“ เดี๋ยวก่อนท่านรองแม่ทัพ นี่คืองานของสำนักมือปราบ พวกท่านไม่เกี่ยวข้องอะไรกับเื่นี้ แล้วอีกอย่าง คนร้าย คือคนคลุมหน้าพวกนี้ แล้วเกี่ยวอะไรกับคนของตระกูลจางด้วย” รองหัวหน้ามือปราบจากต้าหลี่ซื่อ รีบเดินออกมาสอบถามด้วยความสงสัย
“ นี่เป็เื่เกี่ยวกับความมั่นคง สำนักมือปราบต้าหลี่ซื่อไม่เกี่ยวข้อง หรือว่าท่านจะงัดข้อกับ กับท่านแม่ทัพอู๋เลี่ยงรึ” รองแม่ทัพเอ่ยเสร็จแล้วจ้องหน้า รองหัวหน้ามือปราบคนนี้
“ ข้าไม่ได้งัดข้อ แค่มาจับคนร้ายเท่านั้น ท่านดูซิพวกมันมีอาวุธครบมือ แต่งชุดดำอำพรางใบหน้า ซึ่งตรงกับรูปพรรณสัญฐานคนร้ายที่ก่อคดีทำร้ายคุณชายห้า ตระกูลจางเมื่อวาน แล้วมันเกี่ยวกับความมั่นคงตรงไหน” รองหัวหน้ามือปราบเอ่ย
“ ข้าไม่สน นี่คือคำสั่งท่านรองแม่ทัพ ให้เอาศพคนพวกนี้ไปเป็หลักฐาน แล้วจับคนของตระกูลจางที่นี่ไปสอบสวน ท่านอย่ายุ่งดีกว่า” รองแม่ทัพรักษาเมือง ยังจะแถ หาเื่ไปอีก เพราะว่า คนทั้งห้าสิบคนนั้น เป็คนของกองกำลังรักษาเมืองที่ถูกส่งมา แต่ไม่คิดว่าจะตายจนหมดสิ้นแบบนี้ ขืนปล่อยให้คนอื่นรู้ว่าเป็คนของกองทัพรักษาเมือง คงได้เกิดเื่ใหญ่อย่างแน่นอน
เสี่ยวเทียนอยู่ในสำนักงานที่ท่าเรือฉางอันกับแม่และน้อง ได้ยินเสียงฝีเท้าม้าวิ่งเข้ามาเป็จำนวนมาก แล้วบัดนี้ ทหารม้าโดยมีรองแม่ทัพเป็ผู้นำก็มาหยุดยืนที่หน้า สำนักงานตระกูลจาง
“ คนตระกูลจางทั้งหมดออกมาให้จับเสียดี ๆ คนของเ้า ที่เฝ้าทางเข้าออกท่าเรือเอาไว้ ถูกพวกเราควบคุมตัวไว้ทั้งหมดแล้ว” รองแม่ทัพเอ่ยเสียงดัง
“ เสี่ยวเทียนห้ามออกไป ดูแลน้องให้ดี” แม่เดินออกไปหารองแม่ทัพทันที
“ นายหญิงหกแห่งตระกูลเจียง ข้ารองแม่ทัพซื่อฉวน ขอเชิญท่านกับลูกน้องทั้งหมดกลับไป ที่ทำการทหารรักษาเมือง พวกท่านถูกตั้งข้อหาซ่อมสุมกำลัง อาจเป็ภัยต่อความมั่นคง”
“ ท่านคิดจะใช้อำนาจข่มแหง ตระกูลจางของเรา ขนาดนี้เลยหรือยังไง”
“ นี่เป็คำสั่งของท่านแม่ทัพรักษาเมือง ข้าทำตามหน้าที่”
ลูกน้องของตระกูลจาง ทำท่าไม่ยอมไป เพราะถ้าหากไป ใครจะรับรองความปลอดภัยได้ แต่ทหารชุดเกราะพวกนี้ พกอาวุธธนู มันกันครบ หากไม่ทำตาม พวกมันคงยิงใส่แน่
“ นายหญิง สั่งพวกเรามาเลย พวกเราทำตามนายหญิงสั่งทุกประการ แม้ตายก็ยอม” หัวหน้าคนงานรอคำสั่ง
“ ทุกคนใจเย็น ท่านรองแม่ทัพ คนงานทั้งหมดไม่รู้เื่ จับข้าไปคนเดียวก็พอ”
“ ก็ได้” รองแม่ทัพส่งคนใช้เชือกมามัดแม่ของเสี่ยวเทียนเอาไว้ แล้วพาขึ้นรถม้าออกไป แต่พอออกไปสักพัก รองแม่ทัพก็ส่งสัญญาณให้ลงมือ ฆ่าคนงานสองร้อยกว่าคนของ ตระกูลจางให้หมด ทหารม้าเกราะดำเกือบห้าร้อยคน จึงขี่ม้าย้อนกลับไปที่สำนักงานของตระกูลจาง พอไปถึงก็ไม่พูดจา ใช้ธนูยิงเข้าใส่ร่างของคนงานที่ยืนดูอยู่ไม่ได้ทันเตรียมตัว ถูกยิงล้มตายกันไปหลายคน ส่วนที่เหลือก็หนีตายะโลงน้ำบ้าง หาที่หลบซ่อนกันไปทั่ว บางคนหนีเข้ามาในสำนักงาน
จนเสี่ยวเทียนใเลยออกมาดู เห็นทหารไล่ฆ่า คนของตระกูลจาง และกำลังมุ่งหน้าเข้ามาที่ สำนักงานที่เสี่ยวเทียน กับ เสี่ยวหลิงอยู่
“ มันจะมากไปแล้ว” เสี่ยวเทียนโกรธมาก ขว้างเหรียญจำนวนห้าร้อยเหรียญเงิน พุ่งเข้าใส่ทหารม้าเกราะดำ ทุกคนที่กำลังไล่เข่นฆ่า คนงานอย่างเมามัน เหรียญเงินพุ่งเข้าเจาะตรงระหว่างคิ้ว ทะลุกระโหลก ตายคาที่ไปที่ละคนสองคน ถึงแม้ทหารพวกนี้ จะใสหมวกเหล็ก แต่ก็ยังเปิดหน้าอยู่ดี ทำให้เหรียญสังหาร พุ่งทะลุเข้าใส่ทุกคน ตายอนาถเกลื่อน ท่าเรือ
“ เห็นท่านแม่ของข้าไหม” เสี่ยวเทียนถามคนงาน
“ นายหญิงถูกพวกมันจับตัวไปที่ว่าการทหารรักษาเมืองแล้ว ขอรับ”
“ ที่ว่าการทหารรักษาเมืองอยู่ที่ไหน?” พอคนงานบอกที่อยู่มาให้แล้ว เสี่ยวเทียนก็นั่งรถม้าพาน้องกลับบ้านตระกูลจางโดยทันที
“ เฮ้อ พวกคนชุดดำเป็คนทำร้าย ลุงห้าของเ้า พวกมันเป็คนของทหารรักษาเมือง พวกมันไม่ปล่อยให้ใครรู้เื่นี้หรอก ข้าว่าเ้ารีบไปช่วยแม่ของเ้าจะดีกว่า”
อาจารย์ลู่เอินกล่าวเตือนออกมา เพราะรู้แล้วว่า คนชุดดำนั้นเป็ใคร
“ ที่แท้เื่เป็อย่างนี้นี่เอง ใช้คนของตัวเองมาลอบทำร้ายผู้อื่น แล้วใช้อำนาจกฏหมายข่มแหง ผู้คนไปทั่ว อาจารย์ท่านต้องช่วยข้าด้วยนะ”
“ ไม่ต้องกลัว ก็แค่พวกมนุษย์ธรรมดาเท่านั้น ข้าจะกวาดล้างมันทั้งกองทัพก็ยังได้”
“ ขอบคุณท่านอาจารย์” เสี่ยวเทียนส่งเสี่ยวหลิงกลับบ้านแล้ว ก็ไม่ตอบคำถามใครทั้งสิ้น แล้วรีบพุ่งตัวออกจากบ้านอย่างรวดเร็ว เพื่อไปที่ว่าการทหารรักษาเมือง
“ อู๋เลี่ยง เ้าจับข้ามานี่ ้าอะไรกันแน่” แม่เสี่ยวเทียนยืนเผชิญหน้ากับแม่ทัพอู๋เลี่ยงที่นั่ง อยู่กลางห้องโถง ของที่ว่าการทหารมีนักพรตสองคนยืนอยู่ด้านข้าง และองครักษ์ อีก เกือบสิบคน ยืนรอบๆ คอยคุ้มกัน
“ คนของเ้าชักเหิมเกริม กันมาก กล้ามาต่อว่า คนของตระกูลอู๋ของข้า ในเมื่อเื่มาถึงขั้นนี้แล้ว ข้าก็จะไม่ปิดบังแล้ว คนชุดดำนั้น เป็คนของข้าที่ส่งไปสั่งสอนพี่ชายของเ้า แต่วันนี้พวกเ้ากล้าสังหารคนของข้าตายหมด พี่น้องของข้าไม่ยอมให้เื่ราวจบไปง่ายแน่ เ้ามีทางเลือก อยู่สองทางคือ ยอมมาเป็ภรรยาน้อยของข้า ทุกอย่างก็จบที่แล้วก็ให้มันแล้วไป แต่ถ้าไม่ยอมข้าจะส่งเ้าไปเป็ของเล่นให้คนของข้า โอ้ว เื่ลูกๆ ของเ้าไม่ต้องห่วง ข้าจะจับเขาไว้เป็ตัวประกัน ไว้รอให้พ่อมัน เอาหยกัฟ้ามาแลกเปลี่ยน ส่วนตระกูลจาง คืนนี้ ข้าจะส่งทหารเข้าไปกวาดล้างให้หมดข้อหาซ่องสุมกำลัง เตรียมก่อการกบฎ เป็ไงเลือกแบบไหนดี ฮ่า ฮ่า ฮ่า” แม่ทัพอู๋เลี่ยงเอ่ยจบ ก็หัวเราะเสียงดัง
“ นี่เ้าทำเช่นนี้ ไม่คิดว่าพี่สี่ของข้ารู้เื่แล้ว จะกลับมาจัดการกับเ้าอย่างนั้นรึ”
“ เื่นี้ไปไม่ต้องห่วง หากแม่ทัพจางซื่อ เคลื่อนไหวกองทัพจากแดนใต้ ทหารจากแดนเหนือ จะยกทัพมาต้านเขาไว้เอง รอให้ข้าจัดการกับตระกูลของเ้าก่อนแล้วข้าจะทูลของพระราชโองการปลดพี่ชายของเ้าจากตำแหน่งเอง” แม่ทัพอู๋เลี่ยงวางแผนไว้แล้ว
“ ข้าไม่เชื่อว่า จักรพรรดิฟงเลี่ย จะเชื่อคนอย่างเ้า”
“ ถูกแล้ว พระองค์ไม่เชื่อข้าอยู่แล้ว แต่คำพูดพระสนมลี่ฟาง น้องสาวของข้าท่านต้องเชื่ออยู่แล้ว” ที่แท้มันใช้น้องสาวที่เป็พระสนมช่วยอีกแรง
“ เ้าคิดหรือว่า ทำเช่นนี้ จะทำลายตระกูลจางของเราได้” จู่ๆ แม่ของเสี่ยวเทียนก็ พูดคำนี้ออกมา เหมือนกับมีไพ่ตาย อะไรบางอย่าง ทำให้ แม่ทัพอู๋เลี่ยงขมวดคิ้วสงสัย
“ สุ่ยเหวิน เ้าคงคิดว่า ลูกชายของเ้ามีเทพคุ้มครองอยู่ จะช่วยตระกูลของพวกเ้าด้วยใช่ไหม ฮ่า ฮ่า ฮ่า ข้าจะแนะนำเ้าให้รู้จักกับ ท่านคุรุเทพจือม่อ กับท่านคุรุเทพจือมู่ ท่านมาจากแดนพิภพชั้นที่สาม เ้าคงจะรู้จักดี ท่านเป็ อาจารย์ของเหล่าเทพ ของสำนักศึกษาจงหนันซาน แล้วคิดหรือว่า เทพที่คุ้มครองลูกชายของเ้า จะสู้กับท่านทั้งสองได้” อู๋เลี่ยงกล่าวอย่างมั่นใจ ว่าคุรุเทพทั้งสองต้องเอาชนะ เทพที่คุ้มครองเสี่ยวเทียนได้ แม่เสี่ยวเทียน พอได้ฟัง ก็เงียบไปไม่ได้พูดอะไรต่ออีก แต่ว่า มีเสียงประตูใหญ่ของที่ว่าการทหาร พังทลายลงมา มีทหารกว่าร้อยคน ถูกกระแทกลอยเข้ามาให้ห้องโถง ทำลายผนัง ข้าวของระเนระนาด ทหารที่ ถูกอัดเข้ามา ล้วนสลบไสลไม่ได้สติ นอนเกลื่อนห้องโถง เฟอรนิเจอร์ภายในห้องโถง ถูกร่างทหารกระแทก พังไม่มีชิ้นดี แม่ทัพอู๋ กับ คุรุเทพทั้งสองต้องใช้มือปัดร่าง ของทหาร ออกไปหลายคน ส่วนแม่ของเสี่ยวเทียน ไม่มีร่างของทหารเข้าใกล้เลยแม้แต่น้อย เสี่ยวเทียนปรากฏกายอยู่หน้าประตูอยู่คนเดียว
พอเห็นแม่ถูกมัดแน่นก็แค้นใจนัก รีบเคลื่อนกายเข้ามาหาเพื่อจะปล่อยแม่
แต่ว่า ทหารองครักษ์10 คน อยู่ใกล้กว่า ชักดาบเข้ามาขวางเอาไว้ไม่ให้เสี่ยวเทียนเข้ามาใกล้
“ บังอาจ” เสี่ยวเทียนคำรามลั่นเหมือนเสียงผู้ใหญ่ เหรียญเงินสังหารพุ่งออกไปเจาะกระโหลกองครักษ์ทั้งสิบ ร่างกระเด็นลอยไปติดผนัง ตายสนิททันที
เสี่ยวเทียนใช้กระบี่ไม้สีดำตัดเชือกขาดอย่างรวดเร็ว
“ เสี่ยวเทียนเ้ามาทำไม แล้วหลิงน้อยล่ะ”
“ ลูกส่งหลิงน้อยกลับบ้านแล้ว คนชั่วพวกนี้ ให้ข้าตัดขาพวกมันให้หมดเหมือนที่มันทำกับท่านลุงห้าเลยดีไหมท่านแม่” เสี่ยวเทียนหันไปมอง แม่ทัพอู๋เลี่ยง กับ คุรุเทพทั้งสอง ด้วยสายตาเหมือนเหยี่ยวจ้องเหยื่อของมัน แต่ไม่ทันที่แม่จะพูดอะไร คุรุเทพจื่อมู่ หยิบยันต์สีแดง มาปึกหนึ่ง แล้วปล่อยออกไปทั้งปึก แล้วก็ทำท่ามือวาดฝ่ามือออกเป็วงกลม แล้วร่ายเวทย์แล้วชี้นิ้วออกไป ยันต์สีแดงทั้งปีกกลายเป็ กรงขัง ครอบสองคนแม่ลูกเอาไว้
“ บังอาจ กล้าใช้เวทย์ชั้นต่ำกับจอมเวทย์อย่างข้าเชียวรึ เสี่ยวเทียน ใช้กระบี่ไม้ดำของเ้า ชี้ไปที่หน้าของไอ้นักพรตคนนี้ เร็ว” อาจารย์ลู่เอินบอกออกมาเสี่ยวเทียนทำตามทันที แสงจากกระบี่
คราวนี้ไม่ใช้แสงอัสนีที่ปล่อยออกไป แต่เป็ลูกๆไฟกลม พุ่งทำลาย กรงขังจนไหม้ไฟ แล้วลูกไฟยังพุ่งเข้า หาคุรุเทพจือมู่ ที่หยิบกระจกสะท้อนกลับมาป้องกันตัวเอาไว้ แต่ว่าลูกไฟมาถึง ก็กลายร่างเป็ ตาข่ายเพลิง ครอบร่าง ของคุรุเทพจือมู่เอาไว้ ร่างของคุรุเทพจือมู่ พอโดนตาข่ายเพลิง ก็ลุกไหม้ ส่งเสียงร้องออกมาอย่าง โหยหวน พยายามดิ้นไปมา เพื่อให้ ไฟดับ
ทหารองครักษ์ ก็พยายามใช้ผ้า เอามาเพื่อจะดับไฟ แต่ว่า ยิ่งเอาผ้ามาดับ ไฟก็ติดลุกผ้าเข้าไปอีก หาไม้มาดับ ก็ยิ่งติดไม้ รีบเอาน้ำมาดับ ไฟก็ลุกลามไปกันใหญ่ ห้องโถง เริ่มถูกเพลิงเวทย์ ของอาจารย์ลู่เอินเผาไหม้ไปทั่วห้องโถง
“ เชอะ เพลิงเวทย์ของข้า ไม่ใครดับได้ ถ้าไม่ใช่ข้า เ้าพวกโง่ทั้งหลาย” อาจารย์ลู่เอินนเอ่ยด้วยเสียงหัวเราะเบา ๆ คุรุเทพจือม่อเห็น น้องชายกลายเป็เถ้าถ่านเช่นนั้นก็โกรธแค้นยิ่งนัก นำไม้เท้าคทาเทพ ออกมา แล้วยกขึ้นฟาดใส่เสี่ยวเทียนด้วยความโกรธแค้น แม่รีบดึงเสี่ยวเทียนถอยหลังหลบออกมา แม้ว่าเสี่ยวเทียนจะถูกแม่ดึงร่างถอยหลังออกมา แต่กระบี่ไม้ดำ ก็ถูกเสี่ยวเทียนปล่อยพลังอัสนีปล่อยออกไป ถูกไม้เท้าคทาเทพของ คุรุเทพจือม่อ จนะเิออกมา คุรุเทพจือม่อถอยหลังกลับไปหลายก้าว แต่มันไม่ยอมหยุด มันปล่อยสัตว์ิญญาออกมาพุ่งเข้าหา เสี่ยวเทียนที่ถูกแม่อุ้มกำลังเพื่อจะหนีออกจากห้องโถง แต่สัตว์ิญญาตัวนี้กลับเร็วกว่า มันพุ่งร่างมาขวางทางออกเอาไว้ แล้วแลบลิ้นแพลบออกมามีไฟออกจากปากของมันด้วย เสี่ยวเทียนได้ยินแม่พูดออกมาว่า
“ จิ้งเหลนไฟ” เสี่ยวเทียนดิ้นหลุดจากมือของแม่เพื่อหันไปมอง
“ โอ้ ตัวอะไรเนี่ย อาจารย์จัดการมันยังไงดี ตัวมันใหญ่เหลือเกิน”
“ จระเข้ใหญ่กว่านี้ยังผ่านมาแล้ว แค่จิ้งเหลนไฟ สัตว์ชั้นต่ำแค่นี้ อย่าให้อาจารย์ต้องลงมือเลย เ้าก็น่าจะจัดการกับมันได้นะ” อาจารย์ไม่ช่วย ให้เสี่ยวเทียนจัดการกันเอง เสี่ยวเทียนเห็นแม่ไปหยิบ ทวนยาวออกมา แล้วแทงไปที่สัตว์ิญญาตัวนี้ แต่ทวนไม่สามารถระคายผิวมันได้ กลับถูกมันพ่นไฟใส่ ทวนที่แม่ถือก็ถูกทำลายไป เสี่ยวเทียนะโขวางหน้า แล้วปล่อยพลังอัสนี จากกระบี่ไม้ดำพุ่งเข้าโจมตี จิ้งเหลนไฟั์ ตูม ! พอมันถูกสายฟ้าฟาดเข้าไปครั้งเดียว
ร่างของมันกระเด็นออกไปไกล กลิ่นเหม็นไหม้ ฟุ้งกระจายไปทั่ว ร่างจิ้งเหลนไฟ ตัวทำไปครึ่งซีก มันแค้นมากระโจนเข้าใส่อีกรอบ แต่คราวนี้ เสี่ยวเทียนใช้กระบี่ไม้ พุ่งออกไป แล้วใช้พลังจิต ขยายให้กระบี่ไม้มีขนาดใหญ่ขึ้น ทำให้ผ่าร่างของจิ้งเหลนไฟ ออกเป็สองท่อน ร่างิญญาของมันสลายไปในทันที
คุรุเทพจือม่อเห็นเช่นนั้นก็ใ ไม่คิดว่า ดินแดนชั้นที่ 1 ทีล้าหลังเช่นนี้ กลับมีคนใช้กระบี่พลังเทพได้ แต่ก็ยังคิดว่า พลังแค่นี้ไม่อาจสู้กับ คุรุเทพอย่างเขาได้ ถึงแม้เขาจะไม่อาจใช้พลังเทพได้ แต่ก็ยังมีอาวุธระดับเทพที่จัดการกับเสี่ยวเทียนได้ คุรุเทพจือม่อสวมถุงมือ สีขาวเข้าไปที่มือขวา มือของเขาก็เปลี่ยนกลับกลายเป็กรงเล็บหมาป่าทันที
คุรุเทพจือม่อเคลื่อนตัวอย่างรวดเร็ว พร้อมกับตบปบ กรงเล็บหมาป่าเข้าใส่เสี่ยวเทียน
แม่เห็นดังนั้น ก็ใช้กระบี่ต่อต้านไป แต่ว่า พอปะทะเข้าไปกระบี่ธรรมดา กลับแตกสะบั้น กลายเป็ชิ้น ๆ แม่ถูกแรงกระแทกถอยหลังไป เสี่ยวเทียน ตวัดกระบี่ไม้เข้าปะทะด้วย เสียงดัง เคล้ง ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ !! กรงเล็กหมาป่าปะทะกับกระบี่ไม้ดำด้วยความเร็วที่คนทั่วไปมองไม่เห็น พอทั้งสอง ถอยกลับมา เสี่ยวเทียนไม่เป็อะไร แต่มือของคุรุเทพจือม่อ ถูกกระบี่ไม้ดำ ทำลายถุงมือหมาป่าจนสิ้น แล้วยังเลาะเนื้อที่มือของคุรุเทพจือม่อ จนเหลือแต่กระดูกโผล่ออกมา
คุรุเทพจือม่อมองมือตนเองอย่างงุนงง แต่พอเส้นประสาทสมองสั่งการว่าเจ็บเท่านั้น อ้ากกกกกกกกก !!
คุรุเทพจือม่อส่งเสียงร้องจนดังไปทั่ว จากนั้น เสี่ยวเทียนก็ขว้างเหรียญเงินสังหารเข้าใส่ไปหนึ่งเหรียญทะลุปาก ออกไปหลังหัว คุรุเทพจือม่อตายสนิททันที
เสี่ยวเทียนไม่หยุดแค่นี้ กลับลอยตัวเข้าหาแม่ทัพอู๋เลี่ยงต่อเลยโดยที่ไม่สนใจ เสียงร้องเตือนของแม่ ที่ไม่ให้เข้าโจมตีแม่ทัพอู๋เลี่ยง แต่ไม่ทันแล้ว เสี่ยวเทียนใช้กระบี่ไม้ดำแทงไปที่ร่างของแม่ทัพอู๋เลี่ยง แต่แม่ทัพอู๋เลี่ยงก็ไม่หลบกลับใช้กระบี่อีกเล่มหนึ่งออกมาแทงสวน เข้าใส่เสี่ยวเทียน เปรี้ยง ! ปรากฏสายฟ้าออกมาจากกระบี่ของแม่ทัพอู๋เลี่ยงเช่นกัน ทำให้เสี่ยวเทียนกระเด็นถอยหลังกลับมา
“ อาจารย์เกิดอะไรขึ้นทำไมแม่ทัพอู๋เลี่ยง มีกระบี่อัสนีเช่นเดียวกันกับเรา”
“ เอ ข้าก็รู้สึกคุ้นๆ นะว่า กระบี่อัสนีสายฟ้านี้ เหมือนข้าจะเคยเห็นมาก่อน แต่จำไม่ได้ว่าเคยเห็นที่ไหน” อาจารย์ลู่เอินก็สงสัย แต่ตัวเองจำไม่ได้
“ ฮ่า ฮ่า ฮ่า นี่คือกระบี่อาญาสิทธิ์อัสนี์ ที่ปฐมจักรพรรดิฟงเทียนอี้ พระราชทานให้กับท่านปู่ของข้า บัดนี้มันตกทอดมาสู่รุ่นของข้า คิดหรือว่ากระบี่ไม่ผุ ๆ ของเ้าจะทำอะไร กระบี่อาญาสิทธิ์อัสนี์ ของข้าได้” อู๋เลี่ยงหัวเราะอย่างมั่นใจ
“ ถึงว่าซิ กระบี่ไม้ดำของข้าถึงถูกกระแทกออกมาเกือบตาย เอายังไงต่อดีท่านอาจารย์”...
11K
![[ มี E-Book ] ไม่นะคุณชาย ถึงตายข้าก็ไม่ยอมพลาดของอร่อยหรอก ตอน ข้าจะเป็นเศรษฐีนี](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1714103888_64234326.webp)
