ราชันย์ทวีคูณหมื่นเท่า

บทที่ 137: แดนเงาอเวจี

ความรู้สึกของการก้าวผ่านประตูแห่งเงานั้น... แตกต่างจากการผ่านมิติใดๆ ที่หลินฟานเคยสัมผัสมา

มันไม่ใช่ความรู้สึกที่ถูกบิดเบือนหรือเคลื่อนย้าย... แต่เป็นความรู้สึกที่เย็นเยียบราวกับกำลัง "จม" ดิ่งลงไปในห้วงลึกที่ไร้ก้นบึ้ง... ความรู้สึกที่แสงสว่างและความอบอุ่นทั้งหมดกำลังถูกดูดกลืนออกไปจากร่างกายและจิตวิญญาณ...

เมื่อความรู้สึกนั้นสิ้นสุดลง... เขาก็ได้มาปรากฏตัวอยู่ในโลกใบใหม่

"แดนเงาอเวจี"

หลินฟานกวาดสายตามองไปรอบๆ ด้วยความตื่นตะลึงเล็กน้อย

ที่นี่... ไม่มีท้องฟ้า... ไม่มีดวงอาทิตย์หรือดวงจันทร์... เบื้องบนคือเพดานที่มืดมิดซึ่งเต็มไปด้วยวังวนแห่งเงาที่เคลื่อนไหวอย่างเชื่องช้าราวกับมีชีวิต

ผืนดินเบื้องใต้ไม่ได้เป็นดินหรือหิน... แต่เป็นสสารสีดำสนิทที่แข็งตัวราวกับออบซิเดียน ต้นไม้ที่บิดเบี้ยวและแปลกประหลาดที่เติบโตอยู่ที่นี่ก็ล้วนเป็นสีดำ และมีแม่น้ำที่ไหลเอื่อย... แต่น้ำในแม่น้ำนั้นกลับเป็น "เงา" ที่ควบแน่นจนกลายเป็นของเหลว!

ทั้งมิติแห่งนี้เต็มไปด้วยพลังงานที่หนาแน่นของ "วิถีแห่งเงา"! สำหรับผู้ฝึกตนทั่วไปแล้ว สถานที่แห่งนี้คือขุมนรกโดยแท้! พลังปราณของพวกเขาจะถูกกดขี่และกัดกร่อนอย่างรุนแรง และหากอยู่นานเกินไปก็จะถูกกลืนกินจนกลายเป็นส่วนหนึ่งของเงาไปในที่สุด!

แต่ในวินาทีที่หลินฟาน... ผู้มีกายามังกรอสุนีบาตบรรพกาล... ได้เหยียบย่างเข้ามาในมิติแห่งนี้...

ซู่ววววววววววว!

แดนเงาอเวจีทั้งมิติพลันสั่นสะเทือน!

การปรากฏตัวของเขา... เปรียบเสมือนการโยน "ดวงอาทิตย์" ดวงจิ๋ว... เข้าไปในโลกที่เต็มไปด้วยความมืดมิด! พลังสายฟ้าบรรพกาลอันบริสุทธิ์ที่แฝงอยู่ในร่างกายของเขาคือศัตรูโดยธรรมชาติของทุกสิ่งทุกอย่างในที่แห่งนี้!

แว๊น! แว๊น! แว๊น! แว๊น!

สัญญาณเตือนภัยที่ดังสนั่นหวั่นไหวได้ดังขึ้นทั่วทั้งแดนเงา!

บัลลังก์เงา... ได้รับรู้ถึงการมาถึงของผู้บุกรุกแล้ว!

ที่ใจกลางของมิติ... มีป้อมปราการสีดำทมิฬขนาดมหึมาที่ราวกับถูกแกะสลักขึ้นมาจากภูเขาแห่งรัตติกาลตั้งตระหง่านอยู่... ประตูของมันเปิดออก! ร่างของนักฆ่านับร้อยนับพันในชุดดำสนิทพรั่งพรูออกมาจากข้างในราวกับฝูงมดแตกรัง!

พวกมันทั้งหมดมุ่งหน้ามายังทิศทางของหลินฟาน!

หลินฟานสัมผัสได้ถึงพลังงานแห่งเงาที่พยายามจะกดขี่และกัดกร่อนเขา... แต่เขากลับยิ้มออกมา

[ติ๊ง! ระบบตรวจพบพลังงาน "วิถีแห่งเงา" ที่หนาแน่น!]

[คำเตือน! พลังงานนี้เป็นปฏิปักษ์ต่อพลังงานของโฮสต์!]

[กายากลืนกินสรรพสิ่งทำงาน! ท่านสามารถดูดซับและขัดเกลาพลังงานวิถีแห่งเงาให้กลายเป็นพลังงานบริสุทธิ์ได้ แต่จะใช้ประสิทธิภาพต่ำกว่าปกติ!]

"แม้แต่พลังงานของพวกเจ้า... ก็ยังกลายเป็นอาหารให้ข้าได้"

นี่คือความได้เปรียบที่สมบูรณ์แบบ!

เขามองไปยังกองทัพนักฆ่าที่กำลังพุ่งเข้ามาหาเขาจากเบื้องหน้า...

ครั้งนี้... เขาไม่จำเป็นต้องปิดบัง... ไม่จำเป็นต้องลอบเร้นอีกต่อไป...

เขามาที่นี่... เพื่อ "ทำลายล้าง"!

หลินฟานค่อยๆ ทะยานร่างขึ้นสู่ท้องฟ้าสีดำทะมึนของแดนเงาอเวจี...

เขาไม่ได้ชักดาบ... แต่เขากางแขนออก...
"ในเมื่อพวกเจ้าชอบที่จะซ่อนตัวอยู่ในความมืดนัก..."
"...ข้าก็จะขอมอบ 'แสงสว่าง' ให้แก่พวกเจ้าเอง"
"ขอบเขต... อสนีบาตห้าธาตุ!!!"

พรึ่บบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบ-!

ม่านพลังงานรูปโดมที่ส่องประกายแสงห้าสีเจิดจ้าได้แผ่ขยายออกจากร่างของเขาอย่างรวดเร็ว!

ท้องฟ้าที่เคยมืดมิด... บัดนี้กลับถูกแทนที่ด้วย "ดวงอาทิตย์" ที่สร้างขึ้นจากสายฟ้าและกฎเกณฑ์แห่งห้าธาตุ!

ขอบเขตของหลินฟาน... ได้ปรากฏขึ้นใจกลางมิติของศัตรู!

เหล่าองครักษ์เงาที่กำลังพุ่งเข้ามาด้วยจิตสังหาร... พลันหยุดชะงักลง! พวกมันแหงนหน้าขึ้นมอง "ดวงอาทิตย์" ที่ปรากฏขึ้นอย่างกะทันหันบนท้องฟ้าของพวกมัน...

ในแววตา... เต็มไปด้วยความหวาดหวั่น... และความสิ้นหวังอย่างสมบูรณ์แบบ!

หลินฟานลอยเด่นอยู่ใจกลางขอบเขตของเขา... ราวกับเทพเจ้าผู้กำลังจะลงทัณฑ์... เขามองลงไปยังกองทัพมดปลวกเบื้องล่าง

"นี่สินะรังหนูที่พวกเจ้าภาคภูมิใจนักหนา"

น้ำเสียงของเขาก้องกังวานไปทั่วแดนเงา... ราวกับเสียงอสุนีบาตคำราม...

"ถึงเวลา... กำจัดขยะแล้ว"