“ถวายบังคมพะย่ะค่ะ องค์รัชทายาท” เทพโอหยางหันไปเห็นองค์รัชทายาทเข้าพอดี
“ข้าขอตัวพาชายาของข้ากลับก่อนนะ เทพโอหยาง นางจะต้องอภิเษกกับข้าคืนนี้” องค์รัชทายาทอุ้มว่าที่เ้าสาวทันที
“ห๊า ว่าไงนะ หม่อมฉันไม่อภิเษกนะเพคะ ปล่อยหม่อมฉันลงเดี๋ยวนี้” หงลี่พยายามดิ้นขัดขืน
“เ้าได้ข้าแล้วทิ้งแบบนี้ไม่ได้นะ อีกอยากทั้ง์รู้กันหมดแล้วว่าเ้ากับข้าเป็อะไรกัน รีบไปแต่งตัวเร็วเข้าหงลี่” องค์รัชทายาทสั่งทันที
“ปล่อยหม่อมฉันเดี๋ยวนี้ หม่อมฉันเดินเองได้” หงลี่พยายามดิ้นแต่ก็ไร้ผล
เทพโอหยางทำได้แต่ยิ้มให้กับบุคคลทั้งสอง แล้วกล่าวว่า “ขอแสดงความยินดีล่วงหน้าด้วยพะย่ะค่ะ และขออภัยที่กระหม่อมไม่อาจไปร่วมงานได้เพราะติดงานสำคัญ”
“ไม่เป็ไรเทพโอหยาง แต่ข้าสั่งห้ามท่านนำยาลืมอดีตให้ชายาของข้าดื่มเด็ดขาด” องค์รัชทายาทตรัสสั่ง
“ทราบแล้วพะย่ะค่ะ” เทพโอหยางรับคำแต่โดยดี
*******************************************
ณ ห้องแต่งตัวของหงลี่
“พระองค์ไม่จำเป็ต้องเป็คนแต่งหน้าทำผมให้หม่อมฉันก็ได้เพคะ” หงลี่ต้องนั่งเฉยๆ เพื่อให้องค์รัชทายาทแต่งหน้าทำผมให้
“ข้ากลัวเ้าหนีน่ะ เอาเถอะข้าก็มีฝีมือเหมือนกันนะ” องค์รัชทายาทตรัส
องค์รัชทายาทคอยดูแลหงลี่ทุกอย่าง จนนางจำต้องยอมอภิเษกกับองค์รัชทายาท ท่ามกลางความยินดีของเหล่าชาว์ทั้งหลาย
ณ งานพิธีอภิเษก
องค์รัชทายาทและหงลี่กราบไหว้ฟ้าดิน แล้วเดินเคียงคู่กันเพื่อขอบคุณแเื่ที่มาร่วมงานครั้งนี้
จนกระทั่งถึงคืนส่งตัวเข้าหอ พอทั้งคู่ดื่มเหล้ามงคลเรียบร้อย หงลี่จึงรีบถามทันที
“ในเมื่อพระองค์ทรงไม่เต็มพระทัย ทำไมถึงยอมอภิเษกล่ะเพคะ” หงลี่กล่าว
“แล้วใครบอกเ้าว่าข้าไม่เต็มใจล่ะ” องค์รัชทายาทตรัส
“ก็พระองค์เกลียดหม่อมฉันไม่ใช่หรอเพคะ ที่เป็สาเหตุของความวุ่นวายบน์แห่งนี้” หงลี่กล่าว
“ข้าไม่ได้เกลียด ก็แค่จะจับเ้ามารับโทษทัณฑ์เท่านั้นเอง แต่ตอนนี้ข้าเข้าใจแล้วว่าเ้าไม่ได้ตั้งใจร่วมมือกับน้องชายข้า งั้นข้าก็ขอโทษเ้าด้วยก็แล้วกัน” องค์รัชทายาทตรัส
“แล้วทำไมต้องฝืนพระทัยอภิเษกด้วยล่ะเพคะ” หงลี่กล่าว
“ข้าแสดงสีหน้าว่าฝืนใจงั้นหรอ” องค์รัชทายาทแสดงสีหน้าเ็า
“ก็พระองค์ทรงบอกว่า หม่อมฉันขืนใจพระองค์นี่เพคะ” หงลี่กล่าวตามตรง
“งั้นบอกใหม่ว่าสมยอมก็ได้อ่ะ พอใจแล้วหรือยัง” องค์รัชทายาทตรัส
“ว่าไงนะเพคะ” หงลี่กล่าว
องค์รัชทายาทดึงตัวหงลี่เข้าไปกอดอย่างทะนุถนอม “ข้ารักเ้า หงลี่ ดังนั้นข้าจึงหาเื่กลั่นแกล้งเ้าตลอดเวลาไง ข้าหลอกเฉพาะเื่ปกปิดฐานะตัวเองเท่านั้น แต่ความรู้สึกรักเ้ามันเป็เื่จริง”
“พระองค์เ้าเล่ห์มากนะเพคะ หม่อมฉันไม่เชื่อพระองค์หรอก” หงลี่กล่าวเพราะนางโดนหลอกบ่อยมาก
“งั้นก็ให้เวลาเป็เครื่องพิสูจน์ดีมั้ย” องค์รัชทายาทตรัส
และแล้วทั้งสองก็จุมพิตกันดูดดื่มและเข้าหอกันทั้งคืนเพื่อผลิตทายาทสืบสกุล
*******************************************
หงลี่ตื่นั้แ่เช้า นางได้ยินข่าวว่าหนานยี่และสามีกำลังจะกลับวังบาดาล เลยรีบไปส่งครอบครัวของหนานยี่และซือเหนียงทันที
“หากเ้าว่างก็ขึ้นมาเยี่ยมข้าบ้างนะหนานยี่ ข้าอยู่ที่นี่คงเหงาแย่” หงลี่กล่าวเพราะยังไม่เคยชินกับการอยู่ในวัง์
“มันไม่เหมือนแต่ก่อนแล้วนะเพคะ พระชายา ต่อไปพระองค์จะต้องเป็ภรรยาที่ดี คงไม่มีเวลาให้หม่อมฉันอีกแล้ว” หนานยี่กล่าว
“ฝากขอบคุณท่านแม่เฒ่าด้วย ที่ยอมบอกเ้า แล้วให้เ้าช่วยชีวิตข้าไว้” หงลี่กล่าว
“เื่นั้นต้องขอบคุณที่องค์รัชทายาทรักพระองค์มาก ถึงขั้นเสี่ยงชีวิตปกป้องด้วยการกอดพระองค์ไว้ ไม่ให้พลังอัคคีกลืนกินพระองค์” หนานยี่กล่าว
“อื้อ งั้นลาก่อนนะ หนานยี่ ลาก่อนนะทุกคน” หงลี่เขินแต่ก็รีบตั้งสติล่ำลา หนานยี่ ท่านจอมมาร เทพัและซือเหนียง
หงลี่รู้สึกใจหายเพราะตอนนี้นางได้เป็ถึงพระชายา ไม่รู้ว่านางต้องอดทนกับเหตุการณ์อะไรอีก เพราะนางรู้ดีว่าการแต่งงานกับบุคคลในราชวงศ์ต้องยอมรับกับการมีสนมด้วย แม้หงลี่จะเป็คนขี้หึงมาก แต่ก็ต้องเตรียมใจยอมรับกับเื่นี้ให้ได้
“พระชายาเพคะ องค์รัชทายาทให้มาตามพระองค์ไปสรงน้ำให้เพคะ” นางในกล่าว
“แล้วทำไมถึงไม่ให้นางในทำให้ล่ะ” หงลี่สงสัย
“องค์รัชทายาทตรัสว่าต้องให้พระชายาปรนนิบัติผู้เดียวเท่านั้นเพคะ” นางในกล่าว
“ข้าเข้าใจแล้ว ขอบใจมากที่มาตาม” หงลี่จำใจต้องเดินกลับไปที่ตำหนัก
พระชายาส่ายหน้า และรู้สึกแปลกใจมากว่าทำไมองค์รัชทายาทถึงให้พระชายาปรนนิบัติพระองค์แต่เพียงผู้เดียว ไม่ยอมให้ใครเข้าใกล้นอกจากพระชายาองค์เดียวเท่านั้น
25K
