(จบ) ตำนานจอมเวทย์วงแหวนที่หก

บทที่52: การปรุงยาเวท

ภายในห้องพักที่เคยเงียบเหงาและเต็มไปด้วยฝุ่นหนาทึบบัดนี้ถูกชะล้างจนสะอาดกริบด้วยเวทมนต์ หูสะอาด เฮรัค ค่อยๆจัดวางอุปกรณ์ปรุงยาที่เพิ่งซื้อมาอย่างเป็นระเบียบ

เขาแบ่งพื้นที่ออกเป็นสัดส่วนชัดเจนตามหลักการทดลองของอาจารย์แลร์รีทั้งโซนคัดแยกสมุนไพร โซนกลั่นสกัด และโซนทำปฏิกิริยาเคมีเวทมนต์การเตรียมการที่พิถีพิถันนี้กินเวลาไปกว่าสี่ชั่วโมงเต็ม

เมื่อทุกอย่างพร้อมเฮรัคหยิบวัตถุดิบสำหรับ ยารักษาขาวปราชญ์ ออกมาด้วยความตื่นเต้น

"เชนหลาน เริ่มต้นกระบวนการปรุงยาแจ้งขั้นตอน อุณหภูมิ และเวลาที่แม่นยำด้วย"

เฮรัคสั่งการผ่านจิตสำนึก

"เปิดใช้งานระบบช่วยเหลือการปรุงยาเวทมนต์"

เสียงไร้อารมณ์ของ ชิปพันธุกรรม ตอบสนองทันทีข้อมูลจากตำราพื้นฐานและเคล็ดลับของแลร์รีถูกประมวลผลเป็นผังงานโปร่งแสงปรากฏขึ้นในดวงตาของเขา

"ขั้นตอนที่ 1ล้างรากโบตั๋นขาว แช่ในน้ำด่างบริสุทธิ์เป็นเวลา 30 นาที"

เชนหลาน ระบุคำสั่ง

เฮรัคลงมืออย่างใจเย็นท่ามกลางเสียงเดือดปุดๆ ของหม้อปรุงยาและกลิ่นสมุนไพรที่อบอวล

"อุณหภูมิน้ำคั้นดอกระฆังทองถึง75 องศาเซลเซียส เตรียมเทลงในบีกเกอร์ภายใน 30 วินาที"

"น้ำคั้นรากโบตั๋นและสารสกัดหัวบีตทำปฏิกิริยาครบ14 นาที เริ่มนับถอยหลังการนำออกใน 60 วินาที"

เมื่อถึงขั้นตอนสุดท้ายเฮรัคถือหลอดทดลองที่บรรจุของเหลวสีขาวขุ่นไว้ในมือเขาเริ่มร่ายคำพยางค์โบราณที่ฟังดูแปลกหู ทันใดนั้น พลังเวทมนต์ ในร่างก็ระเบิดออกไหลผ่านปลายนิ้วเข้าสู่ตัวยา ของเหลวภายในสั่นไหวและปล่อยควันสีขาวบริสุทธิ์ออกมาก่อตัวเป็นรูปร่างพืชจำลองก่อนจะสงบนิ่ง

"การปรุงยารักษาขาวปราชญ์เสร็จสิ้น"

เชนหลาน ยืนยันผล

เฮรัคถอนหายใจยาวด้วยความโล่งอกเหงื่อผุดพรายตามไรผม การปรุงยาต้องใช้สมาธิมหาศาลหากคลาดเคลื่อนเพียงวินาทีเดียวทุกอย่างจะกลายเป็นเถ้าถ่าน

"โชคดีที่มี ชิปพันธุกรรม ช่วยควบคุมตัวแปรที่มองไม่เห็น"

เขาบรรจุยาลงขวดแก้วและปิดจุกไม้

"กำไรสองหินเวทอยู่ในมือแล้ว"

เขาทำงานต่อเนื่องจนถึงเที่ยงคืนกระทั่งรวบรวมยารักษาได้ถึงสี่ขวดแม้จะมีความผิดพลาดไปหนึ่งครั้งจนเสียวัตถุดิบไปอย่างน่าเจ็บใจแต่นั่นก็เป็นบทเรียนราคาแพง

เมื่อถึงเวลาฝึก สมาธิดารา เฮรัคชงกาแฟร้อนๆมาดื่มเพื่อกระตุ้นสติ เขาต้มสมุนไพร หญ้าอุกกาบาต จนเดือดพล่านเกิดฟองสีเขียวมรกต

ยาตัวนี้จะช่วยเปิดรับอนุภาคพลังงานได้ดีขึ้นแม้เขาจะรู้ดีว่าเมื่อเลื่อนระดับเป็นศิษย์พ่อมดระดับสองร่างกายจะเริ่มดื้อยาสมุนไพรพื้นฐานเหล่านี้ก็ตาม

เวลาผ่านไปจนรุ่งสาง เฮรัคลืมตาขึ้นแววตาของเขาดูสงบนิ่งและทรงพลังยิ่งกว่าเดิม

"เชนหลาน รายงานสถานะร่างกาย"

"ชื่อ: เฮรัคเมอร์ลิน

 พละกำลัง: 2.5

 ความคล่องตัว: 2.4

 ความแข็งแกร่ง: 3.6

 พลังจิต: 8.5

 พลังเวทมนต์:100%"

พลังจิตที่พุ่งแตะระดับ 8.5ทำให้ประสาทสัมผัสของเขาเฉียบคมขึ้นอย่างน่าอัศจรรย์เขาเริ่มมองเห็นละอองแสงเล็กๆ ในอากาศที่แตกต่างกันออกไป

"นี่คืออนุภาคพลังงานธาตุสินะ..."

เขาคาดเดาจากพรสวรรค์ระดับ 75คะแนนที่อาจารย์แลร์รีเคยชื่นชม ในจิตใจของเขาดาวดวงที่ห้าสว่างไสวขึ้นแล้วเหลือเพียงดวงสุดท้ายก่อนจะก้าวเข้าสู่ขอบเขตของศิษย์พ่อมดระดับสอง

ตลอดทั้งวันถัดมาเฮรัคหมกตัวอยู่ในห้องทดลองจนปรุงยาได้ครบเก้าขวด เมื่อสมาธิสูงขึ้นความผิดพลาดก็กลายเป็นศูนย์

"ยาเก้าขวดหักต้นทุนแล้วข้าจะได้กำไรถึงยี่สิบห้าหินเวท!"

ทว่าในขณะที่กำลังจะเข้าสู่โหมดฝึกสมาธิอีกครั้งความทรงจำเกี่ยวกับมิติประหลาดและอสูรชิวาราก็ย้อนกลับมาท้องฟ้าที่เขาเห็นในวันนั้นแตกต่างจากท้องฟ้าที่มองเห็นจากหน้าต่างห้องนี้อย่างสิ้นเชิง

"เชนหลาน เปรียบเทียบแผนที่ดาวจากบันทึกในมิตินั้นกับปัจจุบัน"

"ดำเนินการเปรียบเทียบ...ผลลัพธ์ ไม่พบจุดที่คล้ายคลึงกัน 0%"

เฮรัคขมวดคิ้วแน่นปริศนาเรื่องมิติที่พังทลายและคางคกประหลาดที่กลืนกินอสูรอเวจียังคงวนเวียนอยู่ในหัวเขาต้องรีบแข็งแกร่งขึ้นเพื่อหาคำตอบเหล่านี้และทางเดียวคือการขายยาเหล่านี้เพื่อซื้อวัตถุดิบสำหรับ ยารุ่งอรุณที่จะช่วยให้เขาข้ามขีดจำกัดไปได้

ในป่าแสงจันทร์การหาซื้อยานั้นมีสองทางเลือก ซื้อจากร้านค้าทางการที่ราคาสูงลิ่วถึงหกหินเวทหรือจะเสี่ยงซื้อขายกับพ่อมดด้วยกันเองที่ราคาตลาด...และเฮรัครู้ดีว่าเส้นทางไหนที่จะทำให้เขาทำกำไรได้มากที่สุด