สุดยอดพ่อบ้าน HERO กู้โลก

ตอนที่ 58

“ในที่สุดก็ถึงชั้นที่แปดให้ตายเถอะเสียเวลาไปตั้งสามสิบนาที” สตีฟบ่นออกมาพลางนึกถึงชั้นเมื่อครู่ที่พึ่งจะเดินลงมา ชั้นเมื่อครู่นั้นดันเป็นชั้นที่เป็นสระน้ำนึกไม่ถึงว่าห้องทดลองใต้ดินแห่งนี้นั้นจะมีชั้นที่ถูกสร้างเป็นสระน้ำเพื่อใช้เลี้ยงพวกสัตว์น้ำกลายพันธ์

“แต่ก็ดีถือว่าได้วัตถุดิบอาหารทะเลเก็บไว้เป็นสต็อกเพิ่ม” สตีฟพูดตอนนี้ตัวสตีฟนั้นไม่ค่อยเดือดร้อนเรื่องเงินเพราะมีอยู่ในบัญชีตั้งหลายร้อยล้านสตีฟนั้นยังไม่รู้เลยว่าจะนำเงินมหาศาลขนาดนี้ไปทำอะไรดี

“เอาล่ะชั้นนี้จะมีตัวอะไรนะ” สตีฟพูดพลางเดินลงบันไดมาและดูชั้นที่แปดก่อนจะต้องแปลกใจเพราะประตูกั้นชั้นที่แปดนั้นดันถูกปิดเอาไว้อยู่

“มันถูกปิดงั้นเหรอแปลกแฮะลงมาตั้งแปดชั้นพึ่งจะเจอชั้นที่ประตูกั้นถูกปิดเอาไว้” สตีฟพูดอย่างแปลกใจก่อนจะออกแรงเปิดมันทันทีด้วยหมัด

ตู้ม !!!! ประตูกระเด็นหลุดออกไปทันทีหลังจากโดนสตีฟต่อยไปเต็มๆ

“หือนี่มันป่างั้นเหรอ !!!” สตีฟอุทานออกมาหลังจากชั้นที่แปด

“โคตรจะลงทุนเลยเล่นสร้างป่าในชั้นใต้ดินแบบนี้ สงสัยจำลองสภาพแวดล้อมให้ตัวอะไรซักอย่างสินะ” สตีฟพูดออกมาเพราะจากชั้นที่ผ่านๆมานั้นแต่ละชั้นจะถูกสร้างเพื่อจำลองสภาพแวดล้อมให้เหมาะแก่สัตว์กลายพันธ์ชนิดนั้นๆ

หรือจะปิดชั้นนี้แล้วลงชั้นต่อไปเลยดี ไม่สิลองสำรวจดูหน่อยดีกว่า สตีฟคิดในใจอย่างลังเลก่อนจะตัดสินใจเดินสำรวจดู

สวบ !! สวบ !! สวบ !! สตีฟเดินเข้าไปในป่าของชั้นที่แปดอย่างช้าๆ

“ดูเหมือนจะไม่มีตัวอะไรจริงๆสินะ” สตีฟเดินดูอยู่เกือบสิบนาทีจนมั่นใจว่าไม่มีสัตว์กลายพันธ์อยู่ที่ชั้นนี้แน่ๆจึงหันหลังกลับ

ระหว่างที่กำลังเดินกลับนั้นเองสตีฟก็บังเอิญได้ยินเสียงคล้ายมีใครอยู่ที่ด้านหลัง

แซ่ก !! แซ่ก !! สตีฟรีบหันไปตามเสียงทันทีก่อนจะเห็นว่าพุ่มไม้ตรงโคนต้นไม้มันขยับนิดหน่อย

ลมงั้นเหรอ ไม่สิชั้นนี้ไม่มีลมนี่ !! สตีฟคิดพลางหยิบมีดออกมาทันทีก่อนจะง้างมือเตรียมปามีดเข้าไปในพุ่มไม้นั่น

“เดี๋ยวก่อนๆ !!!” เสียงตะโกนของผู้ชายดังออกมาจากในพุ่มไม้นั่น

“คนงั้นเหรอ !!” สตีฟอุทานออกมาในที่สุดเขาก็รู้แล้วทำไมประตูชั้นนี้ถึงถูกปิดกั้นเอาไว้ที่แท้ก็เป็นฝีมือของคนนี้เอง

“ผมเป็นคนช่วยผมด้วย” เสียงผู้ชายคนนั้นดังขึ้นอีกครั้งสตีฟไม่รอช้ารีบวิ่งไปและเข้าไปดูในพุ่มไม้นั้นทันทีก่อนจะเห็นร่างของผู้ชายคนหนึ่งกำลังคลานอยู่กับพื้นร่างของเขาผอมมากๆบ่งบอกได้ว่ากำลังขาดสารอาหาร แต่เมื่อสตีฟมองไปที่ท่อนล่างของชายคนนั้นก็ต้องตกใจเพราะเขาไม่มีขา

“คุณบาดเจ็บ !!” สตีฟอุทานออกมาหลังจากเห็นว่าชายคนนี้นั้นบาดเจ็บที่ขา ไม่สิเรียกว่าบาดเจ็บไม่ได้หรอกเพราะขาของชายคนนี้ทั้งสองข้างมันถูกตัดออกไปไม่สิเหมือนถูกตัวอะไรกินไปมากกว่า สตีฟรีบตรวจสอบชายคนนี้ทันทีว่าเขาเป็นใคร

หน้าต่างชื่อ : โนนัลด์ ฟ็อกซ์ Level : 1อาชีพ : หัวหน้าห้องทดลองหมายเลข 6 อายุ : 40ฉายา : นักฝึกสัตว์
“หัวหน้าห้องทดลอง !!!” สตีฟอุทานออกมาหลังจากเห็นอาชีพของชายคนนี้

“ใช่ผมเป็นหัวหน้าห้องทดลองหมายเลขหกแห่งนี้ รัฐบาลเม็กซิโกส่งคุณมาช่วยเรางั้นเหรอว่าแต่จะให้ผมเรียกฉายาหรือชื่อของคุณ !!!” ชายคนที่ชื่อโรนัลด์ถามสตีฟ

“เรียกชื่อผมก็ได้และก็ผมไม่ใช่คนจากรัฐบาลคุณผมเป็นฮีโร่จากอเมริกากำลังทำภารกิจอยู่ แล้วเมื่อครู่คุณพูดว่าเรางั้นเหรอ ยังมีคนอื่นๆรอดอีกงั้นเหรอครับ” สตีฟถาม

“ได้คุณสตีฟแต่ว่าคุณนั้นไม่ใช่คนจากรัฐบาลเราสินะงั้นเหรอพวกนั้นทิ้งเราแล้ว” โรนัลด์มีสีหน้าผิดหวังทันทีที่ได้ยินสิ่งที่สตีฟบอก

“นี่คุณโรนัลด์ นอกจากคุณมีคนยังรอดชีวิตอีกงั้นเหรอครับ” สตีฟถามอีกครั้งหลังจากเห็นเขาไม่ตอบ

“อ๊ะใช่ๆ ยังมีอีกสี่คนพวกเราหนีลงมาที่ชั้นนี้ได้ทัน” โรนัลด์พูด

“แล้วขาคุณ !!” สตีฟจะถามเรื่องขา

“เสียมันไประหว่างหนีลงมาที่ชั้นนี้” โรนัลด์พูด

“แล้วคนอื่นๆหายไปไหนทำไมถึงให้คุณที่บาดเจ็บขนาดนี้คลานออกมา” สตีฟถามพลางตรวจดูบาดแผล แต่สตีฟไม่ใช่หมอเขาจึงไม่รู้ว่ามันเป็นยังไงแต่จากสภาพที่เห็นมันไม่น่าจะเป็นอะไรแล้วไม่อย่างนั้นคนๆนี้คงตายไปนานแล้ว

“ผมออกมาหาอาหารส่วนคนอื่นๆอาการสาหัสไม่ได้สติกันหมดเหลือแต่ผมที่อาการดีสุดและตอนที่ผมกำลังคลานหาอาหารอยู่นั้นผมก็ได้ยินเสียงฝีเท้าซึ่งจากการฟังพอจะเดาได้ว่าเป็นคนผมจึงรีบคลานตามมาก่อนจะเห็นคุณกำลังจะปามีดมาทางผมพอดี” โรนัลด์พูด

“อย่างนี้นี่เองว่าแต่คุณบอกว่าคุณอาการดีสุด !!!” สตีฟตกใจในสิ่งที่โรนัลด์บอกมากนี่เขาบอกว่าตัวเองอาการดีสุดงั้นเหรอ ถ้าอย่างนั้นคนอื่นๆล่ะจะไม่เหลือแต่หัวเลยรึไงเพราะขนาดคนอาการดีสุดยังขาขาด

“เอาล่ะคุณพาผมไปหาคนที่เหลือหน่อยเผื่อผมช่วยอะไรได้” สตีฟพูดก่อนจะอุ้มร่างของหัวหน้าห้องทดลองโรนัลด์ขึ้นมาเพื่อให้เขาชี้ทางว่าต้องไปทางไหน

“นึกไม่ถึงเลยนะว่าอเมริกาจะมีฮีโร่ที่เลเวลมากขนาดนี้อยู่ด้วยถ้าเป็นคุณไม่แน่ว่าบางทีอาจจะช่วยพวกเราออกไปได้” โรนัลด์พูดเพราะเขาตรวจสอบสถานะของสตีฟดูแล้วซึ่งทำเอาเขาตกใจมากเพราะสตีฟนั้นเลเวลถึงหนึ่งร้อยเจ็ดสิบ (ขึ้นมาห้าเลเวลระหว่างเดินลงมา)

“ว่าแต่สถานการณ์ด้านนอกเป็นยังไงบ้างพอจะเล่าให้ผมฟังคร่าวๆได้มั้ย” โรนัลด์ถามสตีฟ

“ได้ผมจะเล่าให้ฟัง” สตีฟพยักหน้าก่อนจะเริ่มเล่าสตีฟใช้เวลาเล่าสถานการณ์คร่าวๆไปสองนาที

“นี่เราเสียเม็กซิโกไปแล้วงั้นเหรอ !!!!” โรนัลด์อุทานอย่างตกใจหลังจากรู้เรื่องทั้งหมด

“ใช่แต่ผมเองก็นึกไม่ถึงเหมือนกันว่าจะยังมีคนรอดอยู่ที่เม็กซิโกมากขนาดนี้ขนาดแค่ผมลงมาสำรวจที่นี่แห่งเดียวยังเจอตั้งสองพันกว่าคน” สตีฟพูดออกมาเพราะไม่แน่ว่าคนที่รอดชีวิตคนอื่นๆอาจจะกำลังซ่อนตัวอยู่ตามอาคารบ้านเรือนต่างๆก็ได้

“คุณบอกว่าสองพันงั้นเหรอ !!” โรนัลด์ตกใจกับจำนวนที่ได้ยินเพราะห้องทดลองแห่งนี้นั้นมีเจ้าหน้าที่ทำงานอยู่แค่ไม่กี่ร้อยแต่มันมาจากไหนเป็นพัน

“พวกเขาอพยพมาจากด้านบนน่ะครับเห็นว่ามีคนที่มีสกิลค้นหาที่ปลอดภัยอยู่ ว่าแต่คุณฉายานักฝึกสัตว์งั้นเหรอ มันเกี่ยวอะไรกับที่ห้องทดลองแห่งนี้ทำหรือเปล่าแล้วรัฐบาลคุณสร้างห้องทดลองนี้ขึ้นมาทำไมกัน” สตีฟถามโรนัลด์ชั่งใจอยู่สามสี่วินาทีก่อนจะตอบสตีฟ

“อืม....ฉายาผมคือนักฝึกสัตว์ มันได้มาจากสกิลผมเองเพราะสกิลของผมนั้นสามารถใช้กับสัตว์กลายพันธ์ได้ดังนั้นผมจึงได้เป็นหัวหน้าห้องทดลองแห่งนี้ยังไงล่ะ รัฐบาลเรานั้น รัฐบาลเรานั้นตั้งใจจะใช้สัตว์ที่ผมควบคุมพวกนี้บุกโจมตีอเมริกาเพื่อก่อสงครามขึ้น” โรนัลด์พูดให้สตีฟฟังโดยไม่ปิดบังเพราะรัฐบาลทิ้งพวกเขาก่อนดังนั้นเขาจึงคิดว่าไม่จำเป็นต้องปิดบังอะไรอีกแล้ว และไม่แน่ว่าป่านนี้พวกนั้นอาจจะตายไปหมดแล้วด้วย

“บุกอเมริกา !!! นี่พวกนั้นคิดจะก่อสงครามงั้นเหรอ ทั้งๆที่โลกเป็นอย่างนี้ยังคิดอะไรแบบนี้อีก บ้ากันไปแล้ว” สตีฟอุทานออกมาอย่างตกใจ

“ใช่พวกนั้นบ้า ผมเองก็เช่นกันเพราะความอยากรู้ว่าสกิลของผมจะใช้ทำอะไรได้บ้างทำให้ผมทำการวิจัยและทดลองบ้าๆนี่ขึ้นมา แต่จู่ๆไม่กี่สัปดาห์ก่อนสัตว์กลายพันธ์พวกนั้นก็เริ่มไม่ฟังคำสั่งผม และนั่นคือจุดเริ่มต้นของฝันร้าย” โรนัลด์พูด

นั่นคงเป็นตอนที่เจ้าบอสเลเวลสองร้อยปรากฎตัวขึ้นสินะ มันคงมีอำนาจมากกว่าสกิลของหัวหน้าห้องทดลองคนนี้ ทำให้สัตว์กลายพันธ์ในห้องทดลองแห่งนี้หลุดจากสกิลของโรนัลด์ สตีฟคิดในใจ

“อ๊ะทางนั้นจะถึงที่ซ่อนของพวกเราแล้ว” โรนัลด์พูดพลางชี้ไปที่ต้นไม้ต้นหนึ่งซึ่งสตีฟก็เห็นว่ามันเป็นต้นไม้ธรรมดาๆเท่านั้น

“วางผมลง !!” โรนัลด์พูดสตีฟได้ยินดังนั้นก็วางร่างของเขาลงทันที

โรนัลด์คลานไปที่ต้นไม้นั่นก่อนจะทาบมือลงไปที่ต้นไม้ต้นนั้นจากนั้นก็มีเสียงอิเล็กทรอนิกดังออกมา

ข้อมูลพันธุกรรมถูกต้อง !!

หลังจากเสียงอิเล็กทรอนิกที่ดังมาจากต้นไม้หยุดลงสตีฟก็รู้สึกได้ว่าพื้นกำลังสั่น

“คุณสตีฟเดินมาตรงผมนี่ประตูกำลังจะเปิด” โรนัลด์พูดทำให้สตีฟแปลกใจประตูงั้นเหรอแต่ตอนนั้นเองพื้นที่สตีฟยืนอยู่จู่ๆมันก็แยกออก

เหวอ !!! สตีฟที่ไม่ทันตั้งตัวหล่นลงไปในรอยแยกของพื้นทันที

ตุบ !! ร่างของสตีฟตกลงมาประมาณสองเมตร

พรึบ !! จู่ๆไฟก็สว่างขึ้นมาทำให้สตีฟเห็นว่านี่มันคือห้องๆหนึ่งนั่นเองมันกว้างประมาณสามสามคูณสามเมตรเท่านั้นสตีฟเห็นร่างของคนอีกสี่คนกำลังนอนไม่ได้สติอยู่

พวกนี้คือคนที่รอดชีวิตงั้นเหรอ ไหนบอกว่าบาดเจ็บสาหัส ไม่เห็นจะมีแผลตรงไหนเลย สตีฟมองดูคนทั้งสี่ตอนนั้นเองโรนัลด์ก็ปีนลงมาจากด้านบนด้วยบันไดลิงที่ถูกสร้างเอาไว้และดูเหมือนเขาจะรู้ว่าสตีฟกำลังคิดอะไรอยู่เพราะโรนัลด์เห็นสายตาของสตีฟที่สำรวจร่างกายพวกคนที่นอนอยู่สี่คนนั่น

“พวกเขาไม่ได้บาดเจ็บภายนอกแต่พวกเขาบาดเจ็บภายในจากการสูดละอองพิษมากเกินไปขณะช่วยผมมาที่นี่” โรนัลด์พูด

“ละอองพิษ ???” สตีฟสงสัย

“ใช่ชั้นนี้นั้นเป็นชั้นที่ทดลองสัตว์กลายพันธ์เกี่ยวกับแมลง หลังจากพวกเราเสียการควบคุมไประบบก็ทำการชำระห้องทดลองที่ชั้นนี้อัตโนมัติด้วยการพ่นละอองพิษที่สามารถฆ่าแมลงพวกนั้นได้ออกมา และผลที่ได้คือมันทำให้ชั้นนี้ปลอดภัยแมลงพวกนั้นถูกละอองพวกนั้นย่อยสลายจนกลายเป็นฝุ่นไปหมด ถึงแม้ละอองพวกนั้นจะฆ่ามนุษย์ไม่ได้แต่มันก็ทำให้สมองพวกเขาค่อยๆตายเมื่อสูดดมมากเกินไป” โรนัลด์พูดออกมา

“นี่มีระบบแบบนั้นด้วยงั้นเหรอครับเนี่ย” สตีฟพูด

“ใช่มันมีอยู่ทุกชั้นแต่ว่าคนที่จะเปิดระบบนั้นได้มีแค่ผมเท่านั้นและต้องเปิดด้วยมืออีกด้วย ตอนที่เกิดเรื่องผมบังเอิญอยู่ที่ชั้นนี้พอดี” โรนัลด์พูดก่อนจะเอามือทาบไปที่กำแพงและประตูด้านบนก็ปิดลงอีกครั้ง

ตึง !! เสียงประตูถูกปิดจนสนิท

“แล้วห้องนี้มัน” สตีฟสงสัยเรื่องห้องนี้

“มันเป็นห้องหลบภัยฉุกเฉินที่สร้างเอาไว้น่ะ ห้องนี้มีอากาศถ่ายเทตลอดทำให้สามารถอยู่ในนี้ได้” โรนัลด์พูดก่อนจะหยิบอะไรบางอย่างออกมาจากกระเป๋า

“เปลือกไม้ ???” สตีฟพูดออกมาหลังจากเห็นสิ่งที่โรนัลด์หยิบออกมา

“อาหารของผมและของสี่คนนี้” โรนัลด์พูดก่อนจะหยิบเปลือกไม้นั่นเข้าปากและเคี้ยวๆจนละเอียดก่อนจะคายออกมาและค่อยๆเอามันป้อนใส่ปากของลูกน้องที่หมดสติอยู่หลังจากป้อนเข้าปากไปแล้วโรนัลด์ก็คลานไปที่มุมห้องก่อนจะหยิบแก้วขึ้นมาซึ่งสตีฟพึ่งจะเห็นว่ามีแก้วอยู่ตรงนั้นด้วย

โรนัลด์ไม่รอช้าหยิบแก้วก่อนจะคลานกลับมาและเอาของเหลวในแก้วนั้นค่อยๆกรอกใส่ปากลูกน้องของเขาเพื่อให้เปลือกไม้ที่เคี้ยวละเอียดแล้วไหลลงกระเพาะไป

จากนั้นโรนัลด์ก็ทำแบบเดียวกันกับอีกสามคนที่เหลือก่อนจะกินของตัวเองเป็นคนสุดท้าย

“เฮ้อรอดไปอีกวัน นี่คุณสตีฟรู้หรือเปล่าเปลือกไม้น่ะมีสารอาหารสูงมากเลยนะ” โรนัลด์ถอนหายใจออกมาพลางคลานไปที่มุมกำแพงก่อนจะพลิกตัวและดันตัวเองให้นั่งพิงกับกำแพงนั่นและถามสตีฟ

“เคยได้ยินอยู่นะครับว่ามีคนหลงป่ารอดชีวิตด้วยการกินเปลือกไม้ แต่พึ่งจะเคยเห็นของจริงนี่แหละครับ คุณรอดชีวิตมาตั้งหลายวันนี่ได้ก็เพราะเปลือกไม้นี่เอง” สตีฟนับถือโรนัลด์ที่สามารถรอดมาได้ทั้งๆที่ตัวเองขาขาด

“ว่าแต่ของเหลวในแก้วนั่นอะไรเหรอครับผมว่ามันกลิ่นฉุนแปลกๆ หรือว่าจะเป็นยา” สตีฟถาม

“อ๋อในแก้วนั่นน่ะเหรอ” โรนัลด์พูดพลางยิ้มออกมา

“ใช่ครับ” สตีฟพยักหน้า

“ในแก้วนั่นน่ะฉีผมและของสี่คนนี้เองแหละ คุณสนใจลองสักกรึ๊บมั้ยล่ะ” โรนัลด์พูดพลางยื่นแก้วมาทางสตีฟ

“ฉี่ !!!!!!!!” สตีฟอุทานออกมาก่อนจะอ้วกออกมาทันที

อ้วก !!!!!!!!!!!!!!!! เสียงสตีฟอ้วกดังไปทั่วห้องหลบภัยฉุกเฉินโรนัลด์มองดูสตีฟก่อนจะยิ้มออกมาวันแรกๆตัวเขาเองก็อ้วกแบบนี้เนี่ยแหละ แต่ก็นะมันจำเป็นถ้าไม่ทำแบบนี้เขาจะขาดน้ำตาย

จบ...

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 58 สักกรึ๊บมั้ยสตีฟ !!

คล้ายกับเรื่องสุดยอดพ่อบ้าน HERO กู้โลก ที่คุณอ่าน

สุดยอดพ่อบ้าน HERO กู้โลก

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 58 สักกรึ๊บมั้ยสตีฟ !!

คล้ายกับเรื่องสุดยอดพ่อบ้าน HERO กู้โลก ที่คุณอ่าน

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้