ระบบสร้างจักรวรรดิ อันดับ 1

ตอนที่ 48 : เมืองที่กำลังล่มสลาย

ภาพแผนที่สามมิติขนาดใหญ่ยังคงลอยอยู่กลางอากาศ แสงสีทองจาก Gate Core ส่องสะท้อนใบหน้าของทุกคนภายในห้องใต้ดินอย่างช้า ๆ แต่ไม่มีใครพูดอะไรออกมาอีกแล้ว หลังเห็นจุดสีแดงจำนวนมหาศาลกระจายทั่วกรุงเทพ

โดยเฉพาะ “จุดสีดำ” ตรงกลางเมือง

แม้มันจะเป็นเพียงสัญลักษณ์บนแผนที่ แต่ทุกคนกลับสัมผัสได้ถึงแรงกดดันบางอย่างจากมันโดยตรง ราวกับอีกฝั่งของจุดนั้น มีบางสิ่งที่อันตรายกว่ารังของก๊อบลินนี้หลายสิบเท่า กำลังรอวันตื่นขึ้นอยู่

[คาดการณ์การเปิดเต็มรูปแบบ : 89 วัน]

ตัวเลขนับถอยหลังยังคงกะพริบช้า ๆ เหมือนประกาศชะตากรรมของเมืองทั้งเมือง

ผู้กองภาสสูดหายใจลึก ก่อนยกมือขยี้หน้าแรง ๆ ราวกับพยายามปลุกตัวเองให้ตื่นจากฝันร้าย

“ถ้านี่คือของจริง…” เขาพูดเสียงแหบ “กรุงเทพจะกลายเป็นนรกแน่”

ไม่มีใครเถียง

เพราะทุกคนเพิ่งผ่านนรกขนาดย่อมมาด้วยตัวเองแล้ว

แค่ประตูระดับต่ำเพียงแห่งเดียว ยังเกือบฆ่าพวกเขาทั้งหมด

ถ้าประตูระดับสูงตรงกลางกรุงเทพเปิดขึ้นจริง… จำนวนคนตายอาจไม่ใช่หลักร้อยหรือหลักพันอีกต่อไป

แต่มันอาจเป็น “ทั้งเมือง”

ทันใดนั้นเอง

เสียงแจ้งเตือนจากระบบก็ดังขึ้นอีกครั้ง

ติ๊ง!

[อาณาเขต New Avalon ได้รับโบนัสเริ่มต้น]

[เปิดใช้งาน : Hall of Civilization]

[สามารถแต่งตั้งตำแหน่งภายในอาณาเขตได้]

[สามารถรับผู้ลี้ภัย และผู้มีพลังเข้าสังกัด]

ข้อความจำนวนมากเด้งขึ้นตรงหน้าธีร์ต่อเนื่อง ขณะที่แผนที่สามมิติเริ่มเปลี่ยนไป อาคารหลายแห่งในมหาวิทยาลัยถูกไฮไลต์ขึ้น พร้อมตัวเลือกก่อสร้างใหม่จำนวนมาก

Barrack

Watch Tower

Research Hall

Storage Depot

แม้แต่ระบบเกษตรและกำแพงป้องกัน ก็เริ่มปรากฏขึ้นเช่นกัน

หัวใจของธีร์หนักขึ้นทันที

เพราะตอนนี้ ทุกอย่างเริ่มชัดแล้วว่า ระบบไม่ได้ต้องการให้มนุษย์ “เอาชีวิตรอด” เท่านั้น

แต่มันกำลังบังคับให้มนุษย์… สร้าง “อารยธรรมใหม่” ขึ้นมาจริง ๆ

ทันใดนั้นเอง

เสียงฝีเท้าจำนวนมากก็ดังขึ้นจากทางเข้าถ้ำ

ทุกคนหันไปทันทีโดยสัญชาตญาณ

แต่คนที่วิ่งเข้ามา… กลับเป็นมนุษย์

กลุ่มนักศึกษากับอาจารย์ประมาณสิบกว่าคนกำลังวิ่งเข้ามาด้วยสีหน้าตื่นตระหนก เสื้อผ้าหลายคนเปื้อนเลือด บางคนบาดเจ็บ และบางคนร้องไห้ไม่หยุด

เมื่อเห็นผู้กองภาสกับคนอื่นอยู่ด้านใน พวกเขาแทบทรุดลงทันที

“ช่วยด้วย…” นักศึกษาชายคนหนึ่งพูดทั้งหอบ “ข้างบน… มันเต็มไปหมด…”

ธีร์ขมวดคิ้วทันที “เกิดอะไรขึ้น?”

ชายคนนั้นตัวสั่น ก่อนตอบเสียงแหบ

“มอนสเตอร์…”

“ทั้งมหาวิทยาลัย… มีมอนสเตอร์เต็มไปหมดแล้ว…”

บรรยากาศทั้งห้องเงียบลงทันที

นักศึกษาหญิงอีกคนเริ่มร้องไห้ออกมา

“พวกมันฆ่าคน… มีคนโดนลากไปกินต่อหน้าพวกเรา…”

มือของมินกำแน่นขึ้นทันที

ส่วนผู้กองภาสรีบถามต่อ “ทหารล่ะ? ตำรวจ?”

“ติดต่อไม่ได้แล้ว…” ชายคนนั้นส่ายหน้าทั้งน้ำตา “ไฟดับทั้งเขต… อินเทอร์เน็ตเริ่มใช้ไม่ได้… คนกำลังหนีกันวุ่นไปหมด…”

คำตอบนั้น ทำให้ทุกคนเข้าใจทันทีว่า โลกภายนอกกำลังเข้าสู่ความโกลาหลอย่างสมบูรณ์แล้ว

ทันใดนั้นเอง

แผนที่ของ New Avalon ก็สั่นเบา ๆ

ก่อนจุดสีแดงจำนวนมาก จะเริ่มเคลื่อนตัวเข้าหามหาวิทยาลัยจากทุกทิศทาง

ติ๊ง!

[ตรวจพบฝูงมอนสเตอร์กำลังเข้าใกล้อาณาเขต]

[จำนวนโดยประมาณ : 317]

[คาดการณ์เวลาปะทะ : 14 นาที]

ผู้รอดชีวิตหลายคนหน้าซีดทันที

เพราะพวกเขาเพิ่งรอดจากรังก๊อบลินมาได้แท้ ๆ

แต่ตอนนี้… ศัตรูชุดใหม่กำลังมาถึงแล้ว

ผู้กองภาสรีบลุกขึ้น แม้ร่างกายยังอ่อนล้า

“ทุกคนที่ยังเดินไหว ช่วยกันปิดทางเข้า!” เขาตะโกนทันที

นนท์กำดาบแน่น ขณะที่มินรีบพาผู้บาดเจ็บไปด้านหลัง

ส่วนลูเซียน… ค่อย ๆ หันมองขึ้นไปยังปากถ้ำ

ดวงตาสีฟ้าของเขาเย็นลงช้า ๆ

“พวกมันมาเร็วเกินคาด…”

ธีร์จ้องแผนที่ตรงหน้าเงียบ ๆ

จุดสีแดงกำลังเพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ

และในกลุ่มนั้น…

มีจุดสีม่วงเข้มอยู่หนึ่งจุด

ขนาดใหญ่กว่ามอนสเตอร์ทั่วไปทั้งหมด

ติ๊ง!

[ตรวจพบ Elite Monster]

[Ogre Butcher Lv.25]

[กำลังนำฝูงมอนสเตอร์โจมตีอาณาเขต]

เสียงของระบบดังจบ

ก่อนเสียงคำรามต่ำอันหนักหน่วง จะดังสะเทือนมาจากด้านบนพื้นดิน

ราวกับสัตว์ประหลาดขนาดมหึมา… เพิ่งมาถึงหน้ามหาวิทยาลัยแล้ว