ปรมาจารย์นักหลอมอาวุธ

ค่ำคืนคล้ายสายน้ำ ในพุ่มไม้ด้านข้างของโรงตีเหล็ก ถังฮวนสวมชุดสีดำ นั่งไขว่ห้างเหมือนรูปปั้นโบราณ ร่างกายไม่ไหวติง และหอกอัคคียาวสองเมตรวางอยู่บนต้นขาอาวุธนี้ถูกพันด้วยแถบผ้าหนาปกปิดไม่ให้แสงสีแดงเล็ดรอดออกมา เขาอยู่ห่างจากร้านตีเหล็กมาสิบเมตร ในขณะที่ซานซานและเสี่ยวเปา ซ่อนตัวอยู่ในป่าทึบที่ห่างออกไป ตอนนี้ข่าวได้รับการยืนยันแล้ว ถังฮวนจึงไม่คิดจะรอให้พวกมันมาฆ่าถึงในร้าน หากผู้มาเยือนเป็นผู้ฝึกยุทธ์ระดับสี่ ถังฮวนก็อยากจะแสดงละครเล่นกับพวกมันเช่นกัน จะได้ก็ลองใช้ "ปืนสายรุ้งอัคคีพิสุทธิ์" และอาวุธระดับกลางที่สร้างขึ้นใหม่ "หอกอัคคี" นี่ด้วย แต่ถ้าทั้งหมดเป็นผู้ฝึกยุทธ์ระดับห้า ก็ถังฮวนไม่โง่พอที่จะวิ่งออกไปรนหาที่ขนาดนั้น ถังฮวนโคจรพลัง “พลังฟ้าดินชั้นสูง” ภายในตันจุดเถียน เตาสวรรค์เก้าสุริยันและกงล้อวิญญาณหมุนอย่างรวดเร็ว พลังที่ไหลผ่านชีพจรวิญญาณทั้งเก้าเส้นหมุนเวียนอย่างรุนแรง ประสาทสัมผัสถูกเลื่อนขั้นเป็นระดับสูงสุด ในระยะหลายสิบเมตรแม้แต่การเคลื่อนไหวเพียงนิดก็ไม่อาจเล็ดรอดหูของเขาไปได้  เผลอแป๊บเดียวก็ตกดึกแล้ว "กร๊อบ แกร๊บ--" ทันใดนั้นเสียงฝีเท้าเบา ๆ ก็ดังเข้ามา เมื่อมาถึงลานบ้านเสียงฝีเท้าก็หยุดลง แต่แล้วก็มีเสียงพึมพำเล็กน้อยขึ้น "ไม่คิดว่าเราสองคนจะมาถึงที่นี่ก่อน" "ทุกคนแยกย้ายกันไปทำหน้าที่ ใครมาก่อนได้ก่อน รอที่นี่เมื่อทุกคนคนมาถึงค่อยลงมือ" "เจ้านั่นน่าจะเป็นผู้ฝึกยุทธ์ระดับสี่เช่นกัน เราต้องระวังให้ดี ฝ่าบาทไม่ไว้ชีวิตเราง่ายๆ แน่ ถ้ามันหนีไปได้" “ฮ่าฮ่า พี่ชายท่านกังวลเกินไปแล้ว เรามีฝึกยุทธ์ระดับสี่ถึงห้าคน อีกทั้งหัวหน้าหวู่ยี่เป็นถึงผู้ฝึกยุทธ์ระดับห้า "คงใช่ล่ะ ถ้าพวกเราหลายคนยังจัดการไอ้หนุ่มนั่นไม่ได้ คงต้องเอาหัวโขกหินตายแล้ว" "...." ชายสองคนนั่งรออยู่ที่ฐานของกำแพง ทั้งสองคนดูสบายๆ เห็นได้ชัดว่าพวกมันไม่ได้กังวลเกี่ยวกับงานนี้มากนัก ทหารผู้ฝึกยุทธ์ระดับสี่จำนวนห้าคน บวกกับผู้ฝึกยุทธ์ระดับห้าอีกหนึ่งคน จะจัดการกับผู้ฝึกยุทธ์ระดับสี่ที่เป็นแค่นักหลอมระดับต่ำ อายุเพียงสิบหกสิบเจ็ดปีมันง่ายดายมาก "ผู้หญิงคนนั้นไม่รู้ว่าหน้าตาเป็นยังไง ถ้าอยู่ที่นั่นเจ้าจะต้องดูให้ดี หากหน้าตาธรรมดาก็ไม่ต้องเอามันกลับมาให้ฝ่าบาทรำคาญใจ พวกเราพี่น้องจะจัดการกันเอง" "เฮ้... นี่ต้องถามหัวหน้าหวู่ยี่ก่อน ถ้าเขาเอาด้วย ... "
"น่าเสียดาย ข้ากลัวว่าพวกเจ้าจะไม่มีโอกาสได้ถามแล้ว" ทันใดนั้นเสียงเยียบเย็นก็ดังเข้ามาในหู ชายสองคนในชุดดำสะดุ้งเฮือก เพียงครู่เดียวก็เห็นกลุ่มดาวสีแดงฉูดฉาด พร้อมกับลมหายใจที่ร้อนแรง แม้พวกมันจะรวดเร็วปานสายฟ้า แต่พลังงานไฟฟ้าและไฟมาถึงเร็วกว่ามาก ต่อหน้าพวกเขา เหมือนจะเผาคนทั้งคนให้เป็นจุลได้ "หลบ!"ทั้งสองกระโดนไปในทิศทางตรงกันข้ามโดยแทบไม่ลังเล แล้วชักกระบี่ออกมาพร้อมกัน
"น่าขัน!"ทันใดนั้นแสงสีแดงก็เคลื่อนไหวแผ่รังสีไปยังชายในชุดดำทันทีมันตกใจกลัวจนแขนขวาสั่นไหวเล็กน้อย ดาบสีดำในมือก็หยุดชะงัก "ซู่ๆๆ!"อย่างไรก็ตามแสงสีแดงประหลาดก็ลอยวนคดเคี้ยวเหมือนวิญญาณงู ข้ามกระบี่ยาวสีดำมาจนเกือบจะผ่านคมกระบี่ จากนั้นมันก็ตกลงไปที่ลำคอของชายชุดดำด้วยความเร็วดุจสายฟ้า แล้วระเบิดขึ้นทันที ชายในชุดดำไม่ทันได้ร้องสักแอะ ร่างกายของมันก็แข็งทื่อทันที ดวงตาที่แข็งค้างยังมีสีหน้าไม่อยากเชื่อ ลำคอทะลุเพราะถูกแทงด้วยหอกสีแดงเพลิง ควันสีดำยังคงคุกรุ่นอยู่รอบ ๆ บาดแผลและกลิ่นฉุนไหม้ก็กระจายออกไปทั่ว
เจ้าของหอกสวมเสื้อผ้าสีดำรัดรูปร่างกายสมส่วน คนผู้นี้คือถังฮวน! ชายในชุดดำถูกลอบสังหารด้วยท่าเดียว ถังฮวนไม่หยุดอยู่แค่นั้น เขาสะบัดมือขวา ปลายหอกสีแดงเพลิงถูกกระชากออกจากลำคอ ในขณะเดียวกันเขาก็หมุนตัวหอกพลิกกลับ และแทงไปข้างหลังโดยไม่ต้องมอง ราวกับว่ามีมังกรไฟโผล่ออกมาจากหลุมด้วยพลังที่น่าสะพรึงกลัว “ หลิวกวง... ” ชายในชุดดำอีกคนอดกรีดร้องไว้ไม่อยู่เมื่อสหายถูกฆ่าอย่างง่ายดาย ยังไม่ทันที่จะพูดจบ หอกสีแดงพุ่งเข้ามาที่หน้าอกของมัน มันตกใจก้าวถอยหลังหลบหลีกทันที และหลบพ้นไปได้ ในขณะที่มีดยาวในมือของมันอยู่ในความมืดสลัว ๆ ฟันเข้าหาอาวุธนั้นด้วยความเร็วสูงสุด "ติ๊ง!" เสียงโลหะกระทบกันดังขึ้นชายชุดดำรู้สึกได้เพียงพลังน่าสยดสยองที่ใกล้เข้ามา แขนทั้งสองข้างชาเล็กน้อย กระบี่สีดำยาวก็กระเด็นขึ้นไปสูง
“เจ้า เจ้า……”ชายชุดดำแทบไม่เชื่อสายตาตัวเอง มันเดาได้ว่าคนตรงหน้าคือถังฮวนที่มันต้องมาสังหารในครั้งนี้ แต่ฝ่าบาทกล่าวว่าคน ๆ นี้เป็นเพียงผู้ฝึกยุทธ์ระดับสี่เท่านั้นไม่ใช่หรือ? พลังยุทธ์ก็ระดับเช่นเดียวกับตน ทำไมพลังของมันถึงกล้าแข็งถึงเพียงนี้ ทั้งที่มันเป็นเพียงนักหลอมเท่านั้น?! "ตายซะ!" ถังฮวนหัวเราะเยาะ หอกยาวในมือพุ่งไปข้างหน้าราวกับเทพมังกรสะบัดหางแล้วตวัดตรงไปที่ท้องของชายชุดดำ ลมหายใจผ่าวร้อนที่แผ่ออกมาจากตัวหอกดูเหมือนจะก่อตัวเป็นคลื่นความร้อนที่รุนแรงหมุนวนจนเกิดเสียงหวีดหวิว  ชายชุดดำไม่คาดคิดเลยว่าการรุกของถังฮวนจะรวดเร็วถึงเพียงนี้ ใบหน้าของมันซีดเผือด ร่างของมันทรุดลง มือข้างหนึ่งยังถือกระบี่ ขณะที่อีกข้างหนึ่งจับที่ด้ามดาบเพื่อป้องกันการโจมตี "ตูม!" ในพริบตาหอกและคมกระบี่ก็ปะทะกัน  เสียงกระทบกันรุนแรง หอกกดตัวกระบี่ไว้ แล้วฟาดเข้าที่อกและท้องของชายในชุดดำที่ได้แต่ส่งเสียงครวญคราง มันถูกสะบัดกระเด็นไปด้วยแรงห่างออกไปหลายช่วงตัวคน กระแทกพื้นอย่างแรงเลือดจนกระอักเลือดออกมา
ความมุ่งมันในการสังหารที่ดุดันฉายผ่านออกมาทางดวงตาของเขา ถังฮวนกระโดดออกไปสองสามก้าว
"ช่วย ......"ชายชุดดำก็รู้สึกหวาดกลัวจนต้องตะโกนร้องขอความช่วยเหลือ แต่คำแรกยังไม่หลุดออกจากลำคอได้ครบเสียงของเขาก็หยุดลง เป็นปลายหอกสีแดงระอุของถังฮวน ทะลุเข้าคอหอยดั่งสายฟ้าทิ้งไว้เพียงหลุมสีดำที่บนคอ “เสร็จข้าล่ะ!” ถังฮวนถอนหายใจด้วยความโล่งอก รีบจับร่างทั้งสองโยนทิ้งไปในพุ่มไม้ที่อยู่ห่างออกไป ขณะที่กำลังจะซ่อนตัว ถังฮวนสังเกตเห็นว่ามีเงาของสองร่างทะยานมาในระยะไกล พวกเขาอยู่ห่างออกไปไม่กี่สิบเมตรแล้ว และดูเหมือนว่ามีอีกสองคนกำลังตามกันมาอีก  ถังฮวนขยับก้มลงหยิบดาบยาวขึ้นมาทันที จากนั้นก็วางลงบนร่างของชายคนที่สองที่นอนคว่ำอยู่ ร่างของเขานอนราบลง กระบี่ยาวและด้ามหอกแทงลงไปในดิน ถือกระบี่ยาวของชายคนนั้นไว้ในมือจากนั้นนอนคว่ำหน้านิ่ง รูปร่างของเขาใกล้เคียงกับชายชุดดำคนนั้น นอกจากนี้ทั้งคู่ยังสวมเสื้อผ้าสีดำคล้ายๆ กัน ทั้งยังมีหญ้าบางส่วนบดบัง ในภาพรวมพวกเขาดูคล้ายกันมาก
แน่นอนว่าหากสังเกตให้ดีก็ยังเห็นความแตกต่างได้สิ่งที่ถังฮวนกำลังเดิมพันตอนนี้คือการเสี่ยงดวง!
-โปรดติดตามบทต่อไป-

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 71 คืนสังหาร

คล้ายกับเรื่องปรมาจารย์นักหลอมอาวุธ ที่คุณอ่าน

ปรมาจารย์นักหลอมอาวุธ

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 71 คืนสังหาร

คล้ายกับเรื่องปรมาจารย์นักหลอมอาวุธ ที่คุณอ่าน

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้