ทำไมถึงมีตอนนี้งั้นหรอก็เพราะผมหมดใจสุดๆไงหระ ผมกับเธอเรายังไม่เป็ไรกันแต่ผมกลับชอบวาดฝันวันเวลาที่เราจะได้อยู่ด้วยกัน เวลาพบเห็นอะไรน่ารักๆก็มักนึกถึงเธอเสมอ ผมมีโปสเตอร์น่ารักๆให้เธอด้วยนะแต่ถ้าให้เธอไปเลยก็จะแปลกๆใช่ไหมหระ เธอเป็คนเศร้าผมััได้หรือความเศร้าที่ผมััได้เป็ของตัวเองกันนะ อย่าสงสัยผมคงไม่เอาตอนนี้ให้เพื่อนดูหรอกนะคำต่างๆมันก็จะแปลกๆหน่อยอาจมีสะกดผิดบ้างแต่ถ้าคุณกดเข้ามาอ่านคุณต้องเป็แฟนตัวยงของผมแน่ๆ มาต่อเื่ของเรากันเถอะ วันนี้เราได้เจอกันด้วยเธอน่ารักเหมือนเดิม ผมไม่รู้ว่าเธอคิดยังไงกับเื่ของเราผมไม่กล้าถามแต่ผมอธิษฐานให้เธอคิดเหมือนผม เธอจะรังเกียจผมไหมนะหรือเธอจะเบื่อผมหรือมองผมเป็แค่คนๆหนึ่งที่เข้ามาและจะผ่านไปเหมือนคนอื่น ผมไม่รู้ต้องทำตัวอย่างไร ผมไม่อยากเห็นเธอเศร้าและเป็ต้นตอที่จะทำให้เธอเศร้า ทำไมผมถึงจะเป็ต้นตอที่ทำให้เธอเศร้านะหรอคงเพราะผมสำคัญตัวเองไว้ซะสูงนะสิ เพื่อนๆชอบบอกว่าถ้าอยากรู้ว่าเธอคิดยังไงก็ลองไม่ทักแชทไปสิผมก็อยากจะลองดูนะแต่ผมกลัวมากกว่า ไม่ใช่ว่ากลัวว่าเธอจะไม่มาตามผมแต่กลัวถ้าเกิดเธอโทษตัวเองแล้วเศร้าอีก เธอก็เป็อย่างงั้นมาตลอดคนที่ใจดีและอ่อนแอที่สุด ผมท่องผ่านความโชคร้ายมามากมายความโชคร้ายของเธอให้ผมช่วยแบกรับมันเอง
เธอเป็คนยังไงนะเธอหน้าตาน่ารักใส่แว่นดัดฟันและผอม สูง 164 และน้ำหนักแค่ 40 ต้นๆดูเหมือนเธอจะไม่ชอบกิน ไม่น่าจะชอบออกกำลังกายด้วย เธอเป็คนเต็มร้อยกับความสัมพันธ์เสมอมันทำให้เธอดูน่ารักมากจากที่น่ารักอยู่แล้ว คนที่ถูกเธอรักคงจะโชคดีทีสุด เธอเคยมีความสัมพันธ์ที่แย่เธอเล่าให้ผมฟังถึงมันบ้าง จากการประเมิณของผมมันแย่มากจริงๆแค่เพียงเพราะเธอยอมมาตลอดทำไมต้องทำขนาดนี้ด้วย เธอเป็คนพูดเก่ง ส่วนผมนะหรอพูดน้อยมากราวกับกลัวดอกพิกุลจะร่วงจากปาก ผมเป็คนรำคาญง่ายผู้หญิงที่เสียงเล็กผมไม่เคยคิดจะเข้าใกล้ คนที่ชอบพูดมากและเสียงดังผมก็หนี สถานที่แออัดผมคงจะไปหลบมุมเงียบๆมุมหนึ่งพร้อมหูฟังคู่ใจแต่พอเป็เธอทุกอย่างกลับดูโอเคไปหมดผมคงจะรักเธอมากจริงๆ เธอชอบเล่าถึงคนคุยเก่าที่คุยกันเพียง 2 อาทิตย์เขาคนนั้นก็ทำให้เธอตกหลุมรักได้ผมอยากจะขอคำปรึกษาจากเขาเสียจริง เธอยังมีความรู้สึกกับเขาอยู่แต่ประเมิณไม่ได้ว่าคือรักหรือโกรธแต่ที่มั่นใจคือมีความรู้สึกด้านลบอยู่ด้วย หัวใจของผมอ่อนแอเมื่อมีคนร้องไห้ผมก็เป็กังวลถึงจะไม่รู้ด้วยซ้ำว่าเขาร้องไห้เพราะอะไรหรือเขาเป็ใครเมื่อเธอเศร้าผมจึงเศร้าด้วย โลกนี้ใจร้ายกับผมแล้วยังไม่พอใจอีกหรอทำไมต้องเป็เธออีก
อย่างที่บอกเธอเต็มที่กับความสัมพันธ์มากเธอลงเรียนบาสเพราะไอหมอนั้นเธอบอกกับผม ผมไม่รู้ด้วยซ้ำว่าไอหมอนั้นมันคือคนไหนคนก่อนหน้าหรือคนล่าสุดแต่ผมคงไม่ชอบหน้ามันแน่ๆทั้งคู่เลย เธอมาซ้อมบาสผมรู้ได้เลยว่าเธอคงไม่ชอบที่จะเล่นแต่เธอพยายามอยู่ ลูกบอลกระเด้งมาไกล้ๆเธอยังกลัวที่จะรับมันด้วยซ้ำ เธอชู๊ตบาสด้วยแรงเบาหวิวลูกไม่ถึงห่วงด้วยซ้ำ ผมเล่นบาสกับน้องและเพื่อนแต่จุดสนใจก็ยังเป็เธอ เธอที่นั่งอยู่คนเดียว เช่นเดิมผมยังคงประเมิณไม่ได้ว่าเธอคิดอะไรอยู่เธออาจเป็คนอ่านง่ายเหมือนที่เธอแสดงออกแต่ภายใต้คำพูดที่ไร้ความหมายอาจมีปริศนา ถ้าการที่ผมเล่นบาสได้ทำให้เธอนึกถึงไอหมอนั้นผมเลิกเล่นบาสก็ได้ไม่ใช่ปัญหาใหญ่ เธอเคยบอกผมสเปกของเธอต้องเป็คนที่ทำให้เธอใจสั่นผมคิดหนักไม่ใช่ว่าไม่สามารถจะคิดคำพูดมาพูดให้เธอใจสั่นแต่ผมอยากให้เธอรู้จักผมมากกว่านี้ เธอผิดพลาดมามากพอแล้วผมยื่นตัวเลือกให้เธอที่จะรู้จักผมมากขึ้นหรือตัดผมออกไป ผมไม่เสียใจหรอกนะ
เธอมีเพื่อนสนิทอยู่ 2 คนจากที่ผมสังเกตุ คนหนึ่งเป็ผู้ชายดูเป็คนที่ดีเลยหระอีกคนเป็ผู้หญิงดูเป็คนที่ดีเช่นกันดูจะเรียนเก่งมากด้วย มันทำให้ผมสะบายใจถึงเธอจะไม่เปิดใจให้ผม ซักวันผมคงต้องไปแต่เพื่อนจะยังคงอยู่และคงจะมอบความรักให้เด็กน้อยที่บอบช้ำในใจของเธอให้กลับมาแข็งแรงดังเดิม เธอควรจะเป็ดอกไม้ที่ผลิบานในฤดูร้อนไม่ใช่หิมะฤดูหนาว ในส่วนผมที่เป็หิมะฤดูหนาวจะข้ามไปเป็สายน้ำล่อเลี้ยงเธอในฤดูร้อนนั้นเอง เธอน่าจะเป็คนพุทธผมคงขอพรจากพระเ้าไม่ได้ดังนั้นผลบุญที่ผมเคยได้ทำแทบจะทุกวันใน่ม.3ถึงม.5น้ำที่ผมได้กรวดทั้งหมดนั้นเอาไปมอบให้เธอเถอะ "บาป บุญ พระเ้า " ผมคิดว่ามันไร้สาระแน่นอนผมเป็คนไร้ศาสนาแต่ว่าผม"ขอ"ขอโดยที่ไม่รู้ว่าขอจากใครหรืออะไรแต่ขอให้รอยยิ้มของเธอเป็รอยยิ้มที่ไม่ได้เกิดจากการเสเเสร้งเป็รอยยิ้มของความสุขจากก้นบึ้งหัวใจอย่างที่มันควรจะเป็
อ่านถึงตรงนี้คุณควรจะรู้แล้วว่าผมรักเธอ เพื่อนผมอยากเห็นผมคลั่งรักสมใจอยากแล้วละสิ ผมไม่ได้มีแฟนมา 3 ปีแล้วเธอเป็คนพิเศษมากผมรับประกันด้วยนิ้วมื้อท้ัง 10 นิ้ว ถ้าใครได้หัวใจเธอไปผมต้องอิจฉามากแน่ ผมเป็คนขี้อายมากมีเพื่อนไม่กี่คนที่ผมส่งให้อ่านแต่ผมไม่รู้ว่าเธอส่งให้ใครบ้างแต่ถ้าคุณอ่านเื่นี้แล้วก็จงอย่าบอกกับผมว่าได้อ่านมันแล้ว ตอนนี้คงเหมือนจดหมายรักอีกทางหนึ่งก็เป็นิยายรักน้ำเน่าของคนรักข้างเดียว ในทุกๆครั้งที่ผมมีความรักมันนำผมไปเจอสิ่งดีๆตลอดอย่างน้อยในรักครั้งนี้เธอก็มอบเพลงรักแสนเศร้าให้ผมหนึ่งเพลง และทำให้ผมได้เริ่มจะลองเขียนนิยายที่อยากทำมานานซักที เธอจะรับรักผมหรือไม่ผมไม่สนใจมันเท่าไหร่ผลลัพธ์ไม่ได้สำคัญเท่าวิธีการ ผมขอบคุณเธอมากที่มอบ่เวลาที่ดี่เวลาหนึ่งให้ผม ผมคงจะรักเธอไปอีก่หนึ่งไม่รู้จะนานแค่ไหนคงกินเวลาสักพักแต่ไม่ใช่ประเด็นสำคัญเพราะหัวใจของผมก็เป็ของเธอมาสักพักแล้วเหมือนกัน
1K
