Teachers Kekkaishi คุณครูผู้ผนึกมาร

    บทที่43 ทดสอบเทาก้าน

    ท่ามกลางความประหลาดใจเหล่านักพนันก็ค่อยๆมองเหล่ยฟ่านเหมือนมองไอ้โง่คนหนึ่งเพราะในที่นี้ถ้าไม่ใช่กฏที่ทางคาสิโนจัดขึ้นเป็นพิเศษชิปพนันจํากัดต่อคนจะอยู่ที่แสนหยวน ดังนั้นหลายๆคนรวมกันจึงเป็นล้านหยวน อีกฝ่ายที่กล้าโยกย้ายชิปทั้งหมดถ่ายโอนไปยังสูงจึงนับว่าโง่มาก

     

    ทําไมน่ะเหรอ?ก็เพราะถ้าเจ๊งก็เจ๊งแบบย่อยยับไปเลยไง!

     

    แล้วแบบนี้ยังจะมีใครโง่กล้าโยกย้ายแล้วถ่ายโอนทั้งหมดอีก?

     

    ถ้ามีก็แค่ไอ้โง่คนหนึ่งเท่านั้นแหละ!

     

    “ไอ้โง่เอ๊ย!ถึงแกจะโง่แต่แกไปเอาความกล้ามาจากไหนที่ถ่ายโอนชิปนับล้านหยวนไปยังสูง?นอกจากนี้แล้วแกมีเงินไปจ่ายรึไง?’’ ข้างๆเหล่ยฟ่านนักพนันตัวอ้วนคนหนึ่งมองอย่างดูถูก

     

    “ไม่ใช่เรื่องของแก!เพราะถึงฉันจะไม่มีจ่ายฉันก็แค่เป็นหนี้และเอาอวัยวะไปขาย!’’ ถูกดูถูกเหล่ยฟ่านก็หันไปสวนทันควัน เพราะในความคิดของเขา เขาไม่มีอะไรจะเสียอีกแล้วอีกอย่างด้วยความสามารถของเด็กหนุ่ม

     

    มันจะเป็นไปได้อย่างไรที่จะผิด?

     

    คงไม่หรอกมั้ง…

     

    ลึกๆถึงจะยังไม่มั่นใจเต็มร้อยแต่เหล่ยฟ่านก็เชื่อมั่นเป็นอย่างมากแล้วดังนั้นเขาจึงไม่สนคําดูถูกใดๆทั้งสิ้น

     

    ทางนักพนันตัวอ้วนที่ถูกตอกหน้าไปก็โกรธแต่เขาก็ไม่ได้ทําไรนอกจากแสยะยิ้มอย่างเย้ยหยัน “เหอะ! แกมันก็แค่คนไม่เจียมตัว!’’

     

     เหตุผลที่เขาหาเรื่องเหล่ยฟ่านเป็นเพราะเขาได้แทงตํ่าดังนั้นอีกฝ่ายที่แทงสูงจึงเป็นศัตรูกับเขา ด้วยเหตุนี้มันจึงทําให้เขาไม่สบอารมณ์

     

    “เหอะๆเจ้ามือเปิดให้ไอ้อ้วนนี่รู้หน่อยว่าของจริงนั้นเป็นยังไง!’’เหล่ยฟ่านไม่แยแสเขาดันแว่นขึ้นแล้วพูดกับเจ้ามือผู้เขย่าถ้วย

     

    เจ้ามือผู้เขย่าถ้วยก็เพียงยิ้มแล้วเปิดฝาครอบ พริบตาต่อมาขณะที่คนอื่นตกตะลึงเขาก็ตกตะลึงเช่นกัน “สูง!’’

     

    “อะไรกัน!’’นักพนันตัวอ้วนถึงกับหน้าเปลี่ยนสี เพราะนี่หมายความว่าเขาเจ๊ง และเหล่ยฟ่านได้

     

    บัดซบ!เป็นแบบนี้ได้อย่างไร?

     

    “เป็นไงไอ้อ้วน?’’เหล่ยฟ่านก็ตกตะลึงไปเหมือนกันถึงจะอย่างนั้นเขาก็ยังคงถากถางอีกฝ่ายออกไป แต่ความตกตะลึงนั้นก็อยู่เพียงแค่เวลาสั้นๆและหายไปเพราะเขารู้ดีว่าทั้งหมดนี้เป็นเพราะฝีมือของเด็กหนุ่ม

     

    “บัดซบ!แกมันก็แค่โชคดีเท่านั้นแหละ!’’ ถูกถากถาง นักพนันตัวอ้วนก็กัดฟันกรอดสบถ

     

    ส่วนพวกนักพนันคนอื่นๆก็ทําได้เพียงแค่มองอย่างอิจฉาพวกเขาอิจฉาเป็นอย่างมาก ในความคิดของพวกเขาไอ้หมอนี่ช่างโชคดีเสียจริง!

     

    พริบตาเจ้ามือก็เขย่าลูกเต๋าอีกครั้ง เหล่ยฟ่านจึงกระซิบกับวั่งซู“เด็กน้อยรีบบอกมาเร็วว่ารอบนี้มีอะไรบ้าง พอฉันได้เงินแล้วเราก็มาแบ่งกันดีไหม?’’

     

    “5 5 1 ดังนั้นมันจึงคือกลาง! ซึ่งผมขอแนะนําให้พี่ชายโยกชิปทั้งหมดไปกลางเลยเพราะอย่างไรซะเจ้ามือก็คงไม่คิดหรอกว่ามันจะออกกลาง!’’วั่งซูพยักหน้าอย่างพึงพอใจแล้วแนะนํา เพราะอย่างไรซะเขาก็ไม่ได้รํ่ารวยการได้เงินจากส่วนแบ่งจึงถือว่าดีไม่น้อย

     

    “โอเค!’’ได้ยิน เหล่ยฟ่านก็ตื่นเต้นสุดขีดเพราะถ้าเขาแทงกลางเขาก็จะได้รับเงินมหาศาลถึงห้าเท่า

     

    ช่างเป็นอะไรที่มากมายจริงๆ!

     

    โดยไม่รอช้าเหล่ยฟ่านโยกย้ายชิปทั้งหมดไปยังกลางทันที

     

    เหล่านักพนันคนอื่นๆที่เห็นก็ตกใจ

     

    “อะไรกัน?นี่มันชิปรวมๆแล้วสิบล้านเลยนะ!’’

     

    “เฮ้ย!ถ้าโยกไปสูงหรือตํ่าจะไม่ตกใจเลย แต่มันกลับโยกไปกลางนี่นะ? สติดีอยู่รึเปล่า!’’

     

    “บัดซบ!ช่างเป็นคนที่โง่เขลาอะไรอย่างนี้!’’

     

    “...’’

     

    ในสายตาของพวกเขาเหล่ยฟ่านนั้นเป็นเพียงคนโง่คนหนึ่งที่เงินเยอะมันจึงเป็นไปไม่ได้ที่อีกฝ่ายจะแทงถูกทุกตา ดังนั้นเจ๊งๆไปซะ!

     

    “ไอ้โง่!ถึงรอบเมื่อกี้แกจะแทงถูกแต่รอบนี้น่ะโดนกินแน่!’’ ด้านนักพนันตัวอ้วนเองก็รู้สึกอึ้งไปเหมือนกันแต่เขาก็แสยะยิ้มดูถูกทันที

     

    เพราะในสายตาของเขาเหล่ยฟ่านนั้นไม่ต่างไปจากไอ้โง่อย่างแท้จริง!

     

    เจ้ามือเองก็เหมือนกับคนอื่นๆสําหรับเขาแล้วมันเป็นไปไม่ได้ที่จะมีคนคาดเดาได้แม่นยําขนาดนั้น ไม่ช้าเขาจึงค่อยๆยกฝาครอบขึ้น

     

    “5 5 1 อะไรกัน!’’นักพนันตัวอ้วนเป็นคนแรกที่ร้องลั่นราวกับเจอผี

     

    “เป็นไปไม่ได้!’’เจ้ามือก็เหวอไปเหมือนกัน เพราะสิ่งที่เขาเห็นอยู่นี้มันหมายความว่า กลาง!

     

    เขาต้องถูกผู้ดูแลคาสิโนจัดการตําหนิอย่างแน่นอน!

     

    “เป็นไงล่ะไอ้อ้วน!แกนั่นแหละที่ถูกกิน!’’ด้านเหล่ยฟ่านที่เห็นผลลัพธ์ว่าตัวเองได้ก็แสยะยิ้มเย้ยหยันในตอนนี้เขารู้สึกตื่นเต้นและมีความสุขเป็นอย่างมากที่ได้รับเงินมากมายถึงห้าเท่า

     

    เหล่านักพนันคนอื่นๆก็ได้แต่มองอย่างอิจฉาและทําได้เพียงแค่กัดฟันกรอดสาปแช่ง

     

    มันเป็นไปได้อย่างไรที่ชายคนนี้แทงถูกถึงสองรอบติด?

     

    เว้ย!น่าอิจฉาเกินไปแล้ว!

     

    ขณะที่เจ้ามือไม่รู้ว่าจะทําอย่างไรดีผู้ดูแลคาสิโนคนใหม่ก็เดินเข้ามาแล้วพูดกับเหล่ยฟ่าน“คุณเหล่ยฟ่านหัวหน้าของเราต้องการพบคุณ ได้โปรดตามผมมาด้วย!’’

     

    ได้ยินเหล่ยฟ่านก็เหงื่อตก เขาเริ่มกลัวว่าทางคาสิโนจะไม่ปล่อยเขาไปแต่เขาก็ไม่กล้าทําอะไรจึงหันไปมองเด็กหนุ่ม

     

    เห็นแบบนั้นวั่งซูก็รู้ได้ทันทีเลยว่าภารกิจของเขาสําเร็จแล้วเขาจึงยิ้ม “ไปกันเถอะพี่ชาย!’’

     

    ท่ามกลางสายตาแห่งความอิจฉาและตื่นตะลึง เหล่ยฟ่านและวั่งซูได้เดินตามผู้ดูแลคาสิโนไป

     

    ระหว่างทางวั่งซูจึงโทรไปหามู่หลินเพื่อรายงานผลและรับฟังสิ่งที่ต้องทําเพิ่มเติมมาดังนั้นเมื่อเสร็จสิ้นเขาก็จะกลับไปรับรางวัลได้

     

    …

     

    ชั้นที่40 หลังจากที่ได้รับรายงานจากผู้ดูแลคาสิโนคนใหม่เทาก้านก็ได้สั่งการลงไปว่าให้พาตัวคนๆนั้นมาเขาล่ะอยากรู้จริงว่าหน้าไหนที่กอบโกยเงินจากคาสิโนของเขาไปหลายล้านเพราะถึงยังไงซะจากการรายงานของผู้ดูแลคาสิโนคนใหม่ดูเหมือนว่าคนๆนั้นจะรู้ว่ารอบไหนจะออกอะไรไม่อย่างนั้นคงไม่กล้าเล่นอย่างบ้าระหํ่าเช่นนั้นหรอก

     

    “ดูๆแล้วคนๆนี้ก็แค่คนทั่วไปหนําซํ้าสภาพยังบอกได้เลยว่ากินอยู่ไม่ดีทั้งนี้รายงานยังเพิ่งบอกว่าเขาสูญเสียเงินไปเป็นหมื่นๆหยวนก่อนที่จะเริ่มบ้าระหํ่าสรุปแล้วมันเกิดอะไรขึ้น? หรือว่าเด็กหนุ่มที่ตามหลังเขามาจะมีความเกี่ยวข้องกับเรื่องนี้?’’มองไปยังกล้องวรจรปิดแล้วเห็นคนสองคนที่เดินตามผู้ดูแลคาสิโนคนใหม่มาหูเฟิงก็วิเคราะห์ในสายตาของเขามันเป็นไปไม่ได้ที่คนใกล้ล้มละลายจะมาโชคดีชนะสองครั้งติดแถมยังเป็นการชนะแบบบ้าระหํ่า!

     

    ช่างเป็นอะไรที่น่าสงสัยจริงๆ!

     

    “นั่นมันเหล่ยฟ่านไม่ใช่เหรอ!’’กลับกัน เทาก้านที่เห็นหน้าของชายหนุ่ม เขาก็ต้องตกตะลึงและสบสนขึ้นมาเขาล่ะคาดไม่ถึงจริงๆว่าจะเป็นไอ้คนๆนี้

     

    คนที่ร่วมมือกับเขากลั่นแกล้งมู่หลิน!

     

    “คนรู้จักของคุณ?’’หูเฟิงชะงักก่อนฝืนยิ้ม “แล้วเขามีความสามารถในการฟังเสียงเก่งไหมล่ะ?’’

     

    “ไม่เลย!ไอ้หมอนี่ก็พอๆกับผมนั่นแหละ บางทีอาจจะเป็นเด็กคนนั้น! แต่มันก็น่าแปลกอยู่นะเพราะไม่ว่าจะดูยังไงเขาก็แค่เด็กคนหนึ่ง มันจะไปทําอะไรได้?บางทีเหล่ยฟ่านมันอาจจะโชคดีจริงๆ!’’ เทาก้านส่ายหัว เป็นไปไม่ได้ที่เหล่ยฟ่าจจะเก่งกาจ ไม่อย่างนั้นอีกฝ่ายคงรวยไปแล้วอีกเรื่องก็รู้ๆกันอยู่ว่าตามรายงานว่ามายังไงดังนั้นถ้าไม่เป็นเพราะโชคดีก็เพราะเด็กหนุ่มที่กําลังติดตามมา

     

    ไม่ช้าภายใต้การนําทางของผู้ดูแลคาสิโน เหล่ยฟ่านและวั่งซูก็มาถึง

     

    “เทาก้าน?’’ไม่คาดไม่ฝันว่าหัวหน้าแห่งคาสิโนจะเป็นคนคุ้นเคย เหล่ยฟ่านก็อดไม่ได้ที่จะชะงักก่อนจะเหลือเชื่อ“นี่นายเป็นหัวหน้าของที่นี่งั้นเหรอเนี่ย?’’

     

    ใครๆก็รู้ว่าคาสิโนแห่งนี้มีมูลค่าเท่าไหร่เหล่ยฟ่านที่รู้จักเทาก้านเป็นอย่างดีจึงค่อนข้างไม่อยากเชื่อว่าคนที่ไม่มีอะไรดีสักอย่างจะมาถึงขั้นนี้ได้

     

    “หึๆฉันต่างหากที่ต้องเป็นฝ่ายถามนาย นายทําได้ยังไงถึงได้รู้ว่ารอบไหนจะออกอะไรอีกอย่างนายอย่าคิดเชียวว่าจะได้โกหกฉันเพราะฉันรู้ดีว่านายไม่ใช่คนบ้าระหํ่าแบบนั้น!’’ ได้ยินเทาก้านก็วางมาดหัวเราะหึๆดั่งผู้มีอิทธิพล

     

    “ในเมื่อนายเป็นเพื่อนของฉันมันก็ไม่มีอะไรต้องปิดบัง!’’ เหล่ยฟ่านฝืนยิ้ม เพราะเขารู้ดีว่าเพื่อนสนิทอย่างเทาก้านที่เคยไปแม้กระทั่งบ้านของเขาไม่มีทางเลยที่อีกฝ่ายจะไม่รู้ดังนั้นเขาจึงหันไปทางเด็กหนุ่มเพื่อขอความช่วยเหลือ“น้องชายจะว่ายังไงถ้าจะบอกพวกเขาเกี่ยวกับเรื่องนี้?’’

     

    “ไม่จําเป็น!ไอ้อ้วนนี่ไม่มีค่ามากพอ!’’ ถูกถาม วั่งซูก็เริ่มดําเนินการตามแผนขั้นต่อไปเขาส่ายหัวด้วยนํ้าเสียงที่แสดงให้เห็นถึงความหยิ่งยโส

     

    “ไอ้อ้วน?’’เทาก้านชะงัก เขาไม่อยากจะเชื่อว่าเด็กหนุ่มจะกล้าด่าเขาตรงๆเช่นนี้

     

    แล้วไอ้ไม่มีค่ามากพอนี่คืออะไร?

     

    “เด็กน้อยเธอควรระวังปากหน่อย!นี่คือหัวหน้าของคาสิโนแห่งนี้ หากเธอกล้าพล่ามอะไรอีกแม้จะเป็นเด็กฉันก็ไม่ละเว้น!’’ ด้วยความที่ต้องเป็นคนรับใช้ให้แก่เทาก้านเมื่ออีกฝ่ายถูกดูถูกหูเฟิงจึงต้องจริงจัง

     

    “...’’ ด้านเหล่ยฟ่านที่ได้ยินก็ผงะไปเขาคาดไม่ถึงว่าเด็กหนุ่มที่เขาพามาด้วยจะพูดอะไรเช่นนี้ออกมา

     

    อย่างไรก็ตามขณะที่ทุกๆคนกําลังจับจ้องเด็กหนุ่มพวกเขาก็พลันเห็นว่าอีกฝ่ายแสยะยิ้ม แสยะยิ้มอย่างเหยียดยาม!

     

     “หัวหน้าของคาสิโนแห่งนี้? เหอะ!ไปหลอกคนโง่เถอะลุง! ดังนั้นเรียกหัวหน้าตัวจริงมา!ไม่อย่างนั้นผมจะพังทลายที่นี่ให้เรียบเป็นหน้ากลอง!’’

     

    ท่ามกลางสายตาจับจ้องวั่งซูสวมบทละครเต็มกําลัง

     

    หัวหน้าของคาสิโนแห่งนี้?คุณจะหลอกใครก็หลอกไป!

     

     แต่คุณจะมาหลอกคนที่รู้ความจริงไม่ได้!