ศาสตร์จักรพรรดิมังกรครองพิภพ (จบ)

        ภายในส่วนลึกที่มืดมิด หลินตงตอนนี้กำลังล่องอยู่ท่ามกลางความมืดที่ไร้ที่สิ้นสุด เขาไม่ได้มีสติหลงเหลืออะไรแต่ทว่าดวงวิญญาณของจิตมังกรอมตะยังไม่จางหาย ตราบใดที่สายเลือดมังกรอมตะยังอยู่ภายในตัวดวงวิญญาณของเขาก็ยังไม่ดับสูญ

และเพียงไม่นานพลังงานความลึกลับก็เข้าแทรกซึมไปทั่วทุกอณูของร่างกายเขา

        ที่โลกภายนอกบรรยากาศของอาณาจักรชิวซุ่ยแห่งนี้เงียบสงัดเป็นอย่างมาก คนของสี่ตระกูลใหญ่กำลังตรวจสอบถึงสถานการณ์ต่างๆที่เกิดขึ้น ส่วนผู้อาวุโสสูงสุดทั้งสี่ตอนนี้กำลังพูดคุยกันว่าจะเอายังไงต่อ

        "ตาแก่จินเหวย เจ้าจะเอายังไง ในเมื่อเจ้านั่นได้ตกตายไปในมือของเจ้าแล้ว ตระกูลจินคงจะไม่ติดใจเอาความอะไรแล้วมั้ง..!!"

        ชายชราคนนึงหันมาเอ่ยถาม ใบหน้าของเขาดูใจดีราวกับตาแก่ธรรมดาและสวมชุดคลุมสีขาวแบบเรียบง่าย เขาคนนี้คือชายชราตระกูลหนิงนั่นเอง ในเรื่องที่เกิดขึ้นตอนนี้ตระกูลของเขาในตอนแรกก็ไม่ค่อยจะสนับสนุนซักเท่าไหร่ เพราะถึงยังไงเรื่องมันก็เกี่ยวข้องกับตระกูลและตระกูลหนานเพียงเท่านั้น

        ส่วนตระกูลเซินก็เป็นเช่นเดียวกันแต่ทว่าตระกูลจินไม่ยอมนี่สิ บรรพบุรุษผู้ก่อตั้งถึงกับปรากฏตัวขึ้นมาเองเลยทีเดียว เขานั่นสั่งให้เพื่อนพ้องที่ก่อตั้งอีกสามตระกูลต้องร่วมมือด้วย จึงทำให้ตระกูลใหญ่ทั้งสี่ต้องทำตามเบื้องบนอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้

        "ข้าจะนำศพมันกลับไปให้ท่านบรรพบุรุษ ดูเหมือนว่าเขาจะสนใจร่างกายของมันเป็นอย่างมาก..!!"

        จินเหวยพูดขึ้นอย่างเฉยชา นัยน์ตาจ้องมองไปยังร่างกายที่ฉีกขาด หลังจากนี้ไม่มีปัญหาอะไรอีกต่อไปแล้ว ชายหนุ่มคนนึงที่สร้างประวัติศาสตร์ในการลงมือกับสี่ตระกูลใหญ่จนเป็นที่หวั่นเกรงไปทั่ว เขาผู้นี้เอาสัตว์อสูรที่ทรงพลังตระกูลใหญ่ทั้งสองไปและทำให้มันพัฒนาขึ้น ท่านบรรพบุรุษถึงกับคิดว่าที่ชายหนุ่มทำเช่นนี้ได้จะต้องมีความลับอะไรอยู่ภายในตัวเป็นแน่และเขาก็ต้องการอยากจะรู้มัน

        "เหอะๆ ตามใจเจ้าเถอะ"

        ชายชราอีกสามตระกูลส่ายหัวไปมาอย่างอ่อนใจ ในเมื่อเป็นคำสั่งของบรรพบุรุษผู้ก่อตั้งตระกูลจิน พวกเขาที่เป็นผู้อาวุโสสูงสุดของตระกูลใหญ่อีกสามตระกูลก็ไม่อาจที่จะปฏิเสธได้ ดูเหมือนท่านผู้ก่อตั้งของพวกเขาจะตกลงกันเอาไว้แล้วจึงทำให้ชายชราจินเหวยกล้าที่พูดเช่นนี้

        ระหว่างที่ทุกคนกำลังจัดการสถานการณ์อยู่นั่น กลิ่นอายที่น่าสะพรึงก็ถาโถมลงมาจากฟากฟ้า ท้องฟ้าที่เต็มไปด้วยแสงแดดส่องสว่างก็ถูกแทนที่ด้วยความมืดที่เป็นนิรันดร์ ทุกคนที่สัมผัสได้ก็ถึงกับหน้าซีดเผือด แต่ละคนเงยหน้าขึ้นมองอย่างอึ้งๆก็ต้องเห็นภาพที่น่าหวาดผวา ท้องฟ้าที่ถูกบดบังไปด้วยวังวนของพายุแห่งความมืดกำลังปรากฏขึ้น

        "นะ.นะ.นี่คือ..?"

        ผู้อาวุโสสูงสุดของตระกูลใหญ่เบิกตากว้างตกใจ มันอะไรกัน กลิ่นอายและความรู้สึกที่สยองเกล้าเช่นนี้ พวกเขาไม่เคยสัมผัสมาก่อนในชีวิต

        ระหว่างนั่นชายชราตระกูลหนิงก็สังเกตได้ถึงอะไรบางอย่าง เขาหันความสนใจของตนกลับมาที่ร่างกายของหลินตงก็ต้องสั่นเทากับภาพที่เขาได้เห็น

        "พะ.พะ.พวกเจ้า ดูนั่น..!!"

        สิ้นคำพูดของเขาผู้อาวุโสสูงสุดอีกสามคนถึงกับหันขวับมามอง แต่ละคนร่างกายถึงกับร่างกายแข็งทื่อเพราะว่าในตอนนี้ชายหนุ่มที่น่าจะตายไปแล้วกำลังลอยขึ้นอย่างช้าๆ กายาครึ่งร่างส่วนที่แตกสลายลุกโชนไปด้วยเปลวเพลิงอมตะสีดำและเพียงพริบตาเดียวชิ้นส่วนของร่างกายก็กลับคืนมาอย่างเช่นเดิม แขนขวาที่ขาดหายก็ฟื้นตัวขึ้นในชั่วอึดใจ เส้นผมสีเงินประกายก็ถูกแทนที่ด้วยสีดำทมิฬที่โบกสบัดไปมา

        นัยน์ตาสีแดงเพลิงแปรเปลี่ยนเป็นความมืดที่ไร้ที่สิ้นสุด ใบหน้าที่หล่อเหลาแสยะยิ้มขึ้นอยู่นิดๆพร้อมกับรอบๆตัวมีคลื่นพลังยุทธสีดำทมิฬพวยพุ่งออกมา คลื่นพลังแห่งสีดำทำให้บรรยากาศเยียบเย็นอย่างถึงที่สุด

        ทั้งสี่คนรวมถึงผู้อาวุโสคนอื่นๆสัมผัสได้ถึงความมืดที่จะกลืนกินพวกเขาเข้าไปทั้งตัว ก็เริ่มหน้าซีดเผือก

        "เทพวิญญาณยุทธ!! หนีเร็ว เจ้านี้คือสัตว์ประหลาด..!!"

        พริบตานั่นผู้อาวุโสสูงสุดทั้งสี่พลันได้สติ ร่างกายทีเหี่ยวชราวาปหนีออกไปในทันที

        จินเหวยตะโกนก้องออกมาอย่างเร่งด่วนเพื่อให้ทุกคนของสี่ตระกูลใหญ่รับรู้ ในตอนนี้แต่ละคนใจเต้นราวกับว่าจะหลุดออกมา กลิ่นอายที่ชั่วร้ายจนพวกเขาแทบจะแข็งทื่อนี่มันเป็นอะไรที่น่าสะพรึงนักแม้แต่ท้องฟ้าก็ยังเต็มไปด้วยความมืดเลยด้วยซ้ำ นี่พวกเขาไปต่อกรเข้ากับตัวตนใดเข้ากันแน่ ยิ่งคิดก็ยิ่งหวาดสะพรึงนัก

        บนท้องฟ้าใบหน้าของชายชราจินเหวยเปียกโชกไปด้วยหยาดเหงื่อที่ปรากฏออกมา ในใจทำได้เพียงกรีดร้องอย่างบ้าคลั่งว่ามันเกิดอะไรขึ้นกันแน่ ข้าสังหารมันไปแล้วนี่แล้วทำไมมันถึงฟื้นคืนชีพขึ้นมาด้วยความน่ากลัวเช่นนี้ กลิ่นอายที่เปล่งออกมามันบ่งบอกได้เลยว่าพวกเขาไม่มีทางชนะ มันน่าสะพรึงมากยิ่งกว่าผู้ก่อตั้งตระกูลใหญ่ของพวกเขาซะอีก

        ร่างเงาสีดำทมิฬมีใบหน้าที่นิ่งเฉยเป็นอย่างมาก มันตอนนี้เงยหน้ามองไปยังท้องฟ้าพร้อมกับค่อยๆอ้าปากขึ้น คลื่นพลังยุทธมหาศาลถูกสะสมไว้ภายในลำคอพร้อมกับปลดปล่อยออกไปอย่างรุนแรง

        <วิชามังกรเซียน มังกรคำรามสะท้านโลกา>

        เพียงชั่วครู่เดียวเสียงสะท้อนคำรามของมังกรอมตะก็ดังสนั่นหวั่นไหวไปทั่วทุกสารทิศ คลื่นพลังสีดำทมิฬถาโถมออกไปทั่วบริเวณจนทำให้ทุกสรรพสิ่งสั่นสะเทือนเลือนลั่น เสียงคำรามของมังกรอมตะที่แปรเปลี่ยนเป็นพลังในการทำลายล้างทำให้ทุกสิ่งต้องดับสูญ

        "เปร๊ยเปร๊ยเปร๊ย"

        ม่านพลังผนึกแปดทิศที่ปกคลุมทั่วอาณาจักรชิวซุ่ยเริ่มแตกร้าวอย่างต่อเนื่อง ธงโบราณทั้งแปดที่เป็นจุดศูนย์กลางของม่านป้องกันนี้ถึงกับทนรับพลังไม่ไหว ม่านพลังที่แข็งแกร่งไร้เทียมทานแตกหักอย่างรวดเร็วราวกับเป็นเศษกระจกบนท้องฟ้าที่ตกลงหล่นมา

        "อ๊ากกกกกกกกกกกกก"

        ขณะเดียวกันเสียงกรีดร้องของทุกคนที่อยู่ภายในหอคอยสัตว์อสูรก็ดังขึ้น ต่อให้จะมีหอคอยสัตว์อสูรที่ทรงพลังในการป้องกันแต่ทว่าเสียงที่เล็ดลอดเข้ามาก็ทำให้มีหลายคนที่ต้องถูกสังหารลง

        คนของสี่ตระกูลใหญ่คงจะไม่ต้องพูดถึง พวกเขาอยู่ด้านนอกเช่นนี้คงจะไม่สามารถป้องกันมันได้อย่างแน่นอนและคลื่นเสียงทำลายล้างนี้ก็ยังเจาะจงไปที่พวกเขาโดยเฉพาะ ผู้มีพลังจิตยุทธแห่งสวรรค์ทั้งหมดที่กำลังหลบหนีอย่างบ้าคลั่งได้ตัวแตกตายกลางห้วงอากาศอย่างน่าเวทนา แม้แต่ดวงวิญญาณก็ยังถูกทำลายไปในในทันที

        ส่วนผู้อาวุโสสูงสุดทั้งสี่ถูกคลื่นพลังมหาศาลถาโถมเข้าใส่จนทำให้แต่ละคนต้องแตกสลายกลายเป็นความว่างเปล่า ก่อนที่จะตายลง พวกเขาก็ยังไม่อยากจะเชื่อถึงเรื่องราวนี้เลยนักว่าชายหนุ่มคนนี้มันคือใครกันแน่ ทั้งๆที่ตกตายไปเช่นนั่นแล้วมันกลับฟื้นคืนชีพกลับมาพร้อมกับพลังที่ชั่วร้ายเช่นนี้

        เพียงไม่นานเสียงทำลายล้างก็เงียบลง คลื่นพลังมหาศาลนำพาทุกชีวิตให้ดับสูญ อาณาจักรที่กว้างใหญ่กลับต้องหายวับไปในพริบตาและมันถูกแทนที่ด้วยลานที่โล่งกว้างนับพันกิโลเมตร จะเหลือก็เพียงแค่หอคอยสีดำทมิฬที่ตั้งตระหง่านอย่างโดดเด่นเพียงเท่านั้น

        ส่วนบนตัวหอคอยสีดำทึบแห่งนี้ก็กำลังเปล่งพลังห้วงวิญญาณสีทองออกมาอย่างเป็นประกาย ถ้าผู้ทรงพลังมาเห็นจะบอกได้เลยว่านี้คือพลังของผู้เชื่อมต่อห้วงวิญญาณระดับเก้าในตำนานแต่ทว่าตัวของหอคอยมันก็แทบจะทนรับเอาไว้ไม่ไหว บนตัวหอคอยถึงกับมีรอยร้าวมากมายที่เกิดขึ้น มันก็เพียงพอที่จะแสดงให้เห็นว่าพลังของคลื่นเสียงทำลายล้างเมื่อกี้นี้เป็นยังไง

        "อึก ชั่งน่ากลัวนะ เขาคือเทพปีศาจที่จุติมาเกิดใหม่รึยังไง..!!"

        ชายชราจู่เก้อชิวที่กำลังควบคุมหอคอยอยู่ก็หวาดสะพรึง ดวงตาทำได้เพียงเบิกกว้างอย่างหวาดกลัว ภาพที่เขามันชั่งเป็นอะไรที่น่าเหลือเชื่อมาก ในตอนนี้อาณาจักรชิวซุ่ยไม่มีอีกต่อไปแล้ว บ้านเรือนและตำหนักมากมายถูกพลังที่มหาศาลเป่าจนหายวับไปในพริบตาและคนที่ลงมือก็คือนายน้อยคนนั่น เขาฟื้นคืนชีพขึ้นมาและปลดปล่อยเสียงคำรามของมังกรที่ทรงพลังขึ้นจนทำให้ทุกสรรพสิ่งต้องดับสูญ จะสี่ตระกูลใหญ่หรืออะไรก็หลบหนีมันไม่พ้น บอกเพียงแค่ว่าตายอย่างไม่มีสิ่งใดหลีกหนีได้