พลิกชะตามาเป็นสาวงาม

          ฉู่หลินเห็นว่าฝ่าบาททรงมีพระอาการทรงๆตัวนางจึงรีบเก็บรวบรวมสมุนไพร 20ชนิดตามตำราของท่านหมอเหวยซูนางมีประสบการณ์มาก่อนเรื่องการวางยาพิษในยาที่ใช้รักษาโรค เพื่อป้องกันเหตุนี้ดังนั้นนางจึงกระทำเองทุกขั้นตอน ตั้งแต่เก็บเกี่ยวต้น ต้มสมุนไพร และการยกไปถวายให้ฝ่าบาททรงเสวย

          หลังจากรักษาเป็นเวลาสามวันฝ่าบาทก็ทรงสามารถตรัสคุยได้ปกติ สภาพพระวรกายแข็งแรงขึ้นอย่างเห็นได้ชัด

          “ทรงเป็นอย่างไรบ้างพะย่ะค่ะ”องค์รัชทายาทเสด็จมาเข้าเฝ้าฝ่าบาท

          “เราดีขึ้นมากแล้วโชคดีที่ได้หมอฉู่หลินช่วยรักษา” ฝ่าบาทตรัส

          “กระหม่อมรื้อคดีกบฏอดีตฮองเฮาแล้วนะพะย่ะค่ะ”องค์รัชทายาทตรัสรายงาน

          “เป็นอย่างไรบ้าง”ฝ่าบาททรงรอฟัง

          “กระหม่อมมีหลักฐานว่าอดีตฮองเฮาและท่านแม่ทัพเจียงฝานถูกปรักปรำจริงๆพะย่ะค่ะ”องค์รัชทายาทตรัสอย่างมั่นพระทัย

          “ใครกันที่กล้าสร้างหลักฐานเท็จเช่นนั้น”ฝ่าบาททรงกริ้วและรู้สึกผิดที่พระองค์ทรงประหารผู้บริสุทธิ์

          “กระหม่อมแค่สงสัยแต่ยังไม่มีหลักฐานเอาผิดพะย่ะค่ะ”องค์รัชทายาทตรัส

          “คิดว่าเป็นใคร” ฝ่าบาททรงอยากรู้

          “เอ่อ พระสนมเอกพะย่ะค่ะ”องค์รัชทายาททรงยอมตรัส

          “เราไม่อยากหุนหันพลันแล่นลงโทษใครอีกแล้วเพราะไม่เช่นนั้นหากนางเป็นผู้บริสุทธิ์จะแก้ไขอะไรไม่ได้อีกเหมือนอดีตฮองเฮา”ฝ่าบาทตรัส

          “กระหม่อมจะสืบสวนคดีอย่างระมัดระวังพะย่ะค่ะ”องค์รัชทายาทตรัสคำมั่น

                    ******************************

          ณ ห้องบรรทมของฝ่าบาท   

        ฝ่าบาททรงแข็งแรงขึ้นพระองค์จึงมีรับสั่งให้พระสนมเอกเข้าเฝ้า

          “ถวายบังคมเพคะ”พระสนมเอกตรัส

          “เจ้ามักใหญ่ใฝ่สูงเกินไปแล้วสนมเอก”ฝ่าบาททรงกริ้ว

          “ทรงตรัสอะไรเพคะหม่อมฉันไม่เห็นจะรู้เรื่องอะไรเลย” พระสนมเอกทรงแสดงสีหน้านิ่งเฉย

          “เจ้ากล้าสร้างหลักฐานปรักปรำอดีตฮองเฮาและหาว่านางก่อการกบฏเพียงเพื่อที่ตัวเองจะได้เลื่อนเป็นฮองเฮาเสียเองไม่เพียงเท่านั้นเจ้ายังเตรียมการสนับสนุนองค์ชายน้อยให้ขึ้นครองราชย์และตนจะได้เป็นผู้สำเร็จราชการแทนใช่หรือไม่”ฝ่าบาทตรัสแผนการของพระสนมเอก

          “หม่อมฉันไม่กล้าคิดเช่นนั้นหรอกเพคะ”พระสนมเอกทรงแสร้งทำเป็นไม่รู้ไม่ชี้

          “เจ้าแอบซ่องสุมกำลังพลทำไมเราจะไม่รู้” ฝ่าบาทตรัส

          “ในเมื่อพระองค์ทรงจับได้แล้วหม่อมฉันก็ไม่มีอะไรจะพูดเพคะ”พระสนมเอกทรงยอมสารภาพโดยไร้ซึ่งความกลัวเกรง

          “ยอมรับแล้วสินะเจ้านี่ช่างเป็นนังงูพิษเสียจริง ทหาร!” ฝ่าบาททรงกำลังตรัสเรียกทหารให้มาจับกุมตัวพระสนมเอก

          “555 สายเกินไปแล้วเพคะ” พระสนมเอกทรงหัวเราะอย่างสะพระทัย

          สักพักท่านจอมยุทธ์ก็กระโดดเข้ามาในห้องบรรทม

          “เจ้าเป็นใครน่ะ บังอาจนี่กล้าลอบฆ่าเราเลยงั้นหรือ” ฝ่าบาททรงมองวัตถุประสงค์ของคนร้ายออก

          “ช่วยไม่ได้นี่เพคะหากหม่อมฉันไม่ทำ พระองค์ก็ทรงประหารหม่อมฉันอยู่ดี” พระสนมเอกตรัส

          จอมยุทธ์ที่อยู่ข้างกายพระสนมเอกได้แอบเข้ามาให้ห้องบรรทมพร้อมกับใช้งูพิษเป็นอาวุธกำจัดศัตรูพิษของงูนั้นไม่ได้ทำให้ฝ่าบาททรงถึงแก่ชีวิตแต่ทำให้พระองค์ทรงเป็นอัมพาตพูดไม่ได้ ตอนนี้ฝ่าบาททรงล้มไปกองกับพื้น พอจอมยุทธ์หลบหนีไปแล้วพระสนมเอกจึงทรงตะโกนร้องขอความช่วยเหลือ

          “ช่วยด้วยใครก็ได้ช่วยด้วย” พระสนมเอกทรงตะโกน

          ฉู่หลินรีบวิ่งเข้าไปเพื่อดูพระอาการของฝ่าบาทแต่ทว่า

          “เป็นเพราะเจ้าฉู่หลิน เจ้าเป็นเพียงหมอหญิงยังบังอาจกล้ารักษาฝ่าบาทอีกยาของเจ้าต้องมีผลข้างเคียงทำให้ฝ่าบาททรงเป็นเช่นนี้เป็นแน่” พระสนมเอกทรงตรัสอ้าง

          “ขอหม่อมฉันตรวจพระอาการของฝ่าบาทก่อนเพคะ”ฉู่หลินต้องการตรวจพระอาการให้แน่ใจ

          “ทหาร! พาตัวนางไปขัง รอลงอาญา” พระสนมเอกทรงแสร้งไม่ฟังและรีบสั่งทหารให้จับกุมตัวหมอหญิง

          “ปล่อยหม่อมฉันนะเพคะยาที่หม่อมฉันใช้รักษาฝ่าบาทไม่ได้มีพิษ ได้โปรดให้หม่อมฉันตรวจพระอาการของฝ่าบาทก่อนเพคะ”ฉู่หลินตะโกนในระหว่างที่ทหารจับกุมตัวนาง

          “ทหารไปตามหมอหลวงมาที่นี่เร็วเข้า” พระสนมเอกทรงตรัสสั่ง

          “พะย่ะค่ะ”ทหารรับคำ

                             ******************************

          ตอนนี้ฉู่หลินถูกนำตัวไปขังในคุกหลวง

          องค์รัชทายาททรงทราบข่าว พระองค์และองครักษ์ต้าหยวนรีบไปเข้าเฝ้าฝ่าบาทเป็นการด่วน

          “มันเกิดอะไรขึ้น”องค์รัชทายาทตรัสกับพระสนมเอก

          “ฮือ ฮือฝ่าบาททรงได้รับผลข้างเคียงของยาที่ฉู่หลินใช้รักษาฝ่าบาทเพคะหมอหลวงบอกว่าฝ่าบาททรงเป็นอัมพาตตรัสอะไรไม่ได้เลยเพคะ” พระสนมเอกทรงอธิบาย

          องค์รัชทายาททรงเข้าไปดูพระอาการฝ่าบาททรงพยายามจะตรัสอะไรบางอย่าง คือพยายามขยับพระโอษฐ์แต่เสียงไม่ออกมาพระองค์ทรงพยายามยกพระหัตถ์ชี้ไปที่พระสนมเอก แต่ก็ยกไม่ได้เพราะไร้ซึ่งเรี่ยวแรง

          องค์รัชทายาททรงเห็นความไม่ชอบมาพากลแต่ทรงทำอะไรไม่ได้ ดังนั้นพระองค์จึงทรงหันไปหาหมอหลวงและตรัสถามว่า “ฝ่าบาททรงเป็นอะไรกันแน่”

          “ทูลองค์รัชทายาทพระองค์ทรงได้รับผลข้างเคียงของยาสมุนไพรที่ฉู่หลินนำมารักษาพะย่ะค่ะ” หมอหลวงกล่าว

          “แล้วตอนนี้ฉู่หลินอยู่ที่ไหนแล้ว”องค์รัชทายาททรงรู้สึกเป็นห่วงฉู่หลินมาก

          “หม่อมฉันให้ทหารจับตัวนางไปขังแล้วเพคะรอลงอาญา” พระสนมเอกทรงต้องการให้ฉู่หลินเป็นแพะรับบาป

          ตอนนี้องค์รัชทายาททรงทำอะไรไม่ได้เพราะพระสนมเอกทรงใช้ฉู่หลินเป็นข้ออ้างทำให้ทุกคนคิดว่าหมอหญิงผู้ซึ่งปองร้ายฝ่าบาทเป็นคนขององค์รัชทายาทแล้วพระนางก็ทรงวางเวรยามแน่นหนา เพื่อป้องกันไม่ให้องค์รัชทายาททรงเข้าใกล้ฝ่าบาท

                                       ******************************

          องค์รัชทายาทเสด็จกลับมาที่ตำหนักเพื่อปรึกษาหารือเรื่องราวที่เกิดขึ้น

          “ฝ่าบาททรงได้รับผลข้างเคียงของยาจริงๆงั้นหรือ”องค์รัชทายาททรงสงสัย

          “เมื่อวานฝ่าบาททรงมีพระอาการดีขึ้นอย่างเห็นได้ชัดแต่ทรงมีพระอาการแย่ลงหลังพบพระสนมเอกพะย่ะค่ะ” ต้าหยวนกล่าว

          “พระนางจะกล้าปองร้ายฝ่าบาทอย่างนั้นหรือ”องค์รัชทายาทตรัส

          “ฝ่าบาทอาจทรงเค้นถามเรื่องคดีที่อดีตฮองเฮาทรงก่อการกบฏก็เป็นได้นะพะย่ะค่ะ”เหลียงอ้ายกล่าว

          “นางอาจเผยตัวและชิงทำร้ายฝ่าบาทก่อนสินะแล้วเราจะทำอย่างไรดี” องค์รัชทายาทตรัส

          “ตอนนี้ต้องช่วยฉู่หลินออกจากคุกก่อนพะย่ะค่ะนางเป็นคนเดียวที่จะตอบได้ว่าฝ่าบาททรงเป็นอะไรกันแน่”เหลียงอ้ายแนะนำ

          “ตอนนี้พระสนมเอกทรงจับตามองเราอยู่คงช่วยนางไม่ได้” องค์รัชทายาทตรัส

          “นางเป็นชายาของกระหม่อมพะย่ะค่ะใครก็มาแตะต้องนางไม่ได้” ต้าหยวนหรือองค์ชายรองตรัส
          “ได้! งั้นเราจะใช้ข้ออ้างนี้ในการพาตัวนางมาอยู่ที่ตำหนักเราก่อน” องค์รัชทายาทตรัส

          “ขอบพระทัยพะย่ะค่ะ”องค์ชายรองทรงห่วงฉู่หลินมากแต่ทรงไม่อาจเผยตัวเป็นองค์ชายรองได้ในตอนนี้

                                                ******************************

          ณ คุกหลวง

          “องค์รัชทายาทเพคะ! หม่อมฉันสาบานได้เพคะตัวยาสมุนไพรที่หม่อมฉันใช้ไม่ได้มีพิษขนาดนั้นเลยนะเพคะ” ฉู่หลินกล่าว

          “เราขอโทษด้วยแม้เราจะเชื่อเจ้า แต่เราไม่มีหลักฐานเพราะหมอหลวงต่างให้การตรงกันว่าที่ฝ่าบาททรงเป็นเช่นนี้เป็นเพราะยาของเจ้า”องค์รัชทายาทตรัส

          “ได้โปรดให้หม่อมฉันตรวจพระอาการของฝ่าบาทก่อนเถิดเพคะบางทีหม่อมฉันอาจช่วยรักษาฝ่าบาทได้ทัน แล้วจะลงโทษหม่อมฉันยังไงหม่อมฉันก็ยอมทุกอย่างเพคะ” ฉู่หลินห่วงพระอาการของฝ่าบาท

          “เราจำเป็นต้องใช้ความเป็นชายาขององค์ชายรองมาช่วยชีวิตเจ้าครั้งนี้”องค์รัชทายาทตรัสเกริ่น

          “แต่ เอ่อหม่อมฉันหย่าขาดจากองค์ชายรองไปแล้วนะเพคะ” ฉู่หลินกล่าว

          “องค์ชายรองทรงฉีกใบหย่าไปแล้วเขารอให้เจ้าสมัครใจติดตามเขาไปชายแดนกับเขาเท่านั้น” องค์รัชทายาททรงยอมเผย

          “แต่ว่า…..” ฉู่หลินลังเล

          “มันเป็นทางเดียวที่จะช่วยไม่ให้เจ้าต้องโทษประหารชีวิตในตอนนี้เพราะในฐานะชายา เหล่าขุนนางจะต้องพิจารณาคดีอย่างถี่ถ้วนแต่ถ้าเจ้าเป็นเพียงหมอหญิงอีกไม่นานเพชฌฆาตจะนำยาพิษกรอกใส่ปากเจ้าทันทีโดยไร้ซึ่งการไต่สวนใดๆ” องค์รัชทายาททรงอธิบาย

          “ขอบพระทัยเพคะ” ฉู่หลินจำใจยอมรับว่าตนเป็นชายาขององค์ชายรอง

          “ทหาร! ปลดโซ่ตรวน พระนางทรงเป็นชายาขององค์ชายรอง ไว้มีการไต่สวนเมื่อไหร่พระนางจะไปขึ้นศาลเอง” องค์รัชทายาทตรัส

          “พะย่ะค่ะ” ผู้คุมคุกรีบมาปลดโซ่ตรวนให้

          ต้าหยวนเข้าไปช่วยประคองฉู่หลินกลับตำหนักองค์รัชทายาททันที
                                                ******************************

          ณ ตำหนักองค์รัชทายาท

          “กระหม่อมไปสืบมาแล้วพระสนมเอกทรงวางเวรยามไว้แน่นหนามากพะย่ะค่ะ” เหลียงอ้ายรายงาน

          “ได้โปรดให้หม่อมฉันตรวจพระอาการของฝ่าบาทด้วยเถิดเพคะหม่อมฉันคิดว่ามันต้องมีต้นสายปลายเหตุเป็นแน่” ฉู่หลินขอร้อง

          “แม่ขอไปพบฝ่าบาทได้มั้ย”อดีตฮองเฮาเป็นห่วง

          “มันจะดีหรือพะย่ะค่ะ”องค์รัชทายาททรงไม่เห็นด้วย

          “ให้แม่ไปเถอะนะลูก”อดีตฮองเฮาขอร้องเช่นกัน

          “งั้นกระหม่อมขออาสาเป็นตัวล่อให้พะย่ะค่ะแล้วพระองค์ก็ทรงพาอดีตฮองเฮาและฉู่หลินไปพบฝ่าบาท” ต้าหยวนอาสา

          “คงต้องเป็นอย่างนั้นมันต้องมีอะไรแน่ ไม่เช่นนั้นพระสนมเอกคงไม่วางกองกำลังคุมตำหนักฝ่าบาทไว้เช่นนั้น”องค์รัชทายาททรงสงสัย

          และแล้วองค์รัชทายาทก็ทรงรีบดำเนินการตามแผนการ
                                                ******************************

          ณ ห้องบรรทมของฝ่าบาท

          ต้าหยวนรีบนำทีมทหารองครักษ์สวมชุดดำเพื่อแสร้งทำตัวเป็นคนร้ายบุกรุกเข้าห้องบรรทมของฝ่าบาทจากนั้นก็แสร้งวิ่งหนีออกไปทำให้สามารถล่อทหารที่คุมตำหนักของฝ่าบาทออกมาได้ทั้งหมด

          เมื่อสบโอกาสเหมาะ องค์รัชทายาททรงให้ทหารองครักษ์เป่าลูกดอกเคลือบยาสลบใส่กงกงและนางกำนัลที่ดูแลฝ่าบาททั้งหมดจากนั้นองค์รัชทายาทค่อยพาตัวฉู่หลินและอดีตฮองเฮาเข้าไปในห้องบรรทมของฝ่าบาท

          ฉู่หลินรีบเข้าไปตรวจพระอาการ จับชีพจรสำรวจร่องรอยตามพระวรกาย พอรู้แล้วก็รีบรายงาน “ทูลองค์รัชทายาท ฝ่าบาททรงมีรอยเขี้ยวของงูพิษเพคะพิษของงูชนิดนี้มีผลทำให้ฝ่าบาททรงเป็นอัมพาตพูดอะไรไม่ได้เลยเพคะ”

          “และเจ้ารักษาได้หรือไม่”องค์รัชทายาททรงมีความหวัง

          ฉู่หลินแสดงสีหน้าเศร้าพร้อมกับส่ายหน้าช้าๆ“พิษของงูได้แพร่กระจายไปทั่วพระวรกายแล้วเพคะขับพิษไม่ทันแล้วเพคะ”

          “ไม่จริงต้องมีวิธีรักษาสิ” อดีตฮองเฮาทรงรับไม่ได้

          “หมอหลวงตั้งเยอะแยะเหตุใดถึงไม่รู้ ไม่งั้นคงรักษาได้ทัน” องค์รัชทายาททรงกริ้ว

          “พระสนมเอกน่าจะทรงกีดกันไม่ให้หมอหลวงเข้าไปดูพระอาการเพคะเพราะถ้าหมอได้เห็น ยังไงพวกเขาก็ต้องรู้เพคะ” ฉู่หลินคาดการณ์

          “น่าเจ็บใจจริงๆ” องค์รัชทายาททรงกำพระหัตถ์ไว้แน่น

          อดีตฮองเฮาไม่สนใจอะไรอีกแล้วพระนางเข้าไปนั่งข้างๆฝ่าบาทพร้อมกับจับพระหัตถ์ของฝ่าบาทไว้แน่น

          ฝ่าบาททรงตกพระทัยที่ได้ทราบว่าอดีตฮองเฮายังไม่ตายแต่ถึงอย่างนั้นฝ่าบาทก็ทรงตรัสอะไรไม่ได้อยู่ดี

          “หม่อมฉันรู้เพคะว่าพระองค์ทรงตกพระทัยที่หม่อมฉันยังไม่ตาย แต่หม่อมฉันยังคงยืนยันคำเดิมหม่อมฉันไม่ได้คิดก่อการกบฏจริงๆนะเพคะ แต่ก่อนหม่อมฉันยอมรับว่าหม่อมฉันเคยแค้นพระองค์ที่พระองค์ทรงไม่เคยเชื่อใจหม่อมฉันเลยแต่มาถึงตอนนี้ที่ฝ่าบาททรงพยายามให้องค์รัชทายาทรื้อคดีก่อการกบฏขึ้นมาใหม่หม่อมฉันรู้สึกซึ้งใจและต้องขอขอบพระทัยด้วยเพคะ” อดีตฮองเฮาพูดเปิดใจ

          ฝ่าบาททรงมีน้ำตาไหลพระองค์ทรงอยากจะตรัสและอยากจะจับมืออดีตฮองเฮาก็ทรงทำไม่ได้

          อดีตฮองเฮาทรงเช็ดน้ำตาให้ฝ่าบาทและตรัสว่า “หม่อมฉันรักพระองค์เพคะทรงแข็งพระทัยไว้นะเพคะ”

          “พวกเราต้องรีบไปแล้วพะย่ะค่ะทหารเวรเริ่มกลับมาแล้ว” องค์รัชทายาททรงดูต้นทางให้

          อดีตฮองเฮาทรงกอดฝ่าบาทไว้ก่อนที่จะรีบตามองค์รัชทายาทและฉู่หลินหนีออกนอกห้องบรรทมเพราะหากทหารเห็นองค์รัชทายาททรงอยู่ในห้องนี้ คงมีข่าวลือกันว่าองค์รัชทายาททรงเป็นผู้ลอบปลงพระชนม์ของฝ่าบาทเพื่อตนจะได้ขึ้นครองราชย์ทันที

                                                          ******************************

          ทั้งสามกลับมาถึงตำหนักองค์รัชทายาทด้วยความเศร้าหมองผ่านไปไม่นานก็มีกงกงประกาศว่าฝ่าบาททรงสวรรคตแล้ว

          อดีตฮองเฮาทรงเป็นลมทำให้ฉู่หลินต้องรีบเข้าไปดูอาการของนาง

          องค์รัชทายาทและต้าหยวนต้องรีบไปดูพระศพของฝ่าบาทและช่วยกันจัดพิธีพระศพตอนนี้องค์รัชทายาทในฉลองพระองค์ชุดผ้าดิบกำลังนั่งคุกเข้าต่อหน้าพระศพของฝ่าบาท

          ผ่านไปไม่นานพระสนมเอกก็เสด็จมาที่งานพระศพพร้อมกับทรงกรรแสงคร่ำครวญและกล่าวเอาเรื่องหมอหญิงฉู่หลิน

          “เป็นเพราะหมอหญิงฉู่หลินรักษาผิดพลาดฝ่าบาทถึงทรงเป็นเช่นนี้ องค์รัชทายาททรงกำลังปกป้องหมอหญิงคนนั้นอยู่นั่นหมายความว่าพระองค์ทรงเป็นผู้บงการลอบปลงพระชนม์ฝ่าบาทใช่มั้ยเพคะ” พระสนมเอกตรัสอย่างเอาเรื่อง

          “บังอาจ! พระองค์ทรงกล่าวอะไร โปรดระวังคำพูดด้วย” องค์รัชทายาททรงกริ้ว

          “หม่อมฉันพูดความจริงเพคะตอนนี้หมอฉู่หลินก็อยู่ในตำหนักของพระองค์” พระสนมเอกตรัสอ้าง

          ขุนนางทุกคนที่ได้ยินต่างพากันคุกเข่ากดดันให้องค์รัชทายาททรงจับตัวฉู่หลินเข้าคุกหลวงเพื่อรอลงอาญา

          “นี่พวกเจ้า”องค์รัชทายาททรงนึกไม่ถึงว่าเหล่าขุนนางจะทำเช่นนี้

          “โปรดอย่าปกป้องผู้กระทำผิดเลยพะย่ะค่ะ”ขุนนางคนหนึ่งกล่าว

          องค์รัชทายาททรงกำพระหัตถ์ไว้แน่นและจำต้องยอมทำตามเหล่าขุนนางดังนั้นพระองค์จึงยอมจับฉู่หลินเข้าคุกหลวงเพื่อรอการตัดสินโทษในขณะเดียวกันก็ให้หมอชันสูตรแอบตรวจสอบพระศพของฝ่าบาทอย่างลับๆและให้เก็บหลักฐานทั้งหมดไว้เพื่อรอการสอบสวนต่อไป

                                                          ******************************

          ณ ตำหนักองค์รัชทายาท

          “เหตุใดถึงทรงจับฉู่หลินเข้าคุกหลวงล่ะพะย่ะค่ะทั้งๆที่พวกเราก็รู้ว่าฝ่าบาททรงได้รับพิษงู” ต้าหยวนไม่เข้าใจ

          “เราต้องการให้เจ้าคอยคุ้มกันนางที่คุกหลวงเราอยากรู้ว่าจะมีใครปองร้ายนางหรือไม่ หากมี ให้เจ้ารีบจับตัวมันไว้และเค้นถามหาตัวผู้บงการ” องค์รัชทายาทตรัสสั่ง

          “ขุนนางพากันกดดันให้ลงโทษฉู่หลินเช่นนี้จะทำอย่างไรพะย่ะค่ะ” ต้าหยวนกังวล

          “เจ้ามีวิธีหรือไม่”องค์รัชทายาททรงหันไปถามกุนซือเหลียงอ้าย

          “กระหม่อมคิดว่า….” เหลียงอ้ายกำลังจะบอกแต่ถูกขัดจังหวะ

          “แย่แล้วพะย่ะค่ะมีคนร้ายมาชิงตัวนักโทษหมอเจียงหลีออกจากคุกพะย่ะค่ะ” ทหารองครักษ์รายงาน

          “ใครกันช่างบังอาจยิ่งนักยังไงเราจะตามล่ามันให้ถึงที่สุด” องค์รัชทายาทตรัส

          ในตอนนี้องค์รัชทายาททรงอยู่ในช่วงวิกฤตเพราะเหล่าขุนนางต่างพากันคิดว่าองค์รัชทายาททรงเป็นผู้บงการให้หมอหญิงฉู่หลินทำร้ายฝ่าบาทไม่เพียงเท่านั้นนักโทษที่ลอบปลงพระชนม์ฝ่าบาทตัวจริงยังถูกพรรคพวกช่วยเหลือออกจากคุกได้สำเร็จอีก

          ******************************

        ตกกลางคืนก็เป็นไปตามที่องค์รัชทายาททรงคาดการณ์เอาไว้มีนักฆ่าแอบเข้าไปในคุกหลวงเพื่อลอบฆ่าหมอหญิงฉู่หลินปิดปากโชคดีที่ต้าหยวนป้องกันไว้ทันและเขาก็ต้องนำตัวฉู่หลินมาหลบอยู่ที่ตำหนักองค์รัชทายาทเช่นเดิม แต่น่าเสียดายนักฆ่ามีวรยุทธ์สูงมากมันจึงหนีไปได้

        “พวกมันดำเนินการเร็วจริงๆ เหมือนวางแผนมาเป็นอย่างดี” องค์รัชทายาททรงนึกไม่ถึง

        “ต้องเป็นฝีมือพระสนมเอกแน่ๆพะย่ะค่ะคงต้องการให้องค์รัชทายาทยื่นมือไปปกป้องหมอหญิงและทำให้พระองค์ทรงดูเหมือนเป็นผู้บงการปลงพระชนม์ฝ่าบาทขุนนางจะได้พากันคัดค้านการครองราชย์ของพระองค์” ต้าหยวนคาดการณ์

        “ผลชันสูตรเป็นอย่างไรบ้าง” องค์รัชทายาทตรัสถามหมอชันสูตรศพ

        “ฝ่าบาททรงถูกงูกัดจริงๆ และน่าจะสวรรคตเพราะพิษงูพะย่ะค่ะ” หมอชันสูตรรายงาน

        “งูไปอยู่ในห้องบรรทมได้อย่างไร แล้วเหตุใดคนอื่นถึงไม่เห็นงูสักตัว”องค์รัชทายาททรงสงสัย

        “ใครน่ะ” ต้าหยวนรีบจับดาบ

        “ช่วยหม่อมฉันด้วยเพคะ” หญิงสาววิ่งเข้ามาที่ตำหนักสักพักอาการก็กำเริบ นางล้มไปกองกับพื้นในสภาพคนเป็นอำพาตและกลายเป็นพูดไม่ได้

        ฉู่หลินรีบเข้าไปดูอาการหญิงสาวปริศนาพอเห็นรอยเขี้ยวงู นางจึงรีบกินยาสกัดพิษ ใช้ผ้ารัดแขนข้างที่ถูกงูกัดก่อนจะใช้ปากดูดพิษให้กับหญิงปริศนาและถ่มทิ้ง

        ฉู่หลินรีบบ้วนปากด้วยน้ำแล้วรีบฝังเข็มให้ จากนั้นก็สั่งนางกำนัลไปต้มยาสมุนไพรพอหญิงสาวปริศนาทานยาสมุนไพรหมดก็ให้นางนอนพักผ่อน

        “นางเป็นอะไรอย่างนั้นหรือ” องค์รัชทายาทตรัสถาม

        “นางถูกงูกัดเพคะ และน่าจะเป็นงูชนิดเดียวกับงูที่กัดฝ่าบาทด้วยเพคะ”ฉู่หลินกล่าว

        “เจ้าต้องรักษานางให้ถึงที่สุด พวกเราจะได้รู้ต้นสายปลายเหตุก็ทีนี้แหละ”องค์รัชทายาททรงบังคับให้ฉู่หลินรักษานางให้จงได้

          ******************************

        เช้าวันรุ่งขึ้นองค์รัชทายาททรงรีบไปดูอาการของหญิงสาวปริศนาทันที

        “ถวายบังคมเพคะ องค์รัชทายาท” หญิงสาวมีอาการดีขึ้นเสียงกลับคืนมาและขยับตัวได้ปกติ

        “เจ้าเป็นใครกัน” องค์รัชทายาททรงถามตรงๆ

        “หม่อมฉันชื่อ หงเยี่ยน เป็นนางกำนัลประจำตำหนักพระสนมเอกเพคะ”

        “เหตุใดเจ้าถึงโดนงูกัดแบบนี้” องค์รัชทายาททรงสงสัย

        “เอ่อ คือ….” หงเยี่ยนมีน้ำตาคลอและไม่กล้าบอก

        “บอกเรามาเถิด เราจะได้ช่วยเหลือเจ้าได้ถูก” องค์รัชทายาททรงพยายามกล่อม

        “พระสนมเอกทรงจ้างท่านจอมยุทธ์ท่านหนึ่งให้มาทำงานรับใช้พระองค์แต่นอกจากจ่ายค่าจ้างเป็นอัฐแล้ว พระสนมเอกทรงยังต้องส่งนางกำนัลให้ไปบำเรอจอมยุทธ์ท่านนั้นด้วยเหล่านางกำนัลต่างพากันถูกย่ำยีไปทีละคนบางคนถึงขั้นตั้งครรภ์ก็ต้องพากันแอบกินยาขับเลือดเพื่อทำแท้งเด็กเพราะนางกำนัลเหล่านั้นกลัวความผิดต้องโทษประหารฐานผิดกฎลอบมีความสัมพันธ์เชิงชู้สาวเพคะ”นางกำนัลหงเยี่ยนเล่า

        “เหตุใดถึงต้องเอาใจจอมยุทธ์คนนั้นถึงขั้นนี้ด้วย” องค์รัชทายาททรงไม่เข้าพระทัย

        “เขาคือมารฟงเหวินเพคะ เขามีวรยุทธ์สูงมากและเลี้ยงงูพิษไว้ข้างกายหากนางกำนัลคนใดขัดขืนหรือแข็งข้อ เขาก็จะปล่อยงูพิษมากัดหญิงผู้นั้นเพคะ” หงเยี่ยนกล่าวเพราะตนเป็นหนึ่งในคนที่ขัดขืนจอมยุทธ์ชั่วคนนั้น

        “เจ้าพักผ่อนก่อนเถิด เราจะกันเจ้าเป็นพยานและปกป้องชีวิตเจ้าเอง” องค์รัชทายาทตรัสคำมั่น

        “ขอบพระทัยเพคะ” หงเยี่ยนรู้สึกซึ้งใจ

        องค์รัชทายาททรงปล่อยให้ฉู่หลินดูแลหงเยี่ยนตามลำพังแล้วตัวพระองค์ก็เสด็จไปที่ห้องทรงงานเพื่อปรึกษาหารือกับเหลียงอ้ายและต้าหยวน

          ******************************

        ณห้องทรงงาน

        “พระสนมเอกทรงเป็นผู้บงการสังหารฝ่าบาทจริงๆนางคงใช้ให้จอมยุทธ์ข้างกายนำงูพิษไปกัดพระศอของฝ่าบาทแต่พิษนั่นไม่ได้ทำให้สิ้นพระชนม์ทันที มันมีฤทธิ์ทำให้เกิดอัมพาตพูดไม่ได้สักพักไม่นานคนถูกงูกัดก็ต้องตาย” องค์รัชทายาทตรัส

        “พระนางช่างอำมหิตยิ่งนัก แล้วจะทำอย่างไรดีพะย่ะค่ะ” เหลียงอ้ายกล่าว

        “เราได้ตัวหงเยี่ยนมาเป็นพยานให้แล้วคงต้องรบกวนเจ้าพาพรรคพวกไปจับกุมตัวมารฟงเหวิน” องค์รัชทายาทตรัสสั่งต้าหยวน

        “ระวังตัวด้วย จอมยุทธ์ผู้นี้มีวรยุทธ์สูง แถมมีงูพิษเป็นอาวุธอีก” เหลียงอ้ายเตือนต้าหยวน

        “กระหม่อมจะไม่ยอมปล่อยมันไปทำร้ายใครได้อีกพะย่ะค่ะ” ต้าหยวนกล่าวคำมั่น

          สักพักก็ได้ยินเสียงเหล่าขุนนางพากันประท้วงให้จับกุมตัวหมอหญิงฉู่หลินไปประหารชีวิต

          เสียงตะโกนดังขึ้นเรื่อยๆ ดังเช่น “ได้โปรดจับหมอหญิงประหารชีวิตด้วยเถิดพะย่ะค่ะ”

          อีกคนก็กล่าวว่า “ทรงอย่าปกป้องคนผิดเลยพะย่ะค่ะ”

          เสียงประท้วงยังคงดังไม่หยุด

          องค์รัชทายาททรงทนไม่ไหวพระองค์รีบเสด็จไปที่กลุ่มประท้วงที่กำลังกดดันพระองค์

          ******************************

          “พวกเจ้าต้องการอะไรกันแน่เรื่องคดีลอบปลงพระชนม์ฝ่าบาท เรากำลังสืบอยู่” องค์รัชทายาทตรัส

          “เห็นๆอยู่ว่าเป็นฝืมือหมอหญิงฉู่หลินนางเป็นชาวแคว้นฝางนางอาจเป็นสายให้ฮ่องเต้แคว้นฝางและลอบทำร้ายฝ่าบาทแคว้นฉีก็เป็นได้นะพะย่ะค่ะ”ขุนนางคนหนึ่งกล่าวอ้าง

          “พวกเจ้าไม่มีหลักฐานนั่นล้วนแต่เป็นความคิดเห็นของพวกเจ้าทั้งสิ้น อย่าปรักปรำนาง” องค์รัชทายาทตรัส

          “แต่ถึงอย่างไรนางก็เป็นผู้ต้องสงสัยนะพะย่ะค่ะพระองค์ควรจับนางไปขังรอลงอาญาถึงจะถูกไม่ใช่ให้นางมาอยู่ที่ตำหนักของพระองค์แบบนี้” ขุนนางคนหนึ่งกล่าว

          “นางถูกคนร้ายลอบสังหารเราจำเป็นต้องปกป้องชีวิตของนาง” องค์รัชทายาทตรัส

          “พวกเราไม่เชื่อพะย่ะค่ะพระองค์ทรงมีส่วนเกี่ยวข้องกับการสวรรคตของฝ่าบาทใช่หรือไม่”ขุนนางอีกคนกล่าว

          “บังอาจ! เราเป็นลูก เราจะอกตัญญูแบบนั้นได้อย่างไร” องค์รัชทายาททรงกริ้ว

          เหล่าขุนนางกำลังจะอ้าปากพูดเพื่อกดดันองค์รัชทายาทต่อแต่ทว่า

          “ช่วยด้วยช่วยด้วยเพคะ” พระสนมเอกทรงอุ้มองค์ชายหยางเจี้ยนมาที่ตำหนักองค์รัชทายาทอย่างตื่นตระหนก

          “มันเกิดอะไรขึ้น”องค์รัชทายาทตรัสสอบถาม

          “องค์ชายหยางเจี้ยนถูกวางยาพิษเพคะ”พระสนมเอกตรัสอย่างร้อนรน

          “แล้วทำไมไม่เรียกหมอหลวงมาที่ตำหนักนี้ทำไม” องค์รัชทายาททรงไม่เข้าพระทัย

          “ฮือ ฮือหม่อมฉันเรียกหมอหลวงมาดูอาการแล้วเพคะหมอหลวงบอกว่าหยางเจี้ยนถูกพิษชนิดเดียวกับฝ่าบาทหมอเจียงหลีต้องเป็นผู้วางยาหยางเจี้ยนเป็นแน่เพคะ” พระสนมเอกตรัสทั้งน้ำตา

          “ก็ท่านเป็นคนบอกเองไม่ใช่หรือว่าฝ่าบาททรงได้รับผลข้างเคียงจากยาสมุนไพรที่ฉู่หลินใช้รักษาฝ่าบาทแล้วท่านกล้าให้ฉู่หลินรักษาโอรสของท่านได้อย่างไร” องค์รัชทายาทตรัส

          “ได้โปรดเถิดเพคะหม่อมฉันยอมแล้ว หมอฉู่หลินสามารถแก้พิษเพียงหลับได้จริงๆ” พระสนมเอกทรงเช็ดน้ำตา

          “เหลียงอ้ายเจ้าจงไปตามฉู่หลินมารักษาองค์ชายน้อย ส่วนเจ้าจงทำหน้าที่แทนนาง” องค์รัชทายาทตรัสสั่ง

          เหลียงอ้ายเข้าใจความหมายนั่นคือให้บอกฉู่หลินมารักษาองค์ชายหยางเจี้ยนวัย 7 พรรษาส่วนตนนั้นต้องคอยเฝ้าอาการหงเยี่ยนแทนฉู่หลิน

          ฉู่หลินมาถึงก็รีบไปตรวจพระอาการขององค์ชายน้อยพอรู้ว่าองค์ชายน้อยทรงได้รับพิษชนิดเดียวกับฝ่าบาทจริงๆ นางจึงรีบไปเบิกสมุนไพร 20 ตัวมา พร้อมกับต้มสมุนไพรเอง จนถึงขั้นตอนยกถ้วยยาให้องค์ชายน้อยเสวย

          “ทำไมขมจังเลย”องค์ชายหยางเจี้ยนตรัสอย่างอ่อนแรง

          “อดทนเสวยหน่อยนะเพคะพระองค์จะได้หายไวๆไงเพคะ” ฉู่หลินกล่าว   

          องค์ชายหยางเจี้ยนทรงยอมเสวยแต่โดยดี

          “พวกท่านเห็นมั้ยว่าพอองค์ชายหยางเจี้ยนเสวยยาเข้าไปแล้ว เขาก็ปกติดีทุกอย่างไม่เห็นว่าจะมีผลข้างเคียงทำให้เกิดอัมพาตพูดไม่ได้ดังที่พวกเจ้าคิดเลย” องค์รัชทายาทตรัส

          “ยาที่ใช้รักษาอาจต่างชนิดกันก็เป็นได้นะพะย่ะค่ะ”ขุนนางคนหนึ่งไม่เชื่อ

          “พวกเจ้าจะปรักปรำคนอื่นอีกนานแค่ไหนเราเห็นกับตาว่าฝ่าบาททรงมีพระอาการดีขึ้นหลังทานยาของฉู่หลินแต่ที่ฝ่าบาททรงมีพระอาการเป็นอัมพาตเช่นนี้ เพราะมีคนปองร้ายพระองค์ต่างหากที่พระศอฝ่าบาทมีรอยเขี้ยวงูพิษด้วย” องค์รัชทายาททรงยอมเผย

          “เป็นความจริงหรือพะย่ะค่ะ”ขุนนางคนหนึ่งตกใจ

          “หมอชันสูตรยืนยันเช่นนั้นจริงๆให้เวลาเราหน่อยเถิด เราจะสืบคดีนี้ให้กระจ่างเอง” องค์รัชทายาทตรัส

          “ก็ได้พะย่ะค่ะพวกเรายอมเชื่อพระองค์ก็ได้ งั้นพวกเรากลับกันเถอะ” ขุนนางยอมเชื่อ

          เหล่าขุนนางยอมแยกย้ายเพราะพวกเขาได้เห็นแล้วว่าพระสนมเอกทรงกล้าให้ฉู่หลินรักษาองค์ชายน้อยนั่นหมายความว่ายาของฉู่หลินรักษาพิษเพียงหลับได้จริงและที่ฝ่าบาททรงเป็นอัมพาตพูดไม่ได้นั้นอาจมาจากสาเหตุอื่น