ห่างจากค่ายน้ำตกป่าทิศใต้มาไม่ไกลนัก เสียงอาวุธแหวกอากาศและเสียงกู่ร้องอย่างดุดันยังคงดังระงมอย่างต่อเนื่อง ปาร์ตี้ล่าอสูรสายโหดของพี่กล้า คุณพ่อลูกอ่อนจอมเดือด และ ‘มาร์โก’ สหายฝรั่งพาดผ้าขนหนูจากอิตาลี เดินหน้าถางป่าไล่ล่าพวกก็อบลินจนขยับมาถึงบริเวณรอยต่อชายป่าทึบ ซึ่งเป็พิกัดเส้นตายระยะ 10 กม. พอดี พื้นที่ตรงนี้อยู่ใกล้กับชัยภูมิน้ำตกที่ตั้งแคมป์ใหม่ ทำให้พวกเขาไม่ต้องเสียเวลาเดินเท้าไกลนักก็มาถึงเขตแดนอสูรระดับสูงขึ้น
ในการออกล่า่บ่ายนี้ ปาร์ตี้ของพวกเขามีเพื่อนร่วมโลกติดตามมาสมทบเพิ่มอีก 3 คน รวมเป็ 5 ชีวิต ทุกคนอยู่ในชุดเครื่องแบบคลุมหนังหมาป่าสีเทาเข้มเหมือนกันแป๊ะ
"ระวัง! สเตตัสแผนที่เปลี่ยนเป็สีแดงเข้มแล้ว!" พี่กล้าะโเตือนพลางกระชับดาบคาตานะ แววตาสันดานดิบคุณพ่อลูกอ่อนกลับมาตื่นตัวเต็มที่
"ฟ่อออออออออ!"
เสียงขู่ฟัดแหลมลึกดังกังวานมาจากยอดไม้หนา ก่อนที่ร่างมหึมาสายหนึ่งจะดิ่งทะยานร่วงลงมากระแทกพื้นดินจนฝุ่นตลบ มันคือ [อสรพิษเกราะเพลิง] ลำตัวหนาเท่าถังน้ำมัน ยาวกว่า 6 เมตร เกล็ดของมันสีแดงฉานราวกับหินลาวา ทว่าจุดที่สะดุดตาและน่าสะพรึงกลัวที่สุดคือ ผลึกคริสตัลธาตุไฟสีม่วงเข้ม ที่ฝังอยู่กลางหัวของมัน ซึ่งกำลังแผ่คลื่นความร้อนระอุบิดเบี้ยวและกระแสไฟปะทุออกมาไม่ต่างจากอสูรสองขาที่นัทและพี่กล้าเคยเจอเมื่อวาน!
"มาตัวเดียว แต่งานหยาบแน่พวกเรา! ลุย!" มาร์โกะโก้องพุ่งตัวเปิดระยะหน้าหนาเป็คนแรก
อสรพิษเพลิงไม่รอช้า มันอ้าปากกว้าง พลังมนตราจากคริสตัลบนหัวประจุพลังงานกะทันหันก่อนจะ พ่นศรเพลิงสีฟ้า สามดอกพุ่งกระจายเข้าใส่กลุ่มมนุษย์โลกทันที!
"กระจายกำลัง!" พี่กล้าฉีกร่างหลบด้วยสกิลพุ่งตัว 1 เมตร บอลไฟะเิตูมตามข้างหลัง สองหนุ่มดาบหนาตะลุยเข้าด้านข้างพร้อมกัน พวกเขาเหวี่ยงดาบเหล็กยุคเก่าฟันเปรี้ยงเข้าที่ลำตัวอสรพิษ เสียง เคร้ง! เคร้ง! ดั่งสนั่น เกล็ดหินของมันถึกทนมาก ดาบหนาทำได้เพียงสร้างรอยร้าวและสะเก็ดไฟกระเด็น
ฟึ่บ! ฉึก!
เสียงสายธนูดีดผ่าอากาศ หญิงสาวท้ายแถวเล็งจังหวะอย่างแม่นยำ ปล่อยลูกธนูไม้เหลาเองพุ่งเจาะเข้าที่ดวงตาสีไฟของมันอย่างจัง แรงส่งทำเอาหัวของงูั์สะบัดเหวี่ยงด้วยความคลั่ง แต่อนุภาพของลูกไม้แห้งพังหักคาตาทำความเสียหายได้ไม่มาก มันบิดลำตัวใช้หางหนาหุ้มไฟตวัดฟาดเข้าใส่สองหนุ่มดาบหนาจนกระเด็นกลิ้งฝุ่นตลบ
"เสร็จกูล่ะไอ้งูเวร!"
พี่กล้าสบโอกาสทอง คลายสปริงข้อเท้าขุดเอาพลังกายภาพคูณสาม [x3] ผสานเข้ากับค่าความเร็วสปีดขา กดเรียกใช้งานสกิล [สลักดาบคานาตะ Lv.1] พริบตานั้น ประกายดาบคาตานะเรืองแสงเงินวาบฉีกกระชากฝ่าความร้อน พี่กล้าเหวี่ยงดาบสับฟันเฉียงลงบนลำคอของอสรพิษเพลิงเต็มเหนี่ยว คมดาบสลักปะทะเข้ากับเกล็ดหินจนเกิดเสียงครูดบาดแก้วหู เืสีเพลิงหนืดพุ่งฉีดกระเซ็นออกมาเป็สาย มันกรีดร้องด้วยความเ็ป
ในจังหวะที่หัวของงูั์ลดต่ำลงจากการโดนดาบพี่กล้า มาร์โก สหายฝรั่งร่างั์จากอิตาลีที่แอบซุ่มรอจังหวะอยู่ด้านหลังโขดหินก็ะเิพลังขาพุ่งทะยานร่างเข้าใส่ดั่งสิงโตตะครุบเหยื่อ!
ผ้าขนหนูสีขาวบนบ่าพัดสะบัดพลิ้วไหว มาร์โกใช้พละกำลังดิบหนาแน่นคูณสามของโครงสร้างฝรั่ง พุ่งเข้าไปใช้แขนซ้ายแกร่งปานปลอกเหล็ก ล็อคหมับเข้าที่ใต้คอหอย ของอสรพิษั์ตรึงมันไว้กับพื้นดินอย่างบ้าคลั่ง แรงรัดอันมหาศาลทำให้งูเกราะเพลิงไม่สามารถหันแว้งกลับมาฉีกกัดได้ มันพยายามบิดตัวปล่อยกระแสความร้อนระอุจากคริสตัลแผดเผาชุดหนังหมาป่าของมาร์โกจนส่งกลิ่นไหม้
"ตายยากตายเย็นนักนะมึง!" มาร์โกหน้ามหึมาแสยะยิ้มดิบ มือขวาที่ถือ [มีดสั้นเหล็กกล้า] ง้างสุดแขนแล้วกระหน่ำแทงรัวสับเข้าที่าแเปิดตรงคอหอยของมันอย่างโเี้ไม่ยั้งมือ!
ฉึก! ฉึก! ฉึก! ฉึก!
สองหนุ่มดาบหนาที่ลุกขึ้นมาได้รีบวิ่งเข้ามาช่วยกันเงื้อดาบกระทืบซ้ำหวดสับเข้าที่กลางลำตัวเพื่อตัดกำลัง หญิงสาวมือธนูรัวยิงลูกธนูเหล็กของจริงอีก 2 ดอกสุดท้ายเข้าถล่มขั้วหัวใจของมันอย่างแม่นยำ การประสานงานของทั้ง 5 คนดุเดือดเืพล่าน บดขยี้สะเก็ดไฟและคมมนตราอย่างรากเื จนกระทั่งอสรพิษเกราะเพลิงทนแรงรุมสกรัมของพลังกายภาพคูณสามไม่ไหว มันชักกระตุกรุนแรงก่อนที่แสงไฟจากคริสตัลบนหัวจะดับวูบลง และแน่นิ่งสิ้นใจตายไปในที่สุด!
ร่างของอสรพิษเพลิงั์ค่อยๆ สลายกลายเป็ละอองแสงสีฟ้าจางหายไป เหลือทิ้งไว้เพียงไอเทมดรอปกระจุกหนึ่งบนพื้นดิน และเสียงหอบหายใจอย่างเหน็ดเหนื่อยของปาร์ตี้ล่าอสูรสายเดือดที่เกือบจะเอาชีวิตมาทิ้งไว้ที่ชายป่า 10 กิโลเมตรแห่งนี้!
หลังจากมหาศึกรุมสกรัมอันรากเืสิ้นสุดลง ร่างมหึมาของอสรพิษเกราะเพลิงดิ้นพล่านเป็ครั้งสุดท้ายก่อนจะค่อยๆ แตกสลายกลายเป็ละอองแสงสีฟ้าจางหายไปกับตา เหลือทิ้งไว้เพียงสิ่งของดรอปตกอยู่บนพื้นป่าที่ไหม้เกรียม ทันใดนั้น หน้าต่างระบบของทุกคนในปาร์ตี้ก็กะพริบแจ้งเตือนเสียงดังสนั่น แต่มีหน้าจออยู่หนึ่งเดียวที่ส่งเสียงรัวเอฟเฟกต์อลังการกว่าใครเพื่อน!
[ระบบแจ้งเตือน: ยินดีด้วย! ผู้ใช้งาน ‘กล้า’ สังหารอสรพิษเกราะเพลิงคริสตัล สำเร็จ! ได้รับค่าประสบการณ์มหาศาล!]
[ผู้ใช้งาน ‘กล้า’ เลเวลอัปเป็ Lv.3! (เป็มนุษย์โลกคนแรกที่บรรลุเลเวล 3)]
[คุณได้รับแต้มสถานะอิสระ 5 แต้ม]
"เฮ้ย! ข้าเวลสามคนแรกของเผ่าแล้วว่ะ!" พี่กล้าะโลั่นพลางสะบัดดาบคาตานะอย่างตื่นเต้น แววตาคุณพ่อลูกอ่อนลุกโชนด้วยความสะใจ ซึ่งมันก็สมควรแล้วเพราะั้แ่ด่านที่ 0 จนถึงก้าวแรกในโลกที่ 1 นี้ พี่กล้าคือสายบู๊แนวหน้าที่วิ่งเข้าใส่ศัตรูหนักที่สุดและเสี่ยงตายมากที่สุดมาตลอดั้แ่วันแรก พอมาได้ลาสต์บอสสังหารงูั์ตัวนี้ เลเวลจึงทะยานแซงนัทขึ้นไปเป็อันดับหนึ่งทันที!
พี่กล้าไม่รอช้า รีบกวดสายตาอัปแต้มสเตตัสลงความเร็ว (AGI) เพื่อเพิ่มความพริ้วไหวทันที ส่วนสมาชิกที่เหลือต่างเข้ามาแสดงความยินดี ก่อนจะช่วยกันเก็บกู้ของรางวัลขยะบนพื้น:
"เฮ้ย... ทำไมมันเก็บเข้าหน้าต่างระบบไม่ได้วะ?" ชายหนุ่มดาบหนาคนหนึ่งบ่นขึ้นมาเมื่อพยายามใช้นิ้วแตะเพื่อเก็บเขี้ยวงู
มาร์โกพาดผ้าขนหนูสีขาวกลับเข้าบ่าพลางเปิดระบบเช็กข้อมูลหลังบ้าน "ระบบของเผ่ามนุษย์โลกเราในตอนนี้มันงกชิ้นส่วนว่ะ มันอนุญาตให้เก็บออโต้เข้าคลังระบบได้แค่ 'เงิน' เท่านั้น ส่วนพวกไอเทมวัตถุดิบอย่างเขี้ยวงูหรือคริสตัลไฟเนี่ย... พวกเราต้องใช้มือ 'ถือหิ้ว' หรือแบกใส่หลังเอาเองถึกๆ เลย"
"ช่างมัน แบกกลับไปก่อน เอาไปรอสอบถามข้อมูลเื่มูลค่าที่หมู่บ้านเริ่มต้น" พี่กล้าตัดบทพลางยัดคริสตัลไฟใส่กระเป๋าเสื้อคลุมหนังหมาป่าที่เย็บหยาบๆ
ในขณะที่ปาร์ตี้ทั้ง 5 คนกำลังจัดแจงหิ้วของป่าเตรียมเดินเท้ากลับ หน้าต่างระบบก็ส่งเสียงกะพริบแจ้งเตือนถี่ๆ แชตกลุ่มของมนุษย์โลก 200 คนเด้งข้อความด่วนจากกลุ่มที่ปักหลักเฝ้าแคมป์น้ำตกส่งตรงเข้ามาในหัว:
[แชตกลุ่ม] สมาชิกทีมเฝ้าแคมป์: "ทุกคน! พวกเราที่อยู่แถวน้ำตกทิศใต้เพิ่งค้นพบทางเข้าลึกลับว่ะ! หลังม่านน้ำตกั์ตรงนี้มันมี 'ถ้ำใต้น้ำตก' ซ่อนอยู่! พวกเราลองเดินสำรวจดูคร่าวๆ แล้ว มันเป็ถ้ำหินโล่งๆ ขนาดใหญ่ ไม่มีมอนสเตอร์ ไม่มีอะไรเลย ปลอดภัยมาก!"
[แชตกลุ่ม] สมาชิกทีมเฝ้าแคมป์: "ตอนนี้พวกเรากำลังส่งสัญญาณให้กลุ่มอื่นๆ ที่ออกล่ารอบนอกทยอยเดินกลับเข้ามาด้านในถ้ำนี้ให้หมด คืนนี้เราจะย้ายค่ายเข้าไปตั้งแคมป์นอนข้างในถ้ำกัน จะได้ไม่ต้องทนรับมือกับพวกก็อบลินป่ามนตราที่คอยบุกบดขยี้แคมป์นอกเมืองทุกๆ หนึ่งชั่วโมงเหมือนเมื่อคืน!"
พี่กล้าที่เพิ่งเวล 3 อ่านข้อความแล้วหันไปสบตากับมาร์โก "ไอเดียดีนี่หว่า นอนในถ้ำหินปิดทึบหลังม่านน้ำตก ป้องกันตัวง่ายกว่านอนกลางป่าโล่งๆ เยอะ ปะ... พวกเรากลับแคมป์กัน!"
ทั้ง 5 คนรีบกวดสายตาจ้ำอ้าวเดินเท้ากลับมายังพิกัดน้ำตกป่าทิศใต้อย่างรวดเร็ว เมื่อมาถึงก็พบว่าเพื่อนๆ มนุษย์โลกในชุดคลุมหนังหมาป่าสีเทาเซ็ตเดียวกันแป๊ะ ทยอยแบกเสบียงเดินแหวกม่านน้ำที่สาดกระเซ็นเข้าไปซ่อนตัวอยู่ภายในถ้ำหลังน้ำตกเกือบหมดแล้ว รวมถึง นัท ที่เพิ่งฟื้นตัวจากอาการสมองล้าจากการฝึกพลังจิตก็เดินตามเข้าไปด้วย
เมื่อพี่กล้าและมาร์โกเดินแหวกม่านน้ำพ้นเข้ามาด้านใน ทัศนียภาพรอบกายก็เปลี่ยนไปทันที มันเป็โถงถ้ำหินธรรมชาติขนาดกว้างขวางเพดานสูง โถงถ้ำโล่งกว้างขวางพอที่จะบรรจุคน 200 คนได้อย่างสบายๆ แผ่นหินด้านในแห้งสนิท ไร้กลิ่นอับ และปลอดภัยจากสายตาอสูรภายนอก