ตอนที่53 นายไม่ไปด้วยเหรอ
ดันโต้เข้ามาประชิดตัวของออสก้าได้ก็ฟันเข้าใส่
เคล้ง!
ออสก้าตามความเร็วของดันโต้ไม่ทันด้วยซ้ำมีดฟันเข้าที่หมวกเกราะอย่างแรง เกิดเป็นประกายไฟท่ามกลางสายฝน
แรงโจมตีของดันโต้ส่งให้ร่างของออสก้าเสียงหลักล้มลงดันโต้ใช้มีดอีกเล่มเสียบเข้าไปตรง ๆ ที่รอยต่อของหมวกเกราะและชุดเกราะนั้นคือจุดอ่อนของชุดเกราะ
ออสก้ารู้ว่าหลบยังไงก็ไม่พ้นใช้แขนมาต้านรับไว้แต่ว่าความแข็งแกร่งของดันโต้มหาศาลมาก แม้ออสก้าจะมี [พรสวรรค์พละกำลังของซอมบี้]เสริมก็ยังทำได้แค่รับแรงไว้ครึ่งหนึ่งและปล่อยให้อีกครึ่งของมีดเสียบเข้าไป
ใบหน้าของออสก้าไม่แสดงความเจ็บออกมากลับพยายามหาทางสู้
"ตาย!"ในเมื่อไม่สามารถสู้แรงได้ก็ไม่ต้องสู้ออสก้าแลกการโจมตีปล่อยมือและพุ่งเข้ากอดของดันโต้ไว้
"ไอ้เวร ทำไมยังสู้ได้อีกว่ะ"ดันโต้ไม่เข้าใจ ว่าทำไมมันไม่เป็นอะไร
แต่ก็ยังกดมีดลงจนมิดใบมีดแทงเข้าในรอยต่อของชุดลึกลงไปที่คอของออสก้าออสก้ากอดรัดดันโต้ไม่ยอมปล่อย ตอนนั้นเบนจามินก็กระโจนมาจากด้านหลัง
อีกฝ่ายต้องการถ่วงเวลาให้เบนจามินด้วยชีวิตดันโต้เข้าใจอย่างนั้น
ไปตายซะ!
"ปล่อยสิวะ"ดันโต้เหวี่ยงตัวของออสก้าให้หลุด แต่ทำยังไงก็ไม่หลุดทำให้มือหนึ่งของดันโต้ต้องคว้าไปบิดมีดที่คอของออสก้าส่วนมีดในอีกมือใช้กันโล่ของเบนจามิน
โล่กระแทกเข้าใส่จนกดให้ดันโต้ต้องถอยหลังไปได้แต่โล่ก็ทำได้แค่โล่เท่านั้น
ออสก้าคว้าเอาลูกศรล่าพยัคฆ์ใช้มันแทงเข้าไปที่ท้องของดันโต้ดันโต้คว้ามันไว้ได้หัวลูกศรชนเข้ากับชุดเกราะเท่านั้น
“ลูกศรT1”
“ตาย!” เบนจามินเข้ามาโจมตีอีกครั้งแต่ไม่ใช่ที่ตัวของดันโต้แต่เป็นการใช้โล่กระแทกเข้าที่ท้ายของลูกศรทำให้ลูกศรพุ่งพรวดผ่านทั้งมือของออสก้าและมือของดันโต้เข้าที่ท้อง
ชุดเกราะของดันโต้เป็น T1แต่มันไม่ใช่ชุดเกราะหนักที่การป้องกันเป็นที่สุดถึงอย่างนั้นมันก็ป้องกันการโจมตีจากอาวุธทั่วไปหรืออาวุธ T1ได้
แต่ว่าลูกศรล่าพยัคฆ์ก็เป็นลูกศร T1เหมือนกัน แถมมันยังเน้นที่การเจาะทะลุทะลวงเป็นหลักด้วย พอผสานเข้ากับแรงกระแทกของโล่เบนจามินทำให้ลูกศรทะลวงเข้าไปในชุดเกราะทันที
"อ้า!"
ลูกศรทะลุท้องของดันโต้
ดันโต้กรีดร้องและระเบิดพลังออกมาอย่างฉับพลันทุบเข้าไปที่หัวของออสก้าด้วยความรุนแรง จนออสก้าจนออสก้าต้องปล่อยมือดันโต้เหวี่ยงหน้าแข้งซัดเข้าที่ออสก้าจนกระเด็นไปอัดเข้ากับเบนจามินที่อยู่ทางด้านหลัง
พากันบาดเจ็บพร้อมกันทั้งสามคน
เบนจามินลุกขึ้นมาก็กระอักเลือดออกมาจำนวนมากดันโต้จับไปที่ลูกศรที่เสียบท้องอยู่ มันอยากจะดึกออกแต่ก็ดึงไม่ออก
ออสก้าตอนนี้อยู่ในสมองมึนจนหมดสภาพทหารมืดโดนแทงไม่ตาย โดนฟันไม่เป็นอะไร แต่ว่าการทุบด้วยมือของดันโต้เมื่อครู่นี้มันส่งผลสะเทือนถึงสมอง
จุดอ่อนเพียงอย่างเดียวของทหารมืด
ทำให้ออสก้ามึนจนฟื้นสติไม่ทัน
โฮกกกก....
บอสราชินีซอมบี้นักล่าคำราม แรงสั่นสะเทือนทำเอาฝนที่ตกลงมาถึงกับสั่นไหวตามไปด้วย หลังจากนั้นเสียงของซอมบี้ก็มากขึ้นเรื่อยๆ ก่อนพวกมันจะบุกเข้ามาขวางการต่อสู้ที่กำลังเกิดขึ้น
พวกซอมบี้ทหารและซอมบี้ลิ้นแฉกจู่โจมตีเบนจามินและดันโต้พวกเขาเลยต้องหันไปรับมือพวกมันก่อน
เบนจามินฆ่าซอมบี้ทหารและลากออสก้าขึ้นไปยังรถถังที่อยู่ด้านหลังคนอื่น ๆ ก็ถอยกลับมาเช่นกัน ใครอยู่ใกล้กล่องใบไหนก็พากันลากกลับเข้ามาในรถด้วยเพื่อไม่ให้ถูกทิ้งไว้อย่างเสียเปล่า
ต้องยอมรับว่าพวกกิลด์ดาบแดงและค่ายแกนนอนเอากล่องออกมาด้วยหลายใบจริงๆ
“ขึ้นมาเร็ว เราต้องไปจากที่นี่”ฮอร์คิงที่เติมพลังงานเรียบร้อยแล้วตะโกนบอก
พอขึ้นมาครบก็ปิดประตูและขับรถถังหนีทันที
แต่ว่าก่อนจะไปก็ไม่ลืมหันมายิงถล่มใส่ยานเกราะทิ้งอีกด้วย
นักผจญภัยที่ยังไม่ตายบางคนพยายามวิ่งกลับเข้าไปในยานเกราะก็โดนระเบิดตายไปพร้อมกับยานเกราะดันโต้กัดฟันด้วยความโมโห เพราะตอนนี้นอกจากตัวเองที่ยังเหลือรอดก็เหลือนักผจญภัยในกิลด์อีกคนเดียว
“เอากล่องนั้นแล้วตามมา”ดันโต้ตัดสินใจหนีเข้าไปหลบตามอาคารก่อน
กล่องที่ตกอยู่เหลือไม่กี่ใบและใบที่ใกล้ที่สุดคือใบที่ดันโต้ให้นักผจญภัยคนนั้นลากมันตามมาเขาบาดเจ็บและยังต้องโจมตีเปิดทาง ถ้าให้ลากไปด้วยก็ไม่ไหวเหมือนกัน
ทั้งสองหลบหนีเข้าไปในอาคารโดยที่มีซอมบี้ทหารตามมาหลายพันตัว
...
ในรถถังฮอร์คิงมีพลังงานเพียงพอแล้วจึงจัดการยิงถล่มใส่ทหารซอมบี้ด้านหน้าอย่างต่อเนื่องเปิดทางออกได้ ไม่มีซอมบี้ตัวไหนต้านทานได้เลย
แต่ว่าแรงกดดันก็ไม่ได้ลดลงไปเลยเพราะว่าด้านหลังยังมีซอมบี้นักล่าระดับฝันร้ายตามมาอีกหลายตัวและยังมีบอสซอมบี้ระดับฝันร้ายไล่ตามมาด้วย
ความเร็วของรถถังไม่เท่ากับยานเกราะตอนที่หยุดยานเกราะได้ก็เพราะว่าพวกนั้นต้องขับเหยียบซอมบี้และโดนยิงจากระยะไกลจนรถเสียหลักไม่อย่างนั้นก็คงไล่ตามมาไม่ทัน
ส่วนความเร็วของซอมบี้นักล่านั้นมันเร็วเท่ากับยานเกราะแม้ว่าตัวบอสราชินีซอมบี้นักล่าจะช้ากว่าจากขนาดตัวที่ใหญ่แต่ว่าซอมบี้นักล่าระดับฝันร้ายก็นำมาก่อนแล้ว
“มีกี่ตัว” เบนจามินดูที่หน้าจอ แต่หน้าจอมันเต็มไปด้วยเลือดของซอมบี้จนปิดเลนส์กล้องด้านนอกทำให้มองอะไรแทบไม่เห็นเลย
จึงต้องเปิดใช้กล้องส่องมือของตัวรถหรือไม่ก็ดูตามช่องที่เปิดได้
“เชี่ยเอ๊ย! มีพวกมันสองตัวมันมาแล้ว”เลี่ยมตะโกนบอก
ปัง!
มีเสียงกระแทกด้านบนของรถถังตามมาด้วยเสียงกรงเล็บที่พยายามฉีกเกราะเข้ามา
“เกราะนี่จะเอาอยู่ไหม?” มาโครถามด้วยความกลัว
“ฮอร์คิงเกราะรถสามารถต้านอยู่ใช่ไหม?” เบนจามินหันมาถามย้ำเมื่อเห็นว่าไม่มีใครตอบ คนเดียวที่ให้คำตอบได้และเบนจามินเชื่อใจก็คือฮอร์คิง
“ได้...แต่ไม่นานนัก” ฮอร์คิงกล่าว
พอได้ยินทุกคนก็ถอนหายใจอย่างโล่งอกแต่ยังไม่ทันได้ดีใจ เสียงของออสก้าก็ดังขึ้นมา
“ดูสิ เหมือนพวกมันกำลังจะทำบางอย่าง”
เบนจามินรีบวิ่งไปดูที่ช่องด้านขวามือเห็นว่าซอมบี้นักล่ากำลังโจมตีอะไรอยู่
“มันโจมตีล้อสายพาน อย่าให้มันทำได้รีบหยุดมัน” ฮอร์คิงรีบเตือน แต่ก็สายเกินไปแล้ว
ตัวเกราะแข็งแกร่งและหนามากแต่ไม่ใช่กับล้อสายพาน พวกซอมบี้นักล่าฉลาดและเจ้าเล่ห์พวกมันเกราะเข้าไปไม่ได้แต่ไม่ได้หมายความว่าจะต้องทำแบบนั้นเสมอไป
พวกมันต้องการหยุดการเคลื่อนไหวของถังเหล็กนี้
เปรี้ยง!
เสียงล้อสายพานขาดดังราวกับเสียงสายฟ้าฟาดรถถังพวกเขาวิ่งออกไปได้ไม่กี่สิบเมตรก็วิ่งเอียงข้างขูดไปกับถนนเพราะมีล้อสายพานเหลือแค่ข้างเดียว ต่อให้ฝืนขับต่อไปมันก็หมุนเป็นวงกลมอยู่ดี
รถถังพวกนี้มีจุดอ่อนมันไม่ได้ถูกออกแบบให้มาสู้กับซอมบี้หรือสัตว์กลายพันธุ์ที่มีความแข็งแกร่งถึงระดับฝันร้ายตั้งแต่แรกอยู่แล้วอย่างมากกองทัพสร้างมันไว้เพื่อรองรับเทคโนโลยีแก่นพลังงานเท่านั้นกับเกราะที่ป้องกันได้สูงสุดเท่าที่จะสูงได้
ส่วนความสำเร็จที่สุดของรถถังคันนี้ก็คือปืนใหญ่พลังงานกระบอกนี้
ทุกคนตกอยู่ในความเงียบด้านนอกมีซอมบี้นักล่าระดับฝันร้ายสองตัวและที่กำลังตามมาก็คือบอสราชินีซอมบี้ระดับฝันร้าย
คำว่าบอสมันคือเหนือไปอีกของระดับนี้สถานะนี้ไม่ใช่สิ่งที่จะล้อเล่นในที่นี้ไม่มีใครสู้กับดันโต้จากกิลด์ดาบแดงได้ตรงๆ ด้วยซ้ำ แล้วไอ้หมอนั้นก็ยังกลัวบอสตัวนี้
แล้วพวกเขาละ ถ้าออกไปสู้
ไม่อยากจะคิด...
ทุกวินาทีที่ผ่านไปมันหมายถึงชีวิตพวกเขากำลังจะหมดลงเรื่อยๆ
“เราต้องออกไป” ฮอร์คิงกล่าว
“ออกไปตายเหรอ”เลี่ยมตะโกนขึ้นมาอย่างเคร่งเครียด
“ไม่ใช่ เราต้องออกไปอย่างที่ฮอร์คิงบอกอยู่ในนี้เราตายแน่” มาโครเห็นด้วยรีบพูดเข้าข้างฮอร์คิง
“ระยะทางไม่ถึงหนึ่งกิโลเมตรพวกคุณน่าจะฝ่าออกไปได้” ฮอร์คิงกล่าว
“นายมีแผนใช่ไหม” เบนจามินถาม
ฮอร์คิงไม่ได้ตอบกลับ แต่หันไปพูดกับออสก้าแทน
“ภารกิจนายท่านสำคัญที่สุดเอากล่องพวกนี้ไปให้หมด โดยเฉพาะกล่องนั้น” ฮอร์คิงชี้ไปที่กล่องใบที่ใหญ่ที่สุด
ออสก้าไม่พูดอะไรทำตามคำพูดของฮอร์คิงใบทันทีทหารมืดสองนายที่เหลือเดินตามออสก้าไปยกกล่องด้วยแรงของพวกเขายกคนละกล่องสองกล่องได้อย่างไม่มีปัญหา
เลี่ยมและมาโครมองหน้ากันสุดท้ายก็ต้องยอมรับว่าอยู่ในนี้มีแต่จะตายและยิ่งช้ามากเท่าไหร่โอกาสรอดยิ่งน้อยลงเข้าไปด้วย
เดี๋ยวก่อน...เบนจามินเห็นว่าฮอร์คิงไม่ลุกไปไหนก็รีบหันกลับมา
“นายไม่ไปด้วยเหรอ”
“นายควรรีบไปได้แล้ว”ฮอร์คิงกล่าวก่อนจะหมุนปากกระบอกปืนใหญ่กลับไปทางด้านหลังเล็งไปที่บอสราชินีซอมบี้นักล่าที่กำลังใกล้เข้ามาตัวของมันใหญ่และโดดเด่นมากแม้จะอยู่ท่ามกลางฝูงซอมบี้ทหารก็ตาม
“บ้าจริง มันต้องมีทางอื่นบ้าง”
“ไม่มันมีแค่ทางนี้ทางเดียวเท่านั้นต้องมีใครสักคนอยู่ที่นี่เพื่อถ่วงเวลาบอสราชินีซอมบี้นักล่าไว้ไม่อย่างนั้นจะไม่มีใครหนีไปได้สักคนเดียว ภารกิจของนายท่านต้องมาก่อน”
'ฮอร์คิงพูดถูก...' เบนจามินเถียงไปไม่ออก
ลำพังแค่ซอมบี้นักล่าระดับฝันร้ายสองตัวด้านนอกพวกเขาก็รับมือไม่ไหวแล้วถ้าไม่มีใครยื้อบอสไว้ที่นี่ พวกเขาก็ไม่รอดกันหมด
แต่...เบนจามินไม่อยากให้คนที่มีความสามารถแบบฮอร์คิงตายไป
ฮอร์คิงช่วยชีวิตเขาไว้หลายครั้งมากตั้งแต่เรื่องรถที่ชน จนถึงรถถังที่ยิงใส่บอสและพากันหนีมาได้ยังไม่มีเรื่องไหนตอบแทนเลยสักอย่าง
“ขอบคุณ”