Galactic Imperium

ตอนที่หนึ่งร้อยสิบสาม Cultural Product

อันที่จริงผมไม่ได้ว่าอะไรกับการเรียนศิลปะนัก

เพราะยิ่งมีค่าวัฒนธรรมcultural point

มากขึ้นเราก็ยิ่งสามารถดูดกลืนวัฒนธรรมอื่นได้ง่ายมากยิ่งขึ้น

ว่าอาจจะเป็นแค่ข้ออ้างเล็กน้อยแต่การมีวัฒนธรรมที่ทำให้คนเห็นว่าเรามีวัฒนธรรมสูงส่งหรือสื่อสารกันได้ดีมากยิ่งขึ้น

ก็ยิ่งยากที่อีกฝ่ายจะมีแนวคิดทางการเมืองในทางร้ายต่อเราหรืออย่างน้อยก็ยากมากขึ้นที่จะอธิบายกับประชาชนของตนเอง

ต่อให้เป็นผู้นำเผด็จการก็ตาม

อย่างน้อยในการเมืองภายในของตนเองต้องอธิบายว่าทำไมเราต้องไปบุกประเทศเพื่อบ้านให้ได้

แม้เหตุผลนั้นจะเป็นการอ้างเขตแดนทางประวัติศาสตร์เมื่อพันกว่าปีก่อน

 แต่อย่างน้อยมันก็ยังเป็นข้ออ้างที่สามารถเข้าใจได้

แม้เราอาจจะไม่เห็นด้วย

แต่นั่นล่ะคือการใช้แต้มการเมืองในการกำหนดนโยบายของรัฐต่างๆ

ผมไม่ต้องอธิบายอะไรมากนักหากไปปราบโจรสลัด

แต่หากผมจะไปต่อสู้กับอาณาจักรอื่นๆก็ต้องอธิบายกันยาวหน่อย

นี่คือสาเหตุที่เวลาที่ผมประกาศสงครามกับท่านข่านที่อยู่คนละมุมขอบจักรวาลผมต้องใช้แต้มทางการเมืองไปจำนวนมาก

เพราะท่านข่านหรือประชาชนของผมแทบไม่เคยได้เจอกันหรือได้ยินเรื่องราวของกันและกันมาก่อนเลย

แต่คนที่อยู่คนละมุมจักรวาลจะก่อสงครามต่อกันก็ต้องอาศัยคำอธิบายมากหน่อย

นี่คือสาเหตุที่ประเทศมหาอำนาจหรือโรมันโบราณไปผูกสัมพันธ์กับรัฐต่างๆเอาไว้

หากมีการโจมตีพันธมิตรของเราก็เป็นสาเหตุที่เราจะเข้าไปทแทรกแซงเรื่องราวความขัดแย้งที่เกิดขึ้นได้ไม่ว่าทางใดทางหนึ่ง

“ความชอบธรรมทางการเมือง”

แม้จะเป็นสิ่งที่พวก realism การเมืองตามความเป็นจริง

แบบแนวอิเซไคเรียลลิสม์ชอบล้อเลียนกัน

แต่มันคือรากฐานของการเมืองที่เป็นอยู่จริงๆก็ว่าได้

ไม่มีใครที่คิดจะสร้างภาพตนเองเป็นตัวร้ายหรือกองทัพจอมมาร

การที่เราทำอะไรลงไปต้องมีเหตุผลรองรับเสมอ

การจะบุกไปชิงทรัพยากรชาวบ้านหรือดินแดนก็ยังเป็นเหตุผลอย่างหนึ่งเช่นกัน

ซึ่งผมได้ออกคำสั่งให้เอาพวก

สินค้าทางวัฒนธรรม

 CulturalProduct

ออกไปเร่ขายให้กับชาวบ้านจากสถานีฮับทางการค้าที่ผมสร้างขึ้นมา

ผมสามารถกระจายวัฒนธรรมของผมได้ผ่านสินค้าและสามารถซื้อพวกเทคโนโลยีหรือทรัพยากรอื่นๆกลับมาได้

Win-Win

สำหรับผม

แม้แต่ในโลกปัจจุบัน

คำนวณมูลค่าสินค้าทางวัฒนธรรม

อันดับหนึ่งคืออเมริกา

อันดับสองคือญี่ปุ่น

มันคือความน่ากลัวขนาดนั้นต่อญี่ปุ่นที่มีต่ออเมริกา

ที่ตลาดคอมมิคได้หดตัวลงแต่ตลาดอนิเมชั่นได้ขยายใหญ่มากขึ้น

การหวาดกลัวต่อการเจริญเติบโตของญี่ปุ่น

คือสาเหตุที่พวกเราได้มีแนวไซเบอร์พังก์มารับชมกันถึงทุกวันนี้

Support Idol

สนับสนุนไอด้อล

ผมเลือกกลุมไอด้อลในจักรวรรดิของผมที่มีค่าสถานะสูงๆและสนับสนุนพวกเธอด้วยงบประมาณประเทศ

ให้ไปจัดคอนเสิร์ตร้องเพลงไปในสถานอวกาศฮับการค้าของผม

...

Glory to my lord

Grace be upon you

บรรดาไอด้อลนั้นพนมมือบนเวทีร้องเพลงสรรเสริญองค์จักรพรรดิก่อนที่จะทำการแสดงทุกครั้ง

ทุกคนที่อยู่ฝนงานคอนเสิร์ตก็ร้องเพลงสรรเสริญท่านจักรพรรดิตามๆกันไป

หลายคนได้รู้สึกถึงจิตใจที่ได้รับการเติมเต็ม

บางคนถึงกับหลั่งน้ำตาออกมา

แม้กระทั่งคนที่เคยเป็นโจรสลัดและตอนนี้ก็ยังเป็นโจรสลัดอยู่แค่ไม่มาปล้นในเขตแดนของจักรวรรดิก็ถึงกับหลั่งน้ำตากับเสียงเพลงที่สามารถส่งถึงจิตใจของตนเองได้

ว่าสิ่งที่มีค่าที่สุดที่ตนเองหามานั้นอยู่ตรงนี้เอง

นี่ล่ะคือพลังของสินค้าทางวัฒนธรรมและสาเหตุที่การร้องเพลงในมาร์ครอสนั้นต้องใช้อย่างระมัดระวังในการเมืองระดับจักรวาลเพราะสงครามอาจจะจบด้วยความรวดเร็วหากเราไปร้องเพลงให้กับกองทัพศัตรูฟัง