ข้ามมิติทั้งที ดันมาอยู่ยุครังสี

บทที่ 38 เก็บเกี่ยว

เหลียนเซวียนรู้ดีว่าเทคโนโลยีในโลกนี้ไม่ได้ล้าหลัง แม้นาฬิกาข้อมือจะถูกปิดเครื่องแล้ว แต่อุปกรณ์ระบุตำแหน่งภายในอาจยังทำงานอยู่ เธอจำเป็นต้องทำลายมันให้สิ้นซากก่อนจึงจะสามารถนำออกไปได้อย่างปลอดภัย

เธอส่งข้อความไปหาฉีซวี่

"ฉันต้องการทำให้ระบบระบุตำแหน่งในนาฬิกาข้อมือเสียสมบูรณ์ บอกวิธีมาหน่อย"

ฉีซวี่ตอบกลับเพียงสั้นๆ แค่สามคำ

"แกะแบตออก!"

เหลียนเซวียนไม่คิดว่าในโลกที่เต็มไปด้วยเทคโนโลยีล้ำสมัยเช่นนี้ วิธีแก้ปัญหาจะง่ายดายตรงไปตรงมาขนาดนี้ เธอรีบแกะแบตเตอรี่ออกทันที แล้วเก็บนาฬิกาข้อมือใส่ถุงผ้าเล็กๆ อย่างระมัดระวัง

สุดท้ายเธอหันกลับไปมองเฉินเหลาอู๋เป็นครั้งสุดท้าย ชายคนนี้จบเห่แล้ว เขาไม่มีทางปีนออกจากร่องลึกและหลบหนีออกจากพื้นที่กัมมันตรังสีสูงได้ สิ่งที่รอเขาอยู่มีเพียงความตายเท่านั้น

สองพี่น้องใช้เวลาตั้งแต่เข้าไปในพื้นที่กัมมันตรังสีสูงจนกระทั่งออกมาไม่ถึงห้านาที แม้ร่างกายจะได้รับความเสียหายจากกัมมันตรังสีบ้างในเวลาสั้นๆ แต่คงไม่รุนแรงนัก อย่างไรก็ตาม เธอยังคงฆ่าหนูกลายพันธุ์ทั้งสองตัวในกรงเพื่อความแน่ใจ

จากนั้นเธอแลกยาชำระล้างมาสองหลอด แบ่งให้น้องชายหนึ่งหลอด อีกหลอดเธอดื่มเอง

"อยู่ที่นี่ไม่ได้แล้ว รีบไปกันเถอะ" เธอบอกน้องชาย

เหลียนเซวียนปล่อยหนูธรรมดาที่มีกัมมันตรังสีสูงไป แล้วฆ่าตัวที่กินได้ใส่กระเป๋าหนังงู จากนั้นเก็บกรงดักทั้ง 5 ใบที่ว่างเปล่าแล้วนำกลับไปด้วย

เธอลบรอยเท้าให้สะอาด มองรอบๆ จนแน่ใจว่าไม่ได้ทิ้งหลักฐานใดๆ ไว้ จึงพาน้องชายวิ่งเข้าไปในป่าลึก

เมื่อมาถึงบริเวณบ่อน้ำใหญ่ที่เคยพักกลางวันเมื่อวาน เหลียนเซวียนโยนถุงผ้าเล็กที่บรรจุนาฬิกาข้อมือลงไปกลางทะเลสาบ มองมันค่อยๆ จมหายลงไปในน้ำ เธอจึงจากไปอย่างสบายใจ

เวลาล่วงมาถึงแปดโมงเช้า ทั้งสองรีบเร่งฝีเท้า ในที่สุดก็มาถึงสถานที่เก็บหัวลิงเมื่อวานตอนเวลา 9 นาฬิกา 10 นาที

เหลียนเซวียนพบว่าบนกองไม้ล้มที่เคยตรวจสอบเมื่อวาน มีเห็ดดอกเล็กๆ งอกขึ้นมาใหม่อีกหลายดอก

ไม่รอช้า เธอชวนเหลียนอี้เริ่มตรวจสอบทันที ในนั้นมีหนึ่งดอกขนาดเท่ากำปั้น เป็นมลพิษกัมมันตรังสีระดับกลาง เหลียนเซวียนเก็บมันใส่เป้อย่างระมัดระวัง เพิ่งมาก็ได้ของดีแล้ว ดูเหมือนโชคของวันนี้จะไม่เลวเลย

เธอมองดูค่าโชคในระบบ ยังเหลืออีก 10 แต้ม เมื่อคืนเธอแลกไป 20 แต้ม กรงดักหนูจับหนูกลายพันธุ์ได้หนึ่งตัว และหนูธรรมดาที่มีกัมมันตรังสีระดับกลางอีกหนึ่งตัว ใช้ค่าโชคไปทั้งหมด 10 แต้ม

เธอจึงแลกค่าโชคเพิ่มอีก 10 แต้ม รวมเป็น 20 แต้ม วันนี้แค่หาของมาขายได้อีกหนึ่งหมื่นกว่าหยวนก็พอแล้ว

สองพี่น้องเดินสำรวจรอบกองไม้ล้ม ไม่นานเหลียนเซวียนก็พบเห็ดอีกดอกบนต้นไม้ต้นหนึ่ง และห่างจากต้นนี้ไปประมาณสองเมตร บนต้นไม้อีกต้นหนึ่งก็มีอีกดอกหนึ่งงอกอยู่

เห็ดทั้งสองดอกอยู่สูงเท่ากัน ราวกับงอกออกมาเป็นคู่

เห็ดทั้งคู่อยู่ไม่สูงนัก เหลียนเซวียนหยิบธนูออกมา เปิดระบบตรวจสอบด้วยเลเซอร์ พบว่าทั้งสองดอกมีมลพิษกัมมันตรังสีระดับสูง ไม่สามารถบริโภคได้ เธอจึงไม่เสียเวลาเก็บ

สองคนเดินสำรวจทั่วภูเขาลูกนี้ พบเห็ดทั้งหมดสิบกว่าดอก แต่พบเพียงสองดอกเท่านั้นที่เป็นกัมมันตรังสีระดับกลาง รวมกันหนักประมาณสองชั่ง พระอาทิตย์เริ่มสูงขึ้นเรื่อยๆ เหลียนเซวียนเช็ดเหงื่อที่หน้าผาก วางแผนจะพาน้องชายไปหาที่เย็นๆ พักกลางวัน เพื่อหลบช่วงแดดร้อนจัดในตอนเที่ยง แล้วค่อยกลับมาหาต่อในช่วงบ่าย

ด้วยค่าโชค 20 แต้ม วันนี้เป็นไปไม่ได้ที่จะได้แค่นี้ อย่างไรก็ตาม ยังมีเวลาอีกสองชั่วโมงในช่วงบ่ายที่จะออกหาของต่อ เธอจึงไม่รีบร้อนนัก

ทั้งสองลงมาจากยอดเขา มาหาที่หลบซ่อนในร่องเขาระหว่างภูเขาสองลูก

พอลงมาถึงก้นร่อง เหลียนเซวียนก็พบว่าใต้ต้นแฮเซลใหญ่ต้นหนึ่ง มีเห็ดสีเหลืองทองขึ้นเป็นกลุ่มใหญ่ เธอเข้าไปดูใกล้ๆ แล้วอุทานในใจ โอ้พระเจ้า เป็นเห็ดแฮเซลทั้งหมด!

เห็ดแฮเซลที่ใช้ตุ๋นกับไก่ เอาไปตากแห้งแล้วตุ๋นกับไก่นี่หอมมากๆ!

กลุ่มนี้มีจำนวนมาก เป็นร้อยดอกเลยทีเดียว แต่ละดอกยาวประมาณดินสอ ก้านเห็ดหนาเท่านิ้วมือ ใหญ่กว่าเห็ดแฮเซลในชาติก่อนของเธอถึงสองสามเท่า

เธอดีใจเป็นอย่างยิ่ง เพิ่งจะย่อตัวลงตรวจสอบ ก็ได้ยินเหลียนอี้ร้องเสียงแหลมดัง "โอ้ว"

"แม่เจ้า พี่ พี่ รวยแล้ว เห็ดเยอะมากเลย!"

เหลียนเซวียนได้ยินเช่นนั้น รีบวิ่งไปทางน้องชาย แต่ไม่ทันถึงตัวเหลียนอี้ เธอก็พบว่าในป่าแฮเซลรอบๆ แทบทุกต้นล้วนมีเห็ดแฮเซลสีเหลืองทองขึ้นเต็มไปหมด

มีบางต้นที่อยู่ใกล้กัน เห็ดเหล่านั้นเติบโตจนเต็มพื้นที่ว่างระหว่างต้นไม้ทั้งสอง ดูเหมือนพรมสีส้มเหลืองราคาแพงปูอยู่บนพื้น

เหลียนเซวียนทำสัญญาณให้เหลียนอี้เงียบ

ทั้งสองคนปรับนาฬิกาข้อมือเป็นโหมดเงียบ ตัดสินใจยอมสละเวลาพักกลางวัน คลุมผ้ากันความร้อนบนศีรษะ ตัดหญ้าแห้งมัดหนึ่งรองใต้ก้นแล้วนั่งลงบนพื้นเริ่มตรวจสอบทันที

ยังคงเป็นเช่นเดิม ส่วนใหญ่กินไม่ได้ แต่มีปริมาณมาก ใต้ต้นไม้แต่ละต้นตรวจพบเห็ดแฮเซลที่มีกัมมันตรังสีระดับกลางสิบกว่าดอก ถ้าโชคดีหน่อยก็จะมีระดับต่ำหนึ่งดอก

ทำงานมากว่าชั่วโมง เหลียนเซวียนปวดเมื่อยไปทั้งตัว เธอลุกขึ้นมองไปรอบๆ พบว่าทั้งสองคนเพิ่งตรวจสอบไปไม่ถึงครึ่ง ข้างหน้ายังมีเห็ดอีกมากมายใต้ต้นไม้ที่ยังไม่ได้ตรวจสอบ

เหลียนอี้ตอนนี้ก็เริ่มเหนื่อยแล้ว ประกอบกับอากาศตอนเที่ยงร้อนเกินไป ทั้งสองคนรู้สึกง่วงนอนเล็กน้อย

แต่เมื่อเห็นเห็ดมากมายเบื้องหน้า พวกเขาไม่มีทางนอนหลับไปได้อย่างสบายใจ จะปล่อยของมีค่าที่ยังไม่ได้เก็บใส่กระบุงไว้แบบนี้ทำให้รู้สึกไม่สบายใจ

อีกอย่าง ที่นี่ยังไม่ใช่ป่าลึกจริงๆ คนเก็บของเก่าอาจเดินมาถึงที่นี่ได้

ดังนั้นทั้งสองจึงดื่มน้ำเล็กน้อยแล้วตรวจสอบต่อไป

เหลียนอี้ตรวจสอบทีละดอกจนขาดความอดทน จึงเปลี่ยนวิธี เขาเก็บเห็ดมากมายมาพร้อมกัน แล้วหักเป็นดอกๆ วางบนใบไม้ร่วง จากนั้นหยิบธนูเล็กของพี่สาวออกมา เปิดระบบตรวจสอบด้วยเลเซอร์แล้วสแกนผ่านไปทีละอัน

พบดอกไหนที่มีกัมมันตรังสีระดับกลางหรือต่ำก็เก็บแยกออกมา

ที่จริง ระบบตรวจสอบด้วยเลเซอร์ที่ติดมากับธนูของเหลียนเซวียนนั้น ออกแบบมาเพื่อตรวจสอบเหยื่อโดยเฉพาะ ไม่เหมาะกับการตรวจสอบจำนวนมาก เพราะจุดเลเซอร์นั้นเล็กมาก แต่ละครั้งยิงได้แค่เห็ดหนึ่งดอกเท่านั้น

และยังต้องแยกเห็ดที่เป็นกลุ่มออกเป็นดอกๆ ซึ่งก็ไม่ได้ประหยัดเวลาไปกว่าการใช้เข็มตรวจสอบตามปกติมากนัก

เหลียนอี้แค่เบื่อท่าทางการตรวจสอบแบบเดิมซ้ำๆ จึงลองพัฒนาวิธีการตรวจสอบแบบใหม่ขึ้นมา

ในที่สุดเวลาบ่ายสามโมง พี่น้องตรวจสอบเห็ดแฮเซลทั้งหมดเสร็จสิ้น พวกเขาเก็บได้เห็ดแฮเซลที่มีมลพิษกัมมันตรังสีระดับกลางรวม 22 ชั่ง

ส่วนเห็ดแฮเซลที่มีกัมมันตรังสีระดับต่ำได้ 8 เหลียง

เหลียนเซวียนเปิดนาฬิกาข้อมือตรวจสอบราคา เห็ดแฮเซลมีราคาไม่สูงเท่าเห็ดหัวลิงแต่ระดับกลางก็มีราคา 450 หยวนต่อชั่ง ส่วนระดับต่ำเช่นเคยราคาเพิ่มขึ้น 10 เท่า เป็น 4,500 หยวนต่อชั่ง

เธอคำนวณคร่าวๆ

เห็ดหัวลิงสองชั่ง มูลค่า 1,200 หยวน

เห็ดแฮเซลกัมมันตรังสีระดับกลาง 22 ชั่ง มูลค่า 9,900 หยวน

เห็ดแฮเซลกัมมันตรังสีระดับต่ำ 8 เหลียง มูลค่า 3,600 หยวน

รวมทั้งหมด 14,700 หยวน ซึ่งมากกว่าเมื่อวานเสียอีก แต่วันนี้ก็เหนื่อยจริงๆ ปริมาณงานเทียบกับเมื่อวานเพิ่มขึ้นกว่าสิบเท่า และเธอยังได้หนูที่กินได้อีกหนึ่งตัวด้วย

เธอชั่งน้ำหนักหนูดู ทั้งตัวพร้อมหนังที่ติดมาด้วย หนักถึงสามชั่ง

สัตว์ตัวนี้ตัวใหญ่มาก เหลียนเซวียนมองแล้วรู้สึกขนลุก ให้เธอกินเป็นไปไม่ได้ เธอตัดสินใจจะเอาไปขายพรุ่งนี้เช้า

หนูที่ยังไม่ได้ผ่าท้องและมีหนังติดมีราคา 700 หยวนต่อชั่ง หนูตัวนี้น่าจะขายได้ 2,100 หยวน

ด้วยเหตุนี้ รายได้ของวันนี้เมื่อรวมทั้งหมดก็เป็น 16,800 หยวน

น่าประหลาดใจอย่างยิ่ง!