จักรพรรดิปราชญ์บรรพกาลลี้เฟย

ในที่สุดก็ครบกำหนดรอบ 10 ปี ทุกสำนักในชางไห่ จะร่วมเปิดหุบเขาอสูรสวรรค์เข้าไปเพื่อฝึกวิชาและแข่งขันกัน ในการไปครั้งนี้ จ้าวสำนัก อาวุโสตงเจ๋อ และข้าจะเดินทางไปกับพวกเจ้า เราจะออกเดินทางในอีก 3 วันข้างหน้า อาวุโสฟงห้าวหนานกล่าวต่อหน้าตัวแทนสำนัก

จงจดจำไว้ การต่อสู้บาดเจ็บล้มตาย มีทุกครั้งแม้จะเป็นกฏห้ามไว้ แต่ก็ไม่มีสิ่งใด หรือหลักฐานใด ๆ มาควบคุมหรือป้องกันได้เลย ดังนั้นจงอย่าประมาท แยกย้ายกันไปเตรียมตัวได้ 

ลี้เฟย หงฟงหมินและหลงชิงเอ๋อ เดินออกมาพร้อมกัน ต่างสอบถามเรื่องที่ลี้เฟยเข้าไปในหอปรมาจารย์ฯ ทว่าลี้เฟยไม่ได้เล่ารายละเอียดลึก ๆ อะไรมาก 

หลงชิงเอ๋อ บ่นออกมา ข้าฝึกวิชากระบี่วารีเหมันต์ได้แล้ว น่าเสียดายตอนที่ข้าทดสอบคัดเลือกสำนัก กระบี่ข้าแตกกระจาย ข้าจึงต้องใช้กระบี่ทั่วไป หากแต่พลังจากกระบี่วารีที่ข้าฝึก เมื่อส่งพลังออกไป จะทำให้กระบี่ร้าวทุกครั้งเพราะเนื้อกระบี่ไม่สามารถรองรับพลังข้าได้ อาจารย์ตงเจ๋อยังหากระบี่ดี ๆ ให้ข้าไม่ได้"

"เฮ้อ นี่ก็ออกเดินทางแล้ว ข้ายังไม่มีอาวุธเลย" 

ลี้เฟยไม่ได้กล่าวอะไร ทว่าหยิบแหวนมิติแล้วหยิบกระบี่ขึ้นมาไว้ในมือ

"กระบี่อะไร สีดำเหลือบแดง แปลกแต่ดูแกร่ง" หลงชิงเอ๋อ มองกระบี่ในมือด้วยความสนใจ

"กระบี่เล่มนี้ ข้าหลอมด้วยหินหนือจากทะเลสาบธาตุปฐพี ผสานด้วยพลังจิตวิญญาณ ท่านลองดูสิ" ลี้เฟยส่งกระบี่ให้หลงชิงเอ๋อ

หลงชิงเอ๋อ รับกระบี่มาแล้วรายรำท่ากระบี่วารีเหมันต์ ลองส่งพลังเข้าไป พลังน้ำแข็งพุ่งผ่านกระบี่กระแทกต้นไม้ใหญ่ด้านหน้าหักในพริบตา

"กระบี่ดี กระบี่นี้รับพลังได้รวดเร็ว และรองรับพลังได้เยี่ยมนัก" หลงชิงเอ๋อมองกระบี่ พยักหน้าให้ลี้เฟยและส่งกระบี่กลับ

ลี้เฟยผลักมือหลงชิงเอ๋อที่ถือกระบี่ออกไปช้า ๆ "ท่านเก็บไว้เถอะ กระบี่เล่มนี้ ข้าตั้งใจหลอมให้ท่าน

"ลี้เฟย จริงเหรอเนี่ย ข้า ... ข้าขอบคุณเจ้ามาก สมเป็นศิษย์น้องข้าจริง ๆ ฮือ ฮือ ฮือ ตอนนี้ข้ามีกระบี่แล้ว" หลงชิงเอ๋อสะอื้นด้วยความซาบซึ้งและดึงกระบี่กลับมาด้วยความสุข

"สำหรับเจ้า ฟงหมิน ข้าหลอมหอกให้เจ้า เจ้าลองดูสิ เผื่อมันจะเหมาะมือกับเจ้า" ลี้เฟยหยิบหอกจากแหวนมิติส่งไปให้หงฟงหมิน

"ขอบใจเจ้ามาก ลักษณะหอกเป็นสีดำเหลือบแดงเหมือนกระบี่ของหลงชิงเอ๋อ"

"ลักษณะรูปลักษณ์ข้าชอบมาก  น่าจะเหมาะกับมือข้าจริง ๆ" หงฟงหมินออกท่าร่างเพลงทวนตามคัมภีร์ แล้วลองส่งพลังไปที่หินผา หินแตกกระจายตกลงมา หงฟงหมินหันมาด้วยรอยยิ้มพยักหน้าขอบคุณลี้เฟย

ก่อนการเดินทาง หวงชิงเหยียนและหวงเฟยหมิน ตัดสินใจช่วยดูแลในสำนัก ไม่เดินทางมาพร้อมลี้เฟย ตัวแทนทั้งสิบพร้อมจ้าวสำนักและอาจารย์ตงเจ๋อและอาวุโสสำนักออกเดินทางพร้อมกัน สามวันให้หลังก็มาถึงพื้นที่หุบเขาอสูรสวรรค์ และก็พบกับความแปลกใจ เพราะในปีนี้ มีผู้คนมากมายมาจากหลายสำนักนับแล้วน่าจะร่วมครึ่งพันได้ สำนักใหญ่นอกจากพวกเราแล้วก็มีสำนักวารีพิรุณ และสำนักกระบี่ชางไห่ ก็มามากมายตั้งค่ายที่พักอยู่ที่ใกล้ ๆ กัน ส่วนสำนักอัคคีไห่เหิงเลือกทำเลบนเชิงเขาใกล้แม่น้ำ 

"ในวันพรุ่งนี้ พวกเจ้าทุกคนจะต้องทดสอบระดับพลัง ในฐานพลังจะถูกจัดเป็นระดับชั้นเพื่อป้องกันการทำร้ายของผู้มีชั้นพลังสูงกว่า แต่ถึงอย่างนั้น พวกเจ้าก็อย่าได้วางใจไป" 

"ใครที่มีฐานพลังสูง จะได้เข้าไปก่อน หลังจากนั้นก็จะทะยอยเข้าไปตามระดับชั้นพลัง โดยจะมีเพียงสามกลุ่มในรอบนี้ ถ้าพวกเจ้ามีพลังวิญญาณระดับตะวันหลากสีม่วง คราม น้ำเงิน ก็จะเป็นกลุ่มล่าง ส่วนเขียว เหลือง แสด จะเป็นอีกกลุ่ม และถ้าเป็นวิญญาณตะวันแดงขึ้นไปถึงกึ่งราชันก็จะเป็นระดับสูงสุด ในกลุ่มศิษย์ทั้งหมดที่เข้าไปได้ในการทดสอบ จะเป็นระดับพลังสูงสุดคือกึ่งราชันเท่านั้น สำหรับใครจะอยู่ระดับไหน ข้าตอบไม่ได้เพราะการวัดจะวัดจากหินหยกมณีที่นำมาจากจักรวรรดิฝูซี" จ้าวสำนักกล่าวขณะนั่งล้อมวงอาหารมื้อเย็น

เช้าวันรุ่งขึ้น สำนักต่าง ๆ มารวมตัวกันที่ลานหินหน้าป่าอสูรกันแต่เช้า เสียงพูดคุย คาดเดาเหตุการณ์ที่จะเข้าทดสอบดังไปทั่วบริเวณ และในรอบปีนี้ ตัวแทนสำนักที่ออกมากล่าวกฏเกณฑ์ คือ สำนักกระบี่ชางไห่ จ้าวสำนักออกมากล่าวแจ้ง

"การแข่งขันครั้งนี้ ป่าอสูรสวรรค์ภายในมีสัตว์อสูรระดับชั้นราชันมากมาย พลังมหาศาล สิ่งที่พวกเจ้าต้องทำคือ รวบรวมหินวิญญาณสัตว์อสูรกลับมาให้ได้ระดับพลังมากที่สุด สำนักนั้นจะเป็นผู้ชนะ ผู้ที่ได้สูงสุดจะได้โอสถเซียนท้อ โอสถระดับสวรรค์เก้าเม็ด จากจักรพรรดิแห่งอาณาจักรวรรดิฝูซี พร้อมเข้าเป็นศิษย์ในสำนักของท่านจักรพรรดิเมื่อเจ้าก้าวขึ้นระดับราชันพลังตะวันหลากสีม่วงขึ้นไป สำหรับโอสถนี้หากใครได้รับไป จะช่วยทำให้ระดับชั้นพลังเจ้าเลื่อนขึ้นก้าวกระโดดในเวลาอันรวดเร็วทีเดียว

นอกจากนี้ ส่วนพื้นที่ป่าด้านในเป็นพื้นที่โบราณ ถ้าเจ้าโชคดี เจ้าอาจได้พบโชควาสนาเหมือนศิษย์พี่เจ้าเมื่อเกือบร้อยปีก่อน ไม่มีใครบอกพวกเจ้าได้ ว่ามันคืออะไร อยู่ที่ไหน แต่...หากพวกเจ้าพลาด มันอาจเป็นชีวิตเจ้าที่ไม่ได้กลับมา"

ตัวแทนต่างรอเข้าทดสอบวัดพลัง การวัดพลังใช้เวลาไม่นาน เพียงทาบมือบนแผนหินหยกมณี ค่าพลังหลากสีจะปรากฏบนหินทันที สำนักใหญ่จะได้เข้าวัดพลังก่อน ในระหว่างที่รอ มีคนที่ลี้เฟยรู้จักดี ก็ไม่ใช่ใครอื่น 

ลี้หยุน จากสำนักกระบี่ชางไห่ วัดระดับพลังได้ระดับชั้นกึ่งราชันพลังตะวันหลากสีแดง เสียงผู้คนรอบข้างฮือฮากันอึกทึก เมื่อคนของสำนักกระบี่ชางไห่วัดพลังครบ ปรากฏว่า เป็นะดับชั้นกึ่งราชันพลังตะวันหลากสีแดงสองคน อีกไม่นานก็จะขึ้นระดับชั้นราชัน ส่วนที่เหลือเป็นระดับวิญญาณพลังตะวันหลากสีแดงและเหลืองรวมแปดคน

เมื่อถึงคราวสำนักวารีพิรุณ ตัวแทนสิบคนเดินเข้าวัดระดับพลัง 

"จ้าวหยานเอ๋อ สำนักวารีพิรุณ ระดับพลังได้ระดับชั้นกึ่งราชันพลังตะวันหลากสีเหลือง"

...

"มู่หยงฟ่าน สำนักวารีพิรุณ ระดับพลังได้ระดับชั้นกึ่งราชันพลังตะวันหลากสีเหลือง"

ลี้เฟยเงยหน้าขึ้นดูเมื่อได้ยินชื่อจ้าวหยานเอ๋อและมู่หยงฟ่าน คนหนึ่งเป็นอดีตคู่หมั้นที่มาแจ้งบอกเลิกการหมั้นหมายในอดีตและหันไปคบกับลูกพี่ลูกน้องของตนเอง ส่วนอีกคนเป็นหญิงสาวที่ได้พบกันเมื่อเกือบหนึ่งปีก่อนที่ในป่าโดยบังเอิญ

"ที่แท้นางก็เข้าสำนักวารีพิรุณ" 

"ระดับพลังชั้นก้าวหน้ารวดเร็ว" ลี้เฟยรำพึงในใจ ทว่าไม่ได้ให้ความใส่ใจมากนัก

เมื่อถึงคราวของสำนักอัคคีไห่เหิง ศิษย์สิบคนเดินไปวัดพลัง

"เว่ยหัว ระดับพลังได้ระดับชั้นกึ่งราชันพลังตะวันหลากสีแดง"

...

"หลงชิงเอ๋อ ระดับพลังได้ระดับชั้นกึ่งราชันพลังตะวันหลากสีแดง"

"หวงฟงหมิน ระดับพลังได้ระดับชั้นวิญญาณพลังตะวันหลากสีแดง"

...

"ลี้เฟย ระดับพลังได้ระดับชั้นวิญญาณพลังตะวันหลากสีม่วง" ทันทีที่ประกาศเสร็จ ผู้คนโดยรอบต่างหัวเราะ เพราะตั้งแต่วัดระดับพลังมา ยังไม่มีใครได้ระดับพลังตะวันหลากสีต่ำเช่นนี้เลย แม้กระทั่งในสำนักอัคคีไห่เหิงด้วยกันเอง

ลี้หยุนและจ้าวหยานเอ๋อที่ยืนอยู่ด้วยกัน หันมาสบตาและหัวเราะโดยไม่ได้นัดหมาย

"ข้าว่าแล้ว เจ้านี่มันจะมีพลังอะไร จะครบปีแล้ว เจ้ายังไม่พัฒนาเลย สำนักอัคคีเลือกตัวแทนมายังไงวะ น่าขำสิ้นดี" ลี้หยุนตะโกนออกมาจากด้านล่างลานวัดพลัง พร้อมกับเสียงหัวเราะและเสียงโห่ฮาจากผู้คนมากมาย

ลี้เฟยไม่ได้สนใจหรือเสียใจอะไร เพียงเดินออกจากลานวัดพลังกลับไปทางจ้าวสำนัก 

"ในวันพรุ่งนี้ พวกเจ้าแต่ละกลุ่ม จะแยกกันเดินทาง

ระดับพลังสูง จะได้เข้าก่อนอีกด้านของฝั่งแม่น้ำ

ระดับกลาง พวกเจ้าต้องรออีกหนึ่งชั่วยาม เข้าทางป่าซีกตะวันออก

และหากใครระดับพลังต่ำสุด ก็จะต้องรออีกชั่วยาม จึงจะได้เข้าหลังสุดทางด้านป่าซีกตะวันตก 

จ้าวสำนักกระบี่หันไปมองทางระดับพลังต่ำสุดมีคนรวมแล้วไม่ถึงยี่สิบคน ฮ พร้อมส่ายหัวกล่าว "ฮ่า ฮ่า ไม่คาดคิดว่าระดับพลังพวกเจ้าจะเข้ามาร่วมทดสอบด้วย ถ้าใครตายขึ้นมา ก็ไปบอกจ้าวสำนักของพวกเจ้าเองนะ ข้าไม่เกี่ยว"

"ปั้ง​ ปั้ง​ ปั้ง​" พลุสามชุดถูกจุดให้สัญญาณคนกลุ่มแรกเข้าไปก่อน ผู้คนแต่ละสำนักรวมตัวกรูเข้าไปเป็นกลุ่ม ลี้เฟยได้แต่นั่งรออยู่กับศิษย์สายนอกอีกสามคนที่เป็นกลุ่มที่สองที่รอเข้าไป และเหลือลี้เฟยคนเดียวของสำนักที่เป็นกลุ่มที่สาม

ฟางฟั่นเจ๋อ จ้าวสำนักกระบี่ เดินมาที่สำนักอัคคี พร้อมหัวเราะ และกล่าวกับหว่อเสินเจียง จ้าวสำนักอัคคี "หว่อเสินเจียง เดี๋ยวนี้ สำนักเจ้าไม่มีใครที่มีพลังสูงกว่านี้แล้วหรือ ที่สำนักเจ้าหาคนไม่ได้แล้ว ข้าเห็นใจเจ้า นี่กระมัง เป็นสาเหตุให้สำนักเจ้าตกลงมาอยู่ลำดับที่สาม ฮ่า ฮ่า ฮ่า"

"เจ้าไม่ต้องมาห่วงอะไรสำนักข้า ข้าดูเองได้ เจ้าไปดูศิษย์เจ้าดีกว่า"  หว่อเสินเจียง จ้าวสำนักอัคคีกล่าวด้วยความฉุนเฉียวกลับ และเดินไปหาลี้เฟย

"เจ้าไม่ต้องคิดมาก ทำให้ดีที่สุด อย่างไรเจ้าก็เป็นตัวแทนสำนัก" หว่อเสินเจียง ตบบ่าลี้เฟยให้กำลังใจ

ในที่สุดกลุ่มที่สองก็ออกเดินทาง และตามด้วยกลุ่มที่สามคือกลุ่มลี้เฟยที่มีคนเพียงหยิบมือ ทว่ามีลี้เฟยเพียงคนเดียวที่มาจากสำนักอัคคี