ระบบจักรพรรดิแห่งวันสิ้นโลก-วิวัฒนาการไร้ขีดจำกัด 【จบ】

        ตอนเวลาสามทุ่มครึ่งได้มีเงาสามร่างประชิดมาถึงกำแพงสูงที่ตระหง่านของฐานที่มั่นศาลาว่าการเมืองซูโจว

        ถังฮ่าวมองกำแพงที่สูงเพียงสามเมตรกว่าที่มีลวดหนามพันทับซ้อนกันอย่างหนาแน่นบนกำแพง จากนั้นก็เบนสายตามองไปยังแสงไฟที่สว่างไสวภายในต่อก่อนจะยิ้มอย่างเข้าใจออกมา

        มิน่าฐานที่มั่นศาลาว่าการเมืองซูโจวถึงสามารถยืนหยัดอยู่ได้นานขนาดนี้ทั้งที่เมืองถูกซอมบี้ล้อมไว้ที่แท้ก็มีไฟฟ้าและระบบจ่ายไฟที่เพียงพอนี่เอง

        แม้ว่าตอนนี้ถังฮ่าวจะแข็งแกร่งและไร้เทียมทานในหมู่ผู้วิวัฒนาการระดับ4 แต่เขาก็ยังไม่อยากเอาตัวไปเสี่ยงกับกระแสไฟฟ้าแรงสูงอยู่ดี

        ไม่นานคนทั้งสามก็มาถึงประตูใหญ่ของฐานที่มั่นถังฮ่าวพยักหน้าเล็กน้อยให้โอวหยางมี่มี่และเธอก็เข้าใจความหมายและพยักหน้าตอบรับทันที ก่อนที่ร่างบอบบางจะหายวับไปอย่างน่าอัศจรรย์จากนั้นถังฮ่าวก็พุ่งตัวไปข้างหน้าและเอื้อมมือเคาะประตูเหล็กที่ปิดสนิท

        คืนนี้เป็นเวรเฝ้ายามของพวกหวังซิน

        หวังซินเพิ่งได้รับคำสั่งให้ยกระดับการป้องกันให้เข้มงวดมากขึ้นทว่าตอนที่กลับมายืนประจำการก็ได้ยินเสียงเคาะประตูดัง

        แม้เสียงเคาะจะไม่ดังมากแต่พออยู่ในยามค่ำคืนที่เงียบสงัด โดยเฉพาะอย่างยิ่งสำหรับผู้วิวัฒนาการระดับ 3อย่างเขาแล้ว เสียงนี้จึงชัดเจนราวกับเสียงระฆัง

        หวังซินหน้าเปลี่ยนสีทันที

        พอมีเสียงเคาะประตูดังก็เท่ากับว่ามีคนมาเยือน แต่คนของเขากลับไม่มีใครรู้ตัวเลยสักนิด

        “ลุงเฉาไม่เห็นใครผ่านมาบ้างเลยเหรอ?” หวังซินตะโกนถามชายวัยกลางคนที่อยู่บนหอสังเกตการณ์ด้านซ้ายมือของประตูด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำ

        เพียงแค่ได้ยินก็มีเหงื่อเย็นผุดพรายบนหน้าผากของเฉาอวี่หมิงทันที เมื่อครู่นี้เสียงเคาะประตูเกือบทำให้เขาตกใจจนวิญญาณหลุดออกจากร่างและตอนนี้พอหัวหน้าถามขึ้นอีก เขาก็ได้แต่ตอบกลับไปด้วยความยากลำบาก

        “หัว...หัวหน้า ผมไม่เห็นครับ!”

        “บัดซบ!ไม่เห็นเหรอ? เช่นนั้นแล้วผีมาเคาะประตูหรือไร!”หวังซินโกรธจนแทบคลั่ง

        ถังฮ่าวและอีกสองคนที่อยู่นอกประตูได้ยินบทสนทนาของหวังซินทั้งสองคนอย่างชัดเจนและมันก็ทำเอาถังฮ่าวถึงกับมีเส้นขมับปูดโปนที่หน้าผาก

        ผีงั้นเหรอบ้าจริง!

        ถังฮ่าวเคาะประตูอีกครั้งพร้อมกับเอ่ยด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำ

        “สหายที่อยู่ข้างในช่วยเปิดประตูด้วยพวกเราเป็นผู้รอดชีวิต!”

        สิ้นเสียงก็มีเสียงไขกุญแจดังก่อนจะมีเสียงประตูดังเอี๊ยดอ๊าด พร้อมกับประตูเหล็กขนาดเล็กที่สูงสองเมตรและมีความกว้างเก้าสิบเซนติเมตรที่อยู่คู่กับประตูเหล็กบานใหญ่จะถูกเปิดออกหวังซินนำลูกน้องหลายคนออกมายืนเรียงหน้ากระดานและจ้องมองถังฮ่าวกับเย่ชิงเฉิงที่อยู่นอกประตูด้วยความหวาดระแวง

        “ทุกคนใจเย็นๆพวกเราเป็นผู้รอดชีวิตจริงๆ!” พอเห็นปืนยาวหลายกระบอกเล็งมาที่พวกเขาแล้ว ถังฮ่าวก็ยิ้มก่อนจะเดินเข้าไปก่อนเป็นคนแรก!

        “เหม็น!”หวังซินรีบเอามือปิดจมูกและถอยหลังไปสามก้าว

        “พวกนายไปทำอะไรมา? ทำไมถึงเหม็นแบบนี้!”

        “เลือดซอมบี้น่ะนี่ไส้ ส่วนนี่ก็ลำไส้น่ะ!” ถังฮ่าวพูดพลางหยิบลำไส้ท่อนหนึ่งที่แขวนอยู่บนไหล่ของเขาลงมาให้ดู

        “รีบๆทิ้งไปเลย พวกนายไม่สะอิดสะเอียนบ้างเหรอ?” ลูกน้องคนอื่นๆของหวังซินต่างก็ปิดจมูกและก้าวถอยหลัง

        ถังฮ่าวได้ยินก็แย้มยิ้มพวกนี้คงโชคดีที่ยังไม่เคยเห็นความโหดร้ายที่แท้จริงของวันสิ้นโลกสินะ!

        แค่นี้ก็ทนไม่ได้แล้วเช่นนั้นพวกเขาจะเอาชีวิตรอดในวันสิ้นโลกนี้ได้อย่างไร? ถังฮ่าวไม่ได้โยนลำไส้ท่อนนั้นทิ้ง แต่กลับแขวนมันไว้ที่เดิม ก่อนจะยิ้มและกล่าวเอ่ย

        “ขออภัยด้วยที่จริงแล้วถ้าไม่มีของพวกนี้ พวกเราก็คงมาไม่ถึงที่นี่หรอก”

        หวังซินได้ยินก็ตาเป็นประกายก่อนจะวางมือที่ปิดจมูกลงและถามต่อ

        “เพราะเอาเลือดซอมบี้มาชโลมตัวกับเอาไส้และเครื่องในของพวกมันมาแขวนแล้วก็สามารถอำพรางและฝ่าฝูงซอมบี้นับไม่ถ้วนมาถึงฐานที่มั่นของพวกเราได้อย่างนั้นเหรอ!”

        “สหายทหารช่างตาถึงจริงๆมันเป็นเช่นนั้นแหละ แต่แน่นอนว่าพวกเราก็โชคดีด้วย!”ถังฮ่าวตอบพร้อมกับยกแม่โป้งให้หวังซินอย่างไม่ลังเล ก่อนจะหันไปมองเย่ชิงเฉิง

        “ชิงเฉิงถึงฐานที่มั่นแล้ว เราปลอดภัยแล้วล่ะ เธอถอดเสื้อผ้าสกปรกนั่นออกเถอะ!”

        ถังฮ่าวรู้ดีว่าถ้าอยากพบกับผู้บัญชาการทหารสูงสุดของฐานที่มั่นแห่งนี้เขาก็ต้องพึ่งหน้าตาของเย่ชิงเฉิง เพราะใบหน้าของเทพธิดาประจำชาติที่โด่งดังที่สุดของประเทศจีนเปรียบเสมือนบัตรผ่านที่ดีที่สุด

        และก็เป็นอย่างที่คิดหลังจากที่เย่ชิงเฉิงถอดชุดสกปรกจนเหลือแต่ชุดหนังสีดำด้านใน บวกกับล้างหน้าล้างตาแล้วก็เผยให้เห็นใบหน้างดงามปานล่มเมืองออกมาหวังซินและคนอื่นๆ เห็นก็กลายเป็นแฟนคลับผู้คลั่งไคล้ขึ้นมาทันที

        เย่ชิงเฉิง!

        ซูเปอร์สตาร์เย่ชิงเฉิง!

        เทพธิดาประจำชาติเย่ชิงเฉิง!

        ไม่นานภายใต้การนำทางของหวังซินแล้วถังฮ่าวกับเย่ชิงเฉิงก็ได้พบกับผู้บัญชาการทหารสูงสุดของฐานที่มั่นศาลาว่าการเมืองซูโจวและคนผู้นี้ก็คือจ้าวกั๋วเทาที่เป็นอดีตผู้ว่าการเมืองซูโจว

        โอวหยางมี่มี่ไม่ได้ตามมาด้วยแต่เธอกลับซ่อนตัวอยู่ด้านนอกห้องโถงอย่างลับๆ เพื่อป้องกันเหตุการณ์ไม่คาดฝัน

        สิ่งที่ทำให้ถังฮ่าวประหลาดใจคือจ้าวกั๋วเทารู้จักกับเย่ชิงเฉิงแถมยังไม่ได้แค่รู้จักธรรมดาเท่านั้น แต่ทั้งสองครอบครัวยังมีความสัมพันธ์ที่ดีต่อกันหรือจะพูดให้ถูกก็คือจ้าวกั๋วเทาเป็นลูกศิษย์ของปู่โอวหยางมี่มี่

        “อะไรนะ? แม่ของเธอมาที่ซูโจวเหรอ?” หลังจากทักทายกันพอประมาณแล้วจ้าวกั๋วเทาก็ถามด้วยความตกใจ ถ้าเขารู้ว่าแม่ของเย่ชิงเฉิงกลับมาที่ซูโจวละก็ด้วยฐานะเจ้าถิ่นแล้ว เขาต้องต้อนรับขับสู้อย่างดีแน่

        แต่ใครจะไปคิดว่าแม่ของเย่ชิงเฉิงเพิ่งมาถึงซูโจววันสิ้นโลกก็มาเยือน จนขาดการติดต่อไป

        ทันทีที่ได้ยินคำพูดของจ้าวกั๋วเทาขาของเย่ชิงเฉิงก็อ่อนแรงจนเกือบทรุดลงกับพื้น

        “ชิงเฉิงอย่าเพิ่งร้อนใจ ฉันจะรีบส่งคนไปสืบดู ตราบใดที่แม่ของเธออยู่ที่นี่ ฉันจะต้องตามหาเธอให้เจอได้แน่!”จ้าวกั๋วเทารีบปลอบ

        ถังฮ่าวกล่าวเสริมด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำ

        “อย่าเพิ่งด่วนสรุปไปเลยถ้าแม่ของเธอไม่อยู่ที่นี่ ก็ยังมีโอกาสแปดในสิบส่วนที่จะอยู่ในฐานที่มั่น!”

        “ชิงเฉิงนี่คือ...?” จ้าวกั๋วเทามองไปที่ถังฮ่าว!

        ถังฮ่าวยิ้มก่อนจะพูดแทรกขึ้นมาก่อนที่เย่ชิงเฉิงจะทันได้เอ่ยปาก

        “ผมชื่อถังฮ่าวเป็นเพื่อนของชิงเฉิงครับ!”

        “คุณอาจ้าวในเมื่อแม่ของฉันไม่อยู่ที่นี่ เช่นนั้นก็คงไม่รบกวนแล้ว ฉันจะรีบไปที่ฐานที่มั่นแถวนี้ดู”เย่ชิงเฉิงพูดพลางส่ายหน้าเบาๆ เพื่อตั้งสติอีกครั้ง

        “ชิงเฉิงรอสักแป๊บนะ เดี๋ยวฉันจะส่งทีมผู้วิวัฒนาการไปคุ้มกันเธอ!”

        “ขอบคุณค่ะอาจ้าวแต่ถ้าคนเยอะเกินไปก็จะยิ่งถูกพบเจอได้ง่าย ฉันไปกับถังฮ่าวแค่สองคนก็พอแล้วค่ะ!”เย่ชิงเฉิงพูดจบก็ก้าวเดินออกไป พอถึงหน้าประตูก็นึกบางอย่างขึ้นมาได้ จึงหันกลับมามองจ้าวกั๋วเทาก่อนจะเอ่ยขึ้นด้วยสีหน้าเคร่งขรึม

        “คุณอาจ้าวตอนที่ฉันมาถึง ฉันเห็นซอมบี้เกือบแสนตัวรวมตัวกันอยู่ที่จัตุรัสซูหยวน ในนั้นมีซอมบี้ระดับ4 อยู่สิบกว่าตัว พวกมันดูเหมือนกำลังระดมพลอยู่ ดังนั้นคุณอาควรจะบุกฝ่าวงล้อมและรีบไปจากตัวเมืองภายในสองวันนี้ดีกว่า!”

        มีการระดมพลอย่างนั้นเหรอ?

        จ้าวกั๋วเทาตกตะลึงมีซอมบี้ที่สามารถบัญชาการซอมบี้ตัวอื่นๆ อย่างนั้นหรือ หรือจะเป็นซอมบี้กรีดร้องที่ลือกันบนอินเทอร์เน็ต?

        ตอนที่จ้าวกั๋วเทาได้สติเย่ชิงเฉิงและถังฮ่าวก็เดินจากไปไกลแล้ว!

        “ส่งคนไปตามตัวจ้าวอวิ๋นมา!”

        จ้าวอวิ๋นเป็นหลานชายของจ้าวกั๋วเทาและยังเป็นหนึ่งในผู้วิวัฒนาการระดับ 4จำนวนสามคนของฐานที่มั่นศาลาว่าการเมืองซูโจว

        หวังซินมองไปทางเย่ชิงเฉิงที่กลับไปสวมเสื้อสกปรกที่ถอดวางไว้ที่ตรงประตูเมื่อครู่อีกครั้งและยังฉีกเอาลำไส้ที่แขวนอยู่บนคอของถังฮ่าวออกมา หลังจากถูไปที่ตัวแล้วก็แขวนไว้ที่คอต่อภาพที่เห็นนี้ทำเอาหวังซินและคนอื่นๆ ถึงกับขนลุกซู่

        “คุณเย่ไม่ต้องให้พวกเราไปส่งจริงๆ เหรอครับ?” หวังซินถามอีกครั้ง

        “ไม่ต้องหรอกค่ะขอบคุณ!” เย่ชิงเฉิงปฏิเสธด้วยรอยยิ้ม

        เมื่อเห็นทั้งสองคน(อันที่จริงมีสามคน เพราะโอวหยางมี่มี่อำพรางตัวอยู่) เดินออกไปจากประตู ลูกทีมคนหนึ่งก็ร้องโอดครวญออกมาว่า

        “นี่มันเทพธิดาของผมนะ!แต่ตอนนี้เธอกลับแต่งตัวแบบนี้ ถือว่าทำลายภาพลักษณ์ที่สมบูรณ์แบบในใจของผมพังทลายไปหมดเลย!”

        หวังซินเตะก้นคนผู้นั้นก่อนจะกล่าวด้วยน้ำเสียงเย็นชา

        “โง่เง่าจริง!ถ้าอยากมีชีวิตรอด ก็จำสิ่งที่เทพธิดาเย่ทำเมื่อกี้เอาไว้ให้ดี บางทีพวกเราอาจต้องใช้วิธีนี้เอาชีวิตรอดก็ได้!”

        หวังซินพูดถูกจริงๆ เพราะลูกน้องของเขาหลังจากนี้รอดตายจากการฝ่าวงล้อมฝูงซอมบี้ได้กว่าครึ่งก็เพราะล้วนใช้วิธีนี้