Rich Second Gen Villain นายน้อยวายร้ายรุ่นสอง

ตอนที่สี่สิบสอง Just as planned เป็นไปดั่งกลอุบาย

“ได้สิ ชั้นจะบอกอีกกี่ครั้งก็ได้คุณน่ะ มีดีแค่ตระกูลและพ่อของคุณเท่านั้นล่ะ ถ้าไม่มีตระกูลคุณก็ไม่มีอะไรเลย”

ไป่มู่หลิงเชิดหน้าอย่างเย่อหยิ่งกล่าววาจากทำร้ายจิตใจอ้าวป้าหม่า

แต่อ้าวป้าหม่าที่ผมยาวสยายปรกหน้าเล็กน้อยแบบม้านั้นส่ายหน้าและ..

หัวเราะ..

ฮา ฮา ฮา ฮา

“หัวเราะอะไร หากคุณไม่มีคนหนุนหลังล่ะก็คุณก็ไม่สามารถทำได้อย่างนี้หรอก”

ไป่มู่หลิงกล่าวอย่างโกรธเกรี้ยว

“พูดอีกสิ คุณพูดถูกแล้วผมต้องการได้บยินคำพูดแบบนี้เยอะๆ”

คำกล่าวของอ้าวป้าหม่าที่ยิ้มแย้มกล่าววาจาทำให้ไป่มู่หลิงตะลึง

เสี่ยวชุ่ยขยับกายเข้ามาใกล้ๆทางด้านหลังไป่มู่หลิงเพื่อจะป้องกันเจ้านายสาวของเธอหากอ้าวป้าหม่าจะอาละวาดขึ้นมา

แต่อ้าวป้าหม่าจ้องมองมาทางเสี่ยวชุ่ย

เสี่ยวชุ่ยถึงกับขาอ่อนระทวยทรุดลงกับพื้น

ร่างกายเหมือนกับเผชิญหน้ากับม้าขนาดยักษ์กลางทุ่งหญ้าที่กำลังทานหญ้าอย่างสงบสุขและเสี่ยวชุ่ยรู้สึกราวกับหนอนแมลงเมื่อเทียบกับม้าขนาดยักษ์นั้น

“เสี่ยวชุ่ย เธอเป็นอะไรไปไม่สบายหรือไปกันเถอะ”

ไป่มู่หลิงพยายามพยุงเสี่ยวชุ่ยบอร์ดี้การ์ดและเพื่อสาวของเธออย่างเป็นห่วงที่อยู่ๆขาก็อ่อนแอลง

“น้องไปมู่หลิงกล่าวถูกแล้ว ผมคืออ้าวป้าหม่า แห่งสกุลอ้าว ลูกชายของอ้าวหลงเทียนผู้ยิ่งใหญ่ ผมมีวันนี้ได้เพราะบิดามารดรและตระกูลของผม”

อ้าวป้าหม่าสูดลมหายใจลึกๆและกำมือชูขึ้นฟ้า

“และนั่นล่ะคือความแข็งแกร่งของผมที่ได้รับสืบทอดมาจากบิดาและตระกูลไม่มีใครปฏิเสธความยิ่งใหญ่ของผมได้เพราะตระกูลของผมหนุนหลังใครจะกล้าขวางสกุลอ้าวได้บ้าง?”

อ้าวป้าหม่ากล่าวอย่างเย่อหยิ่งที่ทำให้ไป่มู่หลิงโมโหมากขึ้น

ส่วนอ้าวป้าหม่าไม่ใส่ใจอะไรมากนักเพราะเขาวางแผนอย่างนี้มาก่อนหน้านานแล้ว

ผู้หญิงอย่างไป่มู่หลิงนั้นออกแนว

“คุณไม่มีดีอะไรนอกจากชาติตระกูล”และให้พิสูจน์จนออกจากตระกูล คอยจนเธออายุสามสิบกว่าๆไร้ทางเลือกอื่นค่อยแต่งงานกันไป

ให้ผู้ชายเลิกความเจ้าชู้ตัดความสัมพันธ์กับครอบครัว และสุดท้ายก็ไม่เหลือใครเพื่อตามจีบเธอให้ได้

อนิจจาคุณค่าของคนเหมือนฤดูกาลแลกเปลี่ยนซื้อขายนักเตะฟุตบอล

ราคาของคนเราและเวลาที่เปลี่ยนทีมได้มันมีจำกัดนะ

ช่องว่างของฤดูกาลแลกเปลี่ยนนักเตะมันไม่อยู่ตลอดกาล

แต่ผู้หญิงชอบเห็นผู้ชายลำบากที่จะทำทุกอย่างเพื่อเธอได้แล้วพวกเธอจะมีความสุข

“ปฏิเสธชั้นเถอะ ไป่มู่หลิงหากเธอไม่รับคำของชั้นคราวนี้ ชั้นจะไม่มาให้เธอเห็นหน้าอีกและลาออกจากโรงเรียนถอนกิจการทั้งหมดจากเมืองนี้”

สบายตูล่ะมีข้ออ้างแล้ว

“เฮอะก็ลองดูสิชั้นไม่มีทางไปหาคนอย่างนายเด็ดขาด ไปกันเถอะเสี่ยวชุ่ย”