Unlucky Man ไอ้หนุ่มดวงซวย

"เดี๋ยวที่เหลือชั้นจัดการเอง..." ผมลุกขึ้นพร้อมกับมองไปทางนางเงือกที่ยืนยิ้มอยู่

"ฟังนะ ห้ามฟังเสียงเครื่องดนตรีของมันเด็ดขาด ถ้านายตกอยู่ในการสะกดจิตของมัน ทุกอย่างก็จะจบทันที" ยัยเทพธิดาบอกกับผม

"อา ชั้นไม่ยอมให้มันสะกดจิตชั้นได้หรอกหน่า" ผมตอบกลับไป

"ระวังตัวด้วยล่ะ ปฏิกิริยาตอบโต้ของมันไวมากเลยล่ะ" ยัยผมบ๊อบพูด

"ไม่ต้องห่วงชั้นหรอกหน่า" ผมก้มลงไปหยิบก้อนหินขนาดพอเหมาะกับมือ

"Swift Hand"

ทันทีที่ผมร่ายสกิลก้อนหินในมือก็เปลี่ยนไปเป็นดาบยาว Curtana ที่ผมขว้างไปตอนที่นอนหมอบอยู่

"เจ้าสกิลนี่สามารถสลับสิ่งของในการครอบครองของเราได้สินะ สะดวกจริงๆ" ผมพูดพร้อมกับหยิบดาบขึ้นมาดู

"หืมมมมมมม" ตาผมไปสังเกตุเห็นรอยอะไรซักอย่างบนใบดาบ

"ดาบมัน....ร้าว !!!" ผมตกใจพร้อมกับอุทานออกมา

"ก็นายเล่นรับระเบิดไปตั้ง 2 ครั้ง แถมเมื่อกี้ยังขว้างดาบไปปะทะกับเครื่องดนตรีของยัยนั่นอีก งานนี้ชั้นว่า ไอ้เครื่องดนตรีนั่นก็คงเป็นไอเท็มระดับ Rare แหง" ยัยเทพธิดาพูด

"แต่ว่า ด้วยความสามารถพิเศษของเจ้าดาบนี่ เครื่องดนตรีของมันก็คงต้องมีปริบ้างล่ะนะ"

"อืมมมมมม ชั้นก็ว่างั้น" ผมพูดพร้อมกับเก็บดาบร้าวของผมเข้ากระเป๋า แล้วหยิบดาบยาวที่ได้มาจากคุณเจ้าของร้านขึ้นมาแทน

ผมหยิบก้อนหินขนาดเหมาะมือขึ้นมาอีก 1 ก้อน

"เอ้า ลุยล่ะนะ" ผมวิ่งเข้าไปพร้อมกับดาบยาวกับก้อนหินอีก 1 ก้อน

"ฮ่าาาาาาาาาาาา" นางเงือกพ่นน้ำที่ใช้ทำลายเสาค้ำใส่ผม

"ใครจะยอมโดนกันเล่า !!!" ผมวิ่งหลบพร้อมกับพุ่งเข้าไปต่อ

"เอาไป !!!" ผมซัดก้อนหินในมือไปทางยัยนางเงือก

"Swift Hand" ผมสลับก้อนหินที่ขว้างไปกับดาบสั้นที่กองอยู่ที่พื้น

"ฮื่อออออออออออ !!!" นางเงือกตกใจเล็กน้อยก่อนจะยกพิณที่มือขึ้นมาปัดดาบสั้นของผม

"เสร็จล่ะ..." ผมยิ้มเล็กน้อยก่อนจะพุ่งเข้าไป

"Dash"

"เอาไปเลย !!!" ผมที่พุ่งตัวเข้ามาอยู่ข้างหน้านางเงือกในระยะไม่ถึงเมตรง้างดาบเต็มที่พร้อมกับฟันลงไปกลางศรีษะ

"ฮื่อออออออ !!!" นางเงือกที่ใช้มือข้างนึงปัดดาบสั้นไปแล้วจึงใช้มืออีกข้างที่ถือกระโหลกมนุษย์ขึ้นมารับดาบของผมแทน

เปรี๊ยะะะะะ !!! เสียงร้าวของกระโหลกในมือของนางเงือกดังขึ้น....

"อ๊าาาาาาาาาาาา" นางเงือกตกใจที่เห็นกระโหลกที่ร้าวแตกไปต่อหน้าต่อตาของตน

"หึ ยังไม่หมดหรอกนะ !!!" ผมง้างดาบอีกครั้งพร้อมฟันไปที่ต้นคอ

"อ๊าาาาาาาาาาาา !!!" นางเงือกร้องลั่นพร้อมกับมีบาเรียน้ำพุ่งขึ้นมารอบตัว

"ฮึ่ยยยยยยยย" ผมกระโดถอยออกมานอกระยะของบาเรีย

"นี่มันอะไรน่ะ...." ผมพึมพำออกมา

"นี่มัน....." ยัยเทพธิดาทำสีหน้าไม่ดี

"ฮื่อออออ ฮื่อออออ ฮื่อออออ" นางเงือกหอบเหมือนจะหายใจไม่ทัน

"อะไรกัน แค่นี้เสียใจยังงั้นรึ ?" ผมสะกิดต่อมโมโหยัยนางเงือกนั่น

"ฮื่อออออออออออ !!!" นางเงือกตะโกนลั่น

"ถอยออกมา !!!" ยัยเทพธิดาตะโกน

"หา !!!" ผมหันไปทางต้นเสียงเพราะได้ยินไม่ชัด

"ชั้นบอกให้ถอยออกมาไงเล่า !!!" ยัยเทพธิดาตะโกนซ้ำ

"ชิ !!!" ผมกระโดดถอยออกมายืนที่เดียวกับยัยเทพธิดา

"นี่มันหมายความว่ายังไงกันน่ะ" ผมหันไปถามยัยเทพธิดา

"กระโหลกที่มันถืออยู่นั่น คือตัวกักเก็บพลังงานของ 'รัตนชาติ' " ยัยเทพธิดาพูดด้วยสีหน้าไม่ดี

"หมายความว่ายังไง" ผมถาม

"เจ้าพวกที่ขโมยมันมาคงใส่พลังของรัตนชาติไว้ในกระโหลกนั่นแล้วเอาให้เจ้านางเงือกนี่ครอบครองไว้แน่ๆ" ยัยเทพธิดาพูด

"แล้วมันจะเป็นยังไงต่อไป" ผมหันไปถามอีกรอบ

"ก็หมายความว่าเจ้านั่นมันกำลังเพิ่มพลังอยู่ไงเล่า" ยัยเทพธิดาตอบ

"แบบนี้ไม่สวยแน่ เราต้องรีบหยุดมันสินะ" ผมพูดพร้อมกับวิ่งไปหยิบก้อนหิน 1 ก้อน

"นี่แน่ะ !!!" ผมซัดก้อนหินไปทางยัยนางเงือกที่ขณะนี้มีบาเรียล้อมรอบอยู่

ทันทีที่ก้อนหินลอยมาถูกบาเรียก็โดนแรงน้ำของบาเรียซัดจนแตกสลายไป

"เอายังไงดีล่ะ ที่นี้" ผมพูดพร้อมกับยืนดูต่อไป

......................

ไม่กี่นาทีต่อมา บาเรียของนางเงือกหายกลับลงไปพร้อมกับนางเงือกที่ร่างกายใหญ่โตขึ้น มือที่ถือพิณอยู่ก็ไม่ได้ถืออีกต่อไป หากแต่กลายเป็นหอกที่มีปลาย 3 ง่ามแทน ผมจากสีเขียวเข้มก็กลายเป็นสีขาว

"นี่มัน.....ใช่นางเงือกตัวเมื่อกี้แน่เหรอเนี่ย" ผมอุทานออกมา