บทที่ 56 คนทำงาน
เขามองไปยังป่าทึบที่อยู่ห่างออกไปหลายร้อยเมตร เว่ยเสี่ยวซู่รู้สึกว่าแทนที่จะเรียกว่าโอเอซิส ก็น่าจะเรียกว่าป่าดึกดำบรรพ์จะเหมาะสมกว่า
แต่... เขาต้องการโอเอซิส โอเอซิสต่างหาก ไม่ใช่ป่าที่ดูน่าพิศวงนี่! ไม่นาน เว่ยเสี่ยวซู่ก็มาถึงชายขอบป่า เขามองต้นไม้ที่มีเส้นผ่านศูนย์กลางถึงหนึ่งเมตร และจมอยู่กับความคิด
นั่นคือต้นไม้ที่มีเส้นผ่านศูนย์กลางหนึ่งเมตร สูงกว่าสามสิบเมตร เป็นสิ่งมีชีวิตขนาดใหญ่โตอย่างแน่นอน
และนี่เป็นเพียงต้นไม้บริเวณชายขอบป่า เขายังไม่กล้าจินตนาการเลยว่าใจกลางป่านี้จะมีต้นไม้ยักษ์ขนาดไหน
เว่ยเสี่ยวซู่จำได้ว่าเคยเห็นในฟอรั่มว่า ต้นไม้ที่ใหญ่ที่สุดในโลกคือต้นบาห์มาทรี ซึ่งมีเส้นผ่านศูนย์กลางถึง 17.5 เมตร สูง 55 เมตร เป็นราชาแห่งต้นไม้บนโลกนี้จริง ๆ
ยังไม่ต้องพูดถึงเรื่องนั้น เว่ยเสี่ยวซู่มองป่าด้วยสายตาเคร่งเครียด กำลังครุ่นคิดว่าจะเข้าไปในป่านี้หรือไม่
เมื่อเข้าสู่ป่า เขาก็ไม่ต้องกังวลกับแมลงรุกรานที่ไล่ตามนับไม่ถ้วนอีกต่อไป พุ่มไม้และต้นไม้ที่หนาทึบ คือการป้องกันตามธรรมชาติที่ดีที่สุด
แต่ถ้าในป่ามีอันตรายล่ะ? ในพื้นที่ทะเลทราย ทัศนวิสัยเปิดกว้าง แมลงสามารถมองเห็นเขาได้แต่ไกล เขาก็สามารถสังเกตเห็นแมลงได้ล่วงหน้าเช่นกัน
แต่ในป่า ทัศนวิสัยจะถูกกีดขวางอย่างรุนแรง ไม่ต้องพูดถึงการมองเห็นหลายกิโลเมตร แม้แต่การมองเห็นร้อยเมตรก็ยังต้องขอบคุณโชคชะตา
ทันใดนั้นเว่ยเสี่ยวซู่สังเกตเห็นบางสิ่งที่กำลังเคลื่อนไหวอย่างช้า ๆ บนลำต้นของต้นไม้ใหญ่ต้นหนึ่ง
เขาไม่แน่ใจว่าตาฝาดหรือไม่ จึงกระโดดลงจากหลังของเพกกี้ และเดินเข้าไปใกล้เพื่อสังเกตดู
ผลปรากฏว่า ตรงกลางของลำต้นไม้ ห่างจากพื้นดินประมาณสองเมตร มีหนอนยาวประมาณสามสิบเซนติเมตร กำลังคลานอย่างช้า ๆ
หนอนตัวนี้มีตาประกอบหกคู่บนหัว ดูน่าพิศวง และสีของมันคล้ายกับลำต้นไม้มาก หากไม่ได้เคลื่อนไหว แทบจะมองไม่เห็นแม้แต่เดินผ่านไปใกล้ ๆ
"ทักษะการสังเกต!"
เว่ยเสี่ยวซู่ใช้ทักษะนี้อย่างง่ายดาย เขาไม่คิดว่าหนอนชนิดนี้จะเป็นมอนส์เตอร์เนื่องจากดูไม่มีภัยคุกคามแต่อย่างใด
แต่สิ่งแปลกก็อยู่ตรงนี้ เมื่อเทคนิคการสังเกตถูกปล่อยออกมา ทันใดนั้นก็ปรากฏหน้าจอสีฟ้าอ่อนขึ้นต่อหน้าเขา
[สัตว์มีพิษวัยอ่อน (ระดับ 0)]
[ระดับขั้น: 2]
[พลังกาย: 2]
[ความว่องไว: 3]
[ความแข็งแกร่ง: 4]
[พลังจิต: 6]
"นี่มันตัวบ้าอะไรกัน?"
เว่ยเสี่ยวซู่มองดูหน้าจอตรงหน้าก่อนสบถออกมาสองสามคำ จากนั้นมุมปากก็ค่อย ๆ ยกขึ้น เขาเดินทางมาหลายชั่วโมง และพบกับซากศพมนุษย์นับร้อย
เจอคนที่แข็งแกร่งที่สุดก็เพียงแค่ระดับ 2
คราวนี้เป็นซากเมืองโบราณระดับต่ำสุด
ซากเมืองโบราณระดับต้นจำกัดผู้เชี่ยวชาญระดับ 3 ขึ้นไปไม่ให้เข้า แต่ในขณะเดียวกันมอนส์เตอร์ในซากเมืองโบราณก็ถูกจำกัดไว้ที่ระดับ 3
ดังนั้นเว่ยเสี่ยวซู่รู้สึกว่าถ้าโชคของเขาไม่แย่มาก แม้จะถูกแมลงบุกทะลุล้อมรอบ เขาก็แทบจะไม่มีทางตายได้
"สัตว์มีพิษเลวร้าย ตายไปเลย!"
เว่ยเสี่ยวซู่หยิบพลั่วเหล็กของตัวเองออกมา จับด้ามด้วยสองมือ แล้วฟาดลงไปอย่างแรง ได้ยินเสียง "แพ๊บ!" เบา ๆ สัตว์มีพิษวัยอ่อนที่อ้วนฉุ ๆ ก็แตกกระจายไปทันที
[ยินดีด้วย คุณสังหารมอนส์เตอร์ 'สัตว์มีพิษวัยอ่อน' ระดับ 2 สำเร็จ ค่าประสบการณ์+1]
เว่ยเสี่ยวซู่ "อ่า..."
ค่าประสบการณ์แค่แต้มเดียวจะให้ทำอะไรกัน ตอนนี้เขาต้องใช้ค่าประสบการณ์มากกว่าล้านเพื่อขึ้นเลเวล ถ้าเป็นแค่ค่าประสบการณ์ 1 แต้มเขาจะตายในป่านี้ก็ยังขึ้นเลเวลไม่ได้สักหน่อย
"ถุย..."
เว่ยเสี่ยวซู่บ้วนน้ำลายใส่แมลงพิษที่ถูกตีแบนราบกับต้นไม้ แล้วเตรียมจะจากไป
แต่ในพริบตา เขามองไปที่พลั่วในมือ แล้วมองไปที่ซากแมลงพิษที่ ‘ติด’ อยู่กับต้นไม้ ครุ่นคิดเล็กน้อย ก่อนตัดสินใจขุดหลุมฝังมัน
แมลงพิษมีขนาดเล็ก
ดังนั้นเว่ยเสี่ยวซู่จึงขุดหลุมได้อย่างรวดเร็ว ไม่ถึง 5 วินาที หลุมเล็ก ๆ รูปวงรีก็ถูกขุดขึ้นมา
จากนั้นเว่ยเสี่ยวซู่ใช้พลั่วขูดซากแมลงพิษออกจากต้นไม้ แล้วโยนลงในหลุมอย่างไม่ใส่ใจ
ฝังหลุม ปักหลัก เสร็จในคราวเดียว! ไม่ผิดแน่ ต้นไม้เล็ก ๆ งอกขึ้นมาจากหลุมศพ และมีผลไม้เพียงหนึ่งผล ดูน่าสยดสยอง
เว่ยเสี่ยวซู่รู้สึกรังเกียจ เขาแทบจะเดาได้ว่าข้างในมีอะไร แน่นอนว่าเป็นไอเทมคุณภาพต่ำจากโลกแห่งความมืด
แต่แล้ว...
[ได้รับเหรียญวิญญาณx1]
"พระเจ้า? ได้เหรียญวิญญาณ!" เว่ยเสี่ยวซู่มองเหรียญวิญญาณในมือ งงงวย
แม้จะมีมูลค่าเพียง 1 เหรียญแต่ได้มาง่ายเสียจริง แมลงพิษที่ไร้พลังต่อสู้ ถูกตีแบนด้วยพลั่วแล้วได้เงิน? "รวยแล้ว!" เขาหายใจถี่ขึ้น เขารีบสังเกตลำต้นไม้และกิ่งก้านโดยรอบอย่างตั้งใจ
ผลเป็นไปตามคาด ภายใต้สายตาที่จับจ้อง ไม่ถึง 10 วินาที เขาก็พบหนอนพิษอีกตัวหนึ่ง
"ผัวะ~"
พลั่วตบหนอนพิษจนแตก เว่ยเสี่ยวซู่สั่นเขย่าของเหลวเหนียวบนพลั่วแล้วสร้างหลุมศพใหม่ขึ้นข้าง ๆ หลุมศพเดิม
"ฮ่า ๆ ๆ ๆ ไม่มีปัญหาเลยมอนส์เตอร์ในซากเมืองโบราณนี้ ให้แต่เหรียญวิญญาณเท่านั้น"
แม้ว่าหนอนพิษแต่ละตัวจะได้เงินเพียง 1 เหรียญ แต่ก็คุ้มค่า เพียงแค่พบเจอพลั่วก็แก้ปัญหาได้ ง่ายดายและสนุกสนาน
"เจ้าเล็กทั้งหลายจงไปจับหนอนพวกนี้ให้ฉัน"
"ดีแล้ว เขามีแต่พวกลูกน้องที่ทำงานให้ตัวเอง เรื่องเล็ก ๆ น้อย ๆ แบบนี้ สามารถใช้ประโยชน์ได้"
เพียงโบกมือโครงกระดูกจอมเวทนับพันก็เคลื่อนออกเดินทางอย่างยิ่งใหญ่ คำสั่งของเว่ยเสี่ยวซู่คือให้จับหนอนพิษ ไม่ว่าจะมีชีวิตหรือตาย แต่ต้องนำซากมาให้เขาให้ได้
มองเห็นโครงกระดูกจอมเวทเดินเรียงแถวเข้าไปในป่า เว่ยเสี่ยวซู่ก็ไม่รีรอ เริ่มโบกพลั่วเหล็กไปมาที่เดิม ขุดหลุมกลม ๆ ออกมาหนึ่งแล้วหนึ่งอีก
[ได้รับเหรียญวิญญาณx1]
[ได้รับเหรียญวิญญาณx1]
จำนวนหนอนพิษมีมากกว่าที่เว่ยเสี่ยวซู่คาดคิด เขาพบครั้งแรกว่า ความเร็วในการขุดหลุมของตนนั้น กลับแพ้ความเร็วของลูกน้องในการจับเหยื่อ
10 หลุม 100 หลุม 1,000 หลุม...
หลุมฝังศพถูกสร้างขึ้นมากขึ้นเรื่อย ๆ เหรียญวิญญาณที่เว่ยเสี่ยวซู่ได้รับก็เป็นครั้งแรกที่เกิน 1,000 เหรียญ
ถ้าเป็นไปด้วยความเร็วนี้ เขาเพียงแค่ต้องทำงานตลอดทั้งคืน พรุ่งนี้อาจจะรวบรวมเงินได้ถึง 50,000 เหรียญแล้ว
"คนทำงาน วิญญาณทำงาน การทำงานคือการเป็นคนชั้นสูง ไปทำงานซะ!"