Emperor of the Immortal God

ไตรภพขับรถเมื่อขับรถเข้าไปในหมู่บ้านแล้วจึงจอดหน้าสโมสรหมู่บ้าน โทรหาพนักงานสาวคนนั้น เพียงระยะเวลาแค่ห้านาทีกันยาได้เดินลงมาจากรถกอล์ฟเข้าไปสวัสดีไตรภพที่ยืนรออยู่

“สวัสดีค่ะไม่เจอกันนานนะคะ”

“สวัสดีครับเช่นกันนะครับ”

เมื่อทักทายกันเล็กน้อยแล้วไตรภพขับรถตามหลังรถกอล์ฟไปจนถึงคฤหาสน์หลังใหญ่ตั้งอยู่บนพื้นที่หนึ่งไร่ด้านข้างมีสระว่ายน้ำ ตัวบ้านตกแต่งด้วยสไตล์โมเดรินทันสมัยทางเข้าบ้านมีสะพานยาวประมาณห้าสิบเมตรให้รถข้ามไป

“ดิฉันตกแต่งบ้านตามที่คุณไตรภพบอกเรียบร้อยแล้วนะคะบ้านหลังนี้ตกแต่งสไตล์โมเดิร์นเป็นคฤหาสน์ขนาด 1 ไร่ตกแต่งสไตล์โมเดริน มี 5ห้องน้ำ 7ห้องน้ำ 3ที่จอดรถ รวมทั้งมีสวนที่ตกแต่งอย่างสวยงาม และสระว่ายน้ำในตัวตัวบ้านมีสะพานเชื่อมจากหมู่บ้านยาวประมาณ 50 เมตรพื้นที่ทั้งเกาะกลางน้ำในหมู่บ้านจะเป็นพื้นที่ของบ้านหลังนี้”

“บ้านจริงสวยกว่าในรูปเยอะเลยนะ”

ไตรภพอดชมเชยบ้านไม่ได้เมื่อเดินชมในตัวบ้านแล้ว ยิ่งตะลึงในความโอ่อ่า ภายใน Built In ได้ดีมากโดยเฉพาะโทนสีของตัวบ้านตัดกับเฟอร์นิเจอร์ ดูหรูหราและลงตัวในคราวเดียวกัน

“เป็นยังไงบ้างคะโอเคไหม มีตรงไหนขาดตกบกพร่อง บอกได้นะคะ”

“ไม่ครับมันดีมาก ๆ เลย แล้วคุณเป็นยังไงบ้างครับจากเรื่องวันนั้น”

ไตรภพถามกันยาอย่างเป็นห่วงเขาจำได้ว่าก่อนที่เขาจะซื้อบ้านกันยาได้ถูกไล่ออกจากบริษัทตอนนี้ก็ไม่รู้ว่าหญิงสาวมีชีวิตเป็นอย่างไร

“หลังส่งมอบบ้านหลังดีก็ปิดโครงการแล้วค่ะฉันยื่นใบลาออกเรียบร้อยแล้ว”

กันยาเอ่ยตอบไตรภพตามตรงหลังจากได้ค่าคอมมิชชั่นมากถึงหนึ่งล้านห้าแสนบาทนั่นเพียงพอจะให้เธอตั้งตัวได้เลยทีเดียวประกอบกับบรรยากาศการทำงานในบริษัทไม่ค่อยโอเค มีการเล่นพรรคเล่นพวกเธอจึงไม่อยากจะทำงานที่นี่ต่อ

“อืม แล้วคุณจะไปทำงานอะไรต่อหละ”

“ฉันยังไม่รู้เลยค่ะ”

กันยาตอบพลางส่ายหัวหลังจากที่ออกจากบริษัทนี้ เธอก็ยังไม่มีจุดหมายว่าจะไปทำอะไรต่อจริง ๆ

“คุณมาทำงานกับผมไหมหละ”

“งานอะไรคะ”

กันยามองใบหน้าไตรภพด้วยความอยากรู้จากที่เธอสัมผัสดูแม้จะเล็กน้อยเธอรู้สึกว่าชายหนุ่มตรงหน้าต้องเป็นคนดีในระดับหนึ่ง

“ผมอยากจะตั้งบริษัทสมุนไพรขึ้นมาหนะ”

ไตรภพบรรยายให้กับกันยาฟังเขาอยากจะตั้งบริษัทเอาไว้รับซื้อสมุนไพรเป็นจำนวนมาก จากนั้นเขาจะตั้งโรงงานผลิตยาต่างๆ เช่น ยาสมานแผล ยาบำรุงร่างกาย นอกจากนี้ยังจะทำไวน์ที่สกัดจากสมุนไพรแม้จะฟังดูธรรมดา แต่เขามั่นใจว่าหากปรุงยาขึ้นด้วยพลังของผู้บ่มเพาะฤทธิ์ยาย่อมแตกต่างกับในตลาดทั่วไป หากสามารถตั้งบริษัทและโรงงานได้นี่จะเป็นแหล่งผลิตเงินสำหรับเป็นทุนซื้อทรัพยากรการบ่มเพาะในอนาคต

“ฉันไม่เก่งเท่าไหร่นะคะกลัวทำได้ไม่ดี”

“ผมเชื่อใจคุณผมรู้ว่าคุณจะไม่ทำให้ผมผิดหวัง ผมโอนเงินสำหรับทุนจดทะเบียนบริษัท จำนวน 1 ล้านบาท คุณไปดำเนินการให้เรียบร้อยอีกไม่เกินสิบวัน ผมจะโอนเงินให้คุณอีกสิบล้านบาท สำหรับการดำเนินการเฟสแรก”

“สะ สิบล้าน”

กันยาตาโต เมื่อได้ฟังตัวเลขเงินจำนวนมหาศาลชีวิตนี้เธอไม่คิดไม่ฝันมาก่อนว่าจะได้เห็นเงินจำนวนนี้ อย่าว่าแต่เงินสิบล้านเลยแม้แต่เงินหนึ่งล้าน หากเธอไม่ได้ค่าคอมมิชชั่นจากการขายบ้านหลังนี้ไม่รู้อีกกี่สิบปีกว่าเธอจะเก็บเงินล้านได้

“นี่แค่เริ่มต้นในอนาคตฉันหวังจะให้บริษัทนี้เติบโตในระดับหมื่นล้านด้วยซ้ำ”

หลังจากนั้นกันยาได้ให้คำแนะนำในการจัดตั้งบริษัทแก่ไตรภพคร่าวๆ โดยชื่อของบริษัทจะเป็น ‘บริษัทสมุนไพรจักรพรรดิ จำกัด’ มีไตรภพเป็นเจ้าของและกันยาเป็นประธานกรรมการบริหารโดยจะใช้เงินก้อนแรกในการจดทะเบียนบริษัท

“เรื่องสถานที่หละคะ”

“อืมสถานที่เดี๋ยวผมส่งให้คุณแล้วกัน”

ไตรภพคิดจะตั้งบริษัทในพื้นที่บริเวณเดียวกับภัตตาคารจักรพรรดิในอำเภอเมืองจังหวัดน่าน เพื่อง่ายต่อการควบคุมทั้งสองกิจการ โครงสร้างบริษัทในตำแหน่งงานต่างๆ ถูกวางลงอย่างคร่าว ๆ ดังต่อไปนี้

เจ้าของ - ไตรภพ

ประธานกรรมการ – กันยา

กรรมการ

ผู้จัดการ

พนักงาน 100 คน

“โครงสร้างของเงินเดือนดิฉันขอยึดเรทค่าเฉลี่ยของบริษัทในภาคเหนือนะคะโดยเงินเดือนพนักงานจะอยู่ที่เดือนละ 15,000 บาท ผู้จัดการ 30,000 บาท กรรมการ 50,000 บาท และประธานกรรมการ 80,000 บาท คุณไตรภพคิดว่ายังไงดีคะ”

กันยาเสนอเรทเงินเดือนให้ไตรภพพิจารณานี่เป็นโครงสร้างของบริษัททั่วไป ตัวเลขไม่ถือว่าสูงหรือต่ำจนเกินไป

“เอาตามที่คุณว่าขึ้นเงินเดือนพนักงานปีละ 7 – 15 เปอร์เซ็นต์ตามการประเมินนอกจากนี้โบนัสขั้นต่ำ 3 – 10เดือนด้วย”

“คุณไตรภพคะจำนวนตัวเลขนี้มันสูงเกินไปรึเปล่า”

“ถ้าสินค้าได้วางออกสู่ตลาดคุณจะเข้าใจ อาทิตย์หน้าผมจะส่งที่อยู่ให้คุณ พร้อมกับแนะนำลูกน้องของผมให้รู้จักนอกจากนี้ยังจะให้สินค้าตัวอย่างกับคุณไปทดสอบดูด้วย”

ไตรภพเอ่ยอย่างมั่นใจหากเขาทำยาที่สกัดจากสมุนไพรมีสรรพคุณเห็นผลไวและไม่มีผลข้างเคียงต่อให้ขายขวดละพนึ่งพันบาทก็มีคนซื้อเป็นยาสามัญประจำบ้านนอกจากนี้โปรเจ็คทำเงินให้เขาคือ ‘ไวน์จักรพรรดิ’

ไวน์จักรพรรดิเป็นไวน์ที่ถูกคิดค้นโดยอาจารย์ของเขา ‘จักรพรรดินีเทพ’ เดิมทีถูกเรียกว่า ‘สุราจักรพรรดิ’ มีส่วนผสมของสมุนไพรหายาก 100 ชนิดเคี่ยวด้วยไฟที่ต้องใช้เทคนิคพิเศษถึงสามรอบนอกจากนี้ยังต้องบ่มในอุณหภูมิที่ร้อนถึงหนึ่งพันองศาเซลเซียสเป็นเวลาหนึ่งคืน

กว่าจะทำเหล้าจักรพรรดิออกมาได้ขวดหนึ่งเขาต้องนั่งบ่มอุณหภูมิด้วยเพลิงมังกรเทวะอยู่ทั้งคืนแต่เมื่อแลกกับผลลัพธ์ของรสชาต ต้องบอกเลยว่า ไม่ว่าจะเป็นเครื่องดื่มมึนเมาใด ๆก็ไม่อาจจะเทียบได้แม้แต่หนึ่งส่วนดื่มแล้วจะรู้สึกว่าเหมือนล่องลอยอยู่บนสรวงสรรค์ ดั่งองค์จักรพรรดิผู้สูงส่ง

“ได้ค่ะคุณไตรภพ พอจะสะดวกไหมคะ วันนี้เป็นวันปิดโครงการหมู่บ้าน Nan Rich จะมีการจับฉลากรางวัลใหญ่ที่สโมสรหมู่บ้าน”

“จับรางวัล ? ผมไม่สนใจหรอกคุณจับแทนแล้วกัน”

ไตรภพบอกปัดเขาไม่ค่อยชอบการรวมตัวเท่าที่ควร บรรยากาศของผู้คนที่พลุกพล่าน ไม่ใช่สไตล์ของเขานี่จึงเป็นเหตุผลที่ไตรภพมักจะหลีกเลี่ยงผู้คน

“ไม่ได้ค่ะผู้ถือครองกรรมสิทธิ์ต้องจับเท่านั้น บ้านมีทั้งหมดหนึ่งร้อยหลังคาเรือนมีรางวัลต่ำสุดคือ Iphone รองลงมาก็จะเป็นIMac, ทองสิบบาท, ToyotaCamry, Benz C Cupe และรางวัลใหญ่ที่สุดนะคะ เป็น PorscheCayenne ค่ะ ”

“PorscheCayenne บริษัททุ่มทุนไปรึเปล่า?”

ไตรภพตกใจรางวัลที่หนึ่งถึงกับแจก Porsche Cayenne มูลค่าเริ่มต้นราคา6,500,000 เชียวหรือนี่มันจะเกินไปไหม

“บ้านเริ่มต้นหลังละ10 ล้านบาทหนึ่งร้อยหลังทั้งโครงการเฉลี่ยได้พันกว่าล้านบาท กำไร 50 % ของที่เอามาจับรางวัลไม่ถือว่าเยอะหรอกค่ะ”

“อ่อเป็นแบบนี้นี่เอง ไปกันเถอะ”

ไตรภพนั่งรถกอล์ฟตามกันยาไปที่สโมสรหมู่บ้านทันทีที่เข้าไปทุกสายตาล้วนมองมาที่เขาเป็นตาเดียว เหตุผลแรกคือเขามาสายจวนจะจับรางวัล และเหตุผลที่สองคือด้วยหน้าตาของไตรภพ ทำให้เป็นที่สนใจ

“สวัสดีครับไม่ทราบว่าบ้านหลังที่เท่าไหร่ครับทางหมู่บ้านได้จัดเก้าอี้ให้นั่งโดยเรียงจากเลขที่บ้าน”

“ที่เท่าไหร่นะครับคุณกันยา”

ไตรภพเกาหัวแกรกๆ เขามัวแต่เดินชมบ้านพร้อมกับพูดคุยเกี่ยวกับการตั้งบริษัทจึงไม่ทันได้จดจำหมายเลขบ้าน

“100/100 ค่ะ คุณไตรภพ”

บรรยากาศในห้องนิ่งสนิทอันที่จริงพวกเขาล้วนอยากทราบว่าใครกันนะที่ซื้อบ้านที่แพงที่สุดของโครงการไปไม่คิดไม่ฝันว่าจะเป็นแค่ชายหนุ่มวัยเยาว์เช่นนี้

“เชิญนั่งได้เลยครับ”

ไตรภพเข้าไปนั่งบนเก้าอี้ที่จัดไว้ให้ส่วนกันยาได้เดินไปจัดการเรื่องเอกสาร เขารู้สึกอึดอัดเป็นอย่างยิ่งเหมือนมีคนเฝ้ามองตลอดเวลา

จริง ๆแล้วฉัตรต้องมาในงานนี้ด้วย แต่เพราะเขาอารมณ์เสียในเรื่องเมื่อตอนเช้าจึงชักชวนจิรุจออกไปด้านนอก สละสิทธิ์ในการจับรางวัลดังกล่าว

“เอาหละครับทุกท่านผมเป็นผู้จัดการที่บริษัท Nan Richรู้สึกเป็นเกียรติที่ทุกท่านได้ไว้ใจในการซื้อบ้านของโครงการเราเราจึงอยากจะตอบแทนทุกท่านด้วยของรางวัลสุดพิเศษ มาเริ่มที่รางวัลแรกก่อน IPhone จำนวน 10 เครื่อง”

ผู้จัดการหยิบกระดาษออกมาจากกล่องทึบที่ถูกปกปิดไว้อย่างดีเขาส่งกระดาษให้กับพนักงานด้านข้างซึ่งเป็นผู้ช่วยผู้จัดการในการอ่านฉลากที่จับได้

“สำหรับรางวัล Iphone จำนวนสิบรางวัล ได้แก่บ้านเลขที่……..”

เลขที่บ้านถูกประกาศออกไปลูกบ้านที่ได้รับการเอ่ยชื่อล้วนออกไปรับรางวัลด้วยความตื่นเต้น Iphone ตัว Top ราคาสี่หมื่นกว่าบาทถือเป็นของขวัญที่มีมูลค่าไม่น้อย

แต่ก็มีบางส่วนรู้สึกเสียดายเพราะพวกเขาคาดหวังว่าจะได้รับรางวัลเป็นรถยนต์ จะ Camry C Coupe หรือ Porsche ก็ได้

การประกาศรางวัลผ่านไปเรื่อยๆ เมื่อรางวัลเป็นรถยนต์ Toyota Camry และ Benz CClassลูกบ้านที่ได้ต่างดีใจกันมาก วิ่งไปรับรางวัลด้วยความตื่นเต้น บางคนถึงกับเข่าทรุดน้ำตาคลอก็มีไตรภพได้แต่มองด้วยความรู้สึกขำขัน

“เอาหละครับสำหรับรางวัลที่ใหญ่ที่สุดในวันนี้ Porsche Cayenne คันสีดำ ป้ายแดงคันนี้ จะเป็นลูกบ้านหลังไหนได้ไปกันเรามาลุ้นกันดีกว่าครับ”

บรรยากาศในห้องลุ้นกันอย่างเงียบเชียบลูกบ้านที่ยังไม่ได้รับรางวัลล้วนใจเต้นตึก ๆ ไตรภพเองก็ลุ้นไปด้วยแต่ก็ไม่ได้คาดหวังอะไรมาก ถ้าได้ก็ดี ไม่ได้ก็ไม่เป็นไร

“เอาหละครับสำหรับลูกบ้านที่จะได้รับรถยนต์ Porsche คันงามนี้ไปกระดาษใบนี้ได้มาอยู่ในมือผมแล้ว ลูกบ้านหลังนั้นก็คือ…”

“คือ…”

“คือ…”

ผู้จัดการเอ่ยให้ผู้คนในสโมสรรู้สึกลุ้นตามลูกบ้านล้วนแต่ลุ้นจนตัวเกร็ง ต่างคิดในใจลุ้นให้เป็นบ้านเลขที่ของพวกเขาด้วยมูลค่าของรถคันนี้ หากนำไปขาย จะเหมือนกับได้บ้านหลังละสิบล้านมาในราคา 4 ล้าน ใครจะไม่อยากได้กัน

“ขอเชิญลูกบ้านเลขที่99ออกมารับรางวัลครับ”

“เฮ้ออออออออออออออ”

เสียงหายใจยาวดังไปทั่วสโมสรลูกบ้านล้วนแต่ผิดหวัง ไตรภพเองก็เช่นกัน อีกเพียงแค่หนึ่งลำดับเท่านั้นก็จะเป็นเบอร์บ้านของเขาแล้ว

“ลูกบ้านหมายเลขที่99ครับอยู่รึเปล่า”

ผู้จัดการมองไปรอบๆ ไม่เห็นมีลูกบ้านขึ้นมาบนเวทีเลย เขารีบกระซิบไปที่ผู้ช่วยผู้จัดการจากนั้นเขาก็ได้รับรายงาน

“เป็นที่น่าเสียดายมากเลยนะครับที่ลูกบ้านหมายเลข99 ไม่มาตามกฎตั้งแต่ต้นแล้ว จะถือว่าสละสิทธิ์ ผู้ที่ได้รับรางวัลจะเป็นหมายเลขถัดไปขอเรียนเชิญลูกบ้านหมายเลขหนึ่งร้อยครับ”

พรึบ

สายตาของทุกคนในห้องมองมาที่ไตรภพเพราะพวกเขาล้วนจำได้ว่าชายหนุ่มเป็นเจ้าของบ้านเลขที่ดังกล่าวไตรภพยืนขึ้นด้วยความรู้สึกงุนงง อยู่ ๆ ก็ได้รับรางวัลเฉย เขารีบเดินขึ้นไปบนเวที

“ยินดีด้วยนะครับ”

แปะ แปะ แปะ

เสียงตบมือทั่งสนั่นไตรภพยิ้มแห้ง รับกุญแจรถจากมือผู้จัดการ นี่เขาโชคดีไปรึเปล่า แต่ในใจก็ครุ่นคิดรถที่มีอยู่ก็มากถึงสี่คันแล้ว จะขับยังไงหมด

หลังจากเสร็จสิ้นการจับฉลากไตรภพได้พูดคุยกับกันยาถึงรายละเอียดปลีกย่อยของบริษัท จากนั้นจึงขับรถคันใหม่ไปไว้ที่บ้านตอนนี้ในบ้านมีรถจอดอยู่สองคัน คือ Nissan Tena และ Porsche Cayenne ยิ่งขบเน้นความมีฐานะให้กับบ้านหลังนี้ขึ้นไปอีกระดับ

ไตรภพตัดสินใจยังไม่ไปเชียงใหม่ในวันนี้แต่จะนั่งรถไฟความเร็วสูงไปในวันพรุ่งนี้แทนเพราะเขาเองก็อยากจะลองนอนที่บ้านหลังใหม่ดูบ้าง

“กว้างเกินไปแล้วอยู่คนเดียวเหงาตายพอดี ดูเหมือนถ้าจัดการเรื่องบริษัทเรียบร้อยแล้วต้องพาแม่ย้ายมาอยู่แล้วหละสิ”