่งเทลที่เป็อาชญากรเดมิฮิวแมน เวเฮเมียร์ที่เป็นักล่ารับจ้างกลายเป็ของไม่สำคัญไปเลย
เพราะโดนชื่อเสียงและปัญหาที่มาจากกริฟกาเรี่ยนกลบไปหมด
“เ้าไม่ต้องคิดมากแรมเบิร์ตเอ๋ยหากข้า้าสร้างกองทัพที่แข็งแกร่งที่สุดในแผ่นดิน ข้า้ากริฟกาเรี่ยนเพื่อหล่อหลอมกองทัพของเราให้เป็กองทัพที่แข็งแกร่งที่สุด และหล่อหลอมพวกเ้าให้เป็ดาบที่แข็งแกร่งที่สุดและโล่ที่แข็งแกร่งที่สุดของข้า”
ผมต้องทำท่ากระซิบกระซาบแบบท่านดยุกที่วางแผนร้าย
“และเหนืออื่นใดนี่คือแผนการลับของข้าที่สำคัญมาก พวกเ้าเป็ที่ไว้ใจของข้ามาก จนข้าเปิดเผยแผนการนี้ให้ฟัง”
ผมทำท่ากระซิบกระซาบให้พวกนี้ฟังทั้งที่ก็มีพี่กล้ามอยู่รอบข้างตั้งหลายสิบคนรวมทั้งทาสสาวต่างๆด้วย
แต่ท่าทางแรมเบิร์ตจะมองไม่เห็นพวกนี้เป็มนุษย์เลยผงกศีรษะอย่างดีใจ
“เข้าใจแล้วขอรับข้าจะไม่ทำให้ท่านดยุกผิดหวังจะทำให้กองทัพของเราเป็กองทัพที่เข้มแข็งที่สุดในแผ่นดินให้ได้”
แรมเบิร์ตเอามือตบอกและเหล่าเรนโบว์ไนท์ก็เอาดาบชี้ขึ้นฟ้าร้อง
“เฮ้”
ดังสนั่นไปทั่วทิศทางแสดงการรักษาความลับได้ดีมากเ้าพวกนี้
นั่นล่ะดีมากเอาตัวปัญหาไปรวมกันไว้ในที่ลับๆและแกล้งๆทำเป็ลืมๆไปว่ามีพวกนี้อยู่จะสบายสมองเราไปเยอะเลยเพื่อไม่ต้องกังวลว่าพวกนี้จะไปก่อเื่ที่ไหน
คนสำคัญจริงๆคือกริฟกาเรี่ยนล่ะนะต้องเอาตัวมาให้ได้ไม่ว่าต้องจ่ายเงินมากแค่ไหน เพราะการมีเขาอยู่หรืออย่างน้อยฝ่ายศัตรูไม่มีเขาอยู่และไม่มีพวกขี้โม้ระดับนางเอกมาสู้ด้วยโอกาสชนะของผมก็ชิลๆแล้วไม่ว่าสู้กับใครก็ตามในแผ่นดินนี้
“วางใจเถอะแรมเบิร์ตเอ๋ยแผนการของข้าต้องประสบผลแน่ บุฮิบุฮิ บุฮิ” แค่พวกเอ็งไม่ไปก่อเื่ผมก็ขอบคุณพระเ้าแล้ว
7K
