หลินเทียนหัวเราะเสียงดังฮ่า ฮ่า เด็กคนนี้ตอบคำถามถูกทุกข้อและที่สำคัญสำคัญคำตอบของเขาสมบูรณ์มากกว่าตัวข้าสองเท่า ทั้งรายละเอียดปลีกย่อยที่สำคัญอย่างยิ่งด้วย
หลายคำตอบทำให้หลินเทียนตกใจอย่างสมบูรณ์ในคำตอบของจางเฉินเห็นได้ว่าอีกฝ่ายมีความเข้าใจเรื่องสมุนไพรและการกลั่นยาในจุดที่สูงกว่าเขาหลินเทียนเขียนคะแนนของจางเฉินเป็น 100 เต็ม
“เป็นไปได้ไง”ลี้จิ้งกับหลินเมิ่งตกใจ
หลินเทียนตื่นเต้นมากเหมือนกับได้เจอเพชรชั้นดี เขาบีบกำปั้นสั่น
“เรียกคนที่สอบผ่านทันทีข้าอยากเห็นคนที่ชื่อจางเฉินว่าเป็นอย่างไร”
ด้านนอกห้องสอบผู้สมัครสอบประเมินนักปรุงยาต่างก็รอกันอย่างตื่นเต้น หลายคนสอบมาแล้วกว่า 10ครั้งจนอายุสี่สิบห้าสิบแล้ว แต่ก็ยังไม่ผ่านการประเมิน
“เอาละทุกคนเงียบ”หลี่จิ้งเปิดประตูออกมาเพื่อเรียกคนที่สอบผ่าน
“คนที่ผ่านเข้าสู่รอบที่สองหลังจากประกาศชื่อแล้วก็เข้าไปในห้องสอบได้คนแรกซุนกวน คะแนนเก้าสิบ ผ่าน”
“ฉันผ่าน”ชายวัยกลางคนกระโดดดีใจ แล้วเดินเข้าห้องสอบไป
“คนที่สองยี่เป็ง แปดสิบห้า ผ่าน”
เสียงชายหนุ่มอีกคนทุบขาตัวเองดับป๊าบใหญ่ มุมปากมีรอยยิ้มอย่างเปิดเผย แล้วเดินเข้าห้องสอบไป
.... “คนที่แปด คนสุดท้ายจางเฉิน คะแนนเต็ม 100 ผ่าน”
ทั้งห้องมีเสียงดังขึ้นทันทีหลังจากประกาศชื่อจางเฉินและคะแนนสอบ
“สิ่งนี้เป็นไปได้อย่างไรมันเป็นไปไม่ได้ที่จะได้คะแนนเต็ม คำถามยากมาก”
“เด็กคนนี้ส่งข้อสอบคนแรกเหมือนมาเดินเล่น ทำไมถึงเกิดเรื่องแบบนี้ขึ้นได้”
ทุกคนตกใจมากในใจรู้สึกเหมือนเกิดแผ่นดินไหว พวกเขาย่อมรู้ดีข้อสอบยากแค่ไหนและถ้าจางเฉินผ่านการประเมินนั่นหมายความว่านี่คือนักปรุงยาที่อายุน้อยที่สุดในประวัติศาสตร์ของอาณาจักรนี้
จางเฉินเดินเข้าห้องสอบทันทีอาจารย์หลินเทียนที่รออย่างใจจดใจจ่อหลังจากเห็นจางเฉินแล้ว ทั้งตกใจ ดีใจ หลายๆอารมณ์ปะปนกัน ใครกันสามารถปลูกฝังอัจฉริยะอายุน้อยขนาดนี้ได้ช่างน่าทึ่ง
“เจ้าคือจางเฉิน”หลินเทียนเดินไปจับมือทักทายจางเฉินทันที
คนที่สอบผ่านทั้ง 7คนต่างประหลาดใจ เมื่อไหร่กันที่เภสัชกรระดับ 4 ทำท่าทีนอบน้อมและเป็นมิตรกับผู้คนปกติแม้แต่ราชาของอาณาจักรก็ไม่ได้รับการปฏิบัติเช่นนี้
“เอาละรอบที่สองเป็นการกลั่นยาฟื้นฟูลมปราณ”หลินเทียนหันหาผู้สอบและให้ทุกคนใช้เตาปรุงยาที่จัดสมุนไพรไว้แล้ว
ทุกคนต่างปรุงยาตามที่ร่ำเรียนมาค่อยๆ ทำอย่างปราณีดส่วนจางเฉินนั้นคัดแยกยาก่อนแล้วโยนยาเข้าเตาเหมือนไม่ใส่ใจอะไรมาก
“นี่คือ ....”หลินเทียน หลี่จิ้ง หลินเมิ่งต่างประหลาดใจกับการกระทำของจางเฉิน
จางเฉินย่อมไม่สนใจทำกระบวนการต่างๆ อย่างรวดเร็ว ไม่นานก็มีกลิ่นหอมสมุนไพรออกมาจากเตากลิ่นกระจายไปทั่วห้องอย่างรวดเร็วผู้เข้าสอบคนอื่นนั้นยังเพิ่งเริ่มต้นไม่นานจึงมองที่เตาของจางเฉิน
“เสร็จแล้ว”จางเฉินเปิดเตาแล้วหยิบเอาเม็ดยาออกมา มีทั้งหมด 12 เม็ดสีเขียวสดใสเหมือนหยกฤดูใบไม้ผลิ
หลินเทียน หลี่จิ้งหลินเมิ่ง ต่างพูดไม่ออก “โลกนี้บ้าไปแล้ว” ทั้งสามคนคิดในใจยาที่ออกมาคือระดับสมบูรณ์แบบ 100% ไม่เหลือสิ่งเจือปนปกติแม้หลินเทียนเองก็ทำได้เพียงเจ็ดสิบถึงแปดสอบ และจำนวนเม็ดยาก็ไม่ถึงสิบห้า
“เอาละ เจ้าผ่าน รอคนอื่นๆ”หลินเทียนสงบจิตใจแล้วประกาศให้จางเฉินผ่าน
“คืออะไร ข้าไม่เข้าใจทำไมมันดูง่ายแล้วออกมาสมบูรณ์ขนาดนี้”หลี่จิ้งชุปชิปกับหลินเมิ่งพวกเขาสับสนกับสิ่งที่เกิดขึ้นต่อหน้าเขาวันนี้ทั้งการสอบก่อนหน้า และการสอบรอบสอง
หลินเทียนขมวดคิ้ว “เอาละเดี๋ยวเราค่อยนั่งคุยกับจางเฉินถ้าสอบเสร็จแล้วข้าก็อยากรู้อยากเห็นเกี่ยวกับตัวตนของเด็กคนนี้มาก”
เวลาผ่านไป 2ชั่วยามก็ได้ผู้ผ่านการประเมินทั้งหมด 5 คนรวมจางเฉิน
“ข้อสอบสุดท้ายเป็นการควบคุมไฟสิ่งสำคัญอย่างยิ่งสำหรับเภสัชกรกลั่นคือต้องสามารถควบคุมไฟได้พวกเจ้าต้องแสดงการควบคุยไฟในแบบที่ตัวเองถนัด” หลินเทียนที่ไปที่อาเรย์ไฟพิภพมีกองไฟขนาดกลางกำลังลุกใหม่อยู่
ผู้เข้าสอบแต่ละคนก็เข้าไปใกล้กับกองไฟ บางทำเป็นรูปสามเหลี่ยม สี่เหลี่ยมวงเลม หลายๆ อันซ้อนกันเป็นรูปทรงที่สวยงาม เพื่อแสดงถึงความสามารถในการควบคุยไฟ
พอถึงตาของจางเฉินจางเฉินก็ทำออกมาแบบง่ายๆ เหมือนคนอื่น
“เอาละทุกคนผ่านแล้วพวกเจ้าจะได้รับตรานักปรุงยาระดับ 1สามารถประเมินระดับที่สูงขึ้นได้ตามข้อกำหนดของสมาคม” หลินเทียนแจกชุดคลุมและเหรียญตราเหรียญเป็นสีดำและมีเส้นรูปไฟสีแดงหนึ่งเส้น กับทุกคน
“จางเฉินเจ้าอยู่ก่อนที่เหลือกลับไปได้”
การสอบจบอย่างเป็นทางการจากผู้คนหลายสิบคน เหลือเพียงห้าคนที่สอบผ่าน