ReStart เริ่มต้นใหม่

    CEO และ เหล่าคนน่ารำคาญ

    "งาน งานอะไรครับ"มั่นกล่าวถามอีกฝ่ายอย่างสงสัย แต่ก็รู้สึกดีใจนิดหน่อยเพราะหลังจากนี้ก็ไม่รู้จะทำอะไรเช่นกัน
    "เป็นเลขาผม"พลกล่าวยิ้มๆ ถ้ามั่นตกลงพลก็จะยกน่าที่ดูแลสิ่งต่างให้อีกฝ่ายเพื่อลดภาระของตัวเองไปบ้าง
    มั่นครุ่นคิดเล็กน้อยจริงๆมันก็ไม่ได้เสียหายอะไร ดีด้วยซ้ำที่ได้ทำงานเป็นเลขาประธานบริษัท ดีกว่าไปตะเวนสมัครงานที่อื่น เขาคงไม่รับเพราะอายุก็40กว่าแล้ว จึงตกลงที่จะเข้าทำงานกับพลทันที
    "งานแรกของคุณคือช่วยผมดูแลจัดการเรื่องต่างในบริษัทนี้ เพราะผมยังมีอีกหลายอย่างที่ต้องทำ"พลกล่าวสั่งงานทันทีที่อีกฝ่ายตกลง
    "ดูแล?!"มั่นอุทานอย่างตกใจมีใครที่ไหนให้เลขาดูแลบริษัทแทน ต่อให้มีก็ต้องเป็นคนที่ไว้ใจแต่ไม่ใช่คนที่พึ่งเจอกันไม่ถึงชั่วโมง
    "เอาหล่ะผมก็ฝากดูเรื่องต่างให้ด้วย เดี๋ยวผมจะเอาสมุดที่จดแผนการและแนวทางของบริษัทมาให้"พลกล่าวกับอีกฝ่ายก่อนจะลุกขึ้นและเดินออกไป
    มั่นได้แต่มองพลอย่างมึนงง นี่เท่ากับว่า เค้าได้เงินจากการขายบริษัทนี้ แต่ก็ยังได้ดูแลบริษัท ได้เงินฟรีดีๆนี่เอง มั่นสบัดหัวเลิกคิดเรื่องไร้สาระ ก่อนจะเริ่มงานของตัวเองทันที นั้นคือจัดการปัญหาที่ยังค้างคาในบริษัทต่างๆ เตรียมพร้อมสำหรับแผนงานของพล ให้สมกับเป็นคนที่ก่อตั้งบริษัท จากเล็กๆจนกลายเป็นใหญ่ขนาดนี้
    หลังจากเดินออกมาพลก็ตรงกับบ้านทันทีโดยนั่งรถของสิงค์ไป
    "นายครับ เรื่องลูกน้องที่จะหาเพิ่ม ไม่ทราบว่าจะเอาไปทำอะไร"สิงค์กล่าวถามกับพลอย่างสงสัย
    "หือ เรื่องนั้นหรอ"พลไม่ตอบแต่เลือกที่จะหลับตาเหมือนระลึกถึงบางอย่าง ตั้งแต่มาโลกนี้พลก็คิดตลอดว่ามันต่างกับโลกเดิม แต่ไม่ใช่ ประวัติศาสตร์หลายๆเรื่องในโลกเก่าก็เกิดขึ้นที่นี่ พลจึงไม่อยากให้เกิดประวัติศาสตร์ซ้ำรอย ซึ่งเหตุการณ์ในวันนั้น 'สงครามโลกครั้งที่3' (ที่พลกล่าวถึงคือ ในโลกเก่าประเทศมหาอำนาจเริ่มโจมตีกันจนเริ่มลามมาถึงประเทศพันธมิตรต่างๆ แต่ก่อนที่จะถึงไทยพลก็ได้เกิดอุบัติเหตุและเสียชีวิตจนมาอยู่ที่โลกใบนี้) แต่เรื่องนี้ก็เป็นเรื่องของอนาคต เพราะกว่าจะเกิดเหตุการณ์ดังกล่าวก็ตอนพลอายุ35 ซึ่งตอนนี้พลอายุจะ20ปีแล้ว อีกตั้ง15ปี หรือมันอาจจะไม่เกิดเลยก็ได้
    หลังจากนั่งรถอีกสักพักก็มาถึงบ้านของพล ที่ตอนนี้มีคนยืนอยู่หน้าบ้านกันเต็ม
    "เกิดอะไรขึ้น"พลเดินเข้าไปถามลูกน้องของสิงค์ที่พลสั่งให้เฝ้าบ้านไว้
    "คือว่าเรื่องมันเป็นอย่างงี้ครับ.."ลูกน้องของสิงค์เล่าเรื่องราวที่เกิดขึ้นให้ฟัง ซึ่งสรุปว่าคนพวกนี้ดันไปเห็นโซเฟียที่ออกไปเที่ยวห้าง ซึ่งคนทั้งหมดเป็นพวกแมวมอง ที่คอยตามตื้อให้โซเฟียเข้าทำงานที่สังกัดตัวเอง
    เมื่อพลได้ฟังดังนั้นก็ยังคงท่าทางปกติเอาไว้แต่ข้างในเดือดดาลเป็นอย่างมาก มีสิทธิ์อะไรมาสร้างความเดือดร้อนและรำคาญใจให้ภรรยาสาวของตัวเองได้ แถมยังมาปิดหน้าบ้านจนเอารถเข้าไปจอดไม่ได้อีก
    พลจึงเดินขึ้นไปบนรถและให้สิงค์ขับและบีบแตรไล่คนพวกนี้ก่อนจะขับรถเข้าไปทันที แต่เมื่อพวกแมวมองเห็นประตูเปิดจึงกรูเข้าไปข้างในทันทียิ่งสร้างความหงุดหงิดให้พลมากขึ้น ทั้งๆที่บีบแตรไล่แล้วยังมีหน้าบุกเข้ามาโดยไม่ขออนุญาตอีก
    พลทนไม่ไหวลงจากรถ ซึ่งสิงค์ก็ลงจากรถมายืนข้างพลเหมือนกัน
    "พวกคุณออกไปจากบ้านผมเดี๋ยวนี้"พลกล่าวไล่อีกฝ่ายทันที
    "ทำไมเราต้องออก ไหนหลักฐานว่านี่บ้านคุณ"แมวมองคนนึงกล่าวขึ้น เรียกเสียงสำนับสนุนจากคนอื่นๆได้ดี แต่ก็มีบางคนที่ตัดสินใจออกจากเขตบ้านของพลเพราะรู้ว่ามันผิดกฎหมายอาจจะโดนแจ้งความจับข้อหาบุกรุกก็ได้
    "ได้ในเมื่อไม่ออกไปใช่มั้ย"พลตอนนี้โมโหอย่างมากบีบแตรไล่ก็แล้ว พูดไล่ก็แล้ว แต่คนพวกนี้ไม่สนใจ มีเพียงกี่คนที่เดินออกไป พลจึงตัดสินใจหยิบปืนที่สิงค์พกตลอดเวลา ขึ้นมาและ....จบ