ตอน Epilogueเล่มสอง พลังของดยุก
ท่ามกลางร่างกายของหลายคนที่เกียกกายไปมาบนเตียงของดยุกนักดาบสาวผมแดงได้ส่ายสะโพกไปมา
“อ๊า ร่างกายมันเคลื่อนไหวไปเอง”
ว่าสิ่งที่ทำให้เธอขัดขืนผมก็เป็นสิ่งที่ทำให้เธอมีอารมณ์สูงสุดเช่นกัน
พวกนางเอกไม่ใช่คนที่ไร้อารมณ์แต่คือคนที่มีอารมณ์และทิฐิสูงที่สุดต่างหาก
ด้วยเหตุนี้นิยายน้ำเน่าต่างๆ
ถึงต้องเขียนฉากฟ้าผ่า ยอดมะพร้าวหักเทียบดับเพื่อให้นางเอกไม่ต้องเหนียมอายเมื่อผ่านการมีความสัมพันธ์ทางกายกับพระเอกและจะได้ตบตัวร้ายได้อย่างสบายใจ
กล่าวได้ว่าความรู้สึกของแนวโรมานซ์และแนวโอโตเมะนั้น
นางเอกอยู่บนความรู้สึกสองด้าน
หนึ่งคือการได้รับการปรนนิบัติอย่างเจ้าหญิงจากเจ้าชาย
สองคือได้รับการปฏิบัติอย่างคุณโสฯจากดยุกหมูอ้วน
ที่ชอบมีฉากฉุดคร่าเสมอในแนวโรมานซ์
ผมสีแดงเพลิงของเธอสบายไปทั่วดวงตากลายเป็นรูปหัวใจ
Lust ราคะ
พลังสีชมพูจากร่างกายของผมห่อหุ้มนักดาบสาวผมแดงจนเธอหมดสติไปอีกครั้ง
ท่านขอที่แข็งแกร่งถึงกับสั่นอย่างหมดแรงไม่สามารถแม้แต่จะเกี่ยวหลังผมไว้ได้อีก
นี่คือพลังที่ผมดัดแปลงจาก Rage พิโรธ
ของบาบารัสยอดคนเถื่อน
พลังที่ใช้ความรู้สึกจากใจ
ที่นักอ่านหลายคนชอบโดนหลอกในแนวฮาเร็มต่างๆว่า destroy dress ทำลายเครื่องสวมใส่หรือเสื้อผ้าเป็นแค่มุกตลก
แต่ความจริงคืแพลังที่อันตรายอยางมากและอาจจะตัดสินความเป็นตายได้
หรือการใช้ พลังตัณหาราคะ Lust
ในการเอาชนะฝ่ายตรงกันข้ามได้นั้นก็เป็นพลังที่ดูถูกไม่ได้เลยทีเดียว
ว่าผมต่อให้พยายามใช้เงินเท่าไร
ผมไม่คิดจะดูถูกคนอย่างมาเรียที่เป็นนักบุญหญิงของโลกนี้เด็ดขาด
ถึงคนที่มาเห็นเธอตอนนี้จะคิดว่าเธอไม่ต่างกับนางบำเรอผมทองคนหนึ่งที่พยายามจะคลานเข่ามาหาผมก็ตาม
“นายท่านคะ”
“บุฮิบุฮิ บุฮิ เอาไว้ก่อนได้เวลาเตรียมตัวแล้ววันนี้วันสำคัญ”
และความเก่งกาจส่วนตัวของผมคือแผนสำรองพลังที่แท้จริงของผมนั้นอยู่ที่อื่น
...
กองทัพหนึ่งมีธงกริฟฟินสีเงินเดินทางเป็นแถวเป็นแนวอย่างเป้นระเบียบ สวมชุดเกราะมันวาวไม่มีใครเดินแตกแถว
ชายชราคนหนึ่งที่คุมกองทัพอยู่นั้นหลังตั้งตรงราวกับคันทวนไม่มีริ้วรอยชรา
กริฟกาเรี่ยน กริฟฟินสีเงิน!!!
ผู้ไม่เคยพ่ายแพ้ในการรบได้เดินทางมาถึงเขตแดนของดยุกอูลริกแล้ว
ว่าพลังที่สำคัญที่สุดของดยุกหมูอ้วนไม่ใช่พลังการต่อสู้ส่วนตัวแต่คือพลังการสร้างพันธมิตร
ที่ทำให้สามารถเอาแม้กระทั่ง ก็อบลินยักษ์ มนุษย์หมาป่า โทรล คร็อกการ์ เกเตอร์ เผ่าแมว เผ่าหมาฯลฯ
กองทัพทุกอย่างที่ไม่น่าจะอาศัยอยู่ร่วมกันมาร่วมกองทัพกันได้และ
อีกทางด้านหนึ่งของเนิน
สัญลักษณ์ธงของทางโบสถ์แห่งแสงสว่าง
กางเขนศักดิ์สิทธิ์!!!
ก็ได้เดินทัพมาถึงแล้วเช่นกัน
แม้จะมีธุระในการปราบมนุษย์หมาป่าหรือพวกนอกรีต
แต่กองทัพอัศวินกางเขนศักดิ์สิทธิ์ก็ตอบรับคำเรียกขานของท่านดยุกอูลริกไวยิ่งกว่านับหนึ่งสองสาม
เดินทางมาอย่างเร็วที่สุด
นี่คือพลังของท่านดยุก
ที่รวบรวมคนที่ไม่น่าจะอยู่แก๊งเดียวกันมารวมตัวกันได้
เพื่อเป้าหมายอย่างหนึ่งคือบุกป่าดงดิบดำ!!!
จบเล่มสอง ติดตามต่อเล่มสามครับ