เมื่อผมกลายเป็น NPC ในเกมสจอมยุทธ์

        บทที่ 34

        ฝึกฝนเสร็จ

        ในตอนนี้ผ่านมาประมาณเก้าวันแล้วหลังจากที่เข้ามาภายในป่าแห่งนี้

        หวงหมิงตัวของเขาได้นำพาพวกทหารเข้ามาล่าสัตว์อสูรภายในป่าแห่งนี้ในตอนนี้ผ่านมาประมาณเก้าวันเต็มๆแล้วหลังจากที่ผ่านมาเขาเริ่มปรับสภาพคุ้นชินกับภายในป่าแห่งนี้ได้มากขึ้น

        ไม่สิเขาคุ้นชินกับภายในป่าแห่งนี้อยู่แล้วแต่คนที่จำเป็นต้องทำความคุ้นชินกับภายในป่าแห่งนี้มันคือเหล่าทหารของเขาต่างหาก

        พวกทหารองครักษ์ติดตามเข้ามาภายในสถานที่แห่งนี้เพื่อที่ตัวของมันนั้นจะตามมารับใช้

        โดยในตอนนี้ตัวของพวกมันตามมารับใช้เขาภายในสถานที่แห่งนี้หวงหมิงก็นำพาพวกมันมาฝึกฝนด้วยเลย

        เขาทำการแนะนำและก็ทำการบอกพวกมันเกี่ยวกับเรื่องจำเป็นที่ควรจะรู้

        ในช่วงระยะเวลาที่ผ่านมาก็ของมันเองก็ฝึกฝนอย่างหนักทำการสังหารสัตว์อสูรไป

        ตอนนี้ผ่านมาเก้าวันเหลืออีกหนึ่งวันที่จะเป็นกำหนดในการออกเดินทางออกไปจากป่าแห่งนี้

        แพนด้าหวงหมิงยืนอยู่บนต้นไม้เขาใช้ดวงตาของตนเองมองลงไปด้านล่าง

        ฝูงสัตว์สูงขนาดใหญ่ที่มีจำนวนประมาณยี่สิบถึงสามสิบตัวตอนนี้กำลังปะทะกับพวกองครักษ์ของเขา

        องครักษ์พวกนั้นที่อยู่บริเวณด้านล่างทำการห้ำหั่นกับพวกสัตว์อสูรอย่างหนัก

        ตอนนี้พวกมันเริ่มคุ้นชินกับการต่อสู้กับสัตว์อสูรพวกนี้ เพราะในช่วงตลอดหลายวันที่ผ่านมาพวกมันสู้กับสัตว์อสูรพวกนี้มากกว่ามนุษย์เสียอีก

        ในตอนนี้เลยกลายเป็นว่าพวกมันคุ้นชินกับการต่อสู้กับพวกสัตว์อสูรพวกนี้ไปแล้ว

        ทำการต่อสู้กับสัตว์อสูรพวกสัตว์อสูรเองก็สามารถเพิ่มความแข็งแกร่งภายในร่างกายให้กับพวกมันได้เช่นเดียวกัน

        [ ชื่อองครักษ์ LV.65]

        [ ชื่อองครักษ์ LV.67]

        [ ชื่อองครักษ์ LV.63]

        [ ชื่อองครักษ์ LV.61]

        หลังจากที่ใช้ดวงตาของตัวเองลองดูก็จะมองเห็นได้อย่างชัดเจนว่าความแข็งแกร่งของพวกมันเพิ่มขึ้นในช่วงระยะเวลาที่ผ่านมา

        “ พวกองครักษ์พวกนี้มีความสำคัญเป็นอย่างมากถ้าพวกมันแข็งแกร่งขึ้นพวกมันเองก็ช่วยเป็นกำลังให้ทราบตัวของเราได้”

        หวงหมิงที่มองดูพวกมันที่สู้รบกันอยู่เขาได้หันกลับมาสนใจกับเราเอง

        หวงหมิงเราฝ่ามือของตนเองยกขึ้นมาแล้วกล่าว“เปิดหน้าตาของระบบ  ”

        หน้าต่างของระบบมันปรากฏขึ้นมาบริเวณด้านหน้า 

        [ ชื่อตัวละครหวงหมิง LV.67 ]

        [ เพศ ชาย ]

        [ ฉายาที่มี -รัชทายาทเสเพล - มหาเศรษฐีผู้ร่ำรวย - ผู้สืบทอดบัลลังค์ ]

        [ ค่าชื่อเสียง- 99999999  ] 

        [ พลังชีวิต [5070/5070]] [ พลังปราณ [4000/4000] ]

        [ ความแข็งแกร่ง102 ] [ ความรวดเร็ว 107] 

        [ สัมผัส 92] [ จิต 84 ]

        [ ปราณ 112 ]

        [ ความสามารถวิธีโคจรลมปราณ(ขั้นเต็ม) ปราณหยินหยาง(ขั้น8) หมัดกระแทก(ขั้น15) เท้าเงา(6) จิตคุกคาม(ขั้น4)]

        ค่าสถานะแจ้งเตือนและแสดงขึ้นมาในช่วงตลอดประมาณเก้าวันที่ผ่านมาเขาลงมือและลงแรงทำการฝึกฝนอย่างหนักถ่ายในสถานที่แห่งนี้

        แน่นอนว่าค่าสถานะก็เป็นอย่างที่เห็นเขามีระดับพลังภายในร่างกายที่แข็งแกร่งขึ้นเป็นอย่างมากในช่วงเวลาประมาณเก้าวันที่ผ่านมา

        การฝึกฝนต่อสู้กับสัตว์อสูรไม่ใช่ว่าได้เพียงแค่ความแข็งแกร่งในด้านค่าประสบการณ์ที่เพิ่มขึ้นเท่านั้น

        แต่ว่าการต่อสู้กับพวกสัตว์อสูรพวกนี้มันก็เพิ่มความแข็งแกร่งความรวดเร็วให้กับร่างกายได้ด้วยเช่นเดียวกัน

        เพราะแบบนั้นในช่วงเวลาที่ผ่านมามันเลยทำให้เขามีระดับค่าสถานะที่เพิ่มขึ้น

        นี่ถือว่าเป็นเรื่องที่ดีในตลอดประมาณสิบวันที่ผ่านมาทำให้เขานั้นเพิ่มความสามารถของตนเองได้รวดเร็วขนาดนี้

        หวงหมิงคิดภายในใจของตนเองอย่างรวดเร็ว “ความแข็งแกร่งของเราเพิ่มขึ้น”

        “ จกลัวผู้เล่นพวกนั้นมีความสามารถอยู่ในระดับประมาณแปดสิบถึงเก้าสิบซึ่งค่าความสามารถของเราประมาณนี้ก็สามารถต่อสู้กับมันได้แล้ว” 

        หวงหมิงมั่นใจว่าตอนนี้เขาสามารถปรับควบคู่เล่นพวกนั้นได้แล้ว

        ไม่ใช่ว่าพึ่งเพียงแค่กำลังของเขาเพิ่งกำลังของพวกทหารองครักษ์ที่เขาฝึกฝนมาตลอดหลายวัน

        พวกทหารองครักษ์พวกนั้นโดนฝึกฝนมาตลอดหลายวันที่ผ่านมาทำให้ความแข็งแกร่งของพวกมันเพิ่มขึ้น

        มันเองก็กลายเป็นกำลังส่วนหนึ่งให้กับเขาได้ในการต่อสู้กับพวกผู้เล่นพวกนั้น

        ผ่านไปสักพักพวกสัตว์อสูรกลุ่มนั้นก็โดนกำจัดจนหมดหวงหมิงกระโดดลงมาจากบริเวณด้านบนต้นไม้

        ตัวของเขากระโดดลงมาด้านล่างเดินเข้ามาหาพวกองครักษ์ที่แสดงท่าทางเหนื่อยหอบ

        พวกมันต่อสู้มาเป็นเวลาประมาณสองชั่วอย่างติดติดโดยที่ตนเองนั้นไม่ได้พักผ่อนเลยแม้แต่น้อย

        เพราะแบบนั้นในตอนนี้พวกมันจะแสดงท่าทางเหนื่อยล้าก็ต่อสู้มันเองก็ไม่ได้แปลกอะไรเลยแม้แต่นิดเดียว

        หวงหมิงเดินเข้ามาใกล้ๆพวกมันก่อนที่จะพูดขึ้น “เอาล่ะวันนี้พักผ่อนให้เต็มที่การฝึกของพวกเขาจบลงแล้ว ”

        เมื่อหวงหมิงพูดออกมาแบบนั้นพวกทหารองครักษ์ที่อยู่บริเวณด้านหน้าต่างพากันแสดงแววตาและใบหน้าที่เต็มไปด้วยความดีใจ

        ดวงตาคู่นั้นของพวกมันเปล่งประกายขึ้นในทันทีตัวของพวกมันรู้สึกว่าตนเองหลุดพ้นจากขุมนรกได้สักที

        การฝึกฝนที่ผ่านมาตัวของพวกมันรู้สึกว่าตนเองนั้นอยู่ภายในนรกบนดินแท้ๆ 

        รัชทายาทของพวกมันสั่งการให้พวกมันนั้นต่อสู้กับพวกศูนย์พวกนั้นอย่างต่อเนื่องโดยที่แทบจะไม่มีเวลาพักผ่อน

        ร่างกายของพวกมันแทบจะแหลกละเอียดเพราะแบบนั้นพวกมันแทบอยากจะกรีดร้องเกี่ยวกับการต่อสู้ที่เพิ่งผ่านพ้นมา

        ตอนนี้การฝึกฝนจบลงจากปากของรัชทายาทพวกมันก็เต็มไปด้วยความดีใจ

        พวกองครักษ์พวกนั้นบางคนถึงกับกระโดดโลดเต้นหวงหมิงเห็นพวกมันแสดงใบหน้าและท่าทางดีใจแบบนั้นเขาก็ได้แต่แสดงรอยยิ้ม

        แต่ในขณะที่พวกเขากำลังจะเดินออกไปจากสถานที่แห่งนี้เมื่อทำการฝึกฝนจนเสร็จเรียบร้อย

        หวงหมิงกำลังก้าวเดินออกไปทหารพวกนั้นก็กำลังขยับร่างกายตามผู้เป็นนาย

        แต่อยู่ๆมันมีบางอย่างเกิดขึ้นบริเวณเท้าของพวกเขามันปรากฏลมปราณจำนวนมหาศาล

        ดวงตาทั้งสองข้างเบิกกว้างขึ้นข้อความจากระบบแจ้งเตือนขึ้นมาบริเวณด้านหน้า“ ตึ้ง!!! ” 

        [ ตรวจจับพบปราณจำนวนมหาศาล]

        [ เกิดปฏิกิริยาการแปรผันกำเนิดห่วงอสูร]

        สิ่งที่ปรากฏออกมาบริเวณด้านหน้ามันคือสิ่งที่ชื่อว่าหวงศูนย์

        ดวงตาทั้งสองข้างเบิกกว้างขึ้นหวงหมิงที่เป็นผู้เล่นระดับแนวหน้าของเกมนี้ตัวของเขารู้ได้ทันทีว่ามันคืออะไร

        หวงหมิงหันไปหาพวกองครักษ์ที่อยู่บริเวณด้านหลังตะโกนออกมา “หนีเร็ว!!! ”

        เข้าทำการตะโกนออกมาอย่างสุดเสียง แต่เมื่อทำการตะโกนออกมาแล้วยังไม่ทันจะได้วิ่งเลย

        รอบร่างกายของพวกเขาทั้งหมดโดนห้อมล้อมด้วยปราณจำนวนมหาศาลก่อนที่ความมืดจะเข้าปกคลุมดวงตา 

        เป็นจุดที่พวกเขานั้นกำลังยืนอยู่มันได้โดนปราณจำนวนมหาศาลปกคลุมก็กำเนิดกลายเป็นรู้มิติขนาดใหญ่

        ห้วงอสูรหรือสิ่งที่ภายในเกมเกมอื่นเรียกว่าดันเจี้ยน

        บรรยากาศบริเวณรอบๆถูกปกคลุมไปด้วยลมปราณสีดำดวงตาทั้งสองข้างมองไม่เห็นอะไรเลยดวงตาคู่นั้นพับติด

        หวงหมิงสามารถสัมผัสได้ถึงบรรยากาศบริเวณรอบๆร่างกายที่เปลี่ยนไป

        หลังจากที่ทัศนียภาพรอบร่างกายนั้นเปลี่ยนไปกระแสลมปราณบริเวณรอบๆร่างกายค่อยๆนิ่งสนิท

        หวงหมิงค่อยๆเปิดดวงตาทั้งสองข้างของตนเองขึ้นมาหลังจากที่ดวงตาทั้งสองข้างเปิดขึ้นสิ่งที่เขานั้นพบเห็นก็คือทัศนียภาพบริเวณรอบๆร่างกายเปลี่ยนไปแล้ว 

        จบบท