ตึกใหญ่เรียงรายสองฟากฝั่งถนนพหลโยธินตัดกับถนนเกษตรนวมินทร์เป็ที่ตั้งของส่วนงานราชการสำคัญๆ สถานศึกษาระดับแนวหน้า องค์กรเอกชนและบริษัทขนาดใหญ่รวมทั้งสถาบันการเงินที่มีชื่อเสียงของรัฐแห่งหนึ่ง
วันวิสายกมือไหว้สักการะพระพุทธรูปประจำสำนักงานอันเป็ที่เคารพของพนักงานทุกคนในองค์กรนั่นเป็กิจวัตรประจำของเธอก่อนเดินเข้าสู่ตัวตึก..สำนักงานของเธออยู่ชั้น 19
แต่ยังไม่ไปชั้นนั้นหรอก ขอแวะไปชอปปิ้งของกินและขนมนมเนยที่ชั้น8 ก่อนอ่อ..แล้วก็แวะซื้อกาแฟเย็นด้วย อากาศ่หน้าร้อนถึงร้อนจัดอย่างนี้หากบริโภคกาแฟร้อนที่เป็ส่วนสวัสดิการพนักงานขณะยังไม่ได้เปิดแอร์..คงไม่ชื่นใจสักเท่าไหร่แม้จะเป็ของฟรีก็เถอะ
คนคิดจะไปหลายชั้นก็ยังไม่พ้นจากชั้น 1
“พี่สา! พี่สา!” วันวิสาหันพรืดไปมองเ้าหน้าที่ รปภ.หญิงที่มักเจอกันใน่เวลาเดิมๆคือประมาณ 6.35-6.55 น. มาถึงแต่เช้าได้เปรียบคือรถไม่ติดข้อเสียคือดูขยันผิดปกติ..มั้ง?
“ว่าไงจ้ะ”
“มีคนฝากดอกไม้ไว้ค่ะ”
“ดอกไม้?” หญิงสาวทวนคำอย่างสุดงง ดวงตากลมป๋องจ้องช่อกุหลาบสีหวานดอกเบิ่มชนิดที่ว่าคงต้องสั่งจองพิเศษเพื่อการนี้ก่อนจะกรอกตาขึ้นมองเพดาน..พยายามระลึกชาติว่าเมื่อสัปดาห์ก่อนเธอรับงานประเภทนี้จากเ้านายหรือพี่ๆคนไหนที่แผนกไว้หรือไม่
..เอ..!
“ไม่นี่ พี่ไม่ได้สั่งนะ”
“ทีแรกหมวยก็ว่างั้นแหละค่ะ เพราะพี่จะบอกไว้ล่วงหน้าทุกครั้งก่อนมีคนส่งแต่ตรวจสอบแล้วก็ใช่ชื่อนามสกุลพี่แน่ๆ ไม่ผิดตัว และไม่เก็บเงินปลายทางด้วย” คราวนี้คิ้วของคนฟังจึงได้กลายเป็ดับเบิ้ลขมวด
“เอ้อ!เอาเข้าไป ของใครก็ไม่รู้ สงสัยอาจจะเป็ออเด้อร์ด่วนจี๋ของนายๆซะล่ะมั้ง” เพราะเคยมีมาแล้วประเภทต้องสั่งของมาด่วนเพื่อใช้ไปร่วมงานสำคัญกับองค์กรอื่นแบบกะทันหัน
“หรือบางทีอาจจะไม่ใช่เื่งานก็ได้นะพี่” วันวิสารัวหน้ายิก
“งั้นยิ่งไม่น่าใหญ่ วาเลนไทน์ก็ไม่ใช่ วันเกิดก็ยังไม่ถึงที่สำคัญไม่ครบรอบวันอะไรสักวัน แปลก!” คนใช้ความคิดพลางกระดิกนิ้วเรียวรัวกับเคาน์เตอร์อย่างฉงน เป็ครู่นั่นแหละถึงได้เอื้อมมือไปหยิบช่อดอกไม้มาถือไว้
“มีการ์ดไหม”
“มีค่ะพี่”
“ไหนดูสิ เขียนว่าไง”
“HBDLove you so much” ‘เสียง’ ดังมาจากทางด้านหลัง สองคนที่ยืนอยู่ก่อนแล้วจึงชะงักงันไปตามระเบียบ วันวิสาแทบไม่ต้องหันกลับไปมองก็รู้ว่าเสียงหวานล้ำที่ได้ยินนั้นเป็ของใคร
คุณชาลิดาภรรยาเ้านาย
“ขอบคุณนะคะ คุณนี่ยังน่ารักเหมือนเดิมเลยนะ”
“แค่คุณชอบ ผมก็ดีใจแล้ว”
วันวิสาค่อยๆ เบือนหน้าไปมองยังต้นเสียงสาวสวยวัยไล่เลี่ยกับเธอที่ควงคู่มากับหนุ่มใหญ่ที่ยังดูดีและภูมิฐาน คือคุณชาลิดาภรรยาของคุณภาสกร เ้านายของเธอนั่นเอง
คราวนี้หญิงสาวจึงได้หันทั้งตัวตามไป พลางกระพุ่มมือขึ้นทำความเคารพทั้งที่ยังมีช่อดอกไม้อยู่
แต่ทว่า!!! โอ้..มาย..กอต
ช่อดอกไม้ 2ช่อที่เหมือนกันเป๊ะทำสองสาวผู้มีไว้ในต่างเบิกตากว้างตะลึงโดยเฉพาะวันวิสา
เฮ้ย! อะไรกันวะเนี่ย
เธอรู้สึกว่าวินาทีนั้นมันเหมือนมีสายฟ้าฟาดเปรี้ยงปร้างอยู่ตรงหน้าก็อย่างที่รู้ๆ กันว่าคนชอบลือก็ลือกันไปโดยไม่สนใจว่าใครจะเสียหายหรือเดือดร้อนขนาดไหน แค่ได้คุยให้สนุกปากกันไปวันๆ เป็พอ
มันน่าตบเรียงตัวซะจริง
ความซวยจึงตกมาอยู่กับเธอน่ะสิ! ก็คุณชาลิดาน่ะขี้หึงชนิดสุดฤทธิ์สุดเดชแล้วนี่คุณแกจะคิดอย่างไร ช่อดอกไม้ของเธอกับของเ้าหล่อนเหมือนกันอย่างนี้ ดูไปดูมาคล้ายกับว่าเป็คนๆเดียวกันสั่งให้ด้วยซ้ำ
“สวยดีนี่คะ..คุณสา” ชาลิดาพูดจบก็เม้มริมฝีปากแดงจัดจนเป็เส้นตรงก่อนตวัดสายตายังผู้เป็สามี
“สั่งมาจากร้านไหนคะ”
“เดอะวัน ฟลาวเวอร์ ร้านโปรดคุณไงดา” ภาสกรตอบเสียงเรียบขณะหลุบตามองช่อดอกไม้ในมือเลขาสาว แล้วเอ่ยทักด้วยน้ำเสียงแปลกใจเล็กน้อย “ทำไมเหมือนกันเลย”
“ค่ะ เหมือนกันเปี๊ยบเลย” วันวิสารับคำคนเป็นายด้วยน้ำเสียงฝาดเฟื่อนอดคิดไม่ได้ว่า..มันเกิดอะไรขึ้น! เมื่อวานก็ว่าแย่แล้ว วันนี้ดูแย่กว่าอีก..หรือจะถึงขั้นโลกาวินาศวะเนี่ยแถมคุณศรีภรรยาเ้านายก็เริ่มตาเขียวปั๊ดใส่
“ใครส่งมาให้ล่ะสา” ภาสกรเอ่ยถามอย่างใคร่รู้ คนถูกถามต้องกลืนน้ำลายลงคอดังเฮือก
นั่นสิ! ใครแม่งส่งมาวะ
“คงไม่ใช่คนๆ เดียวกันนะ” ชาลิดาได้ทีแขวะดักคอ แต่กระนั้นวันวิสาก็ยังคงอมยิ้มออกมาได้..ก็ไม่เห็นมีอะไรต้องกลัวอยู่แล้วนี่เพราะไอ้ข่าวที่เขาลือๆ กันน่ะมันไม่จริงสักหน่อยเธอก็แค่ลูกน้องที่เคารพนับถือคุณภาสกรในฐานะเ้านายคนหนึ่ง
แต่ไอ้ที่กลัวอยู่ตอนนี้ก็คือจะตอบคำถามอย่างไรว่า..
ไอ้ดอกไม้นี่มันของใคร!
“ร้านเดียวกันครับ” ‘เสียง’ ดังก้องมาจากหน้าลิฟต์ชายหนุ่มร่างสูงหน้าตาดี ผิวขาวจัดอย่างกับว่าชีวิตนี้ไม่เคยโดนแดดมาก่อนเลย เขาอยู่ในชุดสูทสีเอิธโทนนำสมัยไม่แพ้ทรงผมที่หวีและจัดทรงมาเป็อย่างดี
“แต่รับรองว่าไม่ใช่คนๆ เดียวกันสั่งมาแน่นอน”คนมาใหม่ที่ดูคล้ายจะเป็ปริศนาสำหรับทุกคน ณ ที่นั้น กำลังตรงดิ่งเข้าร่วมวงสนทนาอย่างนอบน้อมใบหน้าคมแฝงด้วยเสน่ห์น่ามองอย่างประหลาดเมื่อยามแย้มยิ้ม ทำสาวๆแถวนั้นตาค้างไปตามๆ กันทีเดียว
“เพราะช่อนั้น ฝีมือคนของคุณ” ชายหนุ่มพูดพลางขยับเข้ามายืนตีคู่กับหญิงสาวแล้วยกนิ้วชี้ยังของกลางต้นเหตุที่อยู่ในมือสาวข้างตัว “ส่วนนี่..ผมซื้อให้แฟนผมผมชื่อรามครับ..เป็แฟนวันวิสา”
4K
