“นี่จะเป็ครั้งสุดท้ายที่แพรจะมาหาพี่”
“ดี...งั้นก่อนที่เธอจะไป ช่วยบอกผัวของเธอด้วยว่าให้เอาเงินที่ยอมมาคืนฉันได้แล้ว”
“ยืม? ยืมเงินอะไร”
“ก็เงินที่มันยืมไปผ่อนบ้าน ผ่อนรถ และค่าเทอมลูกของเธอยังไงล่ะ นี่มันไม่ได้บอกอะไรเธอเลยหรอ”
แพรววาเบิกตากว้าง เธอรู้ได้ทันทีว่าเงินที่สามีใช้ไปเที่ยวเล่นกับเ้านายและซื้อของราคาแพงกลับมาบ้านเป็เงินที่ยืมมาจ่ายค่าเทอมของลูก!
“เธอต้องเลือกแล้วล่ะว่าจะมาเป็ของพี่ดีๆ หรือจะยอมให้ลูกไม่มีบ้านอยู่ หือ?”
“พี่...พี่วิโรจน์ยืมเงินพี่ไปเท่าไหร่”
พี่เขยเดินเข้ามาใกล้จนแพรวาต้องเดินถอยหลังหนี เขายื่นหน้าไปกระซิบบอกราคาจนแพรวาแทบจะเป็ลม...
“เขา...เขายืมพี่ไปมากขนาดนั้นเลยหรอ” หญิงสาวพูดด้วยเสียงสั่นเครือ
“ใช่...ตกลงจะเอายังไง เื่ค่าเทอมลูกของแพร พี่จ่ายให้ได้สบายอยู่แล้ว แต่เื่เงินที่ไอ้โรจน์ยืมไป ถ้ามันไม่เอามาคืนพี่ เห็นทีว่าแพรจะต้องเป็คนจ่ายดอกให้มันแล้วล่ะ”
หญิงสาวยืนทำตัวไม่ถูก เธอไม่คิดเลยว่าสามีของเธอจะเป็เอามากได้ถึงเพียงนี้
“ถ้า...ถ้าแพรยอม...พี่แน่ใจนะว่าเื่ของเราจะเป็ความลับ...”
“โถ่น้องแพร...พี่ไม่เอาเื่ของเราไปบอกใครหรอก”
“แล้ว...แล้วแพร...ต้องทำยังไงบ้าง”
เมื่อได้ยินเช่นนั้น วิรุจน์ก็ถึงกับยิ้มกว้าง
“ขึ้นไปรอพี่บนห้อง...เดี๋ยวนี้”
“แล้วคนงานของพี่...พวกเขา”
“พวกนั้นทำงานอยู่สวนนอกบ้าน วันนี้จะไม่มีใครเข้ามาที่บ้านสักคน”
แพรวาพยักหน้า เธอยืนนิ่งอยู่สักพัก ก่อนจะตัดสินใจเดินขึ้นบันไดอย่างจำยอม เธอเลือกที่จะเสียสละเพื่อให้ลูกได้มีอนาคตที่ดี และเื่เงินจำนวนมหาศาลที่สามีของเธอได้ก่อเอาไว้ แพรวาก็จะเป็คนจ่ายดอกให้เองทั้งหมด แต่หลังจากเสร็จกิจจากพี่เขย เธอจะกลับไปคุยกับสามีให้รู้เื่ทันที!
“ในที่สุด เมียมึงก็ตกเป็ของกูจนได้ ไอ้โรจน์...”
ชายหนุ่มร่างสูงพูดด้วยความสะใจ เพราะเื่ทั้งหมดที่ได้บอกน้องสะใภ้ไป เขากู่เื่ขึ้นมาเองทั้งหมด!
น้องชายของเขาไม่ได้มายืมเงินสักบาท เพียงแต่วิรุจน์รู้จักนิสัยของน้องสะใภ้ดีกว่าใคร แพรวาเธอเป็คนรักครอบครัวและยอมเสียสละทุกอย่างเพื่อส่วนรวม พี่เขยเลยเอานิสัยข้อนี้ของเธอมาจัดการ และมันก็บังเอิญได้ผลเสียด้วย เห็นทีงานนี้ แพรวาคงต้องจ่ายดอกให้พี่เขยเ้าเล่ห์ฟรีๆเสียแล้ว!
ณ ห้องนอนใหญ่โต
แพรวาคิดกับตัวเองสักพักว่ากำลังทำสิ่งที่ถูกต้องหรือเปล่า เธอกระวนกระวายใจเป็อย่างมาก จึงได้โทรหาสามีเพื่อคุยเื่ปัญหาที่เขาได้ก่อไว้ แต่พอหญิงสาวได้ถามคำถามออกไป วิโรจน์ก็ตอบกลับออกมาด้วยความไม่พอใจทันที เขาบอกว่าเขาไม่เคยไปยืมเงินพี่ชายไร้การศึกษาเลยสักบาท และตอนนี้ก็กำลังอยู่บ้านเ้านายเพื่อมาขอร้องให้นายใหญ่ได้ช่วยเหลือครอบครัวของเขา...
เมื่อแพรววาได้ยินเช่นนั้น เธอก็รู้ตัวทันทีว่าเสียรู้ให้พี่เขยเ้าเล่ห์เสียแล้ว!
“ความแตกจนได้...” วิรุจน์ยืนอยู่หน้าประตู ในมือของเขาถือเหล้าราคาแพง แถมยังใส่แค่กางเกงผ้าตัวเดียวอีกด้วย
“นี่พี่โกหกแพรอย่างนั้นหรอ”
“ก็ไม่ใช่ทั้งหมดหรอก...เื่ค่าเทอมลูกของแพรพี่พูดจริง...พี่จะช่วยจ่ายให้เอง”
“ขอบใจพี่มากนะ แต่เื่นี้พี่โรจน์เขาหาคนช่วยได้แล้ว”
หญิงสาวกำลังจะเดินออกจากห้อง แต่มีหรือว่าพี่เขยอย่างรุจน์จะปล่อยเธอไปง่ายๆ เข้าถ้ำเสื้อมาทั้งที อย่างน้อยก็ต้องมีาแกลับไปเสียบ้าง!
“อร๊ายย ปล่อยนะ ปล่อยแพรเดี๋ยวนี้!”
“พี่ปล่อยแน่ แต่หลังจากที่แพรตกเป็เมียพี่ก่อนแล้วกัน”
“อร๊ายยยยยยย”
448
