ตำแหน่งพระชายาเนี่ย ขอลาออกได้ไหม [จบ]

        และแล้วเรื่องที่ทำให้นีนีอยากจะลุกขึ้นมาล้มโต๊ะให้รู้แล้วรู้รอดก็เกิดขึ้นอีก

        นางกำนัลทำน้ำชาหกใส่เธอเป็นครั้งที่ 3 แล้วจ้า คราวนี้ราดมาจนถึงแขนเสื้อ กะว่ายังไงรอบนี้เธอก็ต้องลุกออกไปเปลี่ยนเสื้อแน่ ๆ

        “ขออภัยเพคะพระชายา”

        ขออภัยอะไร? ขออภัยที่ราดยังไงก็ไม่สำเร็จสักที?

        “หึหึ ดูเหมือนว่านางกำนัลแต่ละคนที่มารินน้ำชาให้ข้ามีความพิเศษอย่างหนึ่งร่วมกันจริง ๆ เลยนะ”

        นางกำนัลที่คุกเข่าขออภัยอยู่เกิดอาการหวาดกลัวจนก้มต่ำลงไปอีก

        “หม่อมฉันต้องขออภัยอีกครั้งจริง ๆ เพคะ อย่างไรก็ขอพระชายาเสด็จตามหม่อมฉันไปที่เรือนรับรองเพื่อผลัดอาภรณ์ก่อนเถิดเพคะ” นางกำนัลคนที่ 3 พูดเหมือนคนแรกเป๊ะอย่างกับแผ่นเสียงตกร่อง

        นีนีไม่ได้ตอบนาง แต่หันไปทางจวิ้นอ๋องแทน

        “ท่านอ๋องว่านางกำนัลเหล่านี้เตรียมอะไรไว้ให้หม่อมฉันที่เรือนรับรองหรือเพคะ ถึงได้อยากให้หม่อมฉันไปที่นั่นให้ได้จังเลย ดูสิ อุตส่าห์ลงทุนทำน้ำชาหกใส่ถึง 3 รอบ นี่ไม่ใช่ความสามารถทั่วไปนะ มันต้องพิเศษมากจริง ๆ ถึงจะทำขนาดนี้ได้ แต่ละรอบสูงขึ้นเรื่อย ๆ ด้วย คาดว่าครั้งหน้าน่าจะทำหกรดหัวหม่อมฉันเลยกระมัง ท่านอ๋องว่ามั้ยเพคะ”

        คำพูดจิกกัดของนีนีทำเอานางกำนัลสะดุ้งเฮือกเพราะมีชนักปักหลังอยู่จริง จวิ้นอ๋องมองพระชายาที่ลากเขาเข้าไปด้วยจนได้ ก่อนจะหันไปมองนางกำนัลที่ก้มหัวจรดพื้น

        “นั่นสิ ข้าเองก็สงสัยเช่นกันว่ามีอะไรรออยู่ที่เรือนรับรอง”

        ดูเหมือนตอนนี้มีหลายคนกำลังให้ความสนใจกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นตรงโต๊ะจวิ้นอ๋องและพระชายาแล้ว เพราะการแสดงของคุณหนูหยางจบลงพอดี

        “มีเรื่องอะไรกันหรือ จวิ้นอ๋อง” คำถามนั้นมาจากฮองเฮาที่เห็นเหตุการณ์มาสักพักแล้ว ทำให้ทุกคนต่างหันมามองทางจวิ้นอ๋องเป็นตาเดียว

        “ทูลฮองเฮา นางกำนัลที่ทำหน้าที่รินชาทำน้ำชาหกใส่พระชายาเอกของกระหม่อมถึง 3 ครั้ง ดูเหมือนว่าพวกนางพยายามจะให้พระชายาของกระหม่อมตามไปที่เรือนรับรองให้ได้ แต่ด้วยเหตุผลใดนั้นกระหม่อมไม่ทราบได้พ่ะย่ะค่ะ”

        คำตอบของจวิ้นอ๋องทำให้เกิดเสียงซุบซิบกันหลายทาง แน่นอนว่ามีหลายคนเข้าใจสถานการณ์ได้ทันที โดยเฉพาะคนที่มีประสบการณ์ในวังหลังและหลังจวนขุนนางอย่างโชกโชน เล่ห์กลพื้นฐานในการกำจัดศัตรูแบบเบสิคสุด ๆ ประมาณ วิชาชั่ว ณ เรือนหลัง 101 : ข้อที่ 1 ให้คนไปทำให้ชุดเปื้อน ล่อให้ไปติดอยู่ในห้องปิดตาย ที่เหลือก็เลือกเอาว่าจะจัดฉากให้เหยื่อเสียชื่อเสียง เสียเกียรติ หรือเสียชีวิต

        ฮองเฮาที่ถือว่าเป็นใหญ่ที่สุดในวังหลังหันไปถามนางกำนัลที่ก้มหน้าจรดพื้นด้วยเสียงเย็นชา

        “ว่าอย่างไร จวิ้นอ๋องกล่าวว่าเจ้าทำน้ำชาหกใส่พระชายาถึง 3 ครั้ง เจ้ามีเจตนาใด”

        “หม่อมฉัน… หม่อมฉันไม่ได้ตั้งใจเพคะ เป็นความสะเพร่าของหม่อมฉัน ขอฮองเฮาทรงเมตตาด้วย” นางไม่คาดคิดว่าแค่การทำน้ำชาหกและพาพระชายาไปที่เรือนรับรองจะกลายเป็นเรื่องใหญ่ถึงขั้นถูกฮองเฮาซักฟอกต่อหน้าฮ่องเต้ได้

        “เงยหน้าขึ้นมาแล้วตอบข้าว่าเจ้ามาจากฝ่ายใด”

        เมื่อถูกสั่งด้วยน้ำเสียงเย็นเยียบ นางกำนัลคนเดิมก็จำต้องเงยหน้าขึ้นมา เมื่อสบตาทรงอำนาจของฮองเฮาก็หวาดกลัวจนแผ่นหลังเปียกชุ่ม แข้งขาอ่อนเปลี้ย

        “หม่อมฉัน… หม่อมฉัน…”

        “คำถามง่าย ๆ เช่นนี้เหตุใดจึงตอบไม่ได้ หรือเจ้าไม่ใช่นางกำนัล เช่นนั้นเจ้าเป็นใคร ลอบเข้ามาในพระราชวังด้วยเหตุผลใด”

        การปลอมตัวแล้วลอบเข้าพระราชวังอาจโดนข้อหากบฏได้ โทษร้ายแรงขนาดนี้ใครจะกล้ารับ

        “หม่อมฉันเป็นนางกำนัลตำหนักพระสนมเต๋อเฟยเพคะ!”

        คราวนี้ทุกสายตาหันไปมองทางเต๋อเฟยกันหมด เต๋อเฟยที่อยู่ดี ๆ ก็โดนโยนขี้ถึงกับนิ่วหน้า หลายคนหันไปซุบซิบกัน นี่มันเป็นปัญหาแม่ผัวกลั่นแกล้งลูกสะใภ้หรือยังไง

        เต๋อเฟยตวาดใส่นางกำนัลทันที

        “บังอาจ! กล้าแอบอ้างชื่อข้า คนตำหนักข้าจะมารินน้ำชาที่นี่ได้อย่างไร ขอเสด็จพี่หญิงสอบสวนและคืนความเป็นธรรมให้หม่อมฉันด้วยเพคะ” ประโยคหลังนางหันไปกล่าวกับฮองเฮา

        “ข้าย่อมต้องให้ความเป็นธรรมกับผู้บริสุทธิ์ ส่วนเจ้า…ที่ทำน้ำชาหกใส่พระชายามีเจตนาใด มีใครบงการอยู่เบื้องหลัง”

        นางกำนัลกัดปากแน่น ตอบก็ไม่รอด แต่ถ้าไม่ตอบน่าจะดับอนาถกว่า ท่าทางอึกอักยึกยัก นีนีเห็นแล้วก็รำคาญ

        “ให้โอกาสเจ้าสารภาพแล้วไม่รับ อย่าหาว่าข้าใจร้าย ทหาร… โบยนางจนกว่าจะยอมรับสารภาพ”

        “ทูลฮองเฮา! หม่อมฉันสารภาพเพคะ! เป็นคุณหนูหลี่เจียว่านสั่งให้พวกเราทำอย่างไรก็ได้เพื่อให้พระชายาไปที่เรือนรับรองให้ได้เพคะ” นางกำนัลยอมคายความลับออกมาในที่สุด หากโดนโบยแล้วสุดท้ายยังต้องสารภาพอยู่ดี สู้สารภาพออกไปเลยไม่ดีกว่าหรือ

        หลี่เจียว่านที่ถูกนางกำนัลโบ้ยความผิดมาให้อย่างไม่ทันตั้งตัว ถึงกับถลาออกมาคุกเข่าต่อหน้าฮ่องเต้และฮองเฮา

        “ทูลฮองเฮา ไม่เป็นความจริงเพคะ หม่อมฉันถูกใส่ความ ฮองเฮาโปรดให้ความเป็นธรรมด้วย!” หญิงงามรูปร่างอรชรอ้อนแอ้นดูน่าทะนุถนอม ทำท่าเหมือนถูกคนชั่วใส่ร้าย ทำให้หลายคนเกิดความรู้สึกสงสารขึ้นมา

        เต๋อเฟยมองดูหลานสาวที่ฟูมฟายหน้าบัลลังก์ เมื่อเชื่อมโยงกับคนจากตำหนักของตัวเองก็เข้าใจเหตุการณ์ทั้งหมดทันที

        ตอนนี้นางกำลังโกรธ โกรธที่หลานสาวทำอะไรสิ้นคิด ใช้คนจากตำหนักของนางก่อเรื่องใหญ่ในงานเลี้ยงที่ฮ่องเต้และฮองเฮาเป็นผู้จัดขึ้น ที่สำคัญคือยังถูกจับได้ต่อหน้าฮ่องเต้! คราวนี้ต่อให้อยากช่วย นางก็ช่วยอะไรไม่ได้

============

ꕥ ประกาศเรื่อง E-book เล่ม 1+2 (จบ) วางขายแล้วนะคะ ꕥ

นิยายเรื่อง 'ตำแหน่งพระชายาเนี่ย ขอลาออกได้ไหม' มีเป็นเวอร์ชั่น E-book แล้วนะคะ (2 เล่มจบ)

✿ เล่ม 1 เนื้อหาบทที่ 1-56 ✽ มีจำนวนคำ 101,129 คำ (497 หน้า) ✽ ราคาเต็ม 185 บาท

✿ เล่ม 2 เนื้อหาบทที่ 57-103 + ตอนพิเศษ 5 ตอน + ตอนพิเศษสั้น 2 ตอน ✽ มีจำนวนคำ 117,188 คำ (560 หน้า) ✽ ราคาเต็ม 195 บาท ส่วนราคาโปรโมชั่นถึงวันที่ 31 ส.ค. 65 อยู่ที่ 145 บาท ค่ะ

✿ ใครอยากอ่านรวดเดียวจนจบเล่ม ไปตำกันได้แล้ววันนี้ ที่ mebmarket.com โดยพิมพ์ชื่อนิยาย ‘ตำแหน่งพระชายาเนี่ย ขอลาออกได้ไหม’ ในช่องค้นหาก็จะเจอเลยนะคะ

✿ คุณรี้ดที่ซื้อ E-book เล่ม 1 และเล่ม 2 ภายในวันที่ 31 ส.ค. 65 นี้ จะได้ E-book 2 เล่มในราคาถูกที่สุดแล้วค่ะ (ถูกยิ่งกว่าซื้อแบบ SET 2 เล่มจบในภายหลังอีกนะคะ)

✿ หากคุณรี้ดอ่านแล้วรู้สึกเอ็นดูนุ้งนี อย่าลืมไปกดหัวใจ ♥♥♥♥♥ ให้เรตติ้งที่หน้าขาย E-book เพื่อให้นุ้งนีมีแรงสู้ชีวิตกันต่อไปด้วยนะคะ ^_^

ขอบคุณค่ะ ^_^