รักข้ามภพ ดาบสวรรค์

ตอนที่ 48: ดาบสวรรค์เจ็ดดวงดาว - ตำนานที่ซ่อนอยู่ 

จำนวนคำ: ~2,650 คำ

 การต่อสู้กลางพระราชวัง!

พลังมืดของมหาทวาพุ่งตรงมา!

ภาคิน (หลี่ เจียน) ดึงมายา (เหมย เหยา) กระโดดหลบ!

BOOM!!!

พื้นระเบิด! เสาพังทลาย!

นางสนมและยามทหารวิ่งหนีสุดกำลัง!

"มหาทวา!" ภาคินตะโกน "หยุดเลย! ที่นี่มีคนบริสุทธิ์!"

"คนบริสุทธิ์?" มหาทวาหัวเราะเสียงดัง "ไม่มีใครบริสุทธิ์ในโลกนี้!"

เขายกมือขึ้น เตรียมโจมตีอีกครั้ง

แต่ทันใดนั้น!

เสียงคำรามสนั่นท้องฟ้า!

Malakor บินลงมา! ร่างมหึมา ปีกกว้าง ตาแดงก่ำ!

"ภาคิน!" มังกรคำราม "ครั้งนี้เจ้าหนีไม่พ้น!"

มายาสั่น "คุณภาคิน... เราจะทำยังไงดี?"

ภาคินมองรอบๆ ไม่มีกาเบรียล ไม่มีลูซิเฟอร์ ไม่มีทีม

มีแค่เขากับมายา

และความทรงจำของหลี่ เจียน... ที่บอกว่าเขาฝีมือดาบเก่งมาก!

"คุณมายา" ภาคินจับมือเธอ "ผมจะปกป้องคุณ"

"แต่—"

ภาคินชักดาบออกจากฝัก

ดาบยาวสีดำ มีมังกรแกะสลักที่ด้าม

มือของเขาจับด้ามดาบได้พอดี... เหมือนเคยถือมาแล้วนับพันครั้ง

ความทรงจำของหลี่ เจียนไหลเข้ามา!

ภาคินรู้สึกว่า... เขาสามารถใช้ดาบได้!

"มา!" เขาตะโกน

มหาทวาพุ่งเข้ามา!

ภาคินฟันด้วยดาบ!

CLANG!!!

ดาบกระทบพลังมืด!

ประกายไฟกระเด็น!

มหาทวาถอยหลัง "เจ้า... เจ้าใช้ดาบได้?!"

"ผมก็ไม่รู้ครับ!" ภาคินตอบด้วยความตื่นเต้น "แต่ร่างกายนี้รู้!"

เขาฟันอีกครั้ง! สองครั้ง! สามครั้ง!

ทุกครั้งแม่นยำ เร็ว แข็งแกร่ง!

"นี่มัน... ความทรงจำของหลี่ เจียน!" มหาทวาตะโกน "เจ้ากำลังใช้ทักษะของเขา!"

"ใช่ครับ!" ภาคินยิ้ม "และมันเจ๋งมากเลย!"

แต่ Malakor พ่นไฟออกมา!

FWOOOOSH!!!

"ระวัง!" มายาตะโกน

ภาคินคว้าเอวมายา กระโดดหลบ!

พวกเขาล้มลงบนพื้น ภาคินอยู่ข้างบน ปกป้องเธอ

ไฟลุกโชนรอบตัว

ใบหน้าใกล้กันมาก

สบตากัน

"คุณมายา... ไม่เป็นไรนะครับ?" ภาคินกระซิบ

มายาพยักหน้า หน้าแดง "ค่ะ... ขอบคุณ"

"ผมจะไม่ให้ใครทำร้ายคุณ" ภาคินพูด "ไม่ว่าจะชาติไหน"

มายาน้ำตาคลอ "คุณภาคิน..."

ทันใดนั้น!

เสียงกังวานดังขึ้น!

"หยุด!"

ทุกคนหันไป

จักรพรรดิหลี่ เฉียนเดินออกมา แม้ร่างกายอ่อนแอ

เขามียามองครักษ์ห้อมล้อม และมีแสงสว่างรอบตัว

"ฝ่าบาท!" ทุกคนคุกเข่า

มหาทวาและ Malakor หยุดชั่วขณะ

จักรพรรดิมอง Malakor "เจ้าคือ Malakor มังกรแห่งความมืด ข้ารู้จักเจ้า"

Malakor คำราม "ท่านรู้จักข้า?"

"ใช่ เพราะข้าเคยเห็นเจ้า... ในความฝัน" จักรพรรดิพูด "และข้ารู้ว่า เจ้ามาหาดาบสวรรค์เจ็ดดวงดาว"

"ถูกต้อง!" Malakor ตะโกน "มอบดาบมา!"

"ไม่ได้" จักรพรรดิกล่าว "ดาบนั้นไม่ใช่ของเจ้า"

"แล้วเป็นของใครกัน?!" มหาทวาถาม

จักรพรรดิมองภาคินและมายา

"ของ พวกเขา"

 ตำนานดาบสวรรค์เจ็ดดวงดาว

จักรพรรดิชี้ให้ทุกคนตามไปที่ห้องลับใต้พระราชวัง

ห้องกลมๆ มีจิตรกรรมฝาผนังทั่วทั้งห้อง

ภาพของดาบ มี 7 ดวงดาวโคจรรอบ

"นี่คือตำนานโบราณ" จักรพรรดิเริ่มเล่า

"นานมาแล้ว เมื่อ 10,000 ปีก่อน

มีนักปราชญ์ 7 คนจากดวงดาว 7 ดวง

พวกเขารวมพลังสร้างดาบศักดิ์สิทธิ์

ดาบสวรรค์เจ็ดดวงดาว

ดาบที่สามารถเปิดประตูสู่ทุกมิติ

ทุกเวลา

ทุกจักรวาล

แต่พลังนั้นอันตรายเกินไป

ถ้าตกไปอยู่ในมือคนชั่ว จักรวาลจะพินาศ

ดังนั้น พวกเขาจึงซ่อนดาบไว้

ในสถานที่ที่ไม่มีใครคาดคิด

ในร่างของ... มนุษย์

ภาคินตกใจ "ในร่างมนุษย์?!"

"ใช่" จักรพรรดิพยักหน้า "พวกเขาย่อดาบให้เล็กเท่าเมล็ดข้าว และฝังไว้ในร่างผู้ที่คู่ควร"

"แล้วตอนนี้... ดาบอยู่ที่ไหนครับ?" ภาคินถาม

จักรพรรดิแตะหน้าท้องตัวเอง "อยู่ที่นี่ ข้ากลืนมันไว้ 30 ปีแล้ว"

ทุกคนอ้าปากค้าง

"แล้วทำไมต้องกลืน?" มายาถาม

"เพราะ... ข้าเห็นอนาคต" จักรพรรดิกล่าว "ข้าเห็นว่า ถ้าดาบนั้นอยู่ข้างนอก มันจะถูกขโมย และนำไปใช้ในทางที่ผิด"

"แล้วฝ่าบาทจะมอบให้ใครครับ?" ภาคินถาม

จักรพรรดิมองเขาและมายา "พวกเจ้า หลี่ เจียน และ เหมย เหยา"

"ทำไมครับ?" มายาถาม

"เพราะพวกเจ้า..." จักรพรรดิยิ้ม "เป็นดวงวิญญาณคู่"

 ดวงวิญญาณคู่ - Soulmates

"ดวงวิญญาณคู่?" ภาคินและมายาพูดพร้อมกัน

"ใช่" จักรพรรดิพยักหน้า "พวกเจ้ารักกันมาแล้วหลายชาติ หลายภพ"

มายาสั่น "แต่... เราไม่ได้จำอะไร"

"ยัง" จักรพรรดิกล่าว "แต่เร็วๆ นี้ พวกเจ้าจะจำได้"

ทันใดนั้น ภาพในห้องเริ่มเรืองแสง

ภาคินและมายาเห็นภาพต่างๆ แล่นผ่านไป

ภาพของชายหนุ่มและหญิงสาว ในยุคต่างๆ

ยุคอียิปต์โบราณ - พวกเขาเป็นฟาโรห์และพระราชินี

ยุคกรีกโบราณ - พวกเขาเป็นนักรบและนักบวช

ยุคไวกิ้ง - พวกเขาเป็นหัวหน้าเผ่าและหมอผี

ยุคซามูไร - พวกเขาเป็นนักรบและกูรู

และทุกชาติ... พวกเขารักกัน

แต่ทุกชาติ... พวกเขาต้องแยกจากกัน

"นี่มัน..." มายาน้ำตาไหล "เรา... เราเคยรักกันมาแล้ว?"

ภาคินจับมือเธอ "ดูเหมือนว่าใช่ครับ"

"และในชาตินี้" จักรพรรดิกล่าว "พวกเจ้ามาจากอนาคต 1,300 ปี เพื่อหาดาบนี้"

"แปลว่า..." ภาคินคิด "ในอนาคต เราคือ... ภาคินและมายา?"

"ใช่" จักรพรรดิยิ้ม "และที่นี่ พวกเจ้าคือ หลี่ เจียนและเหมย เหยา"

"แต่ทำไมเราถึงมีความทรงจำสองชุด?" มายาถาม

"เพราะดวงวิญญาณของพวกเจ้าเชื่อมโยงข้ามเวลา" จักรพรรดิอธิบาย "พวกเจ้าคือคนเดียวกัน แต่ต่างชาติกัน"

มหาทวาที่ยืนฟังอยู่ด้านข้าง ขมวดคิ้ว "เรื่องนี้... น่าสนใจมาก"

Malakor คำราม "ข้าไม่สน! ข้าต้องการดาบเท่านั้น!"

จักรพรรดิหันมา "เจ้าจะได้ดาบก็ต่อเมื่อ... ข้าตาย"

"งั้นข้าจะฆ่าท่าน!" Malakor พ่นไฟ!

"ไม่!" ภาคินกระโดดมาข้างหน้า!

⚔️ การต่อสู้เพื่อปกป้อง!

ภาคินใช้ดาบฟันพลังไฟ!

CLANG!!!

แต่พลังของ Malakor แข็งแกร่งเกินไป!

เขาถูกผลักถอยหลัง!

"คุณภาคิน!" มายาวิ่งมา

ภาคินลุกขึ้น "ไม่เป็นไรครับ ผมต่อสู้ได้!"

(แต่จริงๆ เขาเจ็บมาก!)

มหาทวาเดินมา "ภาคิน ทำไมเจ้าต้องต่อสู้? เจ้าไม่ใช่คนที่นี่ เจ้าเป็นแค่... ผู้มาเยือน"

"ผมรู้ครับ" ภาคินตอบ "แต่คนที่ผมรัก... อยู่ที่นี่"

เขามองมายา

"และผมสัญญาแล้วว่า จะปกป้องเธอ ไม่ว่าจะชาติไหน"

มายาน้ำตาไหลพราก

Malakor หัวเราะ "ช่างโรแมนติก! แต่ความรักไม่สามารถหยุดข้าได้!"

เขาพุ่งลงมา เล็บคมแหลม!

ภาคินเตรียมฟัน—

แต่ทันใดนั้น!

แสงสว่างสีทองพุ่งออกมา!

จักรพรรดิยกมือขึ้น สวดมนต์บางอย่าง

"以天之名，以地之力，以人之心！"
(โดยนามแห่งสวรรค์ โดยพลังแห่งแผ่นดิน โดยใจแห่งมนุษย์!)

แสงสว่างทำเป็นกำแพงป้องกัน!

Malakor ชนกำแพง! ถูกผลักถอย!

"อะไรนั่น?!" มหาทวาตะโกน

"นี่คือพลังของดาบสวรรค์" จักรพรรดิกล่าว "มันอยู่ในท้องข้า และข้าสามารถใช้มันได้เล็กน้อย"

"แต่..." เขาไอเป็นเลือด "พลังนี้... กำลังฆ่าข้า"

"ฝ่าบาท!" ภาคินวิ่งไป

จักรพรรดิล้มลงบนพื้น

"ข้า... ไม่มีเวลามากนัก" เขากระซิบ "หลี่ เจียน เหมย เหยา ฟังข้าให้ดี"

ภาคินและมายาคุกเข่าข้างๆ

"ดาบสวรรค์... จะออกมาได้ก็ต่อเมื่อ ข้าตาย" จักรพรรดิพูด "และมันจะปรากฏตัว เมื่อ ดาวเจ็ดดวงเรียงกัน"

"ดาวเจ็ดดวง?" มายาถาม "เมื่อไหร่?"

จักรพรรดิมองท้องฟ้าผ่านหน้าต่าง

"3 วันอีก... ในคืนวันเพ็ญ"

"แต่..." ภาคินพูด "คุณมายา... เอ่อ เหมย เหยา เหลือเวลาอีกแค่ 1 วัน!"

จักรพรรดิยิ้มเศร้า "ดังนั้น... พวกเจ้าต้องเลือก"

"เลือก?" มายาถาม

"รอให้ข้าตายตามธรรมชาติ ใช้เวลา 3 วัน แล้วได้ดาบ" จักรพรรดิกล่าว "แต่เหมย เหยาจะตาย"

"หรือ..." เขาหยุดชั่วครู่

"ฆ่าข้า เอาดาบไปเดี๋ยวนี้ แล้วช่วยเหมย เหยา"

ภาคินและมายาตกใจ

"ไม่ได้!" ภาคินตะโกน "ผมจะไม่ฆ่าฝ่าบาท!"

"แต่ถ้าไม่ทำ เหมย เหยาจะตาย" จักรพรรดิพูด

"แล้ว... แล้วผมจะหาทางอื่นครับ!" ภาคินพูด

จักรพรรดิจับมือเขา "หลี่ เจียน เจ้าใจดีเสมอ แต่บางครั้ง... ความดีไม่เพียงพอ"

"ผม..." ภาคินสั่น

มายาจับมือเขา "คุณภาคิน... ไม่เป็นไร ฉันยินดีตาย ถ้ามันหมายความว่าคุณไม่ต้องทำสิ่งผิด"

"ไม่!" ภาคินตะโกน "ผมจะไม่ยอม!"

เขาหันไปหามหาทวาและ Malakor

"ถ้าคุณต้องการดาบ... ก็รอให้จักรพรรดิตายตามธรรมชาติ!"

Malakor หัวเราะ "ข้าไม่อยากรอ!"

เขาพุ่งเข้ามาอีกครั้ง!

ภาคินยืนขึ้น ชักดาบ!

การต่อสู้เริ่มต้นอีกครั้ง!

 ช่วงพัก - Comedy Relief

ท่ามกลางความตึงเครียด

มีเสียงหนึ่งดังขึ้น

"เฮ้! รอก่อน!"

ทุกคนหันไป

วีระปรากฏตัว!

เขาสวมชุดจีนโบราณสีแดง ดูแปลกๆ

"วีระ?!" ภาคินตะโกน "คุณมาได้ยังไง?!"

"ข้าก็ไม่รู้เหมือนกัน!" วีระวิ่งมา "ข้าถูกดูดเข้ามาด้วย! และตื่นขึ้นมาในร่างของ... คนขายของชำ!"

ภาคินและมายา พยายามไม่หัวเราะ

"คุณวีระ... ชุดคุณ..." มายาพูดเสียงสั่น

"ข้ารู้! มันแปลกมาก!" วีระดูชุดตัวเอง "แต่ข้าก็ได้มาไงล่ะ! ข้ามาช่วยพวกนาย!"

"ช่วยยังไง?" ภาคินถาม

วีระชี้ไปที่ Malakor "ข้า... ข้าจะต่อสู้กับมัน!"

Malakor มอง วีระ "เจ้าคือใคร?"

"ข้าคือ... เอ่อ..." วีระคิด "หวัง วีระ! (นามสกุลหวัง ชื่อวีระ) พ่อค้าผู้กล้าหาญ!"

ทุกคนเงียบ

แล้วหัวเราะออกมา!

"ฮ่าฮ่าฮ่า!" ภาคินหัวเราะ "พ่อค้าผู้กล้าหาญ?!"

"อย่าหัวเราะสิ!" วีระโมโห "ข้าจริงจังนะ!"

แต่ Malakor ไม่คิดว่าตลก

เขาพ่นไฟใส่วีระ!

"วีระ ระวัง!" ภาคินตะโกน!

วีระกระโดดหลบ "โว้ย! ร้อนจริงๆ เลย!"

เขาวิ่งหนี Malakor ไล่ตาม

"ช่วยด้วย! ข้าพูดผิดแล้ว! ข้าไม่กล้าหาญ!" วีระตะโกนขณะวิ่งวน

ภาคินและมายาหัวเราะจนท้องเสีย

แม้ในสถานการณ์อันตราย พวกเขายังคงหัวเราะได้

???? ความจริงเริ่มปรากฏ

หมอศักดิ์ก็ปรากฏตัว! (สวมชุดหมอโบราณ)

เขาวิ่งเข้ามา ถือกระเป๋ายา

"ภาคิน! มายา!" เขาตะโกน "ข้าคิดออกแล้ว!"

"คิดอะไรออกครับ?" ภาคินถาม

"วิธีเอาดาบออกจากท้องจักรพรรดิ โดยไม่ต้องฆ่าท่าน!" หมอศักดิ์พูด

"จริงหรือ?!" ทุกคนตื่นเต้น

"ใช่! ถ้าเราใช้ยาพิเศษ ทำให้ท่านอาเจียน ดาบจะออกมา!"

จักรพรรดิมอง "แต่... ดาบนั้นผูกติดกับชีวิตข้า ถ้ามันออกมา ข้าก็จะตาย"

"ไม่หรอกครับ!" หมอศักดิ์กล่าว "ถ้าเราทำอย่างระมัดระวัง!"

เขาหยิบยาออกมา "นี่คือยาโบราณที่ข้าหาเจอในตลาด มันสามารถทำให้ดาบแยกออกจากร่างกาย โดยไม่ทำร้ายคน!"

"แต่..." มหาทวาเดินมา "มันมีผลข้างเคียง"

"ผลข้างเคียง?" มายาถาม

"ใช่" หมอศักดิ์พยักหน้า "คนที่กินยานี้... จะ ลืมทุกอย่าง เป็นเวลา 3 วัน"

ภาคินตกใจ "ลืมทุกอย่าง?!"

"ใช่ ลืมชื่อ ลืมที่มา ลืมคนที่รัก" หมอศักดิ์กล่าว "แต่หลังจาก 3 วัน ความทรงจำจะกลับมา"

จักรพรรดิคิด "นั่นหมายความว่า... ถ้าข้ากินยานี้ ข้าจะได้ดาบ แต่จะลืมทุกอย่าง 3 วัน?"

"ใช่ครับ" หมอศักดิ์ยืนยัน

"ดี" จักรพรรดิยื่นมือออกไป "ให้ยามา ข้ายินดีกิน"

"ฝ่าบาท!" ภาคินตะโกน "แต่ถ้าฝ่าบาทลืมทุกอย่าง ราชวงศ์จะเกิดความวุ่นวาย!"

จักรพรรดิยิ้ม "ไม่เป็นไร อย่างน้อย... ข้าจะได้ช่วยพวกเจ้า"

เขากินยา

✨ ดาบปรากฏตัว!

จักรพรรดิกินยาเข้าไป

รออยู่สักครู่

แล้วท่านก็เริ่มอาเจียน!

แสงสว่างพุ่งออกมาจากปาก!

บางอย่างออกมา!

มันเล็ก เท่าเมล็ดข้าว เรืองแสงสีทอง

หมอศักดิ์คว้ามันไว้!

"ได้แล้ว!" เขาตะโกน

จักรพรรดิล้มลงบนพื้น หมดสติ

"ฝ่าบาท!" ภาคินวิ่งไป

หมอศักดิ์ตรวจ "ท่านยังมีชีวิต! แต่หมดสติ และจะลืมทุกอย่างเมื่อตื่นขึ้น"

ภาคินมองเมล็ดข้าวสีทองในมือหมอศักดิ์

"นั่นคือ... ดาบสวรรค์เจ็ดดวงดาว?"

"ใช่" หมอศักดิ์พยักหน้า "แต่มันถูกย่อเล็ก เราต้องรอให้ ดาวเจ็ดดวงเรียงกัน มันถึงจะกลับเป็นดาบ"

"แปลว่า... อีก 3 วัน?" มายาถาม

"ใช่" หมอศักดิ์ตอบ

มายามองภาคิน "แต่ฉันเหลือเวลาแค่ 1 วัน..."

ภาคินจับมือเธอ "เราจะหาทาง!"

ทันใดนั้น!

Malakor พุ่งลงมา คว้าเมล็ดทอง!

"ได้แล้ว!" เขาตะโกน

"ไม่!" ภาคินพุ่งตาม

แต่สายเกินไป!

Malakor บินขึ้นไปบนฟ้า

"ภาคิน!" เขาหัวเราะ "ครั้งหน้า เจ้าจะไม่โชคดีขนาดนี้!"

แล้วเขาก็หายไปในเงามืด

พร้อมกับดาบสวรรค์!

  เรื่องราวที่น่าตื่นเต้น ต้องลุ้นต่อ สุดช็อก!

ภาคินคุกเข่าลง "ไม่... เราเสียดาบไปแล้ว..."

มายากอดเขา น้ำตาไหล "คุณภาคิน..."

วีระ หมอศักดิ์ เดินมา ทุกคนเศร้า

"ตอนนี้เราจะทำยังไงดี?" วีระถาม

ทันใดนั้น

เสียงหนึ่งดังขึ้นในหัวภาคิน

"อย่ากังวล... นั่นไม่ใช่ดาบจริง"

ภาคินชะงัก "อะไรนะ?!"

"ดาบที่แท้จริง... ยังอยู่"

"ใครครับ?! ใครพูด?!" ภาคินมองรอบๆ

แต่ไม่มีใคร

มายามองเขา "คุณภาคิน? เกิดอะไรขึ้น?"

"ผม... ผมได้ยินเสียง" ภาคินพูด "บอกว่า ดาบที่แท้จริงยังอยู่!"

"แปลว่า... ดาบที่ Malakor เอาไป เป็นของปลอม?" หมอศักดิ์ถาม

"ดูเหมือนว่าใช่ครับ!" ภาคินตอบ

"แล้วดาบจริงอยู่ที่ไหน?" วีระถาม

ภาคินมองมายา

แล้วเขาก็รู้สึกได้

ดาบจริง... อยู่ในตัวมายา!

"คุณมายา..." เขากระซิบ "ดาบ... อยู่ในตัวคุณ"

มายาตกใจ "อะไรนะ?!"

แต่ก่อนที่จะได้พูดอะไร

พวกเขาถูกดูดกลับสู่ปัจจุบัน!

จบตอนที่ 48

สถิติตอนนี้:

จำนวนคำ: ~2,665 คำ สิ่งของที่มี: 5/7 (ดาบยังไม่ได้!)เวลาที่เหลือ: 24 ชั่วโมง! (1 วัน!)สถานที่: ยังอยู่ในจีนโบราณดาบสวรรค์: Malakor เอาของปลอมไป! ดาบจริงอยู่ในตัวมายา!Cliffhanger: ถูกดูดกลับปัจจุบัน!

 จุดเด่นตอนนี้:

 Plot Twist! ดาบที่ Malakor เอาไปเป็นของปลอม!
 Revelation! ดาบจริงอยู่ในตัวมายา!
 Soulmates! ภาคินและมายารักกันมาหลายชาติ!
 Comedy! วีระเป็นพ่อค้าผู้กล้าหาญ! 
 Action! ต่อสู้กับ Malakor + มหาทวา!
 Sacrifice! จักรพรรดิยอมลืมทุกอย่างเพื่อช่วย!
 Mystery! ทำไมดาบถึงอยู่ในตัวมายา?
 เรื่องราวที่น่าตื่นเต้น ต้องลุ้นต่อ! ถูกดูดกลับปัจจุบัน! จะเกิดอะไรต่อ?!

ติดตามต่อในตอนที่ 49: นางสนมผู้ถูกใส่ร้าย - ชีวิตในราชสำนัก