Doomdays ซอมบี้ล้างโลก

ตอนที่ 95 ลูกบาศก์หน้าเลือด

ไม่นานทั้ง 3 คนก็ได้เดินทางมาถึงลูกบาศก์สี่เหลี่ยมลอยได้ที่ดูเหมือนพีระมิดที่อยู่ชั้นที่ 1 ริวจิเลือกที่จะเดินเข้าไปเป็นคนแรก 

ต๊อก 

ต๊อก 

ต๊อก 

แต่คราวนี้มันไม่มีตัวอักษรปรากฏขึ้นมาเป็นแนะนำมือใหม่ที่เขาเคยเจอมา แต่ตัวอักษรที่ปรากฏขึ้นบนลูกบาศก์ ทำให้ริวจิตกใจเป็นอย่างมาก 

[ ผู้เล่นสามารถถามคำถามเกี่ยวกับ Gateได้ แต่ต้องจ่ายค่าบริการอยู่ที่ 1 หมื่น Coin ต่อ 1 คำถาม ]

มันทำให้เขาต้องอุทานเมื่อเห็นราคาที่บ้าเลือดของมัน 

" อะไรมันจะขนาดนั้นวะ " 

เพราะในตอนแรกริวจิเข้าไปที่ Gate เขาได้รับ Coinมา 3 หมื่นCoinก็จริง แต่ตอนนี้เขาก็ใช้ซื้อของต่างๆ มากมาย และตอนนี้มันมีเหลือแค่ 25,000 Coin เท่านั้นเอง และตอนนี้เขาสามารถถามได้แค่ 2 คำถามเท่านั้น แต่เมื่อเขาคิดให้ลึกกว่านี้ เขาก็พบว่าข้อมูลมันสำคัญจริงๆ เพราะถ้าเขาไปโดยไม่รู้อะไรเหมือนคราวก่อน และถ้าเกิดเจอกับศัตรูที่แข็งแกร่งมากๆละก็ เขาอาจจะรับมือไม่ไหวก็เป็นได้ เมื่อคิดถึงถี่ถ้วนแล้ว ริวจิก็ตัดสินใจที่จะถามคำถาม เพราะCoinส่วนใหญ่เขาก็นำไปซื้ออาหาร แถมยังไม่มีของที่เขาอยากได้อีกด้วยในตอนนี้ ถ้ามีอะไรที่น่าสนใจเขาอาจจะลังเลเล็กน้อย แต่ตอนนี้ข้อมูลถือว่าสำคัญ มันก็เหมือนประโยคที่ขุนศึกท่านหนึ่งได้กล่าวเอาไว้ว่า 

" รู้เขารู้เรา รบร้อยครั้ง ชนะร้อยครั้ง " 

เมื่อตัดสินใจเด็ดขาด ริวจิก็กดถอนเงินออกมา 20,000 Coin ซึ่งเขากดมาครั้งละ 1 หมื่น เพราะเขาไม่รู้ว่าถ้าเขาหยอดลงไป 2 หมื่นในทีเดียวลูกบาศก์มันจะให้เขาถามสองคำถามหรือเปล่าก็ไม่รู้ มันอาจจะโกงและกินCoin เขาไปเลยก็เป็นได้ 

สองสาวรู้สึกตกใจเป็นอย่างมากกับอาการของเด็กหนุ่ม แต่พวกเธอก็ไม่ตื่นตูมที่จะกล่าวขัดแต่อย่างใด 

ริวจิสูดลมหายใจเข้าเต็มปอดพร้อมกับกลั้นมันเอาไว้ 

ฮึบบบ 

จากนั้นเด็กหนุ่มก็หย่อน Coinลงไปที่เหมือนกับช่องของใส่เหรียญ ที่ดูเหมือนกับช่องใส่เหรียญทั่วไปตาม Game Center ตามห้าง และเมื่อเหรียญมันค่อยๆ ตกลงไป 

ตัวอักษรของลูกบาศก์มันก็ค่อยๆ หายไป พร้อมกับปรากฏแป้นพิมพ์ที่เหมือนกับคีย์บอร์ดออกมาบนหน้าจอของลูกบาศก์ มันดูเหมือนภาพโฮโลแกรม จากนั้นลูกบาศก์มันก็เด้งแจ้งเตือนขึ้นมาอีกครั้ง 

[ ผู้เล่นชำระ Coinเสร็จสิ้น ] 

[ ผู้เล่นสามารถพิมพ์คำถามได้ตามต้องการ 1 คำถาม ] 

เห็นแบบนั้นริวจิไม่รอช้า เขารีบพิมพ์ไปที่แป้นพิมพ์ทันทีด้วยความรวดเร็ว เพียงระยะเวลาไม่นานเด็กหนุ่มก็สามารถพิมพ์เสร็จอย่างรวดเร็ว และเมื่อมองไปที่ตัวอักษรที่เด็กหนุ่มพิมพ์นั้น มันมีใจความว่า

" Gate มีกี่ระดับ " 

จากนั้นเขาก็กดยืนยัน และปล่อยให้ลูกบาศก์มันตอบคำถาม 

เขาคิดอย่างถี่ถ้วนแล้วจึงถามคำถามนี้ออกไป ถึงแม้ว่ามันจะดู Basic แต่ว่ามันกลับสำคัญที่สุดของข้อมูลทั้งหมด 

5 วินาที 

หลังจากที่ริวจิได้กดยืนยันเสร็จสิ้นแล้ว มันแปลกที่ระบบมันไม่ขึ้นตัวอักษรหรืออะไรเหมือนเดิม แต่กลับกัน มันขึ้นภาพโฮโลแกรม คล้ายๆกับม้วนสกิล สกิลหนึ่ง 

วิ๊งงง 

จากนั่นกระดาษที่คล้ายๆ มันม้วนสกิลก็ค่อยๆ ปรากฏขึ้นเป็นภาพจริงขึ้นมา และตกลงบนมือของริวจิในที่สุด 

ริวจิรู้สึกแปลกใจเล็กน้อยที่มันเป็นแบบนี้ แต่เขาไม่คิดว่าระบบมันจะโกงหรืออะไร เมื่อได้รับม้วนกระดาษมา เขาก็รีบเปิดมันอย่างรวดเร็ว และเขาพบว่ามันมีตัวอักษรสีดำคล้ายๆกับหมึก ปรากฏขึ้นมาซึ่งมีใจความว่า

[ Gate มีระดับความยากอยู่ที่ 6 ระดับ คือ E , D , C , B , A , S ]

ไม่นานหลังจากที่เขาอ่านจบ ม้วนกระดาษที่ดูเหมือนม้วนสกิลนี่มันก็ค่อยๆสลายไป เป็นละอองสีขาวและซึมเข้าไปในร่างกายของริวจิ และเด็กหนุ่มก็รู้สึกว่าสมองของเขาจดจำได้อย่างแม่นยำเลยว่า Gate มันมีกี่ระดับ มันทำให้เขาอึ้งไม่น้อย แต่ว่าริวจิก็อดไม่ได้ที่จะบ่นอยู่ดี 

" ที่แพงๆ นี่จะบอกว่าเพราะไอ้นี่ใช่มั้ย " 

เพราะประโยคมันไม่ได้ยาวอะไรเลย เขาสามารถจำได้อยู่แล้ว แต่นี่มันคืออารมณ์ของคนเสียเงินจำนวนมากๆ ซึ่งมันเกือบ 40% ของทั้งหมด แต่ถ้าคิดในแง่ดีถ้าคำตอบมันยาวๆ เขาก็สามารถจำมันได้ทั้งหมด 

จากนั่นริวจิก็ครุ่นคิดว่าเขาจะถามอะไรดีในคำถามที่สอง 

1 นาทีต่อมา

" พี่คะ เป็นอะไรรึเปล่าคะ " 

ริวจิลืมไปเลยว่าเขามากับน้องสาวของเขาและอายู เขามัวแต่เครียดกับเรื่องคิดคำถาม เมื่อเป็นแบบนี้ริวจิก็ได้บอกเล่าเรื่องทั้งหมดให้กับสองสาวฟัง ซึ่งมิโกะเธอคิดว่ามันแพงเล็กน้อย เพราะCoin 1หมื่นสามารถนำมาซื้อของได้มากมายมหาศาล แต่เธอก็เชื่อในสิ่งที่พี่ชายของเธอตัดสินใจ ส่วนอายูเธอคิดว่ามันคุ้มค่าอยู่แล้ว แถมนี่มันการตัดสินใจของริวจิแถม Coinทั้งหมดก็เป็นของริวจิ เขาสามารถเอาไปทำอะไรก็ได้อยู่แล้ว

หลังจากครุ่นคิดอยู่สักพัก 

เมื่อมิโกะเห็นว่าริวจิใช้เวลานาน เธอจึงขอแยกตัวออกไป Shopping ก่อน ซึ่งริวจิก็บอกว่าเหลือCoinอีก 5000 ซึ่งมันก็มากพอที่จะใช้ซื้ออาหารชั้นที่ 1 อย่างมหาศาล เขาจึงไม่ได้ซีเรียสอะไรเพราะริวจิไม่มีของที่อยากได้มากอยู่แล้ว รวมถึงอาวุธต่างๆ ชุดเกราะมันก็เกรดกากๆ ทั้งนั้น แถมราคาพวกมันก็แสนแพงถึงจะบวกค่าสถานะนิดหน่อยก็เถอะ

10 นาทีต่อมา 

ริวจิก็ได้คิดคำถามต่อไปได้ แต่เขาก็ยังลังเลกับอีก 1 คำถามที่เขาอยากจะถาม แต่เมื่อคิดถึงความสำคัญ เขาจึงเลือกคำถามนี้เสียก่อน แล้วเมื่อเขาได้ Coin มาอีกครั้งเมื่อไหร่ เขาค่อยกลับมาถามอีกครั้งก็ไม่เสียหาย จากนั่นเขาไม่รีรอเขารีบหย่อนเหรียญเข้าไปทันที พร้อมกับพิมพ์แป้นพิมพ์อย่างรวดเร็วและดูชำนาญเป็นอย่างมาก และคำถามที่เขาถามก็คือ

" Gate จะปรากฏออกมาทุกๆ กี่วัน " 

ถ้าเขาสามารถรู้จำนวนวันที่แน่นอน ริวจิก็จะสามารถจัดการเวลาชีวิตของเขาได้ และแบ่งเวลาให้กับครอบครัวของเขาได้อย่างเหมาะสม  

ไม่นาน 5 วินาทีต่อมา 

ลูกบาศก์มันก็ปรากฏภาพโฮโลแกรมคล้ายๆ เดิมและมีม้วนกระดาษที่ดูคล้ายม้วนสกิลปรากฏขึ้น จากนั่นริวจิก็รีบหยิบคว้ามันและเปิดอ่านมันทันที และใจความข้างในที่เขาอ่านได้ก็คือ 

[ Gate จะปรากฏตัวทุกๆ 3 วัน ครั้งละ 3 Gate  ซึ่งจะปรากฏไปทั่วทุกในพื้นที่ของพื้นที่ ที่ผ่านการทดสอบ  ]  

เมื่อเขาได้อ่านมันเสร็จสิ้นแล้ว 

" ฉิบหายแล้ว " 

เพราะถ้าคนอื่นที่ไม่รู้ในความแข็งแกร่งของแต่ละระดับของ Gate นั้น และแถมว่าคนคนนั้นไม่ใช่ Hunter ขั้น 3 ขึ้นไปละก็ มันก็ก่อให้เกิดการสูญเสียครั้งใหญ่อย่างแน่นอน เพราะขนาดระดับ D ที่เขาเข้าไปนั้น มันมีถึงซอมบี้ G4 ที่สวมชุดเซต A แถมยังมีอาวุธที่ร้ายกาจอีกด้วย และถ้ายิ่งระดับความยากมันเพิ่มขึ้น เขาไม่อยากจินตนาการเลยว่า ตัวอะไรและมันแข็งแกร่งขนาดไหนที่เป็น Bossของ Gate ระดับ S

แต่คิดตอนนี้ก็ไม่มีประโยชน์ถึงแม้เขาจะอยากถามอีกคำถาม แต่เขามีCoinไม่มากพอ แถมตอนนี้มันก็เริ่มจะดึกแล้ว ถึงเวลาที่พวกเขาจะพักผ่อนแล้ว เพราะพรุ่งนี้มันมีงานใหญ่รอเขาอยู่ ริวจิต้องรีบหา Gate อีก 2 Gateที่เหลือและเข้าไปเพื่อปิดมันให้ได้แต่ตอนนั้นเองเสียงของมิโกะก็ได้ดังขึ้นอีกครั้ง

" พี่คะ มาดูนี่ มาดูนี่ " 

" อะไร มีอะไร " 

"มาดูนี่เร็วเข้า  "

เมื่อเห็นการเดินที่ดูไม่ตื่นเต้นของพี่ชายเธอก็ได้เร่งเร้าขึ้นทันที 

" เร็วสิคะ "

" จ้า จ้า " 

ไม่นานเขาก็เดินตามเสียงของมิโกะไปจนถึง และดูแววตาของเธอวิบวับดูตื่นเต้นเป็นอย่างมาก 

" ไหนมีอะไรละ ลกลักใหญ่เชียว "

มิโกะเธอรีบ Present อย่างรวดเร็ว 

" ดูนี่สิคะพี่ เสื้อพวกนี้มันสุดยอดมาก มันสามารถปกปิดชุดเกราะที่ใส่ได้ รวมถึงไม่ลดค่าสถานะของพวกมันอีกด้วย " 

ได้ยินที่น้องสาวของเขาเล่ามา ริวจิก็ได้มองตามที่น้องสาวของเขาพูด เพื่อพิสูจน์ว่ามันคือความจริงหรือไม่ และปรากฏว่ามันคือความจริง มันสามารถกลบเกลื่อนชุดเพราะที่ใส่ได้ โดยไม่ให้คนอื่นเห็นได้ แต่ยังคงในค่าสถานะของพวกมันเอาไว้ แต่คิดอยู่อย่างเดียว เมื่อเธอเอาราคามันของขึ้นมาให้ริวจิดูนั้น ทำให้เขาต้องขำแห้งทันที เพราะราคาของมันนั้นสูงถึง 20,000 Coin ในเสื้อเชิ้ตธรรมดา และมากถึง 50,000 Coin ในกรณีชุดสูทและเดรส 

เขาได้พูดกับน้องสาวเขาตรงๆ ว่าตอนนี้พวกเขายังไม่สามารถซื้อพวกมันได้ แถมพวกเขายังไม่มีชุดเกราะหรืออะไรทำนองนั้นให้ปกปิดอยู่แล้ว และมันก็ไม่จำเป็นในตอนนี้ ซึ่งมิโกะเธอก็เข้าใจในส่วนนี้ 

" เอาละ เอาเป็นว่าคนกลับกันเลยมั้ย "

ทั้ง 2 สาวซื้อของมามากมาย และตอนนี้มันก็กินเวลาไปนานมากแล้วที่พวกเขาเข้ามาใน Black Market ซึ่งมันถึงเวลาพักผ่อนแล้ว พวกเธอทั้ง 2 คนไม่ปฏิเสธ อายูเธอขอบใจน้ำใจที่ริวจิมอบให้ ที่เขาบอกจะแบ่ง Coinให้เธอ และริวจิก็ไม่ผิดคำพูด เขาแบ่งให้เธอจริงๆ  

แต่อายูเธอไม่ได้เลือกซื้อแต่ของของเธอฝ่ายเดียว เธอยังคิดถึงพ่อของเธอ และของใช้ที่จำเป็นทั้งหมด เธอเตรียมพร้อมไว้สำหรับเขาอย่างเรียบร้อย

จากนั้นทั้ง 3 คนก็ได้ออกจาก Black Market ซึ่งในระหว่างทางริวจิก็เล่าเรื่องของ Gate ที่ปรากฏขึ้นทุกๆ สามวันและครั้งละ 3 Gate ซึ่งเมื่อทั้ง 2 สาวได้ยิน กลับมีปฏิกิริยาแตกต่างกันไป อายูเธอรู้ถึงความยากของมันดี แต่ถ้าเธอเข้าไปกับริวจิแล้วละก็ มันก็ไม่มีอะไรต้องกลัว ส่วนมิโกะไม่รู้สึกรู้สาอะไร เพราะน้ำเสียงของริวจิที่พูดมาไม่ได้ดูซีเรียสอะไร 

แต่ในหัวของริวจิ ตอนนี้เขาอยากจัดสรรให้ญี่ปุ่นมีระบบมากขึ้น เพราะถ้าพวกเขาจะขี่เฮลิคอปเตอร์ตามหา Gate ในแต่ละGate ทุกๆ 3 วันแบบนี้ไปเรื่อย ๆ ละก็มันคงไม่ใช่เรื่องที่ดี เพราะญี่ปุ่นไม่ใช่สนามหลังบ้าน มันไม่ได้มีขนาดแคบขนาดนั้น แถมเขาก็ต้องใช้ระบบ Message ที่ระบบมันให้มาเป็นประโยชน์ให้ได้มากที่สุด ในการติดต่อสื่อสารการปรากฏตัวของ Gate มันจะทำให้พวกเขาพบมันได้อย่างรวดเร็วมากขึ้น

2 สัปดาห์ก่อน

ณ นางาตะ ประเทศญี่ปุ่น 

"  ถึงสักทีนะญี่ปุ่น " 

ฝากกดติดตามกดหัวใจเป็นกำลังใจให้ผมด้วยนะครับ 

ขอบคุณครับ