สามัญสำนึกของดยุกหมูอ้วน

    ตอน Epilogue เล่มสอง พลังของดยุก

    ตอน Epilogueเล่มสอง พลังของดยุก

    ท่ามกลางร่างกายของหลายคนที่เกียกกายไปมาบนเตียงของดยุกนักดาบสาวผมแดงได้ส่ายสะโพกไปมา

    “อ๊า ร่างกายมันเคลื่อนไหวไปเอง”

    ว่าสิ่งที่ทำให้เธอขัดขืนผมก็เป็นสิ่งที่ทำให้เธอมีอารมณ์สูงสุดเช่นกัน

    พวกนางเอกไม่ใช่คนที่ไร้อารมณ์แต่คือคนที่มีอารมณ์และทิฐิสูงที่สุดต่างหาก

    ด้วยเหตุนี้นิยายน้ำเน่าต่างๆ

    ถึงต้องเขียนฉากฟ้าผ่า ยอดมะพร้าวหักเทียบดับเพื่อให้นางเอกไม่ต้องเหนียมอายเมื่อผ่านการมีความสัมพันธ์ทางกายกับพระเอกและจะได้ตบตัวร้ายได้อย่างสบายใจ

    กล่าวได้ว่าความรู้สึกของแนวโรมานซ์และแนวโอโตเมะนั้น

    นางเอกอยู่บนความรู้สึกสองด้าน

    หนึ่งคือการได้รับการปรนนิบัติอย่างเจ้าหญิงจากเจ้าชาย

    สองคือได้รับการปฏิบัติอย่างคุณโสฯจากดยุกหมูอ้วน

    ที่ชอบมีฉากฉุดคร่าเสมอในแนวโรมานซ์

    ผมสีแดงเพลิงของเธอสบายไปทั่วดวงตากลายเป็นรูปหัวใจ

    Lust ราคะ

    พลังสีชมพูจากร่างกายของผมห่อหุ้มนักดาบสาวผมแดงจนเธอหมดสติไปอีกครั้ง

    ท่านขอที่แข็งแกร่งถึงกับสั่นอย่างหมดแรงไม่สามารถแม้แต่จะเกี่ยวหลังผมไว้ได้อีก

    นี่คือพลังที่ผมดัดแปลงจาก Rage พิโรธ

    ของบาบารัสยอดคนเถื่อน

    พลังที่ใช้ความรู้สึกจากใจ

    ที่นักอ่านหลายคนชอบโดนหลอกในแนวฮาเร็มต่างๆว่า destroy dress ทำลายเครื่องสวมใส่หรือเสื้อผ้าเป็นแค่มุกตลก

    แต่ความจริงคืแพลังที่อันตรายอยางมากและอาจจะตัดสินความเป็นตายได้

    หรือการใช้ พลังตัณหาราคะ Lust

    ในการเอาชนะฝ่ายตรงกันข้ามได้นั้นก็เป็นพลังที่ดูถูกไม่ได้เลยทีเดียว

    ว่าผมต่อให้พยายามใช้เงินเท่าไร

    ผมไม่คิดจะดูถูกคนอย่างมาเรียที่เป็นนักบุญหญิงของโลกนี้เด็ดขาด

    ถึงคนที่มาเห็นเธอตอนนี้จะคิดว่าเธอไม่ต่างกับนางบำเรอผมทองคนหนึ่งที่พยายามจะคลานเข่ามาหาผมก็ตาม

    “นายท่านคะ”

    “บุฮิบุฮิ บุฮิ เอาไว้ก่อนได้เวลาเตรียมตัวแล้ววันนี้วันสำคัญ”

    และความเก่งกาจส่วนตัวของผมคือแผนสำรองพลังที่แท้จริงของผมนั้นอยู่ที่อื่น

    ...

    กองทัพหนึ่งมีธงกริฟฟินสีเงินเดินทางเป็นแถวเป็นแนวอย่างเป้นระเบียบ สวมชุดเกราะมันวาวไม่มีใครเดินแตกแถว

    ชายชราคนหนึ่งที่คุมกองทัพอยู่นั้นหลังตั้งตรงราวกับคันทวนไม่มีริ้วรอยชรา

    กริฟกาเรี่ยน กริฟฟินสีเงิน!!!

    ผู้ไม่เคยพ่ายแพ้ในการรบได้เดินทางมาถึงเขตแดนของดยุกอูลริกแล้ว

    ว่าพลังที่สำคัญที่สุดของดยุกหมูอ้วนไม่ใช่พลังการต่อสู้ส่วนตัวแต่คือพลังการสร้างพันธมิตร

    ที่ทำให้สามารถเอาแม้กระทั่ง ก็อบลินยักษ์ มนุษย์หมาป่า โทรล คร็อกการ์ เกเตอร์ เผ่าแมว เผ่าหมาฯลฯ

    กองทัพทุกอย่างที่ไม่น่าจะอาศัยอยู่ร่วมกันมาร่วมกองทัพกันได้และ

    อีกทางด้านหนึ่งของเนิน

    สัญลักษณ์ธงของทางโบสถ์แห่งแสงสว่าง

    กางเขนศักดิ์สิทธิ์!!!

     

    ก็ได้เดินทัพมาถึงแล้วเช่นกัน

    แม้จะมีธุระในการปราบมนุษย์หมาป่าหรือพวกนอกรีต

    แต่กองทัพอัศวินกางเขนศักดิ์สิทธิ์ก็ตอบรับคำเรียกขานของท่านดยุกอูลริกไวยิ่งกว่านับหนึ่งสองสาม

    เดินทางมาอย่างเร็วที่สุด

    นี่คือพลังของท่านดยุก

    ที่รวบรวมคนที่ไม่น่าจะอยู่แก๊งเดียวกันมารวมตัวกันได้

    เพื่อเป้าหมายอย่างหนึ่งคือบุกป่าดงดิบดำ!!!

     

    จบเล่มสอง ติดตามต่อเล่มสามครับ