ยอดคุณพ่อขั้นเทพ

ไม่อยากเชื่อ
เสวี่ยฉีจ้างเริ่มร้อนใจขึ้นมา เมื่อผ่านมาหนึ่งชั่วโมงแล้ว แต่พวกผู้ติดตามสองคนของเขาก็ยังไม่ติดต่อมา
“พวกนี้เลี้ยงเสียข้าวสุกจริงๆ ทำงานไม่ได้เรื่อง!” เสวี่ยฉีจ้างสบถออกมาอย่างโมโห ขณะเดียวกันเขาก็เริ่มร้อนใจขึ้นมามากขึ้น
ภายในใจมีความคิดที่เป็นลางร้ายขึ้นมา ไม่แน่ว่าอาจจะเกิดอะไรขึ้นกับคนพวกนี้ก็เป็นได้
ด้วยความร้อนใจ เสวี่ยฉีจ้างไม่ลังเลที่จะหยิบโทรศัพท์ออกมาโทรหาหนึ่งในผู้ติดตามของเขา แต่เขาก็ไม่สามารถติดต่อได้ ใบหน้าของเขามืดมนลงอย่างรวดเร็ว
“เป็นอะไรจ้างเอ๋อร์ ทำไมแสดงสีหน้าแบบนี้?”
ทันใดนั้นเสียงที่ชราเสียงหนึ่งดังขึ้นมาข้างๆ ของเสวี่ยฉีจ้าง
ร่างกายของเสวี่ยฉีจ้างแข็งทื่อไปครู่หนึ่ง จากนั้นร่างกายก็สั่นสะท้านขึ้นมาอย่างรุนแรง เขารีบหันมองไปด้านข้างอย่างรวดเร็ว
“ท่านอาจารย์!” เสวี่ยฉีจ้างร้องออกมา ดวงตาเบิกกว้างขึ้น
ในเวลานี้มีร่างที่แก่ชราในชุดจีนสีขาวนั่งอยู่ข้างๆ เขา ชายชราคนนี้ไม่ใช่ใครที่ไหน นอกจากหม่าหุน ผู้อาวุโสหกของนิกายหมอกหิมะ รวมไปถึงเป็นอาจารย์ของเสวี่ยฉีจ้าง เขาได้มาถึงแล้วอย่างแท้จริง
หม่าหุนยิ้มให้กับเสวี่ยฉีจ้างเล็กน้อย “ไม่จำเป็นที่จะต้องกังวลอะไรอีก ข้ามาแล้ว”
เสวี่ยฉีจ้างสูดลมหายใจเข้าลึก จากนั้นพยักหน้าติดต่อกัน “ขอรับท่านอาจารย์ ในเมื่อท่านมาแล้ว ข้าเองก็วางใจ”
“เอาล่ะ มันอยู่ที่ไหน รีบบอกอาจารย์มา อาจารย์จะไปฆ่ามันเอง!” หม่าหุนพูดด้วยรอยยิ้ม แต่ฟังได้ชัดว่ามันแฝงไปด้วยความต้องการฆ่าสังหารอันรุนแรง
คนที่กล้าคิดที่จะฆ่าศิษย์รักของเขา เขาแน่นอนว่าจะไม่ปล่อยไว้ ต้องตายสถานเดียว!
นอกจากนี้ เขายังไม่คิดที่จะให้อีกฝ่ายตายอย่างง่ายดาย เขามีความคิดที่จะทรมานอีกฝ่ายจนสาสมแก่ใจก่อน ถึงจะฆ่าทิ้ง!
จากความคิดเหล่านี้ เพียงพอที่จะบอกได้ว่าหม่าหุนเป็นคนที่โหดเหี้ยมอำมหิตคนหนึ่ง
เสวี่ยฉีจ้างกำลังจะเปิดปากบอกว่าหลินเฉินอยู่ที่ไหน แต่ในไม่ช้า เขาก็เลือกที่จะพูดถึงเรื่องสองผู้ติดตามก่อน
“ท่านอาจารย์ เรื่องมันเอาไว้ทีหลัง ตอนนี้สองผู้ติดตามของข้าไม่สามารถติดต่อได้!”
“หืม?” หม่าหุนขมวดคิ้วขึ้น “หมายความว่ายังไง ที่ว่าติดต่อไม่ได้”
เขาย่อมรู้จักสองผู้ติดตามของเสวี่ยฉีจ้างโดยธรรมชาติ เพราะสองคนนี้เขาเป็นคนหามา ให้มาตามรับใช้เสวี่ยฉีจ้างเอง
“มันเป็นแบบนี้ท่านอาจารย์ ข้าให้พวกมันสองคนไปจัดการกับครอบครัวของไอ้สารเลวคนนั้นที่คิดจะฆ่าข้า แต่ผ่านไปหนึ่งชั่วโมงแล้วพวกมันก็ยังไม่กลับมา นอกจากนี้ข้ายังไม่สามารถที่จะติดต่อพวกมันได้อีก” เสวี่ยฉีจ้างอธิบายออกมาอย่างรวดเร็ว
หม่าหุนรับฟังจนขมวดคิ้วหนักขึ้น จากนั้น เขาก็กวาดผ่านจิตสัมผัสออกไป
ด้วยความที่เขาเป็นถึงผู้ฝึกตนระดับราชาดวงดาวขั้นปลาย การกวาดผ่านจิตสัมผัสให้กวาดออกไปทั่วทั้งเซี่ยงไฮ้ไม่ใช่เรื่องยากเลย กลับกัน มันค่อนข้างที่จะง่ายดายสำหรับเขา
“สองคนนั้นตายแล้ว!” ใบหน้าของหม่าหุนบิดเบี้ยวราวกับกินขี้หมาเข้าไป เวลาที่พูดถ้อยคำนี้ออกมา
“อะไรนะ?!” เสวี่ยฉีจ้างตกใจจนใบหน้าแปรเปลี่ยน สองมือกำแน่นอย่างไม่รู้ตัว ไม่น่าเขาถึงเกิดลางร้ายขึ้นมาในใจ รวมถึงร้อนใจ ที่แท้สองคนนี้ก็ตายแล้วนี่เอง
“ไม่ต้องตกใจ กล้าฆ่าคนของข้าหม่าหุน ข้าแน่นอนว่าไม่คิดที่จะเอาไว้ จ้างเอ๋อร์ ข้าว่าพวกเราต้องไปทางนั้นก่อน ค่อยกลับมาฆ่าคนที่มันคิดจะฆ่าเจ้า!”
หม่าหุนพูดเสียงเย็นยะเยือกเสียดกระดูก ภายในใจของเขา ล้วนโหมกระหน่ำด้วยเพลิงโทสะอันรุนแรง
กล้าฆ่าคนของเขา เท่ากับเป็นการตบหน้าของเขาดีๆ นี้เอง อย่างนั้น เขาจะปล่อยเรื่องนี้ไปได้ยังไง?
“ข้าเข้าใจแล้วท่านอาจารย์” เสวี่ยฉีจ้างพยักหน้า เขาแน่นอนว่ามีความโกรธไม่แพ้หม่าหุน
จะอย่างไรสองคนนี้ก็ติดตามเขามานาน เมื่อมาถูกฆ่าตายไปแบบนี้ ถ้าเขาไม่มีความโกรธมันก็คงเป็นเรื่องที่แปลกไปแล้ว
หม่าหุนไม่ได้พูดอะไรอีก เขาหายตัวไปในทันที เห็นว่าอาจารย์ของตัวเองหายตัวไป เสวี่ยฉีจ้างก็ไม่รอช้า รีบหายตัวติดตามไปในทันที
ด้วยความเร็วของผู้ฝึกตนระดับราชาดวงดาวขั้นกลางและขั้นปลายของพวกเขาสองคนศิษย์อาจารย์ ทำให้พวกเขามาถึงสถานที่ที่สองผู้ติดตามถูกฆ่าตายได้ภายในเวลาไม่ถึงห้านาที
เทียบกับความเร็วของผู้ฝึกตนระดับเทพสวรรค์แล้ว พวกเขาเร็วกว่ามากมายหลายเท่า ชนิดที่หากนำมาเปรียบเทียบ มันจะทาบเทียบกันไม่ติดเลย
“เป็นที่นี่เหรอท่านอาจารย์?” เสวี่ยฉีจ้างยืนอยู่บนท้องฟ้า เหนือบ้านของหลินเฉินถามออกมา
หม่าหุนพยักหน้าครั้งหนึ่ง “เป็นที่นี่ไม่ผิดแน่”
เขากวาดสายตามองลงไปที่บ้านของหลินเฉินอย่างช่วยไม่ได้ ถึงแม้ว่าเขาจะสัมผัสได้ว่าพวกสองผู้ติดตามถูกฆ่าตายที่นี่ แต่ใครฆ่านั้น เขาไม่รู้แม้แต่น้อย
สาเหตุที่เขามาที่นี่ แน่นอนว่าก็เพื่อหาร่องรอยของคนที่ฆ่า จากนั้นจะได้แก้แค้นให้กับสองผู้ติดตาม
ขณะที่หม่าหุนกำลังค้นหาร่องรอยอยู่นั้น ร่างหนึ่งพลันปรากฏตัวขึ้นมาตรงหน้า เจ้าของร่างเป็นเด็กหญิงอายุสิบเอ็ดสิบสองปี
เธอไม่ใช่ใครนอกจากเสี่ยวไป๋ เรือนผมสีขาวงดงาม พลิ้วไหวตามแรงลม ดวงตาคู่กลมโตสีแดงจ้องมองไปที่หม่าหุนและเสวี่ยฉีจ้าง
“พวกเจ้าเป็นพวกเดียวกันกับสองคนก่อนหน้านี้ใช่หรือไม่?” เธอถามออกมา ทั้งๆ ที่รู้คำตอบอยู่แล้ว แค่เพียงมองไปที่สองคนนี้ ทำไมเธอจะไม่รู้ว่ามาด้วยความต้องการฆ่า
เมื่อมาด้วยความต้องการฆ่า แน่นอนว่าต้องเป็นพวกเดียวกันกับสองคนก่อนหน้านี้อย่างไม่ต้องสงสัย ยิ่งไม่ต้องพูดถึงว่าสองคนนี้มีกลิ่นอายแบบเดียวกันกับสองคนที่เธอลบให้หายไปจากโลกใบนี้
กับการปรากฏตัวอย่างฉับพลันของเสี่ยวไป๋ ส่งผลให้หม่าหุนกับเสวี่ยฉีจ้างตกใจจนดวงตาเบิกกว้าง พวกเขาไหนเลยคาดคิดว่าอยู่ๆ จะมีคนปรากฏตัว
ยิ่งไปกว่านั้น ยังเป็นเด็กผู้หญิงอายุสิบกว่าปีเท่านั้น!
ยิ่งไม่ต้องพูดถึงว่าเธอกำลังยืนอยู่บนอากาศในความสูงระดับเดียวกันกับพวกเขา!
“ปะ...เป็นไปไม่ได้!” หม่าหุนพลันร้องโพล่งออกมาเสียงสั่น การที่เสี่ยวไป๋ยืนอยู่บนอากาศในความสูงระดับเดียวกันกับเขาและเสวี่ยฉีจ้าง เป็นที่แน่นอนว่าเธอเป็นผู้ฝึกตน
ยิ่งไปกว่านั้น อย่างน้อยต้องเป็นผู้ฝึกตนท่องนภาขึ้นมา แต่เรื่องนี้หม่าหุนไหนเลยทำใจให้เชื่อได้
ตลอดประวัติศาสตร์อันยาวนานของโลกผู้ฝึกตนประเทศจีน ไม่เคยมีแม้แต่ครั้งเดียวที่จะปรากฏผู้ฝึกตนระดับท่องนภาขึ้นมาที่อายุน้อยขนาดนี้!
มันจึงไม่ใช่เรื่องแปลกที่เขาจะตกใจ และไม่อยากที่จะทำใจให้เชื่อได้
อย่าว่าแต่เขาเลยที่เป็นแบบนี้ เสวี่ยฉีจ้างศิษย์รักของเขาก็เป็นเช่นเดียวกัน เขาล้วนไม่อยากจะเชื่อว่าจะมีผู้ฝึกตนระดับท่องนภาขึ้นมาที่อายุน้อยกว่าสิบห้าปีอยู่จริงๆ!
จบบทที่ 140

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

บทที่ 140 : ไม่อยากเชื่อ

คล้ายกับเรื่องยอดคุณพ่อขั้นเทพ ที่คุณอ่าน

ยอดคุณพ่อขั้นเทพ

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

บทที่ 140 : ไม่อยากเชื่อ

คล้ายกับเรื่องยอดคุณพ่อขั้นเทพ ที่คุณอ่าน

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้