ระบบแลกเปลี่ยนไขมัน

    บทที่ 58 ประคำอสนีบาต

    บทที่ 58 

    ประคำอสนีบาต


    ช็อตไฟฟ้า! นี่ฉันจำเป็นต้องใช้การช็อตไฟฟ้าเพื่อช่วยชีวิตตัวเองจริงๆเหรอ!?


    ได้ยินวิธีที่ตัวระบบไปหามาแล้ว อู๋ตี้ก็รู้สึกหนาวจนเหงื่อออกมาโดยไม่รู้ตัวเลย 


    ไอ้เจ้าระบบนี่คิดว่าเอาวิธีช็อตไฟฟ้ามาใช้กับคนตายมันจะได้ผลเหมือนคนเป็นงั้นเหรอ? อะไรดลใจให้คิดถึงการช็อตไฟฟ้ากัน


    อย่างไรก็ตาม เมื่ออู๋ตี้คิดทบทวนอีกครั้ง หรือว่ามันจะเป็นแบบเดียวกับการกระตุ้นหัวใจด้วยคลื่นไฟฟ้าแบบโรงพยาบาลกันนะ? ที่เอาไว้ใช้ช่วยชีวิตผู้ป่วยจากการที่หัวใจหยุดเต้น ปกติแล้วพวกหมอจะใช้วิธีนี้เพื่อกระตุ้นหัวใจโดยตรงเพื่อให้หัวใจกลับมาเต้นอีกครั้งซะด้วย 

    ถ้าเป็นอย่างงั้นระบบนี่ก็ดูน่าเชื่อถือขึ้นมาหน่อย อย่างน้อยๆก็มีพื้นฐานทางวิทยาศาสตร์ และถ้าเป็นแบบนี้มันก็ค่อยทำให้เขารู้สึกว่าจะรอดตายขึ้นมาอีกครั้งแล้ว


    ‘หลังจากตรวจสอบ ระบบแลกเปลี่ยนไขมันจะเริ่มต้นใหม่ในโหมดธรรมดาพร้อมกับอัพเกรด เปิดเส้นทางอัพเกรดใน 10, 9, 8,....2, 1 อัพเกรดเสร็จสิ้น ขั้นที่สองของระบบแลกเปลี่ยนไขมันกำลังจะเริ่มต้น เริ่มทำการทำสอบระดับไขมันในร่างกายใน 10, 9, 8,.....’


    ระบบกลับไปเริ่มต้นแบบปกติแล้ว แต่มันเองก็ดูจะมีการเปลี่ยนแปลงนิดหน่อยตั้งแต่เรื่องขั้นที่ 2 นั่นแล้ว 


    ‘2,1 เสร็จสิ้นการตรวจสอบ ไขมันในร่างกายอยู่ที่ 13.73% ตีเป็นไขมันทั้งหมด 12.5 กิโลกรัม เปิดเส้นทางการแลกเปลี่ยนไขมันใน 10, 9, 8,...’


    ‘..2, 1 เส้นทางการแลกเปลี่ยนเปิดโดยสมบูรณ์ ระบบสื่อสารสำหรับขั้นที่ 2 ของระบบแลกเปลี่ยนไขมัน ปลดล็อก’


    ‘ หัวข้อที่ 1 : ยาอายุวัฒนะ

      หัวข้อที่ 2 : เครื่องมือเวทมนตร์

      หัวข้อที่ 3 : พลังเวทมนตร์’


    ในส่วนของตัวเลือกนั้นเองก็มีเปลี่ยนเล็กน้อยเหมือนกัน หัวข้อแรกนั้น ตามปกติต้องเป็น ยา แต่ตอนนี้กลายเป็น ยาอายุวัฒนะ ไปแล้ว มันดูขั้นสูงกว่าเดิมซะอีก 


    ส่วนหัวข้อที่ 2 เองก็เคยเป็นอาวุธเวทมนตร์มาก่อน ตอนนี้กลายเป็นเครื่องมือเวทมนตร์ไปแล้ว แต่หัวข้อที่ 3 ยังเป็นพลังเวทมนตร์เหมือนเดิม ทว่าค่อนข้างมั่นใจเลยว่ามันต้องมีอะไรเปลี่ยนแปลงข้างในแน่ๆ 


    “ระหว่างที่สติของคุณเจ้าของร่างยังคงคลุมเครืออยู่เช่นนี้ เราจึงไม่สามารถที่จะให้เจ้าของร่างเลือกหัวข้อต่างๆได้ด้วยตนเอง ดังนั้นแล้วการเลือกสรรทุกอย่างจะถูกดำเนินการโดยระบบทั้งหมด….”


    ได้ยินดังนั้นอู๋ตี้ก็รู้สึกหนักอกหนักใจขึ้นมาโดยอัตโนมัติเลย 

    ไม่ใช่ว่าเพราะระบบนั้นช่วยเลือกช้อยส์ให้เขา แต่เป็นเพราะนี่เป็นครั้งแรกที่ระบบเรียกเขาว่า เจ้าของร่าง ต่างหาก! 


    สรรพนามบ้านไหนกันน่ะ ประหลาดชะมัด


    เจ้าของร่างเหรอ เจ้านี่เรียกฉันว่าเจ้าของร่าง งั้นมันน่าจะหมายถึงฉันกำลังแบกอะไรอยู่ หรืออะไรบางอย่างเข้ามาอยู่ในร่างฉันสินะ? แล้วความสัมพันธ์ระหว่างโฮสต์กับสิ่งที่มาอาศัยอยู่ด้วยนี่มัน…ฝ่ายหนึ่งได้ฝ่ายหนึ่งเสียไม่ใช่เหรอ? 


    หากจะเรียกว่าเป็นความสัมพันธ์ ปรสิต น่าจะใกล้เคียงที่สุด เหมือนพวกปรสิตในร่างกายมนุษย์หรือไม่ก็สัตว์บางจำพวกเลย 


    และเมื่อคิดได้ว่ามันเป็นปรสิตที่เข้ามาอาศัยอยู่ในร่างกายแล้วก็รู้สึกเลยว่ามันต้องมีผลร้ายตามมาแน่ๆ อย่างน้อยๆอาจจะเป็นต้นเหตุให้ป่วย หรือถ้าหนักๆเลยก็ตาย


    ระบบนี่เองก็เหมือนกับปรสิตที่เข้ามาอยู่ในร่างกายเพื่อต้องการอะไรบางอย่างงั้นเหรอ?

    แต่มันมาจากไหนล่ะ? จุดประสงค์ที่ฝังตัวอยู่ในร่างกายแบบนี้คืออะไร? มันจะทำร้ายเขาหรือเปล่า? สักวันหนึ่งมันจะยึดครองร่างกายเขาหรือเปล่านะ?


    ….


    ความเป็นไปได้นับหมื่นพันหลั่งไหลเข้ามาในหัวทันที แล้วเมื่อยิ่งคิดถึงมัน อู๋ตี้ก็ยิ่งกังวล


    ถึงจะเคยคิดว่าระบบแลกเปลี่ยนไขมันนี้เป็นความเห็นอกเห็นใจจากพระผู้เป็นเจ้า แต่ในตอนนี้เขาก็เริ่มไม่แน่ใจแล้วว่าท้ายสุดแล้วมันคือพรหรือคำสาปกันแน่ 


    แต่ก่อนอื่นเลย ปัญหาที่ใหญ่สุดจริงๆมันอยู่ตรงหน้าเขาแล้วต่างหาก ขั้นแรก เขาต้องเดิมพันกับทุกสิ่งทุกอย่างที่เหลืออยู่ก่อนเพื่อให้เขานั้นรอดจากสถานการณ์นี้ไปได้ 


    ระบบนั้นเริ่มที่จะเข้าไปยังหน้าตัวเลือกแล้ว เสียงที่ไร้ซึ่งตัวตนนั้นยังดังกังวานต่อไป


    ‘เลือก หัวข้อที่ 2 เข้าสู่ตัวเลือกของ อุปกรณ์เวทมนตร์’


    ‘หัวข้อที่ 1 : ของขลัง

     หัวข้อที่ 2 : ประคำอัสนี

     หัวข้อที่ 3 : เจดีย์ 9 ชั้น


     เลือกหัวข้อที่ 2 ประคำอัสนี อุปกรณ์ระดับ 5 ดาวที่เคยรับการปะทะของสายฟ้าฟาดลงมาเมื่อหลายพันปีมาแล้ว ภายในประกอบไปด้วยอสนีบาตแห่งสรวงสวรรค์และแก่นแท้ของอัสนี ภายใน 15 นาที มันสามารถปลดปล่อยสายฟ้าระดับต่างๆออกมาได้ถึง 15 ครั้ง และหลังจากที่ปล่อยสายฟ้าออกมาจนหมดในครั้งนั้นๆแล้ว มันจำเป็นต้องเก็บสะสมพลังงานใหม่และคูลดาวน์เป็นเวลา 1 นาที ใช่ไขมัน 10 กิโลกรัมในการแลกเปลี่ยน การแลกเปลี่ยนเสร็จสมบูรณ์’


    ด้วยความไม่คาดคิด ผมของอู๋ตี้นั้นตั้งขึ้นอย่างพร้อมเพรียงกัน ดูเหมือนว่าเขาจะสามารถเดาได้แล้วว่าเจ้าระบบนี่กำลังจะทำอะไรต่อไป 


    อะไรนะ? ที่แกคิดจะปลุกฉันด้วยสายฟ้าฟาดงั้นเหรอ!? ถ้างั้นก็เอาฉนวนไฟฟ้าให้ฉันด้วยสิฟะ! ให้ตายเถอะ ฉันมองแกผิดไปเหรอเนี่ย!? อุตส่าห์คิดว่าแกมันน่าเชื่อถือได้แล้วเชียวนะ นี่ยังไม่ถึง 2 นาทีก็เผยธาตุแท้ออกมาแล้วเหรอ!


    ก่อนที่เขาจะได้บ่นไปมากกว่านี้ ลูกประคำสีฟ้าก็ปรากฏขึ้นมาเหนือหัวอู๋ตี้ มันลอยอยู่บนฟ้าภายในความมืดมิด


    รอบๆลูกประคำนั้นมีกระแสไฟฟ้าวิ่งไปวิ่งมาอยู่เหมือนเป็นพื้นผิวที่มาพร้อมกับเสียงกระแสไฟที่ดังจิ๊ดๆน่าปวดหู ยิ่งเสียงนั้นชัดเจนเท่าไหร่ ก็รู้สึกสยิวหนังหัวทุกครั้ง


    ในตอนนั้นเอง อู๋ตี้รู้สึกได้ถึงกระแสไฟฟ้าที่วิ่งไปมาเหนือหัวเขาได้อย่างชัดเจน


    ไฟฟ้าพวกนั้น ถ้าเกิดว่ามันผ่าลงมาตรงๆกลางหัวล่ะก็ เขาได้แยกเป็น 2 ส่วนแน่ๆ! 


    หรือต่อให้รอดไปได้แขนขาอาจจะใช้งานไม่ได้เลยก็ได้! 


    เยี่ยมไปเลย ไอ้ระบบอำมหิต! 


    แกพยายามจะทำให้ทุกคนที่อยู่ใต้การควบคุมของแกต้องก้มหัวให้สินะ! 


    ไม่ว่าระบบนี่จะเป็นปรสิตประเภทไหน หรือเข้ามาสิงร่างเขาเพื่ออะไรก็ตาม แต่อู๋ตี้ก็อยากจะตะโกนใส่มากๆ ว่า : “พี่ชาย! ตื่น! การกระตุ้นหัวใจในโรงพยาบาลเขาใช้กระแสไฟฟ้าโว้ย! ไม่ใช่สายฟ้าฟาด! เป็นผู้ใหญ่ซะเปล่า หาทางอื่นช่วยฉันเดี๋ยวนี้เลยนะ!”


    แน่นอนว่า เขาเองก็ไม่รู้ว่าระบบจะได้ยินเสียงที่เขาบ่นในใจหรือเปล่า แต่จริงๆแล้วถึงได้ยิน ไอ้ระบบนี่ก็คงไม่หาทางอื่นให้อยู่ดีนั่นแหละ 


    สายฟ้าที่วิ่งอยู่เหนือหัวอู๋ตี้นั้นเริ่มจะแข็งแกร่งมากขึ้นเรื่อยๆ ตอนนี้เริ่มได้ยินเสียงฟ้าร้องลอยมาแล้ว และดูเหมือนคลื่นลูกแรกก็จะมาแล้วด้วย! มันคงจะไม่มีประโยชน์ถ้าจะขอความเมตตาสินะ เห็นดังนั้นอู๋ตี้ก็โกรธพร้อมๆกับเริ่มสาปแช่งเจ้าสิ่งนี้จากในใจเลย 

    เห้ยๆ! ไอ้ระบบเฮงซวย! หัวใจแกมันตายด้านไปแล้วหรือไงน่ะ!?


    ไอ้บ้าเอ๊ย! แกกล้าจะใช้สายฟ้าผ่าฉันเหรอ! ฉันเองก็อยู่กับแกนะเว้ย! 


    ห้าม! ฉันขอประท้วง ห้ามทำเด็ดขาด! ถ้าแกทำ ฉันจะกระโดดตึกจากชั้นที่ 18! ห้ามผ่าฉันด้วยสายฟ้า! 


    อย่างไรก็ตาม มันน่าสงสารที่ถ้อยคำสาปแช่งและก่นด่าของอู๋ตี้นั้นมันไม่ได้มีผลอะไรเลย ตัวระบบเองก็ยังคงแบบเดิมโดยไม่ลังเล 


    *กริ๊ก* 


    สายฟ้าที่วิ่งอยู่รอบๆนั้นเปล่งแสงไปทั่วบริเวณนั้นในทันที 


    และหลังจากแสงสว่างจ้าหายไป เตียงขนาดใหญ่ที่เพิ่งจะมาใหม่นั้นตอนนี้กลายเป็นเถ้าธุลีไปแล้ว และร่างของคนที่นอนอยู่บนเตียงนั้นตอนนี้ก็ผิวดำเกรียมไหม้ไปแล้วด้วย 

    ในตอนนี้ อู๋ตี้ที่นอนคว่ำหน้าอยู่กับพื้นก็ยังคงไร้ความรู้สึก ทั่วทั้งร่างของเขามันไหม้เกรียมซะอย่างกับเค้กที่อบจนไหม้เลย