อภินิหารศาสตราวุธ

ตอนที่​ 153 สงคราม​ที่แท้จริง​

ส่วนโครงกระดูก​ที่เป็นดั่งมิตรสหาย​ของจิ้นตอนนี้​ทุกคนล้วนตายลงไปเรียบร้อย​แล้วแต่ถูกวิชาเกี่ยวกับ​การ คืนชีพ​ ทำให้ฟื้นขึ้นมาจากหลุมอีกครั้งในตอนนี้

สำหรับชิ้นส่วนโครงกระดูก​ที่ขาวนวลไม่ได้ผุพัง​ไปตามกาลเวลาเกิดมาจากปราณ​จิตศาสตราวุธ​ของจิ้นเอง ที่สร้างศาสตราวุธ​เป็น โครงกระดูก​ขึ้นมาเป็นศาสตราวุธ​อีกอย่าง

จากนั้นก็ทำการใช้วิชานอกรีต​ จัดการ​เรียกเหล่าสหายในอดีต​ใส่ลงไปในโครงกระดูก​ซึ่งแน่นอน​ว่าต้องใช้ อัฐิ​ ที่เคยเป็นชิ้นส่วนร่างกาย​เหล่าสหายมาเป็นส่วนนึงของวิชานอกรีต​ด้วย

ทำให้โครงกระดูก​ที่แม้จะเกิดปราณ​จิตศาสตราวุธ​ของอาวุโส​จิ้นก็ยังมีอัฐิ​ของสหายในอดีต​เป็นแกนกลางด้วย

"คิด​ถูก​จริงๆ การให้เจ้าอยู่แนวหลังสุดเช่นนี้"

โครงกระดูก​ที่รู้ว่าจิ้นสำเร็จวิชานอกรีต​เกี่ยวกับ​การ คืนชีพคนตาย ในช่วงสงคราม​ทวีป​จึงตัดสินใจ​ร่วมกัน​ปกป้อง​จิ้นไม่ให้ตายในสงคราม

เพราะการที่สงคราม​จบลงได้ส่วนใหญ่​มาจากวิชานอกรีต​ คืนชีพ​คนตาย ของจิ้นเกือบทั้งหมด​

ด้วยการที่จิ้นสามารถ​ คืนชีพ​คนตายในช่วงสงคราม​ได้ ทำให้​ไม่ต้องห่วงเรื่องจำนวนยอดฝีมือ​ที่ต่อสู้​ว่าจะไม่เพียงพอ

ซึ่งหากมีคนตายมากแค่​ไหน​จิ้นก็ทำการคืนชีพ​คนตายได้ทุกครั้ง​ ทำให้ได้เปรียบในการต่อสู้​ที่ยืดเยื้อ​อย่างมากจนได้รับชัยชนะ​ในที่สุด​

"แสดงว่า สุสานโบราณ​ ของพวกเรา มีเจ้าคนเดียว​ที่รอดตายในครั้งนั้นสินะ"

โครงกระดูก​ที่เห็นจิ้นยังคงมีชีวิต​อยู่จึงยินดีออกมา

สุสานโบราณ​ คือ กลุ่มมิตรสหายของจิ้นที่เกิดจากการรวมตัว​กันในช่วงสงคราม​ทวีป เพื่อร่วมกัน​ปกป้อง​จิ้นที่ทำหน้าที่​คืนชีพ​คนตาย นั่นเอง เพราะทันทีทุกคนล่วงรู้​ว่าจิ้นสำเร็จวิชา คืนชีพจึงก่อตั้ง สุสานโบราณ​ ขึ้นมาทันที

"แบบนี้เอง อาวุโส​จิ้น ที่ใช้วิชานอกรีต​ คืนชีพเพราะต้องการ​ยุติ​สงคราม​ทวีป"

หยางหลงที่ได้ยินเช่นนั้นก็ชื่นชม​เหล่ามิตรสหาย​ของจิ้นอย่างมาก

แม้ว่าวิชานอกรีต​ คืนชีพ​ จะมองว่าเป็นวิชาชั่วร้าย​เป็นวิชาฝ่ายอธรรม​ แต่ก็ใช้ในทางที่ถูกต้อง​ ก็ถือได้ว่ามีประโยชน์​และความสำคัญอย่างมาก

ทำให้ไม่ว่าจะเป็น วิชาธรรมะ หรือวิชาอธรรม​ (วิชานอกรีต)​ ก็ขึ้นอยู่กับ​คนใช้ ไม่จำเป็นต้องเกี่ยวข้อง​กับตัววิชาเลยสักนิด

หากวิชานอกรีต​ตกอยู่ในมือคนดีก็สามารถ​ทำให้เกิดประโยชน์​ได้เช่นกัน​

ส่วนวิชาธรรมะ หากตกอยู่ในมือคนไม่ดีก็จะกลายเป็น​วิชานอกรีต​ขึ้นได้ด้วยเหมือนกัน จนสุดท้าย​ทุกอย่าง​ขึ้นอยู่กับ​คนใช้วิชาเสีย​มากกว่า​

"งั้นแล้วการที่เจ้าคืนชีพพวกข้ามาทำไมกัน"

โครงกระดูก​ที่สงสัย​ขึ้นมา เมื่อสงคราม​ทวีปจบลงเรียบร้อย​ไปนานแล้วก็ไม่เห็นมีความจำเป็นจะต้องคืนชีพ​พวกตนเองเสียด้วยซ้ำ

หยางหลง ที่สงสัย​เรื่องนี้ไม่แพ้กันเหมือนกับพวกโครงกระดูก​ที่เป็นมิตรสหายของอาวุโส​จิ้น

"เพราะสงครามที่แท้จริง​ยังไม่จบน่ะสิ"

อาวุโส​จิ้นกล่าวด้วยน้ำเสียงหนักแน่น​

"สงคราม​ที่แท้จริง หมายความว่าไงกัน"

"ใครจะก่อสงคราม​อีกอาวุโส​จิ้น"

หยางหลง ที่ไม่คิดว่าจะยังมีคนกล้าก่อสงครามขึ้นมาอีกทั้งที่​เกิดเรื่องขึ้นมากมายเช่นนี้​

"รึว่า อาวุโส​จิ้นจะรู้ว่าทวีปอื่นจะรุกราน​เข้ามาขยายอาณานิคม​กัน"

เกิดความคิดต่างๆนาๆในหัวของหยางหลงเมื่อคาดเดาไว้ว่า อาวุโส​จิ้น อาจจะรับรู้ข้อมูล​บางอย่างมาว่ามีทวีปอื่นจะเข้ามารุกราน​ก็เป็นได้ จึงเอ่ยถามออกมาเพื่อเตรียมตัว​รับมือ​เข้าร่วมสงคราม​ด้วย

"บอกมาเถอะ อาวุโส​จิ้น ข้าจะช่วยต่อสู้​ด้วย"

หยางหลง ที่เห็นอาวุโส​จิ้นนิ่งเงียบ​ไม่กล่าวอะไรออกมา

แต่กับจ้องมอง​เหล่าโครงกระดูก​ที่เป็นดั่งสหายในอดีต​เหมือนกับกำลังสื่ออะไรบางอย่าง​ที่หยางหลงไม่สามารถ​รับรู้​ได้กัน

"เจ้าแน่ใจแล้วรึ"

"ตัดสินใจ​ดีแล้วสินะ"

โครงกระดูก​ที่เป็นดั่งมิตรสหาย​อาวุโส​จิ้นเอ่ยออกมาราวกับต้องการ​ยืนยัน​อะไรบางอย่าง​ออกมากับอาวุโส​จิ้น

"ใช่ ข้าตัดสินใจ​ดีแล้ว"

อาวุโส​จิ้น พยักหน้า​เป็นการตอบรับแก่โครงกระดูก​ทำให้​โครงกระดูก​เห็นแบบนั้นจึงไม่พูดอะไรออกมาอีกทิ้งไว้แต่ความงงงวย​ให้แก่หยางหลงที่ยืนอยู่ตรงนี้ด้วยแบบไม่เข้าใจ​ว่าหมายถึง​อะไรกัน

"หยางหลง เจ้าโตขึ้นมากแล้ว"

"เจ้าช่างเหมือนกับบรรพบุรุษ​ของตระกูล​เจ้า"

"เหมือนกับบิดาของเจ้าจริงๆ"

อาวุโส​จิ้นลูบหัวหยางหลงราวกับลูกหลานคนนึง

หยางหลงแปลกใจ​ออกมาเมื่อจู่ๆอาวุโส​จิ้นที่จู่ๆก็พูดเกี่ยวกับ​ตระกูล​มังกร​สุริยันของตนเช่นนี้​

แต่ยังคงไม่ได้รับคำตอบว่าใครจะมารุกราน​ทวีปกันแน่แล้วคนร้ายที่จะก่อสงคราม​เป็นใครกัน แม้จะถามอาวุโส​จิ้นมากเท่าไรก็ยังไม่ได้รับคำตอบอะไรกลับมา

"บอกมาเถอะ หรือเห็นว่าข้าเป็นเด็กเลยไม่คิดจะบอกข้ากัน"

"คิดว่าคนนี้จะไม่สามารถ​เข้าร่วมสงครามต่อสู้​ได้เชียวรึ"

"ข้าแข็งแกร่ง​ขึ้นมาแล้วในตอนนี้ อาวุโส​จิ้น"

หยางหลง ที่คิดว่าอาวุโส​จิ้นมองว่าตนเองยังคงอ่อนแอ​จึงไม่คิดจะเอ่ยเรื่องราวสงคราม​ที่แท้จริงออกมาให้หยางหลงฟัง

"ท่านไม่อยากให้ข้าเสี่ยงอันตราย​หรือตายในสงครามสินะ"

"ข้าดูแล​ ปกป้อง​ตัวเองได้"

หยางหลง โกรธ​จัดขึ้นมาเมื่อตัวเองเหมือนกับกำลังโดนดูถูก​ขึ้นมายังไง​ยังงั้นเลย

"ไม่ใช่แบบนั้นหรอก"

"อีกไม่นาน สงคราม​ที่แท้จริงจะเริ่มขึ้น"

อาวุโส​จิ้นตอบแบบปริศนา​ที่ยังคงไม่กระจ่ายชัดแก่หยางหลงอยู่ดี

...

ทันใดนั้น ก็มีวัตถุบางอย่างบินเหนือหัวเล็ดลอด​เข้ามาในสุสานคนตายแห่งนี้

วัตถุ​บินที่มีรูปร่างคล้ายกับพัดสีขาวขนาดใหญ่​กำลังลอยอยู่บนฟ้าเหนือ สุสานคนตาย โดยไม่มีคนของสำนักมังกร​สุริยันรู้สึก​ตัวถึงการรุกล้ำเข้ามาของพัดยักษ์​ชิ้นนี้เลย

จากนั้นพัดยักษ์​ดผ้ทำการร่อนลงจากท้องฟ้า​อย่างนิ่มนวล​ปรากฏ​บุคคลทั้งสามคนยืนอยู่บนพัดยักษ์​ขึ้นมา

"เอาละ มากับพวกข้าได้แล้ว อาวุโส​จิ้น"

ชายที่ปรากฎ​ตัวขึ้นมากะทันหัน​กำลังโบกพัดในมือที่มีรูปจันทร์​เสี้ยวอย่างสบายอารมณ์​จัดการ​ข่มขู่​อาวุโส​จิ้นขึ้นมา

"ยังไม่ตายกันจริงๆสินะ พวกเจ้าน่ะ"

อาวุโส​จิ้นที่หันไปมองทิศทางของคนแปลกหน้า​ทั้งสามที่มาเยือนตัวเอง