God Equipment Super Armor

ตอนที่ 32

พ่ายแพ้

          บอสขนผ้าห่มและหมอนสำรองออกมานอนที่โซฟาส่วนคนอื่นๆก็แยกย้ายเข้าไปนอนในห้องของตนเอง

          ภายในห้องนอนของบอส

          ไฟถูกปิดแล้วทั้งบลูและบีนนอนตะแคงข้างให้กันบลูนอนกลับตาไปแล้วส่วนบีนยังคงลืมตาอยู่ พวกเธอไม่ได้สนทนากันเลยแม้แต่คำเดียว

          “เธอเป็นใครกันแน่? แล้วทำไมถึงได้เข้ามายุ่งกับพี่ชายของฉัน!”บีนเริ่มพูดก่อน

          “ภรรยาของเขาในอนาคตยังไงละแล้วเธอละเป็นใครกันแน่? แล้วทำไมถึงได้ขัดขวางเรื่องของฉันกับบอสด้วยวิธีเด็กๆแบบนี้?”บลูกล่าวโดยไม่ลืมตา

          สีหน้าของบีนดำมืดเธอเพิ่มจิตสังหารจนถึงขีดสุดแต่เธอกลับบอกว่ามันเป็นเพียงวิธีเด็กๆนี่บ่งบอกว่าระดับของเธอและบลูนั้นแตกต่างกันมากขนาดไหนเธอเป็นถึงผู้พิทักษ์แต่กลับไม่สามารถทำอะไรมนุษย์ด้วยจิตสังหารได้นี่มันเป็นความขายหน้าที่แท้จริงหากมีคนรู้เรื่องนี้แล้วละก็เธอจะต้องกลายตัวตลกในหมู่ผู้พิทักษ์

          “เธอเป็นผู้พิทักษ์งั้นเหรอ!?”บีนถามด้วยความสงสัย

          “ผู้พิทักษ์เหรอ? ผิดแล้วสาวน้อย...ให้ฉันเดาเธอคงจะเป็น 1ในผู้พิทักษ์ที่จุติลงมาเพื่อป้องกันดาวดวงนี้ในอีก 5 ปีใช่ไหม?”บลูกล่าว

          เปรี้ยง!!

          บีนหัวชาราวกับฟ้าผ่าลงกลางหัว

          “เธอรู้ได้ยังไง!?”บีนหันหน้าไปทางบลูแล้วเอามือจับไปที่ไหลของบลู

          บลูตะแคงไปทางบีนพร้อมกับยิ้มบางพลางกล่าว“ผู้พิทักษ์ที่ลงมาปกป้องมีทั้งหมด 5 คน นั่นก็คือ อาเจนต้า ลูคัส อาร์ค บอริสและอีวาน ในอีก 5 ปีข้างหน้าพวกเธอจะพ่ายแพ้และโลกก็จะตกเป็นของพวกนั้น!”

          บีนตะลึงเธอไม่อยากจะเชื่อเลยว่าผู้หญิงคนนี้จะรู้หมดไส้หมดพุงขนาดนี้

          “เป็นไปไม่ได้! พวกเราไม่มีทางพ่ายแพ้พวกสิ่งมีชีวิตชั้นต่ำพวกนั้นแน่นอน!”บีนกล่าวสีหน้าของเธอดูไม่ดีนักในยามนี้

          “หึ! นี่แหละน๊า~พวกผู้พิทักษ์หยิ่งทระนงคิดว่าตัวเองเก่งที่สุดเลิกนั่งตีพุงแล้วหาข้อมูลให้สมกับการเป็นผู้พิทักษ์บ้างนะ”บลูกล่าวด้วยเสียงที่ทุ้มต่ำ

          “อย่ามาดูถูกกันให้มากนักนะบอกฉันมาเดี๋ยวนี้ว่าเธอรู้อะไรมาบ้างและรู้มันได้ยังไง! ไม่อย่างงั้นฉันจะให้ตระกูลกาเดี้ยนถล่มตระกูลซอร์ดซะ!”บีนกล่าว

          “ฉันจะบอกอะไรเล็กน้อยก็แล้วกันนะว่าตระกูลกาเดี้ยนมีหนอนอยู่ หากไม่เชื่อก็แล้วแต่แต่อย่าคิดว่าจะเอาตระกูลกาเดี้ยนมาขู่ฉันได้! สำหรับฉันคนพวกนั้นไม่ต่างอะไรนอกจากมดปลวก ฉันสามารถทำลายมันในตอนนี้เลยก็ยังได้!ถ้าอยากเห็นฉันจะทำลายตระกูลสาขาที่มาเลเซียก่อนเป็นยังไง?”บลูยิ้มและปล่อยกระแสจิตสังหารไปที่บีนเล็กน้อย

          บีนมองเห็นภาพหลอนของกองซากศพมากมายมหาศาลเกือบเต็มดวงดาวเธอสั่นกลัวตามสัญชาตญาณเป็นครั้งแรกในรอบหลายพันปีที่บีนรู้สึกกลัวจนถึงขีดสุดขนาดนี้บลูยื่นมือไปสัมผัสกับใบหน้าน้อยๆของบีนแล้วกล่าวด้วยเสียงอันแผ่วเบาแต่ลุ่มลึกว่า

          “ไม่ต้องห่วงหรอกน้องสามีฉันจะไม่ทำร้ายเธอหากเธอไม่ทำร้ายฉันก่อน แต่ถ้าเธอล้ำเส้นเมื่อไหร่ ต่อให้เป็นน้องสามีฉันก็ไม่เว้น....เอาละนอนได้แล้ว...”

          บลูตะแคงหันไปอีกฝั่งแล้วหลับตาหลังจากนั้นทั้งคืนบีนก็นอนไม่หลับด้วยความกังวลและคำเตือนของบลู

          วันต่อมา

          บลูตื่นตั้งแต่ตอน6 โมงเช้า เธอโทรไปบอกอาจารย์แล้วว่าจะเข้าไปสายเล็กน้อยเธอเดินออกมาจากห้องนอนของบอสแล้วเดินไปที่โซฟาที่บอสกำลังนอนหลับอยู่เธอนั่งย่องย่อต่อหน้าของบอสจากนั้นก็เอามือลูบหัวของบอสด้วยความอ่อนโยน

          ทันใดนั้นเองบอสก็คว้าตัวเธอขึ้นมานอนกอดอย่างรวดเร็วบลูตกใจเล็กน้อยไม่คิดเลยว่าบอสจะเล่นทีเผลอแบบนี้

          “เธอตื่นเช้าจัง...จะกลับแล้วเหรอ?”บอสถาม

          “ยังฉันจะกลับหลังจากอาหารเช้าน่ะ”บลูกล่าว

          เธอชอบความรู้สึกเวลาที่บอสกอดเป็นอย่างมากเธอไม่ได้สัมผัสกับความอบอุ่นและความสบายใจมานานมากๆแล้ว ตลอดชีวิตของเธอเธอรักแค่ผู้ชายคนนี้คนเดียวเท่านั้น

          “งั้นเราไปเตรียมอาหารเช้าช่วยกันไหม? ซ้อมเอาไว้เผื่ออนาคต”บอสกล่าวมีนัย

          บลูหน้าแดงแล้วเอานิ้วเขี่ยหน้าอกของบอสไปมาอย่างเขินอายเธอแทบจะอดใจรอให้ถึงวันนั้นไม่ไหว แต่น่าเสียดายที่เวลาเหลือน้อยลงไปทุกทีเธอจะต้องเพิ่มความแข็งแกร่งของตัวเองก่อน

          “บอสนายช่วยสัญญากับฉันอย่างหนึ่งหน่อยได้ไหม?”บลูถาม

          “ได้สิ! ว่ามาได้เลย!”บอสกล่าว

          “นายสามารถเพิ่มพลังให้ถึงระดับ300 ภายใน 5 ปีได้ไหม?”บลูกล่าว

          ‘หนอนน้อยฉันสามารถเพิ่มพลังไปถึงระดับนั้นได้หรือเปล่าภายใน5 ปี!?’

          [สบายมากค่ะแค่ขยันล่ามอนสเตอร์ทุกวันแล้วหาเมล็ดพันธ์สัตว์เลี้ยงให้ได้เยอะๆ
แค่ 3 - 4 ปีคุณก็ไปถึงระดับนั้นได้สบาย!]

          “แน่นอน! ว่าแต่ทำไมต้องให้ฉันไปถึงระดับนั้นภายใน 5ปีเหรอ!?”บอสถามด้วยความสงสัย

          “เมื่อถึงเวลานั้นแล้วฉันจะบอกทุกอย่างกับนาย! นายจำเอาไว้แค่ว่าจะต้องเพิ่มระดับไปถึง 300ให้ได้ภายใน 5 ปีนะ!”บลูมองหน้าของบอสพลางกล่าว

          “เข้าใจแล้ว! จริงสิวันหน้าฉันว่าจะไปงานวัดที่ต่างเมืองเพราะฉันรู้จักกับหลวงพี่ที่นั่นและให้สัญญาแล้วว่าจะไปเธอพอจะว่างไหม? ฉันอยากจะชวนไปทำบุญร่วมกัน”

          “ขอโทษด้วยนะวันหน้าฉันมีธุระถ่ายละครดังนั้นเลยไม่สามารถไปด้วยได้”บลูกล่าว

          “ไม่เป็นไรๆแลกเบอร์กันอย่างน้อยถ้าฉันไปบ้านเธอไม่ได้หรือเธอมาบ้านฉันไม่ได้เราจะได้คอลหากันโอ้! แลกโซเชียลกันด้วยเลยก็ดี!”บอสกล่าว

          เธอพยักหน้าจากนั้นก็หยิบมือถือขึ้นมาแล้วมอบมันให้กับบอสบอสเองก็เอามือถือของตัวเองมอบให้กับบลูเช่นกันเมื่อแลกกันเสร็จแล้วพวกเขาก็ไปช่วยกันเตรียมอาหารเช้าแต่ก่อนที่จะไปบลูขอให้บอสจูบเธอก่อนทั้งคู่ดื่มด่ำกับรสจูบประมาณ 20 นาทีก่อนที่จะไปเตรียมอาหารเช้า

          หลังจากที่ทั้งคู่กำลังเตรียมอาหารเช้าแม่ของบอสก็เดินออกมาจากห้องนอนบอสบอกให้เธอไปนั่งรอทานอาหารเช้าเพราะเขาต้องการทำอาหารร่วมกับบลูแม่ของบอสได้แต่ส่ายหัวเพราะลูกชายของเธอเห็นคนอื่นดีกว่าครอบครัวไปแล้วทั้งที่ยังไม่ได้แต่งกันเลยด้วยซ้ำ

          พอพวกเขาทานอาหารเสร็จบอสก็ไปอาบน้ำแต่งตัวแล้วเดินไปส่งบลูขึ้นรถโดยสารเพื่อเดินทางกลับไปยังตระกูลก่อนที่บลูจะขึ้นรถเธอก็ได้จูบบอสอีกครั้งจากนั้นก็ค่อยขึ้นรถแล้วจากไปหัวใจของเขาอาลัยอาวรณ์ถึงเธอเป็นอย่างมากทว่าเธอก็มีหน้าที่เหมือนกันคงเป็นไปไม่ได้ที่จะอยู่ด้วยกันตลอด 24 ชม.

          กว่าบอสจะไปถึงที่มหาวิทยาลัยมันก็เป็นเวลา9 นาฬิกาแล้ว พิมพ์และเพื่อนร่วมชั้นของบอสนึกว่าเขาจะไม่มาแล้วบอสได้บอกทุกคนไปว่าเขามีธุระนิดหน่อยเลยทำให้มาช้าพิมพ์มอบเช็คเงินสดให้กับบอสอีกครั้งรอบนี้บอสได้เงินจำนวน 7 ล้าน

          “อาจารย์ครับผมขอลา2 วันนะครับ! เพราะผมจะต้องไปทำธุระที่วัดต่างเมือง”บอสกล่าว

          “ไม่มีปัญหาตามจริงแล้วเธอไม่จำเป็นต้องลาอาจารย์ก็ได้แต่ว่าหากเธอจะไปไหนเธอจะต้องบอกอาจารย์ก่อนเสมอเพราะในกรณีที่เธอออกไปล่ามอนสเตอร์แล้วไม่มีการติดต่อกลับมาเป็นเวลานานเกิน1 เดือนทางมหาวิทยาลัยจะได้ส่งทีมช่วยเหลือออกไป”พิมพ์กล่าวและยิ้ม

          บอสพยักหน้าแบบนี้ก็หมายความว่าเขาสามารถออกไปล่ามอนสเตอร์ได้นานหลายสัปดาห์โดยไม่ต้องห่วงเรื่องทางนี้เลยแต่ว่า! เขาก็ยังอดเป็นห่วงครอบครัวไม่ได้อยู่ดี! เขาจะต้องขอคนช่วยคุ้มกันครอบครัวของเขาแบบลับๆจากหลุยอย่างต่ำก็ต้องอยู่ในระดับ 100

          ขณะที่บอสกำลังวางแผนเอาไว้ในช่วงที่เขาจะไม่อยู่ก็มีรุ่นน้องคนหนึ่งเดินมาหาเขาแล้วกล่าว

          “รุ่นพี่สามารถล่ามอนสเตอร์ในดาวเคราะห์ที่2 ได้หรือยังคะ?”ตาลถาม

          “ยังเลย! ตอนนี้เต็มที่ก็ล่าได้แค่ระดับจักรพรรดิเท่านั้นแหละ”บอสกล่าว

          “ฉันว่าด้วยระดับนั้นน่าจะมากพอสำหรับการล่ามอนสเตอร์ระดับสามัญเหล็กแล้วนะคะรุ่นพี่”

          “เดี๋ยวพี่จะลองไปดูก็แล้วกันนะ”บอสยิ้ม

          “ถ้าไม่รังเกียจฉันสามารถพารุ่นพี่ไปล่ามอนสเตอร์ได้นะคะ”ตาลยิ้มหวานกลับ

          “ขอบใจมากนะหากพี่จะไปดาวเคราะห์ระดับ 2 เมื่อไหร่เดี๋ยวจะบอกอีกทีก็แล้วกัน”บอสยิ้มตอบ

          ตาลพยักหน้าจากนั้นเธอก็นั่งลงข้างบอสแล้วพูดคุยเรื่องทั่วไปเพื่อเพิ่มความสนิทจากการสังเกตบอสมาตลอด 2 วันเขามีแต่พัฒนามากขึ้นไปเรื่อยๆดังนั้นในอนาคตเขาจะต้องกลายเป็นช่างทำอาวุธที่โด่งดังระดับโลกแน่ๆ

          ระหว่างที่บอสกำลังคุยกับตาลเขาก็คิดหาวิธีเพิ่มระดับอย่างรวดเร็วอีกด้วยเขาจำได้ว่าบลูนั้นมีระดับ 168แล้วถึงแม้ว่าเธอจะปกปิดพลังยังไงเขาก็มองเห็นได้อยู่ดีแถมน้องสาวของเขาเองก็พัฒนาเร็วโคตรจนน่ากลัว รอบตัวของบอสเต็มไปด้วยอัจฉริยะดังนั้นเขาจะทำตัวต่ำตมอยู่แบบนี้ไม่ได้!

          ‘เรื่องยูทูปเอาไว้ทีหลังก็แล้วกันเราจะต้องเพิ่มระดับและสอบปากคำจากศพนักฆ่าทั้ง 2 คนนี่ก่อน จำได้ว่าไอ้เวรธงมันเอาพี่มาอ้างชื่อ หลวง อะไรสักอย่างลองหาข้อมูลของมันดูหน่อยก็แล้วกัน’

          บอสยังไม่เริ่มทำอาวุธเขาหยิบมือถือออกมาแล้วหาข้อมูลของคนที่มีชื่อว่าหลวง อยู่ภายในอินเตอร์เน็ต แต่เขาก็พบว่ามันมีหลายหลวงเหลือเกินเพียงแค่ชื่ออย่างเดียวมันยังไม่เพียงพอสงสัยเขาจะต้องฟังจากปากของธงเอา

          หลายคนมองไปยังบอสและตาลที่กำลังสนทนาอย่างถูกคอพวกเขาเองก็อยากเข้าร่วมวงสนทนาเหมือนกันแต่ก็ไม่รู้ว่าจะชวนพูดอะไรดีบอสนั้นเป็นคนง่ายๆแต่ถ้าพวกเขาพูดเรื่องที่บอสไม่รู้เรื่องเขาก็จะเงียบแล้วกลายเป็นผู้ฟังแทนพวกเขาเกิดในตระกูลชนชั้นสูงส่วนบอสมาจากชนชั้นต่ำซึ่งเขาไม่มีความรู้เกี่ยวกับชนชั้นสูงและพวกเขาเองก็ไม่มีความรู้เกี่ยวกับชนชั้นต่ำเช่นเดียวกัน

          “จริงสิรุ่นพี่อีก4 วันบ้านของฉันจะจัดงานปาร์ตี้ฉลองวันเกิดของฉัน รุ่นพี่ว่างไหมคะ?”ตาลถาม

          “อืม....เดี๋ยวคิดดูก่อนนะว่าช่วงนั้นมีธุระหรือเปล่า....”บอสกล่าวจากนั้นเขาก็นั่งเงียบสักพัก

          ตาลลุ้นกับคำตอบของบอสมากเพราะมันเป็นงานวันเกิดที่จัดขึ้นปีละ1 ครั้งเท่านั้นหากบอสไปได้มันจะยอดเยี่ยมมากเธอจะได้แนะนำเครือญาติของเธอรู้จักกับบอส ถึงแม้ว่าตอนนี้ตัวตนของบอสจะเป็นปริศนาสำหรับใครหลายคนแต่ว่าในงานจบการศึกษาทุกคนจะต้องจดจำหน้าของชายคนนี้ไปชั่วชีวิต

          “เท่าที่คิดดูแล้วไม่น่าจะติดอะไรแล้วพี่จะต้องเอาของขวัญอะไรให้ตาลเหรอ!?”บอสถาม

          เขาไม่เคยไปงานวันเกิดใครมาก่อนเลยตอนเด็กๆบ้านของเขาไม่ได้มีเงินเยอะจนสามารถจัดงานวันเกิดได้ถึงแม้ว่าบอสจะอิจฉาเด็กหลายคนแต่เขาก็เข้าใจสถานะทางบ้านของเขาดีและไม่เรียกร้องอะไรที่เกินตัวให้พ่อและแม่ลำบากใจ

          “อะไรก็ได้ค่ะ”ตาลกล่าว

          บอสพยักหน้าเขาควรจะปรึกษากิ่งหรือไม่ก็บลูเขาไม่รู้ว่าผู้หญิงชอบของขวัญแบบไหน

          พอคุยกันได้สักพักบอสก็บอกตาลว่าจะไปฝึกทำอาวุธแล้วเธอก็ให้กำลังใจเขาแล้วเดินจากไป

..............................................................................................................................