ราชันย์ทวีคูณหมื่นเท่า

บทที่ 114: เส้นทางอสูร

หลินฟานก้าวเดินไปอย่างช้าๆ... แต่ทุกย่างก้าวของเขากลับหนักแน่นราวกับจะทำให้แผ่นดินต้องสั่นสะเทือน...

เขาเดินผ่านใจกลางหลุมอุกกาบาตที่เขาสร้างขึ้น... ผ่านเศษซากชุดเกราะที่หลอมละลาย... โดยไม่แม้แต่จะเหลือบตามอง

ชาวเมืองที่แอบมองออกมาจากบ้านเรือนด้วยความหวาดกลัว... จ้องมองแผ่นหลังของเด็กหนุ่มผู้นี้ราวกับกำลังมองเทพเจ้าแห่งสงครามที่จุติลงมาบนโลกมนุษย์! ในสายตาของพวกเขา... เขาคือตัวตนที่น่าหวาดหวั่นและน่าเลื่อมใสในเวลาเดียวกัน

...

ณ ลานกว้างเบื้องหน้าตำหนักรัชทายาท...

กองกำลังทหารนับหมื่นนายของทั้งสองฝ่ายกำลังเผชิญหน้ากันอย่างตึงเครียด! บรรยากาศกดดันจนแทบจะระเบิดออกมาได้ทุกเมื่อ!

แม่ทัพผู้ภักดีต่อองค์รัชทายาทกำลังยืนตั้งมั่นอยู่หน้าประตูตำหนัก... ในขณะที่แม่ทัพฝ่ายกบฏกำลังพยายามจะหาทางบุกเข้าไป!

และในตอนนั้นเอง...

ร่างของบุรุษผู้หนึ่งก็ปรากฏขึ้นที่ปลายถนน... เขากำลังเดินตรงมายังใจกลางของการเผชิญหน้า... เพียงลำพัง

"นั่นใครน่ะ!"

"หยุด! นี่คือเขตหวงห้ามของกองทัพ!"

เหล่าทหารของทั้งสองฝ่ายต่างก็หันไปมองด้วยความสับสน

แต่เมื่อร่างนั้นเดินเข้ามาใกล้ขึ้น... และใบหน้าของเขาปรากฏชัดขึ้น...

"เป็น... เป็นมัน! อสนีบาตโหว!"

"เขาคือคนที่... ทำลายกองพันของแม่ทัพหม่า!"

เสียงกระซิบที่เต็มไปด้วยความหวาดกลัวได้แพร่กระจายไปในกองทัพของฝ่ายกบฏราวกับเชื้อโรค! ขวัญกำลังใจของพวกเขาดิ่งวูบลงในทันที! ทหารหลายนายถึงกับถอยหลังไปหนึ่งก้าวโดยไม่รู้ตัว!

หลินฟานเดินมาหยุดอยู่ที่ใจกลางของสนามรบ... ขวางอยู่ระหว่างกองทัพทั้งสองฝ่าย
เขาไม่ได้มองไปยังกองกำลังขององค์รัชทายาท... แต่กลับจ้องมองไปยังแม่ทัพฝ่ายกบฏด้วยสายตาที่เย็นชา

"วันนี้... ข้าได้ให้คำเตือนไปแล้วครั้งหนึ่ง" น้ำเสียงของเขาสงบนิ่ง... แต่กลับก้องกังวานไปทั่วทั้งลานกว้าง "สหายร่วมรบของพวกเจ้า... ได้เลือกที่จะเพิกเฉยต่อคำเตือนนั้น... บัดนี้เถ้ากระดูกของพวกเขาได้กลายเป็นส่วนหนึ่งของถนนในเมืองหลวงไปแล้ว"

เขาค่อยๆ ยกดาบจักรพรรดิอสนีดับดาราที่สะอาดสะอ้านไร้คราบเลือดขึ้น... แล้วชี้ไปยังแม่ทัพผู้นั้น...

"ข้าจะพูดอีกเพียงครั้งเดียว..."

"วางอาวุธ... แล้วยอมจำนนต่อองค์รัชทายาทเพื่อรอรับการพิพากษา..."

"...หรือจะไปสมทบกับสหายของพวกเจ้า"

แม่ทัพฝ่ายกบฏผู้นั้นเป็นยอดฝีมือระดับวิญญาณแรกก่อตั้งขั้นสูง! แต่เมื่อต้องเผชิญหน้ากับหลินฟาน... เขากลับรู้สึกหนาวสะท้านไปถึงจิตวิญญาณ! เขาสัมผัสได้ถึงกลิ่นอายแห่งความตายที่แผ่ออกมาจากเด็กหนุ่มตรงหน้า!

การต่อสู้คือความตาย... แต่การยอมจำนนก็คือการทรยศต่อองค์ชายรอง... ซึ่งก็คือความตายเช่นกัน!

เขา... ตกอยู่ในสถานการณ์ที่ไร้ทางออก!
แต่ในขณะที่เขากำลังจะตัดสินใจอย่างบ้าบิ่นนั้นเอง!

เสียงคำรามที่เต็มไปด้วยความโกรธเกรี้ยวก็ดังขึ้นมาจากเบื้องหลังกองทัพของเขา!

"หลินฟาน!!!"

องค์ชายรองจ้าวหลิงเฟย... ได้ปรากฏตัวขึ้นด้วยตัวเอง! เคียงข้างพระองค์คือเหล่าองครักษ์ส่วนตัวที่แข็งแกร่งที่สุด!

พระองค์ไม่อาจทนนั่งรออยู่ในตำหนักได้อีกต่อไปแล้ว! หากปล่อยให้สถานการณ์ดำเนินต่อไป... กองทัพของพระองค์จะต้องพังทลายลงด้วยคำพูดเพียงไม่กี่ประโยคของหลินฟานแน่!

"เจ้ากล้าดียังไงถึงมาขัดขวางกิจการของราชวงศ์! และยังสังหารทหารของอาณาจักรอย่างโหดเหี้ยม!" องค์ชายรองตะโกนลั่น พยายามจะใช้ "ความชอบธรรม" มาต่อสู้ "นี่คือการก่อกบฏขั้นร้ายแรง! วันนี้... ข้าจะขอประหารเจ้าด้วยตัวเอง... ในนามของกฎหมาย!"

หลินฟานหันไปมององค์ชายรอง... แล้วยิ้มออกมาบางๆ

"ในที่สุด... หนูตัวใหญ่ที่สุดก็ยอมออกจากรูแล้วสินะ"

การต่อสู้ทางการเมืองได้จบลงแล้ว...

บัดนี้... มันคือการเผชิญหน้ากันโดยตรงระหว่างหลินฟาน... และผู้บงการแผนการกบฏทั้งหมด!
สมรภูมิใจกลางเมืองหลวง... กำลังจะปะทุขึ้นแล้ว!