เกิดใหม่หลังวันสิ้นโลกผมก็กลายเป็นเด็กทารกไปซะแล้ว

ตอนที่ 37 เจียน่า ปะทะ อาร์มันโด้

        ลูอิสมองการกระโดดหลบและโต้ตอบของเจียน่าด้วยความพอใจ‘เธอกะเวลาแปลงร่างเป็นมนุษย์หมาป่าไว้ก่อนที่อาร์มันโด้จะลงมือสินะทำให้ลงมือตอบโต้ไปอย่างทันท่วงที แถมความเร็วยังตามทันนักล่าระดับครึ่งดาวด้วยแต่อาร์มันโด้ที่กลายเป็นคนเถื่อนแล้วก็เชี่ยวชาญในอาวุธมากขึ้นเช่นกันทำให้สามารถใช้ดาบกลับมากันได้’

        ‘คงต้องมาลุ้นว่าความเร็วในการโจมตีและพลังกำลังของมนุษย์หมาป่ากับพลังโจมตีและการใช้อาวุธของคนเถื่อนใครจะเหนือกว่า’

        “รูปร่างนี่มัน?” อาร์มันโด้ไม่ได้แตกตื่นแต่กำลังดูให้รู้ว่าตัวเองประลองกับอะไรอยู่

        “ฉันคือ ดรูอิด ส่วนรูปร่างในตอนนี้คือ ทักษะที่ได้มาใหม่ มนุษย์หมาป่ามันเพิ่มพลังกายภาพให้ในทุก ๆ ด้านจนแข็งแกร่งกว่าระดับครึ่งดาวเลยทีเดียว”เจียน่ายินดีอธิบายให้อาร์มันโด้ฟัง เพราะนี่คือการประลอง

        “มนุษย์หมาป่าอย่างนั้นเหรอ เหลือเชื่อมาก แต่ว่าฉันก็ไม่ยอมแพ้เด็กสาวเด็ดขาด”อาร์มันโด้พุ่งเข้าหาเจียน่าอีกครั้ง พร้อมกับใช้ทักษะอย่าง ผู้เชี่ยวชาญดาบ lv.1ทำให้ความเสียหายและการความเร็วการโจมตีขณะที่เขาใช้ดาบเพิ่มขึ้นอย่างมากจากความชำนาญในการใช้ดาบที่เพิ่มขึ้น

        ดาบในมืออาร์มันโด้ฟันใส่เจียน่า เจียน่าใช่กรงเล็บเข้าปะทะในทันที จนเกิดไฟเล็บระหว่างดาบและกรงเล็บความเร็วการโจมตีของทั้งสองเพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ

        เจียน่าวิ่งไปรอบ ๆ อาศัยความเร็วและความเฉียบแหลมในการโจมตีเธอใช้ทั้งกรงเล็บ คมเขี้ยวและเท้าได้อย่างครบถ้วน ส่วนอาร์มันโด้นั้นแม้จะมีดาบเล่มเดียวแต่ก็ยังด้านรับได้ด้วยการโจมตีสวนกลับไปอย่างดุดัน

        ลูอิสมองทั้งสองสู้กันอย่างไม่วางตา แม้เหมือนพวกเขาจะเคลื่อนที่อยู่ตลอดแต่อาร์มันโด้กลับมีประสบการณ์ต่อสู้ที่สูงกว่าอย่างเห็นได้ชัดเพราะในตอนนี้ไม่ว่าเจียน่าจะพยายามต้อนอาร์มันโด้ให้จนมุมเพื่อยึดพื้นที่โจมตีมาฝั่งตัวเองแต่ถ้าสังเกตดี ๆ กลับเป็นอาร์มันโด้ที่ครองพื้นที่ในสนามได้มากกว่า

        ‘การควบคุมพื้น แต่เหมือนฉันจะมีวิธีจัดการอยู่’ทารกน้อยลูอิสมั่นใจมากว่าเขาจัดการปัญหานี้ได้เพราะเขาคืออัศวินที่เชี่ยวชาญการต่อสู้ไม่แพ้คนเถื่อนซึ่งในด้านนี้เขาเหนือกว่าแน่นอน

        ในตอนนั้นเองขณะที่เจียน่าโจมตีไม่หยุด อาร์มันโด้ก็หาจังหวะการโจมตีสวนกลับได้ในจังหวะหนึ่ง

        “รับนี่ไป!!! ย๊ากกก!!” อาร์มันโด้ตวัดดาบจากข้างลำตัวโจมตีใส่อย่างดุดันเสียงของดาบฟันผ่านอากาศเสียงดัง ฟิ้ว!

        เจียน่าที่รู้ว่าตัวเองพลาดแล้ว รีบยกแขนทั้งสองขึ้นมากัน ขณะที่กระโดดหลบไปด้วยแต่ก็ยังไม่ทัน ดาบของอาร์มันโด้โจมตีเข้าไปเต็มแรงใส่เจียน่ายังดีที่เธอนั้นใช้กรงเล็บรับดาบได้ทัน

        แต่ในเสี้ยววินาทีนั้นเจียน่าก็รับรู้ได้ถึงแรงกระแทกจากการโจมตี

        “นี่มัน! ทักษะ!”

        ปัง! เจียน่ากระเด็นไปตามแรงโจมตีของดาบในมืออาร์มันโด้ เธอหล่นลงพื้นและพยายามทรงตัวยืนให้มั่นคง

        ‘แม้จะเหมือนคนสมองทึบ แต่เวลาต่อสู้ก็บ้าระห่ำคนหนึ่งเลยทีเดียวจบแล้วสินะ’ ลูอิสกล่าวชื่นชมอาร์มันโด้ในใจ เพราะผลของการต่อสู้ออกมาแล้ว

        “ย๊ากกก!!” อาร์มันโด้พุ่งเข้าหาเจียน่าระยะประชิดขณะที่เจียน่าพยายามยืนให้มั่นคง แต่ว่าดาบอาร์มันโด้ก็โจมตีเข้ามาก่อน หนึ่งดาบปัง! เจียน่ากระเด็นไปอีกครั้งเป็นการใช้ทักษะโจมตี lv.1 ครั้งที่สอง

        เจียน่าที่กระเด็นไปไกลอาศัยความคล่องตัวของมนุษย์หมาป่าเพื่อตั้งหลักกรงเล็บทั้งสองข้างของมนุษย์หมาป่าขุดลากยาวไปกับพื้นเกิดเสียงดังลากยาว ทำให้เธอหยุดได้อย่างมั่นคงมากขึ้นเจียน่าเงยหน้าและกำลังพุ่งเข้าหาอาร์มันโด้ แต่อาร์มันโด้ก็เข้าหาเธอในระยะประชิดก่อนจะใช้ทักษะคำราม lv.1 ใส่เธอทำเอาเจียน่าตกอยู่ในสถานะหวาดกลัวอย่างไม่ทันตั้งตัว ขาของเธอแข็งจนแทบขยับไม่ออก

        ‘ขยับขาไม่ได้’ เจียน่าพยายามขยับตัวเต็มที่ แต่ก็ช้าไป

        ‘ไม่ทันแล้ว’ เจียน่าหลับตาด้วยความตกใจกลัว

        “โจมตี! ย๊ากกก!!”อาร์มันโด้ใช้หน้าดาบฟาดเข้าไปที่ข้างไหลของเจียน่าจนตัวทำให้เธอกระเด็นไปกระแทกกับผนังของโกดัง

        ปัง!

        โกดังสั่นเบา ๆ มีขี้ฝุ่นตกลงมาเล็กน้อยเจียน่าลุกขึ้นมายืนขณะที่คืนร่างกลับมาเป็นคนปกติเธอรู้สึกเจ็บเล็กน้อยบริเวณที่โดนดาบฟาดเท่านั้น ซึ่งในจังหวะสุดท้ายเธอรู้ว่าอาร์มันโด้ตั้งใจออมแรงไว้และใช้ผลจากทักษะโจมตีให้ตัวเธอกระเด็นเท่านั้น

        “แพ้แล้ว” เจียน่าพูดออกมาอย่างเสียดาย

        “เออ...เรียกว่าอาร์มันโด้เฉย ๆ ก็ได้ ยังไงพวกเราก็เป็นลูกน้องของท่านบลูอิสด้วยกันอยู่แล้ว”อาร์มันโด้ยิ้มเจื่อน ๆ เขาพูดเสริมในใจ ‘ฉันไม่อยากโดนเรียกว่าลุง’

        ก่อนจะสูดหายใจเข้าลึก ๆเพราะเขาพึ่งใช้ทักษะติดต่อกันทำให้พลังงานในร่างที่มีอยู่จนหมด

        “อืม” เจียน่าพยักหน้ารับ

        ทั้งสองนั่งกับพื้นด้านหน้าลูอิสเพื่อพักหายใจ โดยมีลมเย็น ๆ พัดผ่านเบาๆ ทำให้พวกเขารู้สึกเย็นสบายมาก ลูอิสเอาโพชั่นชีวิตให้เจียน่ารักษาและเอาโพชั่นพลังงานออกมาให้ทั้งสองดื่มเพื่อฟื้นฟูพลังงานที่เสียไป

        เขาหันไปกล่าวชมอาร์มันโด้ว่า “สมแล้วที่เป็นนักล่าควบคุมการต่อสู้ได้สูงกว่าเจียน่ามาก”

        “แน่นอน แต่พลังที่ท่านลูอิสมอบให้นี่สิ มันสุดยอดมากผมจะเป็นระดับครึ่งดาว แต่ถ้ารวมกับทักษะที่มีด้วยคงจัดการพวกนักล่าคนอื่น ๆได้สบายมาก ราวกับว่าในร่างมีพลังมากมายและทุกการโจมตีผมอยากจะตะโกนตลอดเวลาเลยไม่รู้เพราะอะไร” อาร์มันโด้ยิ้มออกมาอย่างยินดีตอนนี้เขาเคารพเด็กทารกตรงหน้าที่มอบพลังนี้ให้เขามาก

        แต่ก็รู้สึกแปลกที่ตนเองชอบแหกปากตอนสู้ทั้งที่เมื่อก่อนก็ไม่ได้ตะโกนแหกปากแบบนี้

        “อืม...” ลูอิสปากกระตุกเล็กน้อย เขาพอจะรู้ว่านี่อาจจะเป็นสไตล์ของพวกคนเถื่อนแต่ก็ไม่ได้พูดออกไป “แต่ว่าเจียน่าเองก็ทำได้ดีมากเธอใช้เพียงทักษะเดียวในการต่อสู้ครั้งนี้ได้เป็นอย่างดี” ลูอิสพูดกับเจียน่า

        เจียน่าพยักหน้ารับและเผยรอยยิ้มออกมา แม้จะแพ้แต่เธอก็ต้องยอมรับว่าในเรื่องประสบการณ์ต่อสู้อาร์มันโด้เหนือกว่าเธอจริง

        อาร์มันโด้พยักหน้าเห็นด้วย เขาไม่อาจจะปฏิเสธได้จริง ๆถ้าเกิดเจียน่าและหมีกริซลี่โจมตีมาพร้อมกัน อาร์มันโด้คิดว่าเขาคงต้านได้ไม่นานก่อนจะโดนกระทืบเละโดยทั้งสอง

        “นี่ใกล้จะเย็นแล้วพวกเรากลับกันก่อนก็แล้วกัน”

        ...

        คฤหาสน์บารอนเมสัน

        “ที่นี่...มัน ห้องฉันอย่างงั้นเหรอ”มาลก้าที่พึ่งฟื้นจากอาการบาดเจ็บพยายามพยุงตัวนั่งเขารู้สึกมึนหัวมาจากการนอนเป็นเวลาหลายวัน

        “ท่านมาลก้าฟื้นแล้ว ระวังนะคะ” สาวใช้รีบเข้ามาช่วยมาลก้าลุกขึ้นนั่งก่อนจะรินน้ำใส่แห้วและให้มาลก้าดื่ม

        “เกิดอะไรขึ้น...” มาลก้าพยายามนึกว่าตัวเองมาอยู่ตรงนี้ได้ยังไงหลังจากรวบรวมสติผ่านไปสักพักนึกออกว่าเกิดอะไรขึ้นกับตัวเอง

        มาลก้ากำมือแน่น ก่อนจะทุบไปที่นอนหนึ่งทีเพื่อระบายความโกรธแต่ตอนนั้นก็รู้สึกตึง ๆ และเจ็บเบา ๆ ที่หน้าแก จึงก้มมองดูก็เห็นรอยแผลที่โดนฟันในตอนนี้แม้จะแห้งตกสะเก็ดแล้ว แต่ก็ยังคงไม่หายดีร้อยเปอร์เซ็นต์

        คนใช้สาวหลังจากรินน้ำให้มาลก้าแล้วก็รีบออกไปตามบารอนเมสันในทันทีเพราะรู้ว่าถ้าอยู่ต่อตัวเองอาจจะเดือดร้อนได้เนื่องจากมาลก้านั้นขึ้นเรื่องนิสัยที่เอาแต่ใจมากในตระกูลเมสัน

        “แกรู้สึกตัวแล้วสินะ บอกมาไอ้ชั่วตัวไหนมันฝากรอยแผลไว้ที่ตัวแก”บารอนเมสันเดินเข้ามา มองมาลก้าด้วยความไม่พอใจแต่ก็ยังถามหาคนที่ทำร้ายกับลูกชายของตัวเอง

        “ท่านพ่อ...”มาลก้าก้มหัวด้วยความรู้สึกผิดและไม่กล้าสู้หน้าพ่อของตัวเองเพราะรู้ว่าพ่อของตนคงรู้เรื่องที่ทำไว้ในช่วงหลัง ๆ ที่ผ่านมาแล้วแต่ก็ยังรวบรวมความกล้าบอกออกไป “ท่านพ่อ มันเป็นเด็กทารกคนหนึ่งมีพลังของผู้ครองพลัง ผมไม่แน่ใจแต่น่าจะเป็นผู้พิทักษ์หรือไม่ก็ผู้แข็งแกร่งมันเร็วมากและยังไม่กลัวไฟ”

        เมื่อได้ยินคำตอบใบหน้าของบารอนเมสันก็บึ้งตึงทันที

        “ลุกขึ้นมา” บารอนเมสันพูดด้วยความเย็นชา

        มาลก้าตัวสั่นเบา ๆ แต่ก็ลุกขึ้นยืนอย่างอ่อนแรงหลังจากยืนอยู่ตรงหน้าแล้วบารอนเมสันก็ยกมือขึ้นตบหน้าของมาลก้าด้วยหลังมืออย่างเดือดดาล

        “แกคิดว่านี่มันเรื่องตลกอย่างนั้นเหรอคิดว่าแต่งเรื่องแบบนี้แล้วฉันจะเชื่ออย่างนั้นเหรอ เด็กทารกที่ไหนถึงจะจัดการแกที่เป็นผู้เผาผลาญ1 ดาวได้ ถ้าฉันไม่แก่เกินไปจนรับพลังของหินพลังไม่ไหวละก็แกอย่าหวังจะได้หินพลังนั้นไป”

        มาลก้าที่ถูกตบด้วยหลังมือจนปากแตก ได้แต่กำมือแน่นอย่างอดทนในบรรดาพี่น้องในตระกูล มาลก้าคือคนที่มีพรสวรรค์ที่สุด เขาจึงได้ทุกอย่างที่บารอนเมสันหามาเพราะเป็นความหวังในการพาตระกูลไปได้สูงกว่านี้

        “นังผู้หญิงที่แกเล็งไว้คนนั้นคือ แอนเดรียสินะ ภรรยาของบารอนไรแลนด์แกริค”

        “ครับ แต่มันน่าจะหนีไปได้ ท่านพ่อไม่ต้องห่วงหลังผมหายดีผมจะเอาทหารไปด้วยและจับพวกมันมาให้หมด โดยเฉพาะมัน” มาลก้าออกมาด้วยความเกลียดชัง

        บารอนเมสันเงียบไป ก่อนจะพูดด้วยสีหน้าจริงจังต่อว่า “ไม่ได้!!!เรื่องแกก่อไว้คิดว่าฉันไม่ได้ไปสืบมาหรือไง แต่ไวเคานต์คาริสเข้ามาเกี่ยวข้องด้วยคาริสมันสั่งห้ามไม่ให้ฉันไปยุ่งกับผู้หญิงคนนั้น”

        “ไวเคานต์คาริส...เป็นไปไม่ได้ ผมสืบมาแล้วเธอไม่น่าจะเกี่ยวข้องกับไวเคานต์คาริสไม่อย่างนั้นผมคงไม่กล้าลงมือ” มาลก้าพูดด้วยสีหน้าแปลกใจและไม่ค่อยเชื่อ

        “ไวเคานต์คาริสอาจจะเล็งผู้หญิงคนนั้นไว้เพราะหลายปีก่อนไวเคานต์คาริสเคยไปที่อาณาจักรเวียเรเดียและสนใจเธอแต่นี่เป็นแค่เหตุผลหนึ่งเท่านั้น อีกเหตุผลคงเป็นผู้ครองพลังที่ทำร้ายแกไวเคานต์คาริสคงอยากจะดึงมันมาเป็นพวกด้วยอีกคน”บารอนเมสันพูดออกมาด้วยสีหน้ามั่นใจ

        ‘ไม่ใช่แน่นอน’ มาลก้าปฏิเสธในใจ แต่ก็ไม่กล้าบอกออกไปเพราะรู้ว่าพ่อของตนคงไม่เชื่อแน่นอน

        “เรื่องนี้ฉันจัดการเอง”บารอนเมสันกล่าวและหันหลังกลับเพื่อจะเดินออกไปจากห้อง

        “ท่านพ่อคิดจะลงมือลับหลังไวเคานต์คาริส” มาลก้าพูด

        “แน่นอน แม้คาริสจะเป็นไวเคานต์แต่เมืองเอลดิลก็ไม่ได้ตกอยู่ใต้อิทธิพลของเขาคนเดียวการจัดการกับพวกนั้นยังช่วยไม่ให้ไวเคานต์คาริสได้ผู้ครองพลังคนนั้นไปด้วย”บารอนเมสันหยุดฝีเท้าก่อนจะกล่าวเพิ่ม “อ้อแล้วก็ท่านลีวิสกำลังเดินทางมาที่เอลดิลอีกไม่นานก็คงจะถึงที่นี่แล้ว เมื่อมีท่านลีวิสที่เลื่อนเป็นผู้ครองพลัง 2 ดาวทางไวเคานต์คาริสก็คงกดหัวพวกเราอย่างเปิดเผยไม่ได้อีก”

        “ท่านอาจารย์ลีวิสเป็นระดับสองดาวแล้ว” มาลก้าพูดออกมาด้วยความตื่นเต้นอาจารย์ลีวิสเป็นอาจารย์สอนเขาในการควบคุมพลังและยังเป็นผู้เผาผลาญเหมือนกับเขาด้วยเมื่อครึ่งปีก่อนมีข่าวเรื่องของหินพลังผู้เผาผลาญระดับสองปรากฏขึ้นลีวิสจึงออกเดินทางไปเพื่อเอาหินพลังนั้นมาใช้ในการเลื่อนพลังและดูเหมือนตอนนี้อาจารย์ของเขาจะทำสำเร็จแล้ว

        ‘แกไม่มีทางหนีผู้ครองพลังระดับ 2 ไปได้แน่’มาลก้าตาเป็นประกายและเฝ้ารอที่จะได้เห็นเด็กทารกที่ทำร้ายตัวเองโดนเผาทั้งเป็นด้วยฝีมืออาจารย์ลีวิส