เมื่อฉันย้อนเวลามาเป็นวัยรุ่นยุค90

หยก ลดาสาวสวยที่มีอายุ40กลางๆ นั่งเหม่อปลงตกกับชีวิตที่ไม่มีอะไรเลยแถมตอนนี้หมอพึ่งตรวจเจอเนื้อร้ายที่สมองด้วยเธอต้องผ่าอีกไม่กี่วันข้างหน้านี้ ชีวิตที่ไม่มีคู่ชีวิตไม่มีใครให้คำปรึกษาไม่มีคนปลอบโยนไม่มีอะไรเลยนอกจากบ้านที่พ่อแม่ทิ้งไว้ ให้กับเงินในบัญชีหลายสิบล้านพ่อแม่ก็จากไปนานแล้ว ลดาคิดถึงอดีดเมื่อครั้งที่เธอยังสาวๆอายุ18ปี มีแต่ชายหนุ่มมารุมล้อมแต่ลดาเลือกเยอะคบกับใครได้ไม่นานพอไม่ถูกใจก็เลิกจนป่านนี้ก็ยังเป็นสาวแก่ที่ยังไม่เคยมีความสัมพันธ์ทางกายกับ ชายใดเลยลดานึกเสียดายวันเวลาที่ปล่อยให้ล่วงเลยมาเธอเหงาเพื่อนๆของเธอแต่งงานมีลูกจนลูกโตกันหมดแล้วบางครั้งที่มีงานเลี้ยงรุ่นได้พบปะสังสรรค์กับเพื่อนเก่าทุกคนก็พาครอบครัวมาโชว์มาอวดกัน ลดานึกอิจฉาเพื่อนเพราะเธอายุเลยวัยที่จะมีครอบครัวแล้วมดลูกคงหมดอายุไปแล้ว ถ้าย้อนเวลาไปได้เธอจะเลือกใครสักคนหนึ่ง...ป่านนี้เธอคงมีครอบครัวที่อบอุ่นเหมือนเพื่อนๆผู้ชายทุกคนที่เคยมาจีบลดาต่างก็มีครอบครัวกันไปหมดมีชีวิตที่ดีการงานมั่นคงบางคนก็รวยมีบริษัทเป็นของตัวเองเธอ เห็นพวกเขาผ่านโลกโซเชียล แต่มีอยู่หนึ่งคนที่ลดาไม่เคยเห็นเลย คือ อนุวัฒน์ แทนไทย เขาเป็นผู้ชายธรรมดาบ้านฐานะปานกลางเธอคบกับเขาแค่สามเดือนสาเหตุที่เลิกคือเขาหน้าเบื่อหน้าตาของเขาธรรมดาไม่หล่อแต่ก็ไม่ได้ อัปลักษ์เชยแต่งตัวก็เชย แต่เขาเป็นคนดีมากไม่เจ้าชู้ ไม่ดื่มเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ขยันช่วยพ่อแม่ทำงานที่บ้าน วันที่ ลดาบอกเลิกเขาเสียใจมากตอนนั้นลดาก็ไม่ได้รู้สึกผิดอะไรแต่มาตอนนี้ลดาคิดถึงเขาอยากเจอเขาอีกสักครั้งในฐานะเพื่อนเก่าก็ได้ป่านนี้เขาคงมีครอบครัวไปแล้ว ลดานั่งคิดอะไรเรื่อยเปื่อยอยู่ร้านกาแฟแห่งหนึ่งตามประสาสาวแก่และโสดภายในร้านกาแฟมีคู่รักหนุ่มสาวมานัดเจอกันจีบกัน “นี่เราแก่แล้วเหรอเนี่ยทำไมเวลามันเดินไปเร็วจังล่ะยังไม่ทันได้ใช้ชีวิตเหมือนคนอื่นเลยเรามัวทำอะไรอยู่นะถึงปล่อยให้เวลาผ่านไป อยากมีครอบครัวอยากมีสามีเฮ้อ...แก่ปูนนี้ใครจะมาเอาล่ะ ประสบการณ์เรื่องอย่างว่าก็ไม่เคยมีนี่เราจะตายก่อนที่จะมีประสบการณ์ไม่ได้นะ จะปรึกษาใครได้เนี่ย"

ลดาคิดไปคิดมาก็นึกขึ้นได้"บาร์โฮส...อยากมีประสบการณ์อย่างว่าจัดไปคืนนี้เลย "ลดายืนลังเลอยู่หน้าสถานบันเทิงสำหรับสาวแก่และสาวประเภทสอง ว่าจะเข้าดีไม่เข้าดีแต่แล้วเธอก็เข้าไป"เอาวะก่อนตายขอมีประสบการณ์สักครั้งหนึ่งเถอะ จะอายทำไมใครๆเขาก็เข้ามากันทั้งนั้นแก่กว่าเราก็มีเงินมีซะอย่าง เดี๋ยวก็ตายแล้ว"ภายในบาร์มีเสียงเพลงเบาๆเพราะช่วงนี้ยังไม่ดึกมาก พนักงานล้วนแต่เป็นผู้ชายวัยคราวลูกถอดเสื้อ ตรงคอมีหูกระต่ายผูกไว้กล้ามและซิกแพคทุกคนโชว์อวดกันไม่มีใครแพ้ใครหน้าตาหล่อเหลาน่าหลงไหลลดาไม่แปลกใจเลยว่าทำไมสาวแก่แม่หม้ายส่วนใหญ่ถึงติดใจบาร์โฮสกันนักนี่แค่ยืนจ่ออยู่ตรงประตูก็รีบมารับมาแทคแคร์เป็นอย่างดีปานว่าเป็นเจ้าหญิงและก็ลืมวัยชราของตัวเองเสียสิ้นนึกว่าอายุ18อีกครั้ง ลดาเลือกบาร์โฮสมาแค่คนเดียวเพราะเธอชอบคุยทีละคนเธอเลือกคนที่ดูธรรมดาสุดลดาไม่ชอบผู้ชายกล้ามใหญ่ดูน่าเกลียดสำหรับเธอแต่คนอื่นอาจจะชอบ "พี่มาเที่ยวครั้งแรกเหรอครับ ดูเกร็งๆ ""จ่ะ...พี่กำลังจะตายอีกไม่กี่วันข้างหน้านี้พี่เลยอยากมี...เอ่อ..เอ่อ..มีประสบการณ์เรื่องอย่างว่าน่ะ""พี่อายุเท่าไรแล้วครับอย่าหาว่าเสียมารยาทนะครับ พี่ดูอายุเยอะแล้วยังไม่เคยเรื่องแบบนี้มันดูแปลกๆ""45ปี""รุ่นเดียวกับแม่ผมเลย...อุ้ย..ขอโทษครับ""ไม่เป็นไร...มันก็เรื่องจริงแหละ""แต่ว่าทำไมพี่ดูไม่ค่อยแก่ แม่ผมแก่กว่าพี่เยอะแยะเลยผมพี่ก็ไม่หงอกริ้วรอยก็ไม่มี""พี่ไม่เที่ยวน่ะทำงานอย่างเดียวเลิกงานกลับบ้านกินข้าวนอนสองทุ่ม” "งั้นพี่รอผมเลิกงานนะครับผมจะพาพี่ไปคอนโดของผมแล้วผมจะสร้างประสบการณ์ให้พี่เองผมก็ยังไม่เคยเจอสาวบริสุทธิ์เหมือนกันถือว่าเราแลกเปลี่ยนประสบการณ์การณ์กันนะครับ"ลดานั่งจิบเบียร์รอเด็กหนุ่มอายุ19จนถึงเวลาเลิกงานก็รู้สึกตื่นเต้นดี เด็กบาร์โฮส พาลดามาที่คอนโดของเขาลดามองไปรอบๆห้อง ไม่มีรูปคู่มีแต่รูปหญิงชราผมหงอกน่าจะเป็นแม่ของเขานั่นแหละอย่างที่เขาเล่าแม่ของเขาอายุเท่าลดาแต่ดูแก่กว่ามากลดาโชคดีที่มีกรรมพันธุ์ผมหงอกช้าตอนนี้เธออายุ45แต่ผยังไม่หงอกเลยมองเผินๆเหมือนอายุสามสิบต้นๆ เพื่อนๆหลายคนบอกเธอว่าเป็นเพราะว่าเธอไม่มีลูกไม่มีครอบครัวจึงไม่มีเรื่องเครียดสภาพร่างกายของเธอจึงแก่ช้าแล้วเธอก็นอนเร็ว ลดาเหลือบไปเห็นสมุดเล่มหนึ่งในนั้นเขียนว่า"อาทิตย์หน้าค่าล้างใตแม่สามหมื่นเราจะหาให้ได้ไม่ได้อยากทำงานแบบนี้เลยแต่มันคือหนทางเดียวที่จะหาเงินได้เยอะๆ" "เด็กหนุ่มคนนี้ต้องมาฝืนใจนอนกับสาวแก่เพื่อเอาเงินไปช่วยแม่หรือนี่""พี่ครับคิดอะไรอยู่ผมอาบน้ำแล้วเราเริ่มกันมั้ย?" ลดาพยักหน้าเขินๆ เด็กหนุ่มค่อยปลดกระดุมเสื้อของลดาทีละเม็ดทีละเม็ด จนเห็นร่างกายเปลือยเปล่าของเธอ ริมฝีปากของเขาทาบทับกับริมฝีปากของเธอเด็กหนุ่มจุมพิตเนิบๆช้าๆอย่างผู้มีประสบการณ์มือของเขาเคล้าคลึงปทุมทั้งสองที่ไม่เคยใช้งานเลยมันยังคงเต่งตึงเหมือนสาวแรกรุ่น ก่อนที่อะไรมันจะเลยเถิด"ไม่ไม่พี่ทำไม่ได้พอเถอะพอ..."
ลดารีบสวมเสื้อใส่ทันทีเด็กหนุ่มท่าทางฉงนงงว่าเขาทำอะไรผิดไป
"ผมทำอะไรให้พี่ไม่พอใจเหรอ"
"ไม่หรอกไม่ใช่เป็นที่พี่เองนั่นแหละไม่รู้เหมือนกันแว๊บหนึ่งพี่คิดว่านี่ชั้นกำลังมีความสัมพันธ์กับเด็กคราวลูกเลยเหรอ ทำไม่ได้น่ะ
"งั้นพี่ก็พักอยู่ห้องผมก่อนก็แล้วกันนะครับมันดึกแล้วนอนหลับตามสบายเลยนะครับ"

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ลดา

นิยายแนะนำ

เมื่อฉันย้อนเวลามาเป็นวัยรุ่นยุค90

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ลดา

นิยายแนะนำ

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้