กลืนสวรรค์ทำลายปฐพี

หลินเฟยถึงกับหมดทำพูดจากการกระทำของลู่หลินอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนที่หลินเฟยจะยิ้มแบบอบอุ่นให้กับลู่หลินตอนนี้ลู่หลินถือได้ว่าเป็นคนที่หลินเฟยรู้สึกดีด้วยคนหนึ่ง
''นี่เจ้าคิดว่ามันเป็นยังไงบ้างหน้าอกของข้ากับของเจ้าใครใหญ่กว่ากัน''หลินเฟยยิ้มกริ่มขณะถามลู่หลินตอนนี้หลินเฟยคิดว่าตนสนิทกับลู่หลินมากขึ้นนิดหน่อยจึงได้หยอกล้อออกไป
''นะ...นี่ท่าน ข้าไม่สนใจท่านแล้ว''หลังหยอกล้อออกไปสิ่งที่ได้รับคือการเดินหนีของลู่หลินซึ่งทำให้หลินเฟยงงโดยเรื่องของผู้หญิงหลินเฟยคงต้องศึกษาและปรับตัวไปอีกนาน
''ฮ่า ฮ่า ฮ่า''หลินเฟยได้แต่หัวเราะเพื่อกลบเกลื่อนจากนั้นจึงเดินไปตรงกลางห้อง คลื่น! ห้องสั่นสะเทือนเบาๆจากนั้นจึงมีแสงขึ้นมาแล้วก่อตัวเป็นรูปร่างที่ไม่มีหน้าตา มันเป็นแค่ร่างแสงที่ไม่มีอะไรเลย
''กว่าหมื่นปี...หรือว่ามากกว่านั้น อ่า...หรือว่าแสนปี ไม่รู้สิข้าเองก็จำไม่ได้เหมือนกัน...''เป็นร่างจิตวิญญาณหลังปรากฎออกมามันก็บ่นพึมพัมกับตัวเองราวกับคนเสียสติ จากนั้นไม่นานร่างจิตวิญญาณก็หัวเราะเบาๆ
''แฮ่ม...ขอโทษด้วยพอดีข้าดีใจและสับสนมากไปหน่อย ข้าคือจิตวิญญาณที่โดนคนที่สร้างที่นี่ขึ้นมาผนึกเอาไว้ข้ามีหน้าที่ดูแลการทดสอบในชั้นที่3นี้ กฏนั้นง่ายมากเจ้าคงจะเห็น10กรงขังแล้วสินะพวกเจ้าทั้งคู่มีวาสนาที่ดีสามารถเลือกได้คนละ3ครั้ง หากเจ้าสามารถชนะสัตว์อสูรในกรงขังได้1ครั้งเจ้าจะผ่านการทดสอบทันทีจากนั้นเจ้าจะได้ของรางวัลที่อยู่หน้ากรงขังแล้วได้ไปชั้นต่อไป ส่วนข้าเองก็จะได้หมดหน้าที่แล้วเป็นอิสระสักที''หลินเฟยใช้ความคิดอยู่ไม่นานก่อนจะเปิดปากขึ้น
''ท่านผู้อาวุโสหากข้าชนะในครั้งแรกครั้งที่2ข้ายังมีโอกาสได้สู้และรับของรางวัลอีกหรือไม่''หลินเฟยต้องการสู้มันเป็นการต่อสู้ถึง2ครั้งเพราะสมุนไพรที่ต้องการมันมีอยู่2ต้น
''เอ่อ...ได้ เพราะมันไม่ผิดกฎอะไร ฮ่า ฮ่า ฮ่า ก่อนจะสู้ข้าอยากจะขออะไรเจ้าหน่อย เจ้าต้องตั้งใจให้มากๆเพราะเจ้าคือความหวังของข้า''จิตวิญญาณคาดหวังอย่างมากเพราะถ้าไม่มีใครผ่านการทดสอบในครั้งนี้มันจะต้องหลับลึกเพื่อรอคนใหม่เข้ามาที่นี่เพื่อรับการทดสอบใหม่
''งั้นข้าจะเริ่มก่อน ข้าเลือกกรงนั้นเป็นกรงแรก''จิตวิญญาณยกมือขึ้นพริบตากรงก็ถูกเปิดออก ฮูม! พรืด!เสียงหายใจและเสียงพ่นลมหายใจดังออกมาจากกรงขัง ตึง! ไม่นานก็มีขา1ข้างโผล่ออกมานอกกรงขังขาข้างนั้นมีขนสีแดงโลหิตปกคลุมทั้งหมดและมีกรงเล็บที่แหลมคมยื่นออกมา กึ่ก! ยื่นมืออีกจับไปที่กรงสภาพของมือมันไม่ต่างไปจากขาของมันเลย โฮก! คำรามออกมาพร้อมกับมาโผล่ที่หน้าหลินเฟยในพริบตา
''คุณชายรีบยอมแพ้แล้วถอยออกมาเร็วเข้ามันคือหมาป่าโลหิตมันเป็นสัตว์อสูรสายพันธุ์โบราณที่หายสาบสูญข้าไม่อยากจะเชื่อเลยว่าจะได้เจอหมาป่าโลหิตที่เป็นตำนาน''ลู่หลินตะโกนออกมาพร้อมกับใบหน้าที่ขาวซีดนางเคยอ่านประวัติของหมาป่าโลหิตเมื่อตอนยังเด็กเมื่อราวๆ5,000ปีก่อนหมาป่าโลหิตมีจำนวนมากมายมันจะฆ่าสิ่งที่ชีวิตอื่นๆที่เข้าไปในอาณาเขตของมันและจะตามล่าคนที่ทำร้ายพวกของมันไปจนสุดขอบโลก
''ไม่น่าเชื่อว่าเจ้าจะรู้จักมันด้วย แต่ดูเหมือนเจ้าหนุ่มนี่จะไม่รู้จักงั้นข้าจะอธิบายให้เจ้าเข้าใจได้ง่ายๆก็แล้วกันถูกต้องมันคือหมาป่าโลหิตและที่อยู่ตรงหน้าของเจ้ามันคือตัวสุดท้ายของโลกแล้ว นอกจากนั้น...หมาป่าโลหิตตัวนี้ยังเป็นราชาในเผ่าพันธุ์ของมันเองอีกด้วย ส่วนเรื่องความสามารถข้าไม่สามารถบอกได้และการต่อสู้ครั้งนี้เมื่อเลือกไปแล้วจะไม่มีการถอยมีเพียงฆ่าหรือถูกฆ่าเท่านั้นการทดสอบถึงสิ้นสุดลง''หลินเฟยพยักหน้าเพราะเท่าที่ดูมันไม่ได้น่ากลัวอย่างที่ลู่หลินหรือจิตวิญญาณพยายามจะบอก
''ข้าพร้อมแล้วเริ่มได้เลย''หลินเฟยพูดออกมาจิตวิญญาณจึงพยักหน้า จากนั้นหมาป่าโลหิตก็เริ่มลงมือฟุ่บ! ตูม! หมาป่าโลหิตหายไปพร้อมๆกับตัวของหลินเฟนกระเด็นไปอัดกับกำแพงห้อง หมั่บ! ตูม! ตูม!หมาป่าโลหิตมีความคิดเป็นของตัวเองมันจับขาของหลินเฟยแล้วเหวี่ยงใส่พื้นนับ10ครั้งจากนั้นจึงหยุดลงโฮก! มันคำรามออกมาแล้วโยนหลินเฟยขึ้นไปบนอากาศ ในจังหวะที่หลินเฟยกำลังหล่นลงมาเรื่อยๆนั้นเองกรงเล็บของหมาป่าโลหิตทอแสงสีแดงขึ้นมาพร้อมกับแทงขึ้นไปเพื่อหวังทะลวงช่องท้องของหลินเฟย
''เฮ้อ...นี่ข้าต้องโดนผลึกอีกแล้วหรือนี่ ข้าไม่คิดเลยว่าคนที่ผ่านจากนั้น2มาได้จะอ่อนแอขนาดนี้...ไม่นะข้าลืมถามว่ามันผ่านการทดสอบจากนั้น2แบบไหนมา แย่แล้ว...''จิตวิญญาณแทบจะเอาหัวโขกกำแพงเพราะการทดสอบจากชั้น2นั้นมันมีหลากหลายรูปแบบเมื่อผ่านมาที่ชั้น3การทดสอบจะถูกปรับเปลี่ยนไปมันจะเป็นการทดสอบที่คล้ายๆกับการทดสอบจากชั้น2แต่สิ่งที่หลินเฟยกำลังเจอคือการทดสอบที่ยากที่สุดแต่ก็ไม่ได้แย่ไปทั้งหมดเพราะการทดสอบยิ่งยากของรางวัลก็ยิ่งมีค่า
''คุณชายไม่นะ...''ลู่หลินเองก็ทำใจไม่ได้เมื่อคิดว่าหลินเฟยจะต้องมาตาย ทั้งจิตวิญญาณและลู่หลินต่างคิดว่าหลินเฟยคงต้องตายภายใต้กรงเล็บของหมาป่าโลหิต แต่...หมั่บ! หลินเฟยกลับคว้าแขนของอีกฝ่ายจากนั้นจึงเหวี่ยงตัวเองลงมาบนพื้นอย่างง่ายๆ
''นี่คือสิ่งที่เจ้าบอกกับข้าว่ามันคือสัตว์อสูรโบราณที่น่ากลัว? นี่คือสิ่งที่เจ้าบอกว่ามันคือราชาของเผ่าพันธุ์พวกเจ้าล้วนโกหกข้า''หลินเฟยนั้นเข้าใจผิดเดิมทีหมาป่าโลหิตทุกตัวจะครอบครองกายาที่เพิ่มความเร็วและเพิ่มพลังโจมตีขึ้นแต่กายานั้นมันเป็นแค่กายาระดับล่างๆเท่านั้นเมื่อนำมาเทียบกับกายาผนึกสวรรค์มันจึงต่างกันราวฟ้ากับเหวลึก
''ปะ...เป็นไปไม่ได้ ถึงหมาป่าจะโดนผลึกลมปราณแต่มันก็ยังมีกายาที่มันครอบครองและด้วยร่างกายของมันมันไม่มีทางที่มนุษย์จะทนรับการโจมตีโดยไม่เป็นอะไรเลยแบบนี้ได้ จะ...เจ้าครอบครองกายาเหมือนกันใช่มั้ยบอกข้ามาเจ้าครอบครองกายาอะไรอยู่''จิตวิญญาณตกตะลึงไม่น้อยการครอบครองกายามันยากมากๆซึ่งมันมีอยู่แค่ไม่กี่ทางเท่านั้น1.คือได้มาเอง 2.สืบทอดจากสายเลือด 3.ได้รับการสืบทอดไม่ว่าทางไหนมันก็ยังมีโอกาสน้อยนิดอยู่ดี

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

บทที่47:หมาป่าโลหิต

คล้ายกับเรื่องกลืนสวรรค์ทำลายปฐพี ที่คุณอ่าน

กลืนสวรรค์ทำลายปฐพี

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

บทที่47:หมาป่าโลหิต

คล้ายกับเรื่องกลืนสวรรค์ทำลายปฐพี ที่คุณอ่าน

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้