หมอดูสาวพลิกชะตา

         ข้านั่งเงียบอยู่ริมโต๊ะไม้ เสียงฝีเท้าเบา ๆ ดังใกล้เข้ามา เฉินอี้เฟิงเดินเข้ามาในห้อง เสื้อคลุมของเขาเต็มไปด้วยเครื่องรางหลากสีสัน ห้อยระโยงระยางจนดูคล้ายร้านขายของชำเคลื่อนที่ ข้ากลั้นยิ้มไว้ในอก [ >///< ]

         "เจ้าควรตรวจดูของอีกครั้ง"

        เขาวางถุงผ้าใบใหญ่ลงบนโต๊ะ ขวดน้ำมนต์ เชือกแดง ยันต์ กระจกเงาเล็ก ๆ ถูกจัดเรียงอย่างเป็นระเบียบ เสี่ยวหวาเดินเข้ามาพร้อมเหลียงหมิง ทั้งสองช่วยกันหยิบของออกจากถุง เสียงหัวเราะของเสี่ยวหวาดังแว่วในห้อง

         "ข้าว่าเฉินอี้เฟิงเตรียมของมากเกินไปแล้ว" 

        เสี่ยวหวาหยิบเครื่องรางขึ้นมาส่องแสงไฟเล่น เหลียงหมิงส่ายหน้าเบา ๆ

         "หากคืนนี้มีสิ่งใดผิดพลาด ของเหล่านี้อาจช่วยเราได้" ข้ายิ้มบางเบา 

        「ทุกคนต่างพยายามอย่างเต็มที่ แม้จะหวาดหวั่นในใจ」[ TwT ]

        เฉินอี้เฟิงหยิบยันต์สีเหลืองออกมาส่งให้ข้า 

        "เจ้าต้องพกยันต์นี้ไว้ อย่าได้วางใจ"

         ข้ารับยันต์มาไว้ในมือ เนื้อกระดาษหยาบกร้าน กลิ่นหมึกจาง ๆ ลอยแตะปลายจมูก

         "ข้าจะดูแลมันอย่างดี" [ ^^ ] 

        เขามองมาอย่างเงียบงัน แววตาอ่อนโยน เสี่ยวหวาหัวเราะ

         "ข้าว่าเจ้าควรเอาเส้นผมของเสี่ยวเหมยไปผูกกับยันต์ด้วย เผื่อจะขลังขึ้น" ข้าชะงักเล็กน้อย 

        「กว่าจะปราบผีตัวนี้ได้ข้าคงหัวล้านแน่เลย」[ O_o ]

        เฉินอี้เฟิงนิ่งไปครู่หนึ่ง ก่อนหยิบกล่องไม้เล็ก ๆ ออกมาจากอกเสื้อ เขาเปิดฝากล่องอย่างระมัดระวัง ภายในมีเส้นผมสีดำขลับม้วนอยู่กับยันต์ผืนหนึ่ง 

        "ข้าเก็บเส้นผมของเจ้าไว้กับยันต์นี้ เพื่อปกป้องเจ้า" ข้ารู้สึกอุ่นวาบในอก 

        「เขาใส่ใจข้าถึงเพียงนี้ อย่างน้อยข้าจะได้ไม่ต้องถอนผมเพิ่ม」[ >///<~ ] 

        เสี่ยวหวาแซวไม่หยุด "ท่านเฉินอี้เฟิง ท่านเก็บของสำคัญของเสี่ยวเหมยไว้กับตัวเช่นนี้ ระวังจะกลายเป็นของรักของหวง" 

        เหลียงหมิงทำหน้ามุ่ย "ข้าว่าเสี่ยวหวาพูดมากเกินไปแล้ว"

         เสี่ยวหวาหัวเราะเสียงใส "ข้าเพียงล้อเล่นเท่านั้น" ข้ายิ้มบางเบา 

        "ข้าไม่ถือสา" [ >w< ]

        เฉินอี้เฟิงมองข้า แววตาอ่อนโยน "เจ้าต้องปลอดภัย" ข้าพยักหน้า 

        「แม้จะหวาดหวั่น แต่ข้าก็ไม่โดดเดี่ยวอีกต่อไป」[ UwU ]

        เสี่ยวหวาหยิบเชือกแดงขึ้นมาซ้อมพันรอบข้อมือ

         "คืนนี้หากเจอผี ข้าจะใช้เชือกนี้จับมันไว้" 

        เหลียงหมิงถอนหายใจ "เจ้าควรระวังตัวเองก่อน" 

        เสี่ยวหวายิ้ม "ข้าไม่กลัวหรอก หากมีทุกคนอยู่ด้วย" 

        ข้ามองเพื่อนทั้งสอง 「แม้จะกลัว แต่ความอบอุ่นในใจกลับเพิ่มขึ้น」[ (●´ω｀●) ]

        เฉินอี้เฟิงตรวจสอบเครื่องรางอีกครั้ง เขาเงียบขรึมกว่าทุกวัน

         "ท่านกังวลหรือ" เขาสบตาข้า "ข้าไม่อาจปล่อยให้เจ้าต้องเผชิญอันตรายเพียงลำพัง"

         ข้ายิ้มบางเบา "ข้าไม่เป็นไร หากมีท่านอยู่ใกล้ ๆ" [ >///< ]

        เสี่ยวหวาแซวอีก "ข้าว่าคืนนี้ผีคงกลัวท่านเฉินอี้เฟิงมากกว่ากลัวพวกเรา

        " เหลียงหมิงหัวเราะเบา ๆ "ข้ากลัวผีมากกว่าเจ้าทั้งสองเสียอีก" 

        ข้าหัวเราะ 「เสียงหัวเราะของพวกเขาทำให้ความกลัวในใจข้าลดลง」[ >w<~ ]

        เฉินอี้เฟิงยื่นยันต์อีกผืนให้เสี่ยวหวาและเหลียงหมิง

         "เจ้าทั้งสองต้องพกไว้เช่นกัน" เสี่ยวหวารับยันต์ไป "ขอบคุณท่าน" 

        เหลียงหมิงรับยันต์เงียบ ๆ สีหน้าจริงจัง ข้ามองทุกคน 

        「คืนนี้อาจยาวนาน แต่ข้าก็ไม่หวาดหวั่นเท่าเดิม」[ TwT ]

        เฉินอี้เฟิงจัดเครื่องรางเสร็จ เขานั่งลงข้างข้า

         "เจ้ามีสิ่งใดในใจหรือไม่"

         ข้าส่ายหน้า "ข้าเพียงอยากให้ทุกคนปลอดภัย" [ >3< ]

         เขายิ้มบางเบา "ข้าสัญญา" 

        เสี่ยวหวาเดินมานั่งข้างข้า "ข้าจะอยู่ข้างเจ้าเสมอ" 

        เหลียงหมิงพยักหน้า "ข้าด้วย" ข้ายิ้ม

         「แม้จะมีเงามืดรออยู่เบื้องหน้า แต่ข้าก็ไม่เดียวดาย」[ UwU ]