โทษที ! พี่มากับระบบ x100

ตอนที่ 105 ไสหัวออกไปจากบ้านข้าซะ !

เสียงของเจียงเฉินเต็มไปด้วยจิตสังหารที่เย็นชาทำให้ร่างของหวู่เฟยหยู่สั่นเล็กน้อย   

เขาเป็นผู้ฝึกสัตว์อสูรที่ต้องอาศัยการควบคุมสัตว์อสูรในการต่อสู้กับคนอื่น เขาไม่ได้พึ่งความแข็งแกร่งจากตัวเอง เขานั้นอยู่เพียงระดับรวมปรารเท่านั้น  

ตอนนี้แม้แต่งูหลามเมฆดำของเขาก็ยังถูกเจียงเฉินฆ่าตายด้วยหมัดเดียว ดังนั้นเขาจะเป็นคู่ต่อสู้ของเจียงเฉินได้ยังไง ?

"ดี ดีมาก!"

“ไอ่หนู ในหลิงหยุนวู่ฟู่แห่งนี้เจ้าเป็นคนแรกที่กล้าทำให้ข้าอับอายต่อหน้าคนอื่น   !”

“รอก่อนเถอะ เรื่องของเราไม่จบแค่นี้แน่ !”

หลังจากที่ใบหน้าของหวู่เฟยหยูเปลี่ยนไปชั่วขณะหนึ่ง ในที่สุดเขาก็หันไปพูดกับเจียงเฉินอย่างหยาบคายก่อนจะหันหลังเดินจากไป 

“โห่ อะไรกัน… ชายคนนั้นสุดยอดไปเลยไม่ใช่รึไง เขาสามารถไล่หลงเฟยหยูได้จริงๆด้วย  !”

“ใช่ เจ้าเด็กนั้นยอดเยี่ยมจริงๆ เพียงแค่ความแข็งแกร่งจากร่างกายของเขา เขาก็สามารถฆ่างูเหลือมเมฆดำได้ด้วยหมัดเดียวแล้ว ข้าเกรงว่าความแข็งแกร่งของเขาคงไม่ด้อยไปกว่าหวู่เฟยหลงแน่นอน  ?”

“ในหลิงหยุนวู่ฟู่แห่งนี้ เมื่อใดกันที่มีตัวตนที่ทรงพลังเช่นนี้ปรากฏขึ้นมา”

หลังจากที่หวู่เฟยหยูจากไป  เจียงเฉินก็เดินเข้าไปในลานบ้านของเขาพร้อมกับสัตว์อสูรเพลิงท่ามกลางสายตาที่ประหลาดใจของผู้คน  

ตอนนี้เอง เหมิงชิงซูเองก็เดินตามเขาเข้าไปในลานบ้านเช่นกัน 

“นั่น...ถ้าข้าจำไม่ผิด คนเมื่อกี้คือเหมิงชิงซู หญิงงามอัจฉริยะในรายชื่ออันดับหลิงหยุนของเราไม่ใช่รึ  !”

“จิจิจิ! ตอนนี้ข้ารู้แล้วว่าเด็กคนนั้นคือใคร เขาน่าจะเป็นเจียงเฉิน คนที่รับเหมิงชิงซูเป็นสาวใช้ไม่ใช่รึไง ?”

“กลับกลายเป็นว่าคือเขานั่นเอง ไม่แปลกใจเลยว่าทำไมเขาถึงได้เจ๋งขนาดนั้น”

เมื่อเห็นสถานการณ์ตรงหน้า ทุกคนก็อดไม่ได้ที่จะอุทานออกมา

เมื่อเจียงเฉินกลับมาที่ลานบ้าน เขาก็ใช้วิชารักษาของผู้ฝึกสัตว์อสูรเพื่อรักษาอาการบาดเจ็บของสัตว์อสูรเพลิง 

จากนั้นเขาก็บอกสัตว์อสูรเพลิงอย่างจริงจังว่าอย่าไปไหนคนเดียวอีก  

ลูกสัตว์อสูรเพลิงระดับ 6 นั้นไม่เพียงแต่เป็นสิ่งมีชีวิตที่ผู้ฝึกสัตว์อสูรจำนวนนับไม่ถ้วนฝันถึงเท่านั้น 

แม้แต่นักรบธรรมดาบางคนที่โลภมากก็ยังต้องการ

เพียงวันแรกที่เจียงเฉินเข้าไปในวังชั้นใน เขาก็ได้สานต่อตำนานที่ทำไว้ในวังชั้นนอกต่อทันที  

เขาสามารถตระหนักถึงเจตจำนงแห้งกระบี่ได้ที่หอสัญลักษณ์กระบี่และยังเอาชนะหลินยู่ที่อยู่อันดับสามในรายชื่ออันดับหลิงหยุนได้อีก พ่อมาตอนนี้เขาก็ต่อยได้ต่อยงูเหลือมเมฆดำของหวู่เฟยหยูตายไป  

เรื่องราวที่น่าเหลือเชื่อเหล่านี้ต่างก็เลื่องลือไปทั่ววังชั้นในของหลิงหยุนวู่ฟู่ทันที  

สิ่งนี้ทำให้ชื่อเสียงและเกียรติศักดิ์ของเขาในหลิงหยุนวู่ฟู่เทียบได้กับหวู่เฟยหลงผู้ที่เป็นอัจฉริยะอันดับหนึ่งและกลายเป็นตัวตนในตำนานอีกคนหนึ่งไปโดยปริยาย 

แต่ทว่า……

หลังจากวันแรกที่เจียงเฉินได้สร้างตำนานมากมายขึ้นที่วังชั้นในแล้ว เขาก็ได้เงียบหายไปอยู่พักหนึ่ง 

เจียงเฉินนั้นอยู่ในบ้านของตัวเองและเอาแต่ฝึกซ้อมอยู่เป็นเวลาหลายวัน  

ด้วยค่าประสบการณ์ที่ได้จากระบบฝึกฝนร้อยเท่านั้น แม้ว่าเขาจะไม่ได้กินเม็ดยาใดๆ  

ค่าประสบการณ์เหล่านั้นก็ยังนับได้ว่าล้นเหลือ ซึ่งนี่ก็ทำให้เขาสามารถทะลวงเข้าสู่ขั้นแรกระดับก่อกำเนิดได้สำเร็จ!

หลังจากทะลวงผ่านเข้าสู่ขั้นแรกของระดับก่อกำเนิดมาได้  เจียงเฉินก็กำลังจะออกไปสูดอากาศ แต่ทว่าตอนนี้เอง เขาก็ได้ยินเสียงๆหนึ่งดังมาจากลานบ้าน  

เจียงเฉินลุกขึ้นยืนและเดินไปที่ประตู

หลังจากนั้นไม่นาน เมื่อเจียงเฉินเปิดประตูมาถึงลานบ้าน

เขาก็พบเข้าชายหนุ่มร่างผอมคนหนึ่งที่ดูอายุประมาณ 20 ปี ชายหนุ่มคนนี้ยืนอยู่กลางลานบ้านอย่างภาคภูมิ

และข้างๆเขาก็มีเด็กหนุ่มยืนอยู่...

สองคนนั้นเป็นเด็กรับใช้ของหลินหยุนวู่ฟู่ที่ถูกจัดการให้มาดูแลชีวิตประจำวันและทำอาหารให้กับเจียงเฉิน ซึ่งตอนนี้สภาพของพวกเขาดูเหมือนว่าจะเพิ่งถูกทุบตีมา พวกเขาดูยับเยินไม่น้อยเลย  

เมื่อเห็นฉากนี้ เจียงเฉินก็อดไม่ได้ที่จะหรี่ตาลงด้วยความโกรธทันที   

เขาก้าวเดินออกไปที่ลานบ้านอย่างไม่ลังเล

ในเวลาเดียวกัน เสียงที่เย็นยะเยียบของเขาก็ดังไปทั่วบริเวณบ้าน 

“ข้าไม่สนว่าเจ้าเป็นใคร จงไสหัวออกไปซะ และอย่าได้คิดมาเดินเล่นในบ้านของข้าอีก !“