เกิดอีกคราเป็นชายาตัวร้าย(มีEbook)

            “มิใช่ว่าข้าอยากจะบีบบังคับเจ้า! สิบห้า...เจ้าดูสิ! ขุนนางโลภมากพวกนั้นต่างอยากจะได้เจ้าเป็นลูกเขยกันทั้งนั้นแต่ละวันก็คอยส่งภาพสาวงามเข้ามาไม่ขาด..ราวกับว่าข้าเป็นพ่อของเจ้าอย่างนั้นล่ะ”

            แม้ฮ่องเต้จะตรัสราวกับรำคาญม้วนภาพมากมายเบื้องหน้าเสียเต็มประดาแต่พระอนุชาทั้งสามกลับรู้สึกว่านี่เป็นกิจกรรมที่ทรงโปรดปรานยิ่งนักคือ แกล้งผู้ใกล้ชิด! หมิงเฉิงอวี่รีบกราบทูลทันควัน

            “ฝ่าบาทหม่อมฉันว่าพระองค์ให้ขันทีขนเอาไปเผาเสียก็สิ้นเรื่องพะยะค่ะ”

            “ฮ่าๆทำเช่นนั้นไม่ได้!ข้าเป็นฮ่องเต้ย่อมต้องหาข้ออ้างที่ฟังขึ้นมาจัดการพวกเขา หากข้าสั่งให้คนเอาไปเผาพวกเขาก็จะพากันนินทาว่าข้าป่าเถื่อนเอาแต่ใจน่ะสิ!”

            ชินอ๋องพระอนุชาลำดับห้าที่ยืนอยู่เบื้องซ้ายของฮ่องเต้ส่ายพระพักตร์เบาๆ

            “มิใช่ว่าทรงเป็นเช่นนั้นอยู่แล้วหรือพะยะค่ะ?”

            ท่านอ๋องเก้ากับองค์ชายสิบห้าได้แต่อมยิ้มพวกเขาทั้งสองมิกล้าต่อปากต่อคำกับฮ่องเต้อย่างที่ชินอ๋องทำเป็นเพราะชินอ๋องเป็นแม่ทัพใหญ่ปกป้องแคว้นหมิงและราชบัลลังก์ช่วยหมิงเฟยหลงมาตั้งแต่ขึ้นครองราชย์ในคราวที่ฮ่องเต้ทรงสิ้นไร้ทายาทคิดจะยกบัลลังก์มังกรให้กับชินอ๋องทว่าชินอ๋องกลับมิได้ทรงต้องการ ภายหลังหมิงฮ่องเต้จึงได้ทรงอภิเษกหลวนฮองเฮาและมีพระโอรสชินอ๋องก็ยังคงยืนยันที่จะช่วยค้ำราชบัลลังก์ให้กับพระนัดดา...ด้วยเหตุนี้ชินอ๋องจึงทรงเป็นผู้เดียวที่ถกเถียงกับหมิงฮ่องเต้ได้อย่างไม่เกรงกลัว

            “ชินอ๋องหากข้าไม่ยอมรับภาพสาวงามพวกนี้เอาไว้ เจ้าคิดว่าเมื่อใดเจ้า     สิบห้าของพวกเราจึงจะยอมอภิเษกสมรสเล่า?ว่าที่เจ้าสาวคนแรกตายด้วยอุบัติเหตุ น่ากลัวขนาดนั้น มีเรื่องซุบซิบเข้าหูข้ามาว่าบางทีองค์ชายสิบห้าอาจจะมีชะตากินเจ้าสาวข้าจำต้องเร่งรีบพิจารณาหาพระชายาใหม่ให้แก่เขาโดยเร็วเจ้าคิดว่าข้าไม่หวังดีหรือไร?”

            ชินอ๋องเห็นสายพระเนตรของฮ่องเต้แล้วมิทรงเชื่อถือเท่าใดนักพี่สามของพวกเจ้าได้ชื่อว่าเป็น ‘มังกรขาวจอมเจ้าเล่ห์’ที่ฝ่าฟันขึ้นมาครองบัลลังก์ได้ด้วยความร้ายกาจและเฉลียวฉลาด

            หมิงเฉิงอวี่ใช่ว่าจะไม่รู้นิสัยของฮ่องเต้ที่เป็นพระเชษฐาเรื่องการเลือกพระชายานี้ทรงไม่บังคับก็จริงแต่ก็หาวิธีบีบบังคับทางอ้อมอยู่เรื่อยครั้งที่แล้วก็ผลักดันเกิดสมรสพระราชทานครั้งนี้ก็ยังแสร้งไม่รู้ไม่ชี้อ้างเรื่องซุบซิบมาบังคับให้เลือกพระชายาใหม่อีก

            “ฝ่าบาทหม่อมฉันอยากไว้ทุกข์ให้คุณหนูเผยสักปีพะยะค่ะถึงอย่างไรนางก็ได้ชื่อว่าเป็นพระชายาเอกของหม่อมฉัน? แม้จะยังไม่เข้าพิธีอย่างสมบูรณ์แต่นางก็สิ้นใจในชุดเจ้าสาวนะพะยะค่ะ”วันที่เผยมู่ซีสิ้นชีพนางอยู่ในชุดเจ้าสาวจริงแต่เป็นเพียงการลองชุดเท่านั้นหากใช่วันที่ต้องเข้าพิธีไม่? หมิงเฉิงอวี่คิดว่าตนเองน่าจะหาข้ออ้างได้หมดจดแล้ว

            “ธรรมเนียมล้วนเกิดจากคนในเมื่อนางตายไปแล้ว เจ้าเองก็มิได้ผูกพันอันใดกับนาง?ข้าได้ยินว่าแม้แต่ใบหน้าของนางเจ้าก็มิเคยเห็นใช่หรือไม่?เช่นนี้แล้วเหตุใดต้องอ้างว่าจะไว้ทุกข์ด้วยเล่า?ตระกูลเผยเองก็ยินดีที่จะมอบคุณหนูรองมาอภิเษกเป็นพระชายาเอกของเจ้าแทนคุณหนูใหญ่ข้าเห็นว่ารูปร่างหน้าตานางก็งดงามเหมาะสม”

            ฮ่องเต้ทรงแหย่ในจุดที่องค์ชายสิบห้าทรงไม่ชอบพระทัยอยู่พอดีเมื่อเห็นใบหน้าของพระอนุชาบึ้งตึง เจ้าบัลลังก์มังกรก็ลอบยิ้มทันทีพระองค์อยากรู้ว่าครั้งนี้  หมิงเฉิงอวี่จะหาวิธีหลีกเลี่ยงการแต่งงานกับตระกูลเผยได้อย่างไร?

            ท่านอ๋องเก้าไม่กล้าออกความคิดเห็นเพราะรู้ว่าฮ่องเต้ทรงกำลังจะกลั่นแกล้งพระอนุชาเมื่อครั้งที่ตนต้องอภิเษกสมรสกับองค์หญิงเชลยศึกจากแคว้นเว่ยที่อ้วนใหญ่ราวกับหมีขาวก็เพราะมังกรขาวเจ้าเล่ห์ตนนี้วางแผนเอาไว้...อ๋องเก้าตกหลุมพรางโดยไม่รู้ตัวเคราะห์ดีที่ภายหลังพระชายาองค์หญิงของตนกลายร่างเป็นหญิงงามอันดับหนึ่งในแผ่นดินทำให้คนทั่วแคว้นล้วนอิจฉาในวาสนา

            ‘สิบห้าเอ๋ย!ข้าหวังว่าเจ้าจะโชคดีได้แต่งงานกับสตรีที่เจ้ารักเช่นเดียวกับข้า’

            ชินอ๋องเห็นน้องคนเล็กไม่กล้าโต้แย้งก็นึกขำจึงทรงอมยิ้มเล็กน้อยหากจะกราบทูลเข้าข้างหมิงเฉิงอวี่ก็เกรงฮ่องเต้จะทรงไม่สบอารมณ์จึงได้แต่คิดว่าหากน้องเล็กคับขันจริงๆ จะช่วยเหลือ ในหมู่พี่น้องล้วนรู้กันว่าน้องสิบห้ารังเกียจใต้เท้าเผยอย่างยิ่งและมิได้ชื่นชมในความงามของคุณหนูเผยทั้งสองแต่อย่างใด

            “ข้าลืมไปว่าเจ้ารังเกียจคนสกุลเผยแต่ว่ายังมีอีกตระกูลหนึ่งที่เพิ่งมาเข้าเฝ้าข้าอ้างว่าเคยมีสัญญาหมั้นหมายกับตระกูลจูเช่นกัน”

            เมื่อฮ่องเต้ทรงเอ่ยเช่นนั้นพระอนุชาทั้งสามก็หันมาสบสายพระเนตรกันและกันด้วยความตื่นตระหนก

            “ตระกูลใดหรือพะยะค่ะ?”หมิงเฉิงอวี่ดวงพระเนตรสั่นระริก

            “ใต้เท้าจื้อกรมมหาดไทย”

            “ฝ่าบาทหม่อมฉันไม่เคยได้ยินมาก่อนว่าตระกูลจูคุ้นเคยกับตระกูลจื้อนะ    พะยะค่ะ” พระขนงสองข้างขององค์ชายสิบห้าแทบจะผูกกัน

            “แต่พวกเขามีจดหมายยืนยันคำสัญญาระหว่างท่านยายของเจ้ากับฮูหยิน      ผู้เฒ่าตระกูลจื้อข้าอ่านแล้วก็ยังไม่เชื่อว่านี่เป็นเรื่องจริง” น้ำเสียงของฮ่องเต้กลั้วเสียงหัวเราะ

            ชินอ๋องมองพี่ชายและน้องชายสลับกัน...เห็นทีเรื่องนี้จะซับซ้อนกว่าที่คิดเอาไว้“ฝ่าบาท เหตุใดพวกเขาจึงมาถวายจดหมายนั่นเล่าพะยะค่ะ?”

            “ใต้เท้าจื้ออ้างว่าฮูหยินผู้เฒ่าล้มป่วยเลอะเลือนเพิ่งจะหายหลังจากไปรักษาที่โรงหมอของหมอเกาจึงได้มอบหมายนี้ให้บุตรชายเพื่อมาทวงคำสัญญาจากตระกูลจู”

            หมิงเฉิงอวี่ได้ยินก็ปวดเศียรเวียนเกล้า“นี่ต้นตระกูลจูไปสัญญาไว้กับผู้ใดบ้างนี่? เหตุใดจึงทิ้งปัญหาให้ลูกหลานเช่นนี้?”

            ฮ่องเต้ทรงหันไปสั่งให้กงกงหยิบเอาจดหมายนั้นให้กับหมิงเฉิงอวี่ได้ทรงอ่าน

            “ฝ่าบาทลายมือพวกนี้ยังไม่ได้รับการพิสูจน์ว่าเป็นลายมือของท่านยายหม่อมฉันเสียหน่อยหม่อมฉันจะเชื่อถือใต้เท้าจื้อได้อย่างไรพะยะค่ะ?”

            “นี่อย่างไรเล่า?ข้าจึงรอให้เจ้ามาเข้าเฝ้าจะได้ให้เจ้าตัดสินใจเองว่าจะเลือกพระชายาตระกูลใดระหว่างตระกูลเผยกับตระกูลจื้อนั่นน่ะ!ภาพวาดของคุณหนูใหญ่จื้อก็ถูกส่งเข้ามาให้ข้ากับฮองเฮาได้ดูแล้ว”

            ฉีกงกงที่ยืนอยู่ข้างพระวรกายฮ่องเต้รีบเดินไปหยิบม้วนภาพออกมาคลี่ต่อหน้าองค์ชายสิบห้าชินอ๋องกับท่านอ๋องเก้ารีบขยับเท้าเข้าไปดูด้วยความสนพระทัย

            “นางงดงามนัก! หากเจ้าต้องการพระชายาผู้งดงามคุณหนูจื้อก็นับว่าเหมาะสมยิ่ง” ชินอ๋องทรงเอ่ยชมด้วยพระทัยซื่อตรง

            องค์ชายสิบห้าพระพักตร์บึ้งตึงจริงอย่างชินอ๋องเอ่ย นางงดงามจริงแต่      หมิงเฉิงอวี่ไม่ชอบที่ตนต้องถูกบังคับด้วยสัญญาของผู้อาวุโสเหล่านั้น

            “ท่านยายของหม่อมฉันตายไปหลายปีแล้วหากต่อไปมีคนมาอ้างว่ามีจดหมายสัญญา มิใช่ว่าหม่อมฉันต้องอภิเษกคุณหนูทุกตระกูลเลยหรือพะยะค่ะ?”

            “ฮ่าๆเจ้าต้องนับว่าท่านยายของเจ้ามองการณ์ไกลต่างหาก เลือกคู่หมาย    แต่ละตระกูลล้วนเป็นสตรีสวยสดงดงามทั้งสิ้นครั้งก่อนมีเพียงตระกูลเผยแต่ครั้งนี้มีตระกูลจื้อเข้ามาร่วมด้วยฐานะของสองตระกูลนี้สามารถแต่งพวกนางเข้ามาเป็นพระชายาได้ทั้งคู่ เพียงแต่....”

            “เพียงแต่อะไรหรือพะยะค่ะ?”

            “หากเจ้ายอมอภิเษกกับสตรีที่ฐานะสูงกว่าพวกนางเป็นพระชายาเอกได้พวกนางอาจจะไม่ยอมเป็นพระชายารองและล่าถอยจากเจ้าไปเอง”

            ชินอ๋องได้ยินก็ผงกศีรษะมังกรขาวเจ้าเล่ห์ไม่ยอมให้เจ้าสิบห้ารอดมือไปง่ายๆ จริงๆเห็นทีคงต้องหาตะล่อมจนกว่าฝ่ายนั้นจะดิ้นรนยอมแต่งงานด้วยตนเองเป็นแน่! แต่จะว่าไปก็เหมาะสมแล้วยามนี้หมิงเฉิงอวี่อายุยี่สิบสองสมควรแก่เวลาสร้างทายาท 

            “หม่อมฉันได้ยินว่าฝ่าบาทเพิ่งจะแต่งตั้งเจ้ากรมกลาโหมคนใหม่นี่พะยะค่ะบุตรสาวขุนนางขั้นหนึ่งคงจะพอเป็นพระชายาเอกได้”หมิงเฉิงอวี่ที่เพิ่งเดินทางมาถึงเมืองหลวงก่อนเข้าเฝ้าหนึ่งวันได้รับรายงานจากสายสืบในวังถึงความเปลี่ยนแปลงตำแหน่งขุนนางจากนั้นทรงแอบไปพบคุณชายจินวั่งซู่เพื่อรับข้อมูลที่ว่าจ้างให้สืบเรื่องราวในตระกูลชิงโดยละเอียด

            “ใต้เท้าชิงน่ะหรือ?ข่าวสารเจ้าไวเสียจริง!เพิ่งเข้าวังมาก็รู้เรื่องนี้แล้ว วันพรุ่งนี้ข้าจึงจะให้ประกาศราชโองการ”

            “หากเป็นบุตรีของเจ้ากรมกลาโหมหม่อมฉันอาจจะยินยอมอภิเษกสมรสโดยง่ายพะยะค่ะ”

            “ดี!งั้นข้าจะให้คนไปสืบดูว่าเขามีบุตรีบ้างหรือไม่?”

******************************

*ชินอ๋อง พระเอกเรื่อง “ท่านอ๋องอย่าคิดหนี”

*อ๋องเก้า พระเอกเรื่อง “ท่านอ๋องกับชายาหมี”

*ฮ่องเต้ พระเอกเรื่อง “ซือซือฮองเฮาพันโฉม”