จะจัดการกับความโกรธยังไงดี? ฉันถามตัวเองทุกครั้งที่บันดาลโทสะแล้วใช้อารมณ์ออกไป รู้หรอกว่าโกรธมากแล้วพาล อารมณ์ร้อน อยากระบาย ทำให้ใช้คำพูดไม่ดี ท่าทางก็ไม่สุภาพ แต่ก็ห้ามใจไม่ได้ อ่านออกบ่อยที่มีใครๆเตือนว่า "โกรธคือโง่ โมโหคือบ้า" แต่มันก็สำนึกรู้สึกได้แค่ตอนใจเย็นเท่านั้น โกรธเสร็จแล้วก็มาเสียใจเองออกบ่อย ทำไงดี??
ระหว่างเดินไปทำงานวันหนึ่ง คนบ้านใกล้เรือนเคียงกันที่อยู่ห่างออกไปไม่ไกลมองมาแล้วบอกว่าเส้นทางที่ฉันจะผ่านมีกระชากกระเป๋าบ่อย เปล่า! พวกเขาไม่ได้เตือนฉันหรอก แค่คุยกันเองแล้วต่อประโยคท้ายว่าเดี๋ยวก็โดนกระชากกระเป๋าหรอก เจออย่างนี้คุณจะทำไงดี?
คุณอาจสงสัยว่าฉันกับเขา เราเป็"ศัตรูบ้าน" กันมากกว่าใช่ไหม ตอบเลยนะ"ไม่ใช่ค่ะ!" ไม่เห็นจะรู้สึกอย่างนั้นเลย
แล้วทำไมเขาพูดอย่างนั้น? หรือว่าฉันคิดไปเอง? คำตอบแรกนะ"ไม่รู้สิ!" ส่วนคำตอบที่สอง "เออว่ะ! อาจเป็ไปได้!!"
แล้วคนเราควรจะจัดการกับความโกรธแต่ละครั้งยังไงดี? จะได้ระบายความโกรธไปบ้างโดยไม่ต้องจ่ายค่าปรับหรือติดคุกเพราะทะเลาะวิวาทกัน ตอนนี้ฉันคิดได้แค่ 4 วิธีนี้...
1. ใช้จินตนาการค่ะ! อย่าคิดว่าตัวเองผิดปกตินะ มันก็เหมือนกับความฝันนั่นล่ะ อย่างที่มีคนบอกว่าฝันเื่อะไรก็เพราะใจเราจดจ่อกับเื่นั้น งั้นเราก็จดจ่อกับเื่นี้ล่ะ เอาความโกรธที่ระบายไม่ได้เพราะมันอาจไปล่วงละเมิดผู้อื่นไปลงที่จินตนาการเสียเลย ทีนี้จะดุด่าตบตีคู่ปรับยังไงก็ได้ แต่ก็ต้องระวังตัวนิดหน่อย อย่าเผลอพูดคนเดียวบ่อยๆล่ะ ไม่งั้นอาจมีใครคิดว่าเราเป็บ้าก็ได้ อีกอย่างก็คือวิธีนี้ใช้ไม่ได้กับคนที่เรารักนะคะ รักใครเราก็คงไม่อยากตบตีคนนั้นหรอกนะ..รึเปล่า?
2 .ปล่อยความโมโหออกมาเลยตามเลย ก็ถ้าควบคุมไม่ได้แล้วจะให้ทำไงดี เพียงแต่ต้องระวังสุขภาพหน่อยเพราะระบายความโกรธมากไปอาจจะไอ "คุก คุก" ได้
3. สวดมนต์ค่ะ แผ่เมตตาให้เลย โดยเฉพาะ 'อมิตร' ทั้งหลาย เขาได้ไปที่ชอบๆไม่มาเบียดเบียนให้เรามีโทสะอีก
4. ถอนหายใจเฮือกใหญ่แล้วก็ปลง เช่นกรณีที่ถูกบุคคลใกล้ชิดอย่างพระบิดาหรือพระมารดาตำหนิมา อันนี้"ทำใจ"อย่างเดียวเลยค่ะเพราะเราสู้ท่านไม่ได้และไม่ควรสู้ทุกกรณี
แต่ถ้าคุณมีวิธีอื่นๆที่น่าสนใจหรือใช้ได้ผลก็ช่วยบอกมาบ้างนะคะ thanks ล่วงหน้าอย่างสูงเลยค่ะ