ระบบร้านค้าในวันสิ้นโลก

        บทที่ 102

        เป้าหมายที่แปลกประหลาด

        เดย์นั่งอยู่ภายในห้องพักของตนเองช่วงยามเช้าของวันหลังจากผ่านพ้นราตรีมา

        เดย์กำลังขบคิดอย่างจริงจังเกี่ยวกับสิ่งที่เกิดขึ้นก่อนหน้านี้คิ้วทั้งสองข้างขมวดเข้าหากันพยายามคิดเกี่ยวกับเรื่องนี้มาทั้งคืนแต่ก็ยังไม่ได้คำตอบ

        “ เข้าใจยากเย็นจริงๆ ”

        “ ในตอนนี้มันอะไรกันการที่พวกมือสังหารพวกนั้นเข้ามาโจมตีภายในสถานที่แห่งนี้ก็แสดงว่ามีเป้าหมาย”

        “ การที่จะสั่งฆ่าใครสักคนโดยที่จำเป็นต้องจ้างมือสังหารแบบนี้หรือไม่ก็พวกมือสังหารแบบนี้ลงมือคนๆนั้นจะต้องไม่ธรรมดาอย่างแน่นอน” 

        “ แล้วตัวตนที่ไม่ธรรมดาแบบนั้นจะมีอยู่ภายในโรงเตี๊ยมแห่งนี้จริงๆอย่างงั้นหรอ”

        “ ลงเตรียมแห่งนี้ตั้งแต่เข้ามาพักก็แทบจะไม่มีแขกเลย”

        “ ไม่เพียงเท่านั้นแถมมันยังเงียบสงัดแล้วก็มีขนาดท้องที่เล็ก”

        “ ปัญหาเกี่ยวกับเรื่องพวกนี้เข้าใจได้ยากจริงๆหรือเพราะว่าพวกเราไม่ใช่คนภายในโลกแบบนี้โดยไม่รู้เกี่ยวกับความจริงในข้อนี้ ”  

        “ เอาเถอะคิดไปก็หนักหัวตอนนี้สิ่งที่ควรทำคือการหาเงินก่อน”

        “ เงินที่มีอยู่ติดตัวก็มีอยู่เพียงแค่น้อยนิดเมื่อเทียบกับค่าใช้จ่ายภายในเมืองหลวงที่จำเป็นจะต้องอยู่อีกหลายวันคงจะต้องหาเงินเพิ่ม” เดย์ค่อยๆลุกขึ้นมาอย่างช้าๆ

        หลังจากที่มันเกิดการแยกจากยังไม่ทันตั้งตัวทำให้เขาไม่ได้พกเงินติดมาเป็นจำนวนมาก

        ในตอนนี้พักอยู่ภายในเมืองหลวงมันใช้ค่าใช้จ่ายที่มากกว่าปกติทั่วไปมันเลยทำให้ในตอนนี้เงินที่พกติดมามันก็เหลือเพียงแค่น้อยนิด

        ด้วยจำนวนเงินเพียงแค่นี้การจะใช้ชีวิตอยู่ภายในเมืองหลวงให้ผ่านพ้นไปได้สักสัปดาห์นึงคงจะไม่สามารถเป็นไปได้

        เพราะแบบนั้นในตอนนี้สิ่งที่สามารถทำได้นั้นก็คือการที่เขาจำเป็นจะต้องเอ่อ

        อาชีพนักผจญภัยถือว่าเป็นอาชีพที่สามารถหาเงินได้ง่ายดายที่สุด

        เดย์ตั้งใจจะอาศัยอยู่ที่เมืองหลวงไปอีกสักพักเพราะอยากจะสำรวจสถานที่ต่างๆว่าเป็นอย่างไรบ้าง

        ภายในเมืองหลวงแห่งนี้มีขนาดใหญ่มีผู้คนมากมายมีสิ่งที่น่าสนใจที่จำเป็นจะต้องใช้เวลาในการศึกษา

        เพราะแบบนั้นในตอนนี้เขาเลยตัดสินใจจะอาศัยอยู่ที่เมืองหลวงเพิ่ม

        เดย์เขาที่รอดชีวิตมาได้รู้ดีว่าพรรคพวกของเขาทั้งหมดยังคงมีชีวิตอยู่

        ถ้าอีกฝ่ายนั้นตายไปเรียบร้อยแล้วป่านนี้พันธสัญญาที่กำลังถูกงัดมันคงจะสลายหายไป

        แต่ว่าในตอนนี้พันธสัญญาที่มันกำลังผูกมัดมันก็ยังคงอยู่นั่นหมายความว่าพวกเขาเองก็ยังคงมีชีวิตอยู่เช่นเดียวกัน

        แถมค่าสัญญาที่เก็บมาเป็นแต้มหอยมันเองก็ยังคงถูกเรียกเก็บอย่างสม่ำเสมอ

        เดย์รู้ดีพวกเขาไม่ใช่คนโง่เป็นคนฉลาดแน่นอนว่าสามารถเอาตัวรอดภายในสถานที่แห่งนั้นได้อย่างแน่นอน

        การที่เข้ามาศึกษาข้อมูลภายในเมืองหลวงมันเองก็เป็นผลดีเช่นเดียวกันเพื่อที่จะได้หาวิธีการในการใช้ชีวิตในอนาคต

        เดย์ออกจากโรงเตี๊ยมของตนเองมุ่งตรงไปยังบริเวณสำนักงานนักผจญภัย

        หลังจากที่เดินทางไปที่สำนักงานนักผจญภัยเขาไปหาภารกิจที่จะพอได้รับเงินเป็นค่าตอบแทน

        พนักงานภายในสำนักงานนักผจญภัยที่ยืนอยู่บริเวณเคาน์เตอร์ทำการยื่นแผ่นกระดาษมาให้

        เดย์ทำการบอกอีกฝ่ายไปว่าฉันอยากได้ภารกิจที่อยู่ในระดับใกล้เคียงกับความสามารถของเขา

        อีกฝ่ายยื่นนี่มาให้เดย์ใช้ดวงตาของตนเองจ้องมองแผ่นกระดาษที่อยู่ด้านหน้า

        เขาค่อยๆใช้มือของตนเองหยิบมันขึ้นมาแล้วก็ลองมองดูสิ่งที่อยู่ภายในแผ่นกระดาษสิ่งที่อยู่ภายในแผ่นกระดาษมันเป็นใบว่าจ้าง

        “ สังหารมอนสเตอร์ที่อยู่ใกล้ๆเมืองหลวงอย่างงั้นหรอ”

        “ บริเวณใกล้ๆเมืองหลวงมีพลังเวทย์หนาแน่นเพราะแบบนั้นมอนสเตอร์ที่จะพบได้ง่ายๆภายในใกล้ๆเมืองหลวงมันจะเป็นมอนสเตอร์ที่ชื่อว่าหมาป่าศิลา”

        “ โดยเจ้ามอนสเตอร์ตัวนี้มันมีระดับความแข็งแกร่งอยู่ในระดับD ”

        “ แน่นอนว่าความสามารถของเธอคงจะสามารถรับมือกับมันได้” 

        “ โดยเงื่อนไขในการทำหลังจากที่สังหารมันแล้วแน่นอนว่าจำเป็นต้องเก็บชิ้นส่วนของมันกลับมา”

        “ ภายในสำนักงานนักผจญภัยรับซื้อมันในราคาดี ”

        “ ผิวของมันเป็นผิวที่แข็งมีความแข็งแกร่งเพราะแบบนั้นทางสำนักงานนักผจญภัยเลยนำมันเอามาทำเป็นอุปกรณ์” 

        “ ภารกิจไม่มีข้อจำกัดยิ่งฆ่าได้เยอะยิ่งนำเอาชิ้นส่วนกลับมาได้มากเท่าไรก็ยิ่งได้เงินเยอะตามผลงาน” พนักงานจากสำนักงานนักผจญภัยที่อยู่ด้านหน้าอธิบายรายละเอียดเกี่ยวกับภารกิจในครั้งนี้

        มันเป็นภารกิจส่วนใหญ่ที่ผู้คนภายในเมืองรับทำ

        มอนสเตอร์ที่มันชื่อว่าหมาป่าศิลามันอยู่ภายในพื้นที่บริเวณรอบๆ 

        เพราะแบบนั้นคนที่มากและเกิดอยู่เรื่อยๆทางด้านของสำนักงานนักผจญภัยก็ต้องการร่างกายของมันมาทำเป็นอุปกรณ์

        นี่คือภารกิจที่สามารถหาเงินได้สำหรับนักผจญภัยที่มีระดับดีขึ้นไป 

        เดย์รับทำภารกิจนี้พยักหน้ารับแผ่นกระดาษนั้นแล้วก็ค่อยๆเดินออกไป

        เขามุ่งตรงออกไปยังเขตนอกเมืองอย่างรวดเร็วโดยนำข้อมูลที่ให้มารู้สึกว่าการที่จะพบเจอพวกหมาป่าศิลาจำเป็นต้องออกไปจากเมืองห่างประมาณห้ากิโลเมตรขึ้นไป

        ในห้ากิโลเมตรจากเขตของเมืองหลวงก็จะพบเจอพวกมอนสเตอร์อยู่บริเวณรอบๆ

        เดย์มุ่งตรงไปถึงบริเวณเป้าหมายเข้าถัดออกมาจากทางทิศตะวันตกตอนนี้เดินออกมาจากเขตของเมืองหลวงได้ประมาณเจ็ดกิโลเมตร

        บริเวณพื้นที่แถบนี้เป็นพื้นที่ลานหินอันกว้างขวางพื้นที่บริเวณแถบนี้เป็นเส้นทางเชื่อมระหว่างเมือง

        แต่ถนนเองก็มีอยู่เพียงแค่น้อยนิดแถมยังไม่ค่อยมีผู้คนเดินทางผ่านไปผ่านมา

        เพราะว่าบริเวณแถบนี้พื้นที่ที่มีก้อนหินสูงใหญ่ตั้งรอบๆจำนวนมากหินพวกนี้มันบดบังทัศนียภาพการมองเห็น

        ทำให้เวลาเดินทางมันเสี่ยงเป็นอย่างมากที่จะโดนพวกโจรหรือว่าพวกมอนสเตอร์เข้ามาดักเล่นงาน

        เพราะแบบนั้นพวกพ่อค้าส่วนใหญ่เลยใช้เส้นทางอื่นในการเดินทาง

        แต่ในขณะเดียวกันมันก็กลับกลายเป็นว่าภายในสถานที่แห่งนี้กลายเป็นที่ที่มีพวกมอนสเตอร์อยู่เป็นจำนวนมาก

        เดย์เดินทางมาถึงสถานที่แห่งนี้เขากระโดดขึ้นไปยืนบริเวณโขดหินขนาดใหญ่

        จากนั้นก็ลองใช้ดวงตาของตนเองกวาดไปมองบริเวณรอบๆ

        เมื่อเขาใช้ดวงตาของตนเองกวาดไปมองรอบๆมองเห็นเป้าหมายของตนเองอยู่บริเวณใกล้ๆ “ เจอแล้ว… ”

        มอนสเตอร์ที่อยู่บริเวณด้านหน้าของเขามันคือหมาป่าศิลา

        ร่างกายของมันเป็นหมาป่าที่มีขนาดเทียบเท่ากับหมาป่าธรรมดาทั่วไปเพียงแต่ว่ามันมีดวงตาสีแดงทั่วทั้งร่างกายเป็นหินอันแข็งแกร่ง

        มอนสเตอร์ที่มีความแข็งแกร่งอยู่ในระดับนึงเลยทีเดียวเพราะว่าพลังเวทย์ที่แผ่ซ่านออกมาบ่งบอกได้

        [ ชื่อหมาป่าศิลา ประเภท มอนสเตอร์ธรรมดา ]

        [ ความแข็งแกร่งจากการประเมินด้วยพลังเวทย์ระดับD]

        เดย์มองเห็นเป้าหมายของตนเองอยู่บริเวณด้านหน้า

        แต่ว่ามันไม่ได้มีเพียงแค่ตัวเดียวพวกมันอาศัยอยู่กันเป็นฝูงมีนับสิบตัว

        เดย์ผ่อนหายใจเฮือกใหญ่ออกมาก่อนที่เขาจะพูดขึ้น “ดูเหมือนว่าได้เวลาที่ต้องลงแรงอีกแล้ว ”

        เดย์รีบกระโดดลงไปอย่างรวดเร็วแล้วเริ่มลงมือทำการเข้าปะทะกับพวกหมาป่าพวกนั้น

        [ ท่านได้รับ SPจากการสังหารมอนสเตอร์ 20 หน่วย ]

        [ ท่านได้รับ SPจากการสังหารมอนสเตอร์ 20 หน่วย ]

        [ ท่านได้รับ SPจากการสังหารมอนสเตอร์ 20 หน่วย ]

        [ ท่านได้รับ SPจากการสังหารมอนสเตอร์ 20 หน่วย ]

        [ ท่านได้รับ SPจากการสังหารมอนสเตอร์ 20 หน่วย ]

        [ ท่านได้รับ SPจากการสังหารมอนสเตอร์ 20 หน่วย ]

        [ ท่านได้รับ SPจากการสังหารมอนสเตอร์ 20 หน่วย ]

        [ ท่านได้รับ SPจากการสังหารมอนสเตอร์ 20 หน่วย ]

        [ ท่านได้รับ SPจากการสังหารมอนสเตอร์ 20 หน่วย ]

        ท้องฟ้าด้านบนเริ่มเปลี่ยนสีดวงอาทิตย์กลายเป็นสีส้มอมแดงยามนี้ดวงอาทิตย์อัสดงสาดส่องแสงสว่างไสวเข้าสู่ยามเย็น

        เดย์ยืนอยู่บริเวณลานกว้างทางทิศตะวันออกห่างออกมาจากเมืองประมาณเจ็ดกิโล

        เขาถอนหายใจเฮือกใหญ่ร่างกายค่อยๆหย่อนก้นนั่งลงบริเวณโขดหิน“ จบสักที…”

        เดย์รู้สึกประหลาดใจพวกมอนสเตอร์ระดับดีมันอ่อนแอกว่าที่เขาคิดเอาไว้

        หรือว่าเป็นเพราะว่าเขาแข็งแกร่งขึ้นในช่วงหนึ่งเดือนที่ผ่านมา

        “ เจอพวกนี้อ่อนแอเป็นอย่างมากอ่อนแอจนตัวของเราประหลาดใจเลยทีเดียว” 

        “ สามารถสังหารพวกมันได้เป็นร้อยตัวตอนนี้ก็รู้สึกเหนื่อยเพียงแค่เล็กน้อยเท่านั้น” เดย์ยังรู้สึกประหลาดใจกับความแข็งแกร่งของตนเองที่เพิ่มขึ้น

        บางทีเขาเองก็ควรคิดว่าจะพวกนี้มันคือมอนสเตอร์ระดับ D จริงงั้นเหรอ

        ในขณะที่ทำหน้าที่ของตนเองเสร็จเขาค่อยๆลุกขึ้นอย่างช้าช้า

        ในขณะที่กำลังจะเดินออกจากสถานที่แห่งนี้ ร่างกายของเขาหันหลังและกำลังจะเดินทว่า

        “ ตึ้ง!!! ” 

        [ ระบบบอสอาณาเขตปรากฏตัว ]

        “ ตึก!!! ”ฝีเท้าอันหนักแน่นดังขึ้นมาบริเวณด้านหลัง

        เดย์หันไปมองอย่างรวดเร็ว 

        “ นี่มัน… ”

        จบบท