เมื่อทุกคนเปลี่ยนอาชีพ: สัตว์อัญเชิญของข้าล้วนเป็นขนาดยักษ์!

        ท่ามกลางผืนป่า

        เสือดำเงาเคลื่อนที่ได้รวดเร็วปานสายฟ้าแลบมันพุ่งเข้าหาหวังเฉินในพริบตา

        วูบ!

        เสียงแหวกอากาศบาดหูพร้อมกรงเล็บแหลมคมที่ส่องประกายเยือกเย็น พุ่งตรงเข้าหมายจะขย้ำลำคอของหวังเฉิน

        ขณะที่ร่างยังลอยอยู่กลางอากาศ

        หวังเฉินมองเสือดำเงาที่พุ่งเข้ามาโดยไร้ซึ่งความตื่นตระหนกสายตาของเขาเรียบนิ่งดุจห้วงน้ำไร้ระลอกคลื่น

        หวังเฉินสูดลมหายใจลึกพลางพลิกร่างกลางอากาศ ดาบวายุในมือตวัดขวางกรงเล็บทั้งสองข้างของเสือดำเงา

        เปรี้ยง!

        เสียงปะทะกึกก้องร่างของหวังเฉินอาศัยแรงกระแทกจากดาบพลิกร่างหลบไปอีกทางพร้อมกับหลบเลี่ยงการโจมตีครั้งต่อไปของเสือดำเงาได้อย่างหวุดหวิด

        ตึงตึง!

        เมื่อเท้าแตะพื้นหวังเฉินก็ไม่รอช้า พุ่งถอยไปยืนข้างซือถูอวี้อย่างรวดเร็ว

        ส่วนเสือดำเงาก็พลิกร่างกลางอากาศก่อนจะลงสู่พื้นอย่างมั่นคง

        “นายไม่เป็นอะไรนะ?”

        ซือถูอวี้หน้าซีดขาวมองไปยังหน้าอกของหวังเฉินด้วยความกังวล

        “ไม่เป็นไร!”

        “ไอ้ตัวนี้ไม่คณามือหรอก!”

        หวังเฉินส่ายหน้าพลางจับจ้องเสือดำเงาอย่างระแวดระวังและตอบซือถูอวี้

        ในวินาทีที่เสือดำเงาปรากฏตัวเขาก็ตอบสนองทันที แม้จะถูกจู่โจมอย่างไม่ทันตั้งตัว ทว่าในขณะที่ถูกโจมตีเขาก็ผ่อนแรงปะทะไปด้านหลังอย่างมีสติ

        ร่างถูกซัดกระเด็นครึ่งหนึ่งมาจากพลังของเสือดำเงา อีกครึ่งหนึ่งมาจากการตัดสินใจของเขาเอง

        “เจ้าสัตว์เจ้าเล่ห์นี่ ร้ายกาจถึงเพียงนี้เชียว?”

        เมื่อเห็นว่าหวังเฉินไม่เป็นอะไรซือถูอวี้ก็ถอนหายใจโล่งอก หันไปจ้องมองเสือดำเงาด้วยสายตาดุดัน

        นางง้างธนูขึ้นลูกศรพุ่งทะยานราวกับกระสุนปืนตรงเข้าสู่หัวของเสือดำเงา

        เหตุการณ์ไม่คาดฝันเมื่อครู่ทำให้เธอตกใจไม่น้อย

        สาวน้อยผู้ไม่ยอมใครจึงตัดสินใจที่จะแก้แค้นอย่างสาสม

        ทว่า...

        เมื่อเผชิญหน้ากับลูกธนูเสือดำเงาปรากฏร่องรอยความดูหมิ่นเหยียดหยามในดวงตาสีแดงฉานราวมนุษย์

        ในขณะที่ลูกศรกำลังจะพุ่งปะทะร่างมันสะบัดสี่เท้า ร่างของมันพลิ้วไหวราวกับเงามืดหลบเลี่ยงการโจมตีของซือถูอวี้ได้อย่างง่ายดาย

        เมื่อได้เห็นฉากนี้

        ซือถูอวี้ถึงกับตะลึงงันไม่คิดเลยว่าในระยะประชิดเช่นนี้ เสือดำเงายังสามารถหลบการโจมตีได้

        มันมีสติปัญญาเฉลียวฉลาดถึงเพียงนี้เชียวหรือ?

        ซือถูอวี้คิดในใจอย่างขุ่นเคืองเมื่อสังเกตเห็นแววตาดูหมิ่นเหยียดหยามของเสือดำเงา

        ขณะเดียวกันนั้นหวังเฉินซึ่งยืนอยู่ใกล้ๆสังเกตเห็นเสือดำเงาหลีกหลบลูกธนูอย่างน่าอัศจรรย์ราวกับภูตผีทำให้ดวงตาของเขาเปล่งประกายแห่งความกระจ่างแจ้ง

        ทั้งที่เคลื่อนไหวอย่างดุดันรุนแรงเช่นนี้เสือดำเงากลับไม่ส่งเสียงแม้แต่น้อย มิน่าเล่าเขาถึงไม่รู้ตัวก่อนที่มันจะโจมตี

        ดูท่าเจ้าตัวนี้คงเป็นสัตว์อสูรป่ากลายพันธุ์อีกแล้ว!

        หวังเฉินคิดในใจอย่างเงียบงันดวงตาของเขาเปล่งประกายก่อนจะเปิดใช้งานทักษะสำรวจ

        [สัตว์อสูร: เสือดำเงากลายพันธุ์]

        [เลเวล: 30]

        [รูปแบบการต่อสู้: โจมตีระยะประชิด]

        [ทักษะ: กรงเล็บกระชาก, ขย้ำ, ย่างก้าวแห่งเงามืด]

        [ประเภท: กลายพันธุ์]

        ...

        เป็นไปตามคาด!

        หวังเฉินพยักหน้าอย่างเงียบงันเมื่อเห็นคุณสมบัติของเสือดำเงา

        ดังที่เขาเดาไว้เสือดำเงาตัวนี้เป็นสัตว์อสูรป่ากลายพันธุ์

        มันเคลื่อนไหวโดยไร้เสียงและซ่อนกลิ่นอายของมันไว้ก่อนหน้านี้น่าจะเป็นผลมาจากทักษะ ‘ย่างก้าวแห่งเงามืด’

        หวังเฉินคิดในใจด้วยความหวาดกลัวหากเป้าหมายการโจมตีของเสือดำเงาไม่ใช่เขา แต่เป็นซือถูอวี้ละก็ผลที่ตามมาคงเป็นเรื่องที่คาดไม่ถึง

        แต่ว่า...

        หากเสือดำเงาซ่อนตัวอยู่ในเงามืดและคอยหาโอกาสมันก็อาจจะสร้างปัญหาได้บ้าง แต่ตอนนี้ในเมื่อมันปรากฏตัวออกมาต่อหน้าทักษะย่างก้าวแห่งเงามืดของมันก็ไร้ประโยชน์แล้ว

        “ใช้ทักษะโจมตีระยะไกลเพื่อจำกัดการเคลื่อนไหวของมันอย่าให้มันถอยกลับเข้าไปในป่าได้”

        หวังเฉินสั่งซือถูอวี้แล้วพุ่งเข้าใส่เสือดำเงาอย่างรวดเร็วพร้อมกับดาบในมือ

        คมดาบพริบตา!

        ร่างของเขาปรากฏเป็นเงาซ้อนทับกันกลางอากาศในพริบตาต่อมา หวังเฉินก็มาปรากฏตัวอยู่เบื้องหน้าเสือดำเงาดาบวายุในมือตวัดฟันลงมาอย่างรุนแรง

        ความเร็วที่เขาปลดปล่อยออกมากะทันหันทำให้เสือดำเงาตกตะลึงทว่าในทันใดดวงตาสีแดงฉานของมันก็ลุกโชนด้วยความเกรี้ยวกราด

        เจ้าเหยื่อที่น่ารังเกียจเอ๋ยยังกล้าคิดจะจู่โจมก่อนอย่างนั้นหรือ?

        ช่างไม่รู้ที่ต่ำที่สูง!

        “โฮก!”

        มันคำรามอย่างดุร้ายพร้อมกับกวัดแกว่งกรงเล็บเข้าปะทะอย่างไม่เกรงกลัว

        เคร้ง!

        ดาบวายุและกรงเล็บปะทะกันจนเกิดเสียงดังกึกก้อง

        ในเวลานั้นเองดวงตาสีแดงฉานของเสือดำเงาเบิกกว้าง มันรู้สึกได้ถึงพลังมหาศาลที่พุ่งมาจากกรงเล็บ

        เจ้าเหยื่อที่น่ารังเกียจตัวนี้นอกจากจะรวดเร็วแล้ว ยังมีพละกำลังมหาศาลอีกหรือ?!!

        โดยไม่คาดคิดทักษะคมดาบพริบตาอันรุนแรงของหวังเฉิน ได้พุ่งเข้าซัดใส่เสือดำเงาจนกระเด็นไป

        “โฮก!”

        ทว่าเสือดำเงาก็สมกับเป็นสัตว์อสูรป่ากลายพันธุ์ความดุร้ายของมันไม่อาจเทียบได้กับสัตว์อสูรป่าทั่วไป

        ขณะที่ร่างของมันถอยหลังมันก็คำรามด้วยความโกรธแค้น หางของมันสะบัดเข้าใส่หวังเฉินอย่างดุร้ายราวกับแส้

        “หวังเฉินระวัง!”

        ซือถูอวี้ที่อยู่ไม่ไกลง้างธนูเล็งเป้าแล้วร้องเตือนด้วยความตื่นตระหนก ก่อนจะปล่อยคันธนูในมือ

        ฉึก!

        ลูกธนูพุ่งออกไปปักเข้าที่หางของเสือดำเงาอย่างจัง

        ฉูด!

        เลือดพุ่งกระฉูดเมื่อเสือดำเงาตกลงสู่พื้น หางของมันขาดหายไปบางส่วน

        “โฮก!”

        ความเจ็บปวดทำให้เสือดำเงาส่งเสียงคำรามอย่างโหยหวนดวงตาสีแดงฉานจ้องมองซือถูอวี้อย่างอาฆาตแค้น เจตนาฆ่าอันเย็นยะเยือกแผ่ออกมา

        แววตาคู่นั้นราวกับจะเอ่ยว่า 'ข้าจดจำเจ้าไว้แล้ว'

        หลังจากนั้นร่างของเสือดำเงาก็ถอยร่นอย่างรวดเร็ว

        มันตั้งใจจะกลับไปซ่อนตัวในความมืดรอคอยจังหวะเพื่อล้างแค้นให้สาสม

        ทว่า...

        แผนการของมันยอดเยี่ยมก็จริงทว่าหวังเฉินกลับไม่คิดจะให้โอกาสมัน

        ทันใดนั้นร่างของหวังเฉินที่กำลังร่วงหล่น ได้ใช้เท้าข้างหนึ่งยันกลางอากาศอย่างรวดเร็ว

        ราวกับว่าเขากำลังเหยียบอยู่บนพื้นดินที่มั่นคงร่างของเขาพุ่งออกไปราวกับภาพลวงตา

        คมดาบพริบตา!

        จู่โจมสองครั้ง!

        นี่เป็นผลพิเศษที่เกิดขึ้นเมื่อคมดาบพริบตาถูกอัปเลเวลจนถึงเลเวลสูงสุดด้วยแต้มทักษะ

        ในพริบตาต่อมา

        ร่างของหวังเฉินราวกับหายตัวได้ในชั่วพริบตาก็มาปรากฏตัวต่อหน้าเสือดำเงา

        เสือดำเงาที่กำลังเตรียมจะถอยร่นมองเห็นภาพนี้ด้วยความตกตะลึงในแววตา

        ดูเหมือนมันไม่เคยคิดเลยว่าเจ้าเหยื่อตรงหน้าจะสามารถระเบิดความเร็วอันน่าสะพรึงกลัวเช่นนี้ออกมาได้อีกครั้ง

        เวลานั้นมันไม่มีเวลาให้คิดอีกต่อไปเสียงแหวกอากาศบาดหูกำลังพุ่งเข้ามาใกล้

        ดาบวายุตวัดฟันลงมาอย่างรุนแรง

        “โฮก!”

        มันคำรามด้วยความโกรธเกรี้ยวแล้วกวัดแกว่งกรงเล็บเข้าปะทะ

        เคร้ง!

        เสียงปะทะที่รุนแรงดังสนั่น

        เสือดำเงาที่ตกเป็นฝ่ายรับถูกพลังมหาศาลจากคมดาบนี้กดลงกับพื้นทันที

        “โฮก!”

        เสือดำเงาที่ทั่วร่างเต็มไปด้วยโคลนรู้สึกถึงความอัปยศสุดขีดมันอ้าปากกว้างอย่างดุร้ายหวังจะขย้ำร่างมนุษย์ที่อยู่ตรงหน้า

        มันอยากจะฉีกกระชากเจ้าเหยื่อที่น่ารังเกียจตัวนี้ให้เป็นชิ้นๆ!

        เพียงแต่ว่า...

        ยามนี้เมื่อมันหมอบราบลงกับพื้นพิษสงของมันในสายตาของหวังเฉินก็ลดน้อยถอยลงจนแทบไม่เหลือ

        ปากที่อ้ากว้างอย่างดุร้ายนั้นกลับดูน่าขันเสียมากกว่า

        เพียงก้าวเท้าร่างของหวังเฉินพลิ้วกายดุจภูตผี หลบพ้นการโจมตีของเสือดำเงาอย่างฉิวเฉียด

        จากนั้นในขณะที่ศีรษะของเสือดำเงากำลังจะเฉียดผ่านตัวเขา ดาบวายุในมือก็พุ่งแทงออกไปทันที