พลิกตำนานสามก๊ก:ตั๋งฮวง

ตอนที่ยี่สิบเก้า นักวางแผนกลยุทธ 2

เมื่อมาอยู่ในยุคศักดินาล้าหลังผมถึงพอจะเข้าใจว่าทำไมกังฉินหลายคนถึงต้องรับบุตรบุญธรรมพยายามขยายครอบครัว ขยายกำลังคนของตนเอง

เพราะในโลกยุคนี้สายเ๧ื๪๨และความสัมพันธ์ท้องถิ่นนั้นเข้มข้นอย่างมาก

พวกเขาขาดความคิดเป็๲อันหนึ่งอันเดียวกันเสียสละตนเองเพื่อประโยชน์ของชาติรัฐสูงสุดอย่างที่ท่านเหมาไท่จู่ได้สั่งสอนพวกเราเอาไว้

นี่คือสาเหตุที่ผมมั่นใจว่าต่อให้ผมมีความสามารถน้อยกว่าพวกยอดคนแห่งยุคในด้านการรบและการวางแผนแต่ผมจะชนะในที่สุดเพราะพลังของสังคมที่ผมเพาะสร้างจะมากกว่าพวกเขาตามแนวทางสมุดเล่มแดงของท่านเหมาไท่จู่

หากเราพิจารณาจากรประวัติศาสตร์

แนวทางของสุมาอี้ที่ใช้รับมือขงเบ้งกับแนวทางของต้าฉินได้รับมมือกับยอดขุนพลแฟ่งยุคฮันนิบาลนั้นคล้ายคลึงกัน

กงสุลที่ปกครองนครต้าฉินตอนนั้นได้รับฉายาว่า

Delayer

ผู้ถ่วงเวลา

ที่ตอนแรกมีไว้เพื่อเยาะเย้ยแต่ตอนหลังที่ชนะสุดยอดขุนผลแห่งยุคฮันนิบาลได้จึงกลายเป็๞ฉายาของความชื่นชม

เพราะสิ่งที่เรียกว่าแผนการของสุมาอี้ในการอดทนรอคอยเวลาคือ

Fabian Strategy

กลยุทธฟาเบี้ยน

ที่ค่อยๆลดพละกำลังของอีกฝ่ายไม่ปะทะซึ่งหน้า

อีกฝ่ายไม่สามารถยัดเยียดความพ่ายแพ้ให้กับเราได้หากเราไม่ออกไปสู้กับฝ่ายศัตรู

แต่วิธีนี้ไม่ใช่ไร้เทียมทาน

หากเปรียบเปรยเป็๲ภาษาเกมส์มันคือ

กลยุทธที่ใช้พลังทางการเมือง political power แทนที่กำลังทหารmilitary power

ว่าคนที่ใช้กลยุทธฟาเบี้ยนหรือกลยุทธสุมาอี้จะต้องตระหนักตนว่าไม่สามารถสู้กับฝ่ายตรงข้ามได้ไม่มีควาเมย่อหยิ่งทระนงที่จะออกไปรบและยอมเสียศักดิ์ศรีในการโดนดู๮๬ิ่๲เหยียดหยามและเสียพลังทางการเมืองอย่างมากที่จะคงกลยุทธนี้อย่างยาวนานและได้ผล

ว่าไปแล้วฟาเบี้ยนกงสุลก็ได้รับการเยาะเย้ยถากถางเป็๞กลยุทธที่ชาวต้าฉินด้วยกันไม่ชอบ

แต่แบบเดียวกับคนที่ไม่ชอบกลยุทธของฟาเบี้ยนหรือสุมาอี้ยิ่งกว่าชาวต้าฉินหรือวุยด้วยกันคือขงเบ้งและฮันนิบาล

ฮันนิบาลพยายามไม่โจตมตีฟาร์ม ไร่นาทรัพย์สินของฟาเบี้ยนเพื่อสร้างความคลางแคลงให้แก่ชาวต้าฉินว่ามีข้อตกลงลับร่วมกัน

ขงเบ้งก็พยายามหยามศักดิ์ศรีส่งผ้านุ่งสตรีและทำลายความไว้วางใจของทางวุยกับสุมาอี้ในตอนนั้น

แต่ขงเบ้งทำไม่สำเร็จฮันนิบาลทำสำเร็จบางส่วนแต่ก็พ่ายแพ้ไปในที่สุด

นี่คือกลยุทธที่ต้องอาศัยทรัพยากรที่เหนือกว่ากับความอดทนและพลังทางการเมืองอย่างสูง

ผมมีกลยุทธที่ชนะนักการทหารแห่งยุคได้ทุกคนแต่แค่ต้องถามตนเองว่าผมมีทรัพยากรพอมากที่จะ“จ่าย” เพื่อชัยชนะหรือเปล่าเท่านั้นเอง

หากเราพิจารณาจุดจบของแม่ทัพรัฐจ้าวหลี่มู่ ที่แม้แต่กองทัพฉินที่เข้มแข็งที่สุดมีสุดยอดแม่ทัพ หวังเจี่ยนมีจ้าวแห่งรัฐเช่นจิ๋นซี ยังไม่สามารถพิชิตแม่ทัพหลี่มู่ได้ด้วยกำลังทหารโดยตรง

สุดท้ายก็ต้องวางแผนใส่ร้ายประทานสุราพิษจึงจะสามารถเอาชนะได้

บางทีคนเราอาจจะโดนกลยุทธทางการทหารทำให้ตาพร่าลายมากเกินไป

เราจะค้นพบว่าการเมืองต่างหากที่เป็๞ตัวส่งเสริมหรือทำลายการทหารได้

การศึกคือจำนวน

อย่างที่อุ้ยเสี่ยวป้อว่าไว้หากเรามีจำนวนทหารมากกว่าอีกฝ่ายหลายเท่าหากพ่ายแพ้ไหนเลยเป็๞ผู้คนได้?

นั่นคือแผนการของผมในการวางหมากเพื่อสะสมทรัพยากรและพลังทางการเมืองให้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้

เพราะผมคงจะเผาผลาญมันจนหมดสิ้นเพื่อเอาชนะในศึกที่สำคัญนั่นเอง

ลิยูสมกับเป็๲บุตรเขสอพอลแม้จะเป็๲กุนซือที่เก่งกาจก็รีบกล่าวเสริม

“นายน้อยกล่าวถูกต้องแล้ว นายหญิงท่านผู้เฒ่ามีบารมีอย่างสูงแต่โชคชะตาถือสาด่นอันตราย วาสนามากมายยิ่งยากผ่านด่านอันตรายได้ระวังไว้ก่อนจึงจะควร”

ลิยูพยายามแสดงความสามารถในการทำนายทายทักต่างๆออกมาเพื่อแสดงความเป็๲บุตรเขยกตัญญู

แต่ตาเหยี่ยวของกาเซี่ยงกลับจับจ้องมาทางตั๋งฮวงอย่างครุ่นคิด

แม้จะรู้สึกว่ามีอะไรแปลกๆแต่ไม่ได้คัดค้านการวางกำลังทางทหารของตั๋งฮวง