บทที่ 26 อัคคีราคะปะทะกระบี่เย็น
ท่ามกลางความเงียบงันกะทันหันที่เข้ามาแทนที่เสียงพายุสวาทอันเร่าร้อนภายในห้องคาราโอเกะ VIP ส่วนตัวสุดหรูของลักซ์คลับ บัดนี้กลับถูกแทนที่ด้วยบรรยากาศที่หนาวเหน็บจนเสียดแทงลึกเข้าไปในกระดูก ประตูกระจกบานใหญ่ที่เคยปิดสนิทส่งเสียงร้าวเบา ๆ จากแรงกระแทกเปิดของ เว่ยคงเสวียน ทายาทมหาเศรษฐีตระกูลเว่ยผู้สืบทอดปราณกระบี่โบราณอันลึกลับ
ั์ตาของเขาดำขลับและคมกริบดุจใบมีดโกนที่เพิ่งผ่านการลับคมมาอย่างดี จ้องมองภาพตรงหน้าด้วยความโกรธเกรี้ยวและเสียหน้าอย่างรุนแรง จิตสังหารที่แผ่ออกมาจากร่างสูงโปร่งในชุดสูทสีดำสนิทนั้นรุนแรงเสียจนทำให้อุณหภูมิในห้องลดฮวบลงอย่างน่าใจหาย
มู่หรงเสวี่ย ตัวสั่นเทาด้วยความตื่นตระหนกและอับอายจนถึงขีดสุด มือเรียวสวยสั่นระริกขณะที่พยายามไขว่คว้าและดึงรั้งเอาเศษผ้าของชุดราตรีสีขาวที่ฉีกขาดหลุดลุ่ยขึ้นมาบดบังหน้าอกอวบอิ่มชุ่มเหงื่อและเนินเนื้อนุ่มนิ่มของตนเอง ผิวพรรณที่เคยแดงระเรื่อด้วยไฟตัณหาเมื่อครู่บัดนี้กลับกลายเป็ซีดเผือดราวกับกระดาษ เจิ้งจื่อหาว ขยับตัวลุกขึ้นยืนบังเธอเอาไว้ด้วยท่าทางระแวดระวัง
แม้ว่าตามผิวกายแกร่งเปลือยเปล่าของเขาจะเริ่มมีเกล็ดฝ้าน้ำแข็งบาง ๆ เกาะตัวขึ้นเนื่องจากปราณกระบี่เย็นของคงเสวียนที่ปกคลุมไปทั่วบริเวณ แต่เขายังคงฝืนแค่นยิ้มยั่วเย้าออกมาเพื่อกลบเกลื่อนความยำเกรงลึก ๆ ในใจ
"เว่ยคงเสวียน... มาเร็วกว่าที่คิดนี่" เจิ้งจื่อหาวเค้นเสียงหัวเราะต่ำในลำคอ แต่ฝ่ามือที่ซ่อนอยู่ข้างหลังกลับจิกกำแน่นจนเส้นเืปูดโปน "แต่ดูเหมือนว่านายจะมาผิดเวลาไปหน่อยนะ กิจกรรมอันเร่าร้อนของเราเพิ่งจะเสร็จสิ้นลงไปเมื่อกี้เอง ถ้านายอยากจะมาร่วมวงด้วย ก็น่าจะบอกกันล่วงหน้า"
เว่ยคงเสวียนไม่แม้แต่จะเสียเวลาตอบโต้คำยั่วยวนของเจิ้งจื่อหาว สายตาเ็าของเขากวาดผ่านเรือนร่างลามกชุ่มน้ำรักของทั้งสองคน ก่อนจะไปหยุดนิ่งอยู่ที่เงาร่างจิตมายาสีชมพูระยิบระยับของ เหยาซีเซียน หรือ ซีซี ที่บัดนี้กำลังลอยตัวอยู่กลางอากาศกึ่งเลือนลาง ละอองหมอกสีชมพูรอบตัวเธอยังสั่นระริกด้วยความเสียวซ่านที่ยังคงซิงค์ค้างอยู่กับประสาทััของมู่หรงเสวี่ย
"นางมารราคะ..." คงเสวียนคำรามเสียงต่ำปานเสียงฟ้าร้องยามฤดูหนาวสะท้าน "ชาติก่อนเ้าใช้กามตัณหาทำลายล้างผู้คน บ่อนทำลายใต้หล้า มาชาตินี้เ้ายังกล้าใช้แอปพลิเคชันชั่วช้าเพื่อล่อลวงผู้คนและสะสมไอราคะสกปรกในดินแดนแห่งนี้อีกรึ! วันนี้ข้าในฐานะผู้สืบทอดสายวิชากระบี่โบราณ จะต้องดับสูญจิตมายาของเ้าเสีย!"
สิ้นคำพูดอันเปี่ยมด้วยแรงอาฆาตและกฎเกณฑ์แห่งธรรม เว่ยคงเสวียนยกป้ายหยกสีมรกตในมือซ้ายขึ้นมาทาบกึ่งกลางหน้าอก พร้อมกับมือขวาที่ขยับชี้ตรงมาทางร่างจิตของซีซี ทันใดนั้น ปราณกระบี่สีขาวหิมะอันแหลมคมนับสิบสายก็พุ่งทะยานออกจากป้ายหวาดเสียวตัดผ่านอากาศดังกริ๊งสะท้านไปทั่วห้องคาราโอเกะ VIP แรงลมหนาวเหน็บพัดเอาขวดเหล้าแก้วไวน์บนโต๊ะหินอ่อนร่วงหล่นแตกกระจาย และทำให้น้ำในแก้วแข็งตัวในชั่วพริบตา
ร่างจิตมายาของซีซีที่เพิ่งเสร็จสมอารมณ์หมายจนสมองขาวโพลนพลันต้องเบิกตากว้างด้วยความใกลัวอย่างรุนแรง เธอััได้ทันทีถึงความเย็นะเืของปราณกระบี่ที่พุ่งเข้ามาทำลายล้าง ร่างจิตที่เกิดจากพลังกึ่งกายหยาบ **Lust Manifestation** พยายามบิดตัวหลบหลีกคมกระบี่สีขาวสลัวอย่างรวดเร็ว แต่เนื่องจากพลังยังไม่สมบูรณ์และร่างกายเพิ่งผ่านจุดสุดยอดมาอย่างหนักหน่วง คมปราณกระบี่สายหนึ่งจึงเฉียดเข้าที่แผ่นอกและหัวไหล่ของร่างมายาจิตดังกริ๊ง!
"อ๊าาาา!"
เสียงกรีดร้องด้วยความเ็ปอย่างแสนสาหัสแว่วดังขึ้นในมิติจิต ร่างจิตของซีซีสั่นไหวอย่างรุนแรง ละอองหมอกสีชมพูแตกกระจายออกเป็เสี่ยง ๆ เธอรู้ดีว่าหากฝืนปะทะกับเว่ยคงเสวียนในขณะที่พลังปราณเทพยังไม่ฟื้นคืนเต็มร้อยเช่นนี้ ร่างจิตมายาของเธออาจจะถูกแช่แข็งและดับสูญไปถาวร ซีซีจึงกัดฟันตัดสินใจสะบั้นประสาทััที่ซิงค์อยู่กับเจิ้งจื่อหาวและมู่หรงเสวี่ยออกอย่างเด็ดขาดในวินาทีนั้น เพื่อรักษาชีวิตของตนเอง
ในเสี้ยววินาทีต่อมา ร่างจิตกึ่งกายหยาบของซีซีสลายกลายเป็ละอองหมอกสีชมพูจาง ๆ ปลิวว่อนลอยหนีออกไปตามช่องระบายอากาศของห้องคาราโอเกะอย่างรวดเร็วดุจสายลมพัดผ่าน
แต่ทว่า ผลกระทบจากพลังย้อนกลับของปราณกระบี่น้ำแข็งนั้นรุนแรงเกินกว่าจะต้านทานไหว
ณ ห้องสวีทระดับห้าดาวอันเงียบสงบของโรงแรมวอลดอร์ฟ แอสโทเรีย ที่ตั้งอยู่ห่างออกไปหลายกิโลเมตร ร่างจริงของซีซีที่กำลังนอนทอดกายอยู่บนเตียงนอนหนานุ่มท่ามกลางคราบน้ำรักเปียกชุ่มขาทั้งสองข้าง พลันสะดุ้งตัวโยนโหยงลอยพ้นเบาะนอน ดวงตากลมหงส์เบิกโพลงฉายแววทรมานแสนสาหัส ใบหน้าขาวนวลสวยหยาดเยิ้มแปรเปลี่ยนเป็สีซีดเผือดราวกับไร้หยาดเื ร่างกายทั้งร่างสั่นสะท้านอย่างควบคุมไม่ได้ ไอเย็นจัดแผ่ซ่านออกมาจากก้นบึ้งของจิติญญาลามไปตามเส้นชีพจรลู่ลม
"ฮึก... หนาว... หนาวเหลือเกิน..."
ซีซีครางสั่นเครือ สองมือเรียวเล็กโอบกอดร่างกายตนเองเอาไว้แน่น เธอพยายามคว้าเอาผ้าห่มนวมผืนหนาเตอะบนเตียงมาห่อหุ้มเรือนร่างอวบอิ่มที่กำลังหนาวสั่นสะท้านจนฟันกระทบกันดังกอด ๆ ผิวพรรณที่เคยเนียนละเอียดและนุ่มละมุนเริ่มปรากฏรอยเกล็ดน้ำแข็งบาง ๆ เกาะตามปลายนิ้วมือและปลายนิ้วเท้า ไอเย็นจากปราณกระบี่ของเว่ยคงเสวียนแทรกซึมเข้าสู่ชีพจรราคะของเธอ บ่อนทำลายพลังงานเสน่หาที่เพิ่งดูดซับมาจนสั่นคลอน
"เว่ยคงเสวียน... เ้าคนสารเลว... ข้าจะไม่มีวันอภัยให้เ้าแน่..." ซีซีพึมพำด้วยความเคียดแค้นอย่างสุดขีด ขณะที่พยายามโคจรพลังปราณบุปผาราคะที่เหลืออยู่เพื่อขับไล่ความเย็นะเืให้ออกไปจากร่าง ร่างกายที่เคยตื่นตัวและเสียวซ่านบัดนี้แปรสภาพเป็เตาหลอมน้ำแข็งอันเยือกเย็น เธอรู้ตัวดีว่าหากไม่รีบหาแหล่งพลังราคะใหม่ที่ร้อนแรงและจัดจ้านมาเติมเต็มเพื่ออัปเกรดแอปพลิเคชันสู่ระดับสูงสุด Level 5.0 (Lust Sovereign) เพื่อสร้างม่านพลังกั้นสกัดกั้นประสาทัั เธอจะต้องตกเป็ฝ่ายเพลี่ยงพล้ำและถูกคงเสวียนตามล่าจนมุมอย่างแน่นอน
ในขณะเดียวกัน กลับมาที่ห้องคาราโอเกะ VIP ของลักซ์คลับ บรรยากาศหลังจากร่างจิตของซีซีสลายหายไปกลับยิ่งทวีความตึงเครียดมากขึ้น มู่หรงเสวี่ยที่สวมเสื้อคลุมฉีกขาดนอนกอดอกร้องไห้สะอึกสะอื้นอยู่บนโซฟาด้วยความคับแค้นใจ ทันทีที่ความเงียบงันเข้ามาปกคลุม เธอจึงะเิอารมณ์ที่อัดอั้นมาเนิ่นนานหลายปีใส่หน้าคู่หมั้นหนุ่มผู้เ็าทันที
"เว่ยคงเสวียน! นายทำบ้าอะไรของนาย! นายเห็นฉันเป็คู่หมั้นของนายจริงๆ หรือเปล่า!" มู่หรงเสวี่ยแผดเสียงร้องลั่น น้ำตานองใบหน้าสวย "หลายปีที่ผ่านมา นายไม่เคยสนใจฉันเลยแม้แต่นิดเดียว! ไม่เคยััตัวฉัน ไม่เคยพูดดีๆ กับฉัน มองฉันเหมือนเศษซากดินไร้ค่า! แต่ตอนนี้พอฉันมีคนอื่นคอยกอดคอยดูแล นายกลับมาทำท่าทางโกรธแค้นประหนึ่งฉันทำลายเกียรติยศตระกูลของนายอย่างนั้นเหรอ!"
เว่ยคงเสวียนยืนนิ่งดุจรูปปั้นหิน ั์ตาคมจ้องมองคู่หมั้นสาวด้วยความเฉยเมยแกมรังเกียจ "การหมั้นหมายเป็เื่ของตระกูลใหญ่ เ้าทำตัวเหลวแหลกไร้ยางอาย มาร่วมรักสมสู่กับคนอื่นลับหลังเช่นนี้ มันคือการตบหน้าตระกูลเว่ย"
"งั้นก็ถอนหมั้นไปเลยสิ!" มู่หรงเสวี่ยะโสวนกลับทันควันอย่างไร้ความกลัว "ฉันจะขอถอนหมั้นกับตระกูลเว่ยั้แ่วินาทีนี้เป็ต้นไป! ฉันจะไม่ทนอยู่กับผู้ชายไร้ความรู้สึกและเ็าประดุจก้อนน้ำแข็งอย่างนายอีกแล้ว! เจิ้งจื่อหาวมอบความอุ่นร้อนเสน่หาที่ฉันโหยหามาตลอด และฉันก็ยินดีจะเป็ของเขา ดีกว่าทนอยู่กับนาย!"
เจิ้งจื่อหาวยิ้มสะใจพลางพยุงมู่หรงเสวี่ยขึ้นมากอดแนบอกอย่างประชดประชัน "ได้ยินชัดเจนแล้วใช่ไหม คงเสวียน? ต่อไปนี้มู่หรงเสวี่ยเป็ผู้หญิงของฉัน ไม่ใช่คู่หมั้นของคุณชายใหญ่แห่งตระกูลเว่ยอีกต่อไป และถ้านายคิดจะใช้กำลังหรืออำนาจทำร้ายเธอ ฉันยินดีจะเปิดศึกธุรกิจเต็มพิกัดถล่มตระกูลเว่ยให้ยับเยินไปพร้อมกันเลย!"
จื่อหาวกดปุ่มเรียกหน่วยรักษาความปลอดภัยส่วนตัวของตระกูลเจิ้งผ่านนาฬิกาข้อมืออัจฉริยะ ทันใดนั้น บอดี้การ์ดร่างั์นับสิบคนในชุดสูทสีเทาก็วิ่งกรูเข้ามาในห้อง KTV ยืนล้อมรอบป้องกันตัวพวกเขาทั้งสองคนเอาไว้ เจิ้งจื่อหาวอุ้มประคองมู่หรงเสวี่ยเดินเบียดเลี่ยงผ่านร่างของเว่ยคงเสวียนออกไปจากห้องอย่างรวดเร็ว โดยไม่สนใจจิตสังหารที่แผ่ออกมาของคงเสวียน
เว่ยคงเสวียนไม่ได้สั่งให้ลูกน้องขัดขวางหรือไล่ตามคู่ชู้รักทั้งสองไปแต่อย่างใด เพราะสำหรับเขาเกียรติยศที่เสียไปนั้นไม่ได้สำคัญเท่ากับเื่ความมั่นคงของเมืองปักกิ่งและภัยคุกคามลึกลับ สายตาคมปลาบของเขาเพ่งมองไปยังช่องระบายอากาศที่ไอหมอกสีชมพูจางๆ เพิ่งลอยหายไป ป้ายหยกตรากระบี่ในมือของเขาสั่นไหวเบา ๆ ตอบรับกระแสพลังงานเสน่หาที่ยังหลงเหลือค้างคาในอากาศ
"พลังราคะที่ลึกล้ำขนาดนี้... อีกทั้งยังรวดเร็วในการถอนจิตหลบหนี" คงเสวียนพึมพำด้วยน้ำเสียงเย็นจัด "นางมารนั่นได้รับาเ็จากปราณกระบี่ของข้าอย่างแน่นอน ร่างจริงของนางต้องหลบซ่อนตัวอยู่ในปักกิ่งแห่งนี้ ข้าจะพลิกแผ่นดินหาตัวนาง และดับแสงแอปพลิเคชันตัณหาสกปรกนี้ให้จงได้!"
คงเสวียนก้าวเดินออกจากห้อง KTV ทิ้งไว้เพียงฝ้าน้ำแข็งที่เคลือบจับโต๊ะและกระจกห้องคาราโอเกะเป็รอยขาวโพลนดุจฤดูหนาวอันยาวนาน
---
1K
![ภรรยานายพรานตัวน้อยกับระบบร้านค้ามือสอง [วางจำหน่ายถึงวันที่ 31-10-2569]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1655452201_90378797.webp)
