เหนือพิภพ สยบสวรรค์ (ภาค 2 สยบสวรรค์)

ตอนที่ 692 สมาคมทหารรับจ้างผู้พิทักษ์สวรรค์(1)

ท่านตา!?

ท่านผู้เฒ่า!?

การกระทำของชายชราทำให้ชายหนุ่มทั้งสองคนและช่างเยวี่ยรู้สึกตกใจมากเพราะทั้งสามรู้จักชายชราเป็นอย่างดีว่าเขาเป็นคนที่ไม่ยอมร้องขอความช่วยเหลือจากใครแม้ตนจะตกอยู่ในอันตรายถึงชีวิต ตนก็จะขอผ่านมันไปด้วยตัวเองเสมอแต่คราวนี้ชายชรากลับยอมขอร้องเจิ้งฟู่เพื่อให้ช่วยร้านอาหารแห่งนี้ซึ่งเป็นสถานที่แห่งความฝันและเป็นสถานสำหรับช่วยเด็กกำพร้า......

“ตกลง! ในเมื่อท่านขอร้องข้าแบบนี้ข้าก็จะช่วยเหลือท่านเอง!”เจิ้งฟู่ยิ้มออกมาที่มุมปากของเขาอย่างมีเลศนัยก่อนจะเดินตรงไปที่ชายชราพร้อมกับพยุงตัวชายชราให้ยืนขึ้น“ก่อนอื่นเลยท่านต้องเล่าเรื่องราวที่เกิดขึ้นทั้งหมดให้ข้าฟังก่อนไม่เช่นนั้นข้าไม่รู้ว่าจะต้องแก้ไขมันยังไง!” เจิ้งฟู่ต้องการที่จะให้ชายชราเล่าเรื่องราวต้นต่อของปัญหานี้ให้กับเขาเพื่อที่เขาจะได้แก้มันได้ถูกจุด......

“ได้เลยขอรับนายน้อย เรื่องมันมีอยู่ว่า!หลังจากที่นายน้อยมอบผลึกสวรรค์ม่วงระดับสูงให้กับข้าน้อยในวันนั้นข้าน้อยได้นำมันไปแลกเปลี่ยนเป็นผลึกสวรรค์ม่วงระดับต่ำได้จำนวนหนึ่งหมื่นก้อนและหลังจากนั้นข้าน้อยก็ไปขอลาออกจากงานสารถีพร้อมทั้งคืนรถม้าให้กับเจ้าของกิจการไปและเมื่อลาออกจากการเป็นสารถีแล้วข้าน้อยก็ได้กลับมาที่ย่านคนจนนี้และทำการซื้ออาคารหลังนี้เพื่อเปิดเป็นร้านอาหารตามความฝันของข้าน้อยซึ่งข้าน้อยได้รับเอาเสี่ยวเฮ้อและเสี่ยวเหล่ยที่เป็นเด็กกำพร้ามาช่วยเหลืองานที่ร้าน”

“ซึ่งหลังจากที่เปิดบริการมาได้สองวันร้านอาหารแห่งนี้ก็กลายเป็นที่ขึ้นชื่อของย่านคนจนนี้ไม่เพียงแค่คนจนหรือพวกชาวบ้านทั่วไปที่มาพวกตระกูลระดับต่ำที่มีฐานนะก็มาใช้บริการที่ร้านด้วย และเพราะแบบนั้นหัวหน้าอันธพาลที่คุมย่านได้เล็งเห็นช่องทางทำมาหากินของพวกมันเพิ่มพวกมันจึงได้บังคับให้ข้าขายร้านอาหารนี้ให้กับพวกมันรวมถึงบังคับให้ข้าทำงานให้กับพวกมันด้วย!”

“แต่เพราะข้าน้อยปฏิเสธพวกมันพวกมันจึงได้ส่งคนมาข่มขู่ตั้งแต่เมื่อวานนี้ และก็วันนี้พวกมันก็มากันอัก ซึ่งท่านเองก็น่าจะเห็นกลุ่มคนกลุ่มหนึ่งที่นั่งอยู่บริเวณหน้าทางเข้าของร้านพวกมันกำลังคำตอบจากข้าน้อยอยู่ หากว่านี้พวกมันไม่ได้คำตอบพวกมันจะพังร้านอาหารนี้!”

ชายชราคิงเล่าเรื่องราวที่เกิดขึ้นทั้งหมดอย่างละเอียดและครบถ้วนไม่มีขาดตกใดๆเลยสักนิด ซึ่งในตอนที่เขากำลังเล่าอยู่นั้นตัวเขาก็สั่นราวกับเจ้าเข้าทรงอย่างนั้นแหละซึ่งมันเป็นอาการสั่นด้วยความโกรธและไม่พอใจ.......

อ่า!

“สรุปพวกมันเป็นเพียงกลุ่มอันธพาลธรรมดาทั่วไปเท่านั้นใช่ไหม?หรือว่าพวกมันยังมีกลุ่มผู้ฝึกอำนาจหนุนหลังอยู่ด้วย?” เจิ้งฟู่พอที่จะเจ้าใจเรื่องราวทั้งหมดแล้วซึ่งเขายังอยากรู้แค่ว่ากลุ่มคนเหล่านี้เป็นเพียงนักเลงหัวไม้ทั่วไปหรือว่าพวกมันมีคนหนุนหลังอยู่.......

“ข้าน้อยก็ไม่แน่เท่าไรหนักแต่ว่ากันว่าพวกมันทำงานให้กับตระกูลระดับต่ำตระกูลหนึ่งในย่านนี้ซึ่งเป็นตระกูลที่คุมพื้นที่ในแทบนี้อยู่ ตอนนี้พวกมันกำลังทำให้ตระกูลของพวกมันกลายเป็นตระกูลระดับกลางอยู่โดยการเพิ่มอำนาจทางการเงิน!”ชายชราเองก็ไม่แน่ใจเท่าไหร่นักแต่จากข่าวที่ชายชราได้รู้มาคืออันธพาลกลุ่มนี้ทำงานให้กับพวกตระกูลระดับต่ำ.......

อ่า!

“ข้าเข้าใจละ! เช่นนั้นวันนี้ข้าจะพักอยู่ที่นี้เพื่ออยู่ช่วยท่านก่อนและข้าเชื่อว่าวันนี้พวกมันจะไม่กล้าลงมือทำอะไรร้านของท่านอย่างแน่นอนตอนนี้พวกเรากินข้าวกันต่อดีกว่า!” เจิ้งฟู่พยักหน้าอย่างเข้าใจซึ่งเขารู้ว่าวันนี้ทุกอย่างจะปลอดภัยและไม่มีสิ่งใดเกิดขึ้นเนื่องจากเขาเห็นแววตาที่ดูลังเลของหัวหน้ากลุ่มผู้ฝึกตนกลุ่มนั้นได้........

ขอรับนายน้อย!!

ครึ่งชั่วโมงผ่านไป.......

หลังจากที่กินอาหารทั้งหมดที่ยกมาแล้วเจิ้งฟู่ก็รู้สึกอยากที่จะออกไปเดินเล่นเสียหน่อยซึ่งเขาคิดว่าจะพาช่างเยวี่ยตัวน้อยไปกับเขาด้วยแต่พอมาคิดอีกทีเจิ้งฟู่คิดว่าไม่ควรพาเธอไปด้วย เพราะเธออาจจะได้รับอันตรายได้ถ้าไปกับเขาดังนั้นเจิ้งฟู่จึงคิดที่จะให้ช่างเยวี่ยน้อยไปกับไทเห๋อ......

“ไท่เห๋อ ข้าจะออกไปเดินเล่นในเมืองหน่อยข้าฝ้านางฟ้าตัวน้อยของข้าด้วย และนี้รับไป! ข้างในแหวนมิตินี้มีผลึกสวรรค์ม่วงระดับสูงอยู่ยี่สิบก้อนเจ้าจงเอามันไปหาซื้อของที่เจ้าต้องการ รวมถึงสัตว์อสูรบินที่เจ้าต้องการด้วยเพราะในตอนกลับเจ้าจะได้นั่งสัตว์อสูรของตนเอง!” เจิ้งฟู่ได้หยิบเอาแหวนมิติของเขาที่เก็บผลึกสวรรค์ม่วงระดับสูงยี่สิบก้อนออกมายื่นส่งให้กับไท่เห๋อพร้อมกับบอกให้ไท่เห๋อดูแลช่างเยวี่ยตัวน้อยแทนเขาด้วย......

“ไม่! ข้าจะไปกับพี่ชายข้าจะไปกับพี่ชาย!!’ ทว่าช่างเยวี่ยตัวน้อยกับไม่ยอมเธอพยายามร้องงอแงอยากที่จะไปกับเจิ้งฟู่ให้ได้......

“เจ้าไม่เชื่อฟังพี่ชายแล้วอย่างนั้นเหรอ?ไหนเจ้าบอกจะเชื่อฟังที่พี่ชายพูดยังไงละ?” เจิ้งฟู่ไม่ได้ปฏิเสธเธอ แต่เขาก็ไม่ได้ตอบตกลงออกไปเช่นกันเขาเพียงแค่ถามเธอว่าเธอยังจำคำสัญญาที่เธอให้ไว้กับเขาได้หรือไม่เท่านั้นที่เธอบอกว่าจะเชื่อฟังคำพูดของเขา......

“แต่ว่า.........ข้าแค่.............ก็ได้!ข้าจะเชื่อฟังคำพูดของพี่! แต่คราวหน้าท่านต้องพาข้าไปด้วยนะไม่เช่นนั้นช่างเยวี่ยจะไม่คุยกับพี่ชายอีกเลย!” ช่างเยวี่ยยังคงพยายามที่จะพูดออดอ้อนและขอร้องเจิ้งฟู่ด้วยสายตาที่เป็นประกายของเธอทว่าเจิ้งฟู่กลับยังคงทำหน้านิ่งเช่นเดิมไม่เปลี่ยน ช่างเยวี่ยตัวน้อยเลยจำต้องยอมรับและเชื่อฟังแต่โดยดีแต่เธอยังคงไม่ยอมแพ้ในครั้งต่อไปเธอได้ให้เจิ้งฟู่สัญญากับเธอว่าจะพาเธอไปเที่ยวด้วยในครั้งหน้า......

“ตกลง! พี่สัญญาพี่จะพานางฟ้าตัวน้อยของพี่ไปเดินเที่ยวด้วยกัน!” เจิ้งฟู่ยิ้มอย่างข่มขื่นแต่เขาก็ไม่อาจที่จะปฏิเสธเธอได้ เขาจึงต้องยอมรับชะตากรรมนั้นไป......

เย้!! เย้!!เย้!!

“นายท่าน! ไม่ทราบว่าท่านต้องการจะไปที่ใดเป็นพิเศษหรือไม่ขอรับ?”ไท่เห๋อที่รับเอาแหวนมิติมาแล้วได้เปิดปากถามเจิ้งฟู่ขึ้นว่าเจิ้งฟู่ต้องการจะไปที่ไหนเป็นพิเศษหรือป่าวเพราะเขารู้จักเกือบทุกซอกซอยในเมืองหลวงแห่งนี้เขาสามารถแนะนำทางให้กับเจิ้งฟู่ได้.......

“ข้าต้องการไปยังสมาคมทาหารรับจ้างเจ้าช่วยแนะนำทีว่าข้าควรไปที่ใด?”เจิ้งฟู่คิดอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะบอกออกไปว่าเขาต้องการไปที่ไหนซึ่งตัวเขาเองก็ไม่แน่ใจว่ามันมีสถานที่ที่ว่าไหม......

สมาคมทหารรับจ้าง?!

เมื่อทั้งหมดได้ยินชื่อสถานที่ที่เจิ้งฟู่ต้องการจะไปแล้วสีหน้าและท่าทางที่แสดงออกถึงความตกใจก็บังเกิดขึ้นแก่ทุกคน โดยเฉพาะชายชราคิงที่ดูจะตกใจเป็นพิเศษ.......

“นายท่านต้องการจะไปยังสมาคมทหารรับจ้างหรือขอรับ?”ไท่เห๋อถามเน้นย้ำกลับไปอีกครั้งด้วยความไม่แน่ใจว่าตนได้ยินผิดไปหรือไม่......

“ถูกต้องแล้ว! ข้าต้องการไปที่สมาคมทหารรับจ้างทำไมเหรอ? ที่นั้นมีอะไรหรือป่าวทำไมทุกคนถึงได้ทำหน้าตาตกใจแบบนั้น?”เจิ้งฟู่พยักหน้าตอบย้ำคำพูดเดิมของเขา ก่อนจะถามกลับว่าเกิดอะไรทำไมทุกคนถึงต้องทำหน้าตาตกใจด้วย.......

“ก็เพราะว่าสมาคมทหารรับจ้างนั้นเป็นสถานที่ที่รวมผู้ฝึกตนระดับสูงที่จบจากสถานศึกษานิกายบัญชาสวรรค์แล้วไม่ได้เข้าร่วมกับกองกำลังใดซึ่งส่วนใหญ่แล้วพวกรับงานเป็นผู้คุ้มกัน ส่วนเรื่องราคานั้นว่ากันว่าแต่ละคนมีค่าจ้างที่สองเอาการเรื่องเลย!”

ไท่เก๋อเป็นผู้อธิบายให้กับเจิ้งฟู่ฟังเกี่ยวกับสาเหตุที่ทุกคนแสดงสีหน้าตกใจออกมาเพราะทุกคนไม่คิดว่าเจิ้งฟู่ต้องการจะไปที่สมาคมทหารรับจ้าง.......

“ที่แท้ก็เป็นแบบนี้นี่เอง!ก็นั่นแหละเหตุผลที่ข้าอยากจะได้ที่สมาคมทหารรับจ้างข้าต้องการจ้างผู้ฝึกตนระดับแก่นแท้สวรรค์สักสองคนไม่ก็ระดับดาราสวรรค์สักคนให้มาคุ้มกันที่นี้เนื่องจากข้าได้ตัดสินใจแล้วว่าจะร่วมลงทุนกับท่านผู้เฒ่าและข้าจะทำการสนับสนุนเงินทุนในการปรับปรุงแก้ไขและขยายร้านอาหารนี้ให้ใหญ่ขึ้นเองท่านผู้เฒ่าคิดเห็นอย่างไร?”

เจิ้งฟู่พูดบอกถึงความตั้งใจของเขาที่ว่าทำไมเขาถึงต้องการไปที่สมาคมทหารรับจ้างให้ทุกคนรู้ซึ่งมันก็เป็นอย่างที่ทุกคนคิดเอาไว้เลยเพียงแต่ที่เขาต้องจ้างทหารรับจ้างนั่นก็เพราะว่าเขาต้องการที่จะขยายร้านอาหารนี้ให้ใหญ่ขึ้นทำให้มันสามารถรองรับคนได้มากกว่าเดิม.......

อ่า!!

นายน้อย!!

“เอาละ! ไม่ต้องพูดอะไรแล้วเดียวข้าจะไปจัดการธุระของข้าต่อ ท่านก็ทำหน้าที่ของท่านต่อไปข้าหวังว่าจะไม่เกิดเรื่องอะไรขึ้นในช่วงที่ข้าไม่อยู่!” เจิ้งฟู่ไม่ต้องการที่จะพูดให้มันยืดยื้อมากกว่านี้เขาจึงตัดบทและขอตัวไปจัดการเรื่องที่สมาคมทหารรับจ้างต่อ.......

หลังจากที่เจิ้งฟู่ออกมาจากห้องรับแขกแล้วเจิ้งฟู่ก็กวาดสายตามองดูทั่วร้านอาหารอีกครั้งว่ากลุ่มอันธพาลกลุ่มนั้นยังอยู่ไหมซึ่งตอนนี้อันธพาลกลุ่มนี้ได้จากไปแล้วเพราะพวกมันต้องการที่จะรอดูก่อนว่าเจิ้งฟู่มีส่วนเกี่ยวข้องอะไรกับชายชราคิง.......

“ดูท่าพวกมันจะไปกันแล้วแต่พรุ่งนี้พวกมันต้องกลับมาแน่ ดังนั้นเราควรต้องรีบจัดหามือดีมาเฝ้าร้านอาหารแห่งนี้หน่อยแล้ว!”เจิ้งฟู่รู้สึกว่าเขาควรที่จะรีบจัดการเรื่องทหารรับจ้างให้เร็วที่สุดไม่เช่นนั้นหากกลุ่มอันธพาลเหล่านั้นตัดสินใจก่อความวุ่นวายขึ้นมาตัวเขาก็คงไม่อาจทำอะไรได้นัก เพราะหัวหน้ากลุ่มอันธพาลมีพลังขั้นที่หกระดับสวรรค์ก่อเกิดซึ่งเขายังสู้คนระดับนี้ไม่ได้.......

ณ ลานจอดรถม้าข้างร้านอาหาร......

“สารถี! พาข้าไปยังสมาคมทหารรับจ้างทีเจ้าคงรู้ใช่ไหมว่ามันอยู่ที่นี้?” เจิ้งฟู่กลับมาที่รถม้าของเขาก่อนจะสั่งให้สารถีพาเขาไปยังสมาคมทหารรับจ้างในทันที......

“ขอรับนายท่าน เดียวข้าน้อยจะรีบพาท่านไปเดี๋ยวนี้!”ชายหนุ่มผู้เป็นสารถีหันกลับมาตอบเจิ้งฟู่ในทันทีเมื่อได้รับคำสั่ง........

สมาคมทหารรับจ้างนั้นตั้งอยู่ใกล้ๆกับรูปปั่นบรรพบุรุษที่เจิ้งฟู่เคยไปมาก่อนหน้านี้ซึ่งเหตุผลที่สมาคมทหารรับจ้างเลือดทำเลที่ตั้งตรงนั้นก็เพราะว่ามันเป็นจุดศูนย์กลางที่มีผู้คนรวมตัวกันอยู่มากแถมยังเป็นสถานทีที่อันแน่นไปด้วยพลังงานอันลึกลับของรูปปั่นอีกและระยะทางจากร้านอาหารแทนคุณไปยังสมาคมทหารรับจ้างนั้นห่างกันเพียงแค่สองกิโลเมตรเท่านั้น.......

ครึ่งชั่วโมงผ่านไป.....

“ถึงแล้วขอรับนายท่านที่นี่แหละสมาคมทหารรับจ้าง!”สารถีส่งเสียงบอกเจิ้งฟู่หลังจากที่รถม้าเคลื่อนตัวมาจอดอยู่ที่หน้าทางเข้าสมาคมทหารรับจ้าง.......

“ขอบใจเจ้ามาก!อะนี่รางวัลตอบแทน เจ้าเอารถม้าไปจอดรอข้าก่อน ข้าคิดว่าอาจจะใช้เวลาอย่างน้อยสักครึ่งชั่วโมงในนั้น!”เจิ้งฟู่หยิบผลึกสวรรค์ม่วงระดับต่ำหนึ่งก้อนออกมาและโยนมันให้กับสารถีที่ขับรถม้าให้กับเขาก่อนจะบอกให้สารถีเอารถม้าไปจอดและบอกว่าเขาอาจจะใช้เวลานานกว่าครึ่งชั่วโมงอยู่ภายในสมาคมทหารรับจ้างแห่งนี้......

ขอรับนายท่าน!

สารถีรีบรับเอาผลึกสวรรค์ม่วงระดับต่ำมาในทันทีอย่างมีความสุขก่อนชายหนุ่มสารถีจะควบรถม้าเข้าไปจอดภายในที่สำหรับจอด.......

“นี่นะรึสมาคมทหารรับจ้าง?ดูใหญ่โตไม่เบาเลยแหะ แถมมันยังอยู่ติดกับรูปปั่นท่านบรรพบุรุษด้วยช่างเลือกสถานที่ตั้งได้ดีจริงๆเลย เอาละ! เข้าไปดูข้างในดีกว่า”เจิ้งฟู่อดที่จะเอ่ยปากชมเจ้าของสมาคมทหารรับจ้างไม่ได้เกี่ยวกับการเลือกทำเลที่ตั้งก่อนที่เขาจะจัดสินใจเดินเข้าไปภายในสมาคมทหารรับจ้างอย่างอยากรู้อยากเห็น.......

แอ๊ดดดดดดดดดด!!

ทันทีที่เจิ้งฟู่เปิดประตูบ้านใหญ่เข้าไปภายในสมาคมทหารรับจ้างสิ่งที่เขาเห็นก็คือโต๊ะจำนวนมากกับบาร์ต้อนรับที่อยู่สุดห้องพร้อมกับผู้ฝึกตนจำนวนมากนั่งอยู่ตามโต๊ะต่างๆ รวมถึงนั่งอยู่ที่บาร์ต้อนรับด้วยซึ่งผู้ฝึกตนเหล่านี้ล้วนแต่มีระดับพลังสูงกว่าระดับสวรรค์ก่อเกิดทั้งนั้นซึ่งการปรากฏตัวของเจิ้งฟู่นั้นทำให้ผู้ฝึกตนทั้งหมดที่อยู่ในนี้ต่างก็หันมามองที่เขาเป็นตาเดียวกันก่อนจะเลิกสนใจเขาและหันกลับไปสนใจเรื่องที่ตัวเองทำอยู่......

***ตั้งแต่ตอนหน้าเป็นต้นไปของปรับเปลี่ยนแก้ไขอัตราผลึกสวรรค์ม่วงใหม่ครับ*****

จากเดิมระดับกลาง 1 ก้อน =100 ระดับต่ำ เปลี่ยนเป็น 1:1000 นะครับ

ส่วนระดับสูงยังคงเหมือนเดิมคือ 1:100ครับ