โฮก!!!!
ราชันหมีร้องคำรามหลังทลายกรงหินสำเร็จ ร่างใหญ่ไม่รอช้าพุ่งเข้าหาเด็กชายผู้เรียกเืของมันไปไม่น้อย อุ้งมือขวายกขึ้นแรงกดดันมหาศาลแผ่ล้น
ถ้าเด็กชายโดนการโจมตีนี้เข้าไปคงหนีไม่พ้นความตายเป็แน่ เด็กชายเงยหน้าขึ้นแววตาแกร่งกล้าแสดงการเตรียมใจพุ่งสวนหมีั์เข้าไปอย่างกล้าหาญ
ตูมมม!!! อุ้งมือตบลงมาอย่าง
ว่างเปล่า!!!!๑#@!@
เด็กชายเร่งความเร็วเข้าไปอีกระดับง้าวในมือเปล่งวาบสายลม สายน้ำ และ สายฟ้าถูกรวบรวมไว้ที่ใบง้าว พลังมหาศาลเหนี่ยวรั้งไว้ปรากฎภาพใบมีดขนาดใหญ่ขึ้้นซ่อน นี้คือเวทย์ระดับตำนานที่เด็กชายคิดขึ้นสดๆจากองค์ความรู้ที่ร่ำเรียน
“ตัด…...์” เด็กชายเปล่งเสียงก้องใบมีดใหญ่ฝ่าอากาศเสียงดังหวีดอย่างน่าตระหนก
ฉึก! ครืดดดดดด!!!! ฟุบ!
ฟู่
ใบมีดเวทย์มนต์ตัดผ่านขาราวกับเอาดาบซามูไรมาผ่าเต้าหู้ มันจะไม่เป็อย่างงั้นได้ยังไงการโจมตีระดับตำนานที่รุนแรงพอจะะเิเมืองใหญ่ไปครึ่งเมืองกับถูกอัดลงมาเป็ใบมีดขนาดเล็กเพื่อตัดขาเพียงข้างเดียว แม้แต่อสูรระดับราชันก็ยังยากจะต้านทานยิ่งเป็การโจมตีโดยไม่คาดฝันเยี่ยงนี้ ขาดสิจะรออะไร!!
ร่างั์ล้มลงเพราะเสียขาไปข้าง ป่าทางด้านหลังขาดเป็รอบตามวิถีโจมตียาวไปไกลสุดสายตา ทางเด็กชายเองก็หน้าซีดเผือดจากการใช้เวทย์ระดับตำนาน แต่เขารู้งานดีเื่ราวมันยังไม่จบแค่นั้นเขาหันกลับไปฟาดใบมีดอากาศที่เหลืออยู่ไปที่แผ่นหลังของหมีั์หัวจะปิดงาน แต่มันง่ายแบบนั้นได้ยังไง หมีั์เกร็งมานาไว้ที่หลังต้านการโจมตี เืพุ่งพุ่งสาดกระจายออกมาเฉือนเนื้อเข้าไปลึกแต่ยังไม่พอดับชีวิตมัน
ร่างั์ใช้ขาข้างเดียวที่เหลืออยู่หมุนตัวพุ่งเข้ามาตบเด็กชาย เด็กชายไร้เรี่ยวแรงจะหนี
ปัง!!! ปัง!!! ปัง!!!
เวทย์ระดับสูงโจมตีมาจากทิศไกลเคลื่อนการโจมตีของท่อนแขนใหญ่ให้พลาดเป้า เวทย์บทนั้นทำเอามาคัสและพวกหน้าซีดเผือดจากการขาดมานา อัศวินระดับกลางส่วนมากจะใช้ได้แค่เวทย์ระดับกลางก็จริงแต่พวกที่มีฝีมือจนใช้เวทย์ระดับสูงได้ก็มีไม่น้อยเพียงแค่ใช้ได้ไม่ชำนาญเท่าเหล่าอัศวินระดับสูง อย่าลืมว่าจากคนหลายล้านมีอัศวินระดับสูงเพียงสองร้อยกว่าคน ในจำนวนที่เเหลือนั้นย่อมมีคนใช้เวทย์ระดับสูงได้บ้างแหละ และพวกเขาทั้งสามคนก็อยู่ในนั้น
เด็กน้อยเร่งถอยออกมาหลังจากตั้งสติได้ ระหว่างถอยมือข้างหนึ่งก็รวบรวมพลังไว้ไม่ขาด หมีั์ขน แดงยังไม่ยอมล้มลง ใช้สามขาพุ่งตะกายตามติดอย่างบ้างคลั่ง
ปากใหญ่อ้าออกพุ่งเข้าใส่เด็กชาย ชั่วขณะที่การโจมตีนั้นจะถึงเด็กชายหันหลังกลับมือเขาจ่ออยู่หน้าปากที่อ้าออก
“เทพวารีหวนคืน์” เด็กชายะโก้อง เื้ัปรากฏภาพสตรีสีฟ้าในชุดนักรบแบกคนโฑั์
ปัง!!!!!!!!!!!!
ราวกับะเิกัมปะนาถมวลน้ำมหาศาลพุ่งทะลวงเข้าปากพญาหมีั์ร่างใหญ่โป่งพองจากน้ำที่บังเอินดื่มไป ก่อนจะพุ่งไปไกลราวกลับลูกโป่งถูกปล่อยลม พุ่เข้าไปปะทะกับต้นไม่ใหญ่หักโค่นไปหลายต้น เครื่องในน่าจะแหลกละเอียดไปแล้วแต่ร่างใหญ่ยังคงหายใจแม้ลมหายใจจะรวยริน
เด็กชายค่อยๆพะยุงร่างอันบอบช้ำเข้าไปดูพร้อมกับเหล่าสหาย เมื่อเห็นว่าราชันตัวนี้ยังไม่ตาย เด็กชายจึงเรียกง้าวที่เก็บไปตอนหนีออกมากระชับในมืออีกครา เวทย์ระดับสูงโอบล้อมใบมีดอัดแน่นอย่างรุนแรงราวกับพายุคลั่ง
ฟืบ!!!
ศรีษะั์ตกลงมาสังเวยคมง้าว เมื่อไร้มานาคุ้มกายร่างกายที่เคยแข็งแกร่งจนยากจะเจาะเข้า ก็พอจะถูกเวทย์สายลมระดับสูงตัดผ่านได้ไม่ยากนัก
นี้คือความเมตตาที่เด็กชายมอบให้อดีตราชันแห่งป่าตนนี้ ความตายนั้นน่ากลัว แต่คนเป็นั้นแหละที่ทรมานและการตายอย่างสงบคือเมตตาจากเขา
“กลับไปที่แคมป์กันเถอะ แล้วพรุ่งนี้ก็กลับบ้านของเรากัน” แม้ใบหน้าซีดเผือดจากอาการอ่อนล้า แต่ยังคงปรากฎรอยยิ้มออกมาให้เหล่าลูกน้อง ทั้งสี่ช่วยกันหอบร่างร่างกายสะบักสะบอมกลับไปแคมป์ บทเรียนที่สองจบลงแล้ว!!!