เทียนนักรบยอดคุณหมอ ภาคปฐมบท (จบแล้ว)

“ ข้าเป็นหมอจะโกหกคนไข้ได้อย่างไร” เทียนพูดเพื่อให้สบายใจ

“ ได้ข้าจะเชื่อท่าน ข้าต้องทำอย่างไรบ้าง ข้าเคยลองจะเข้าไปในร่างตัวเองแล้วทำไม่ได้ซักที”  เจด้าพูดความจริง ที่แท้นางก็ลองทำแล้วนี่เอง

“ ท่านไม่ต้องกังวลทำใจให้สบาย ข้าจะพาท่านกลับเข้าไปเอง”  เทียนหยิบไข่มุกดูดวิญญานออกมา   แล้วทำการดูดวิญญานของเจด้าเข้ามาในไข่มุก  เสร็จแล้ว

ก็นำมาวางไว้ที่หน้าผากเจด้า ที่นอนอยู่อย่างนิ่งสงบ  แล้วเทียนก็ส่งพลังเข้าไปช่วยให้วิญญานเจด้า เข้าไปในร่างกายของตัวเอง ร่างกายของเจด้าเริ่มมี        การเปลี่ยนแปลง ผิวพรรณเริ่มมีเลือดฝาดขึ้น ใบหน้าจากที่เคยซีดเซียวกับมีสีเลือดเข้ามาหล่อเลี้ยง  และแล้ว เจด้าก็ลืมตาขึ้นมา แล้วค่อยๆ ลุกขึ้นนั่ง โดยมีท่านแม่ทัพประคองพร้อมกับน้ำตาที่ไหลพรากออกมา    

“ ท่านพ่อ ข้าขอโทษที่ทำให้ท่านพ่อต้องเป็นห่วง “  เสียงสะอื้นไห้ของเจด้า

ทำเอาผู้เป็นพ่อยิ่งน้ำตาไหลหนักขึ้นไปอีก จอมโจรเหินฟ้า ยิ้มทั้งน้ำตา พูดอะไรไม่ออก  หันไปสบตากับหมอเทียนแล้วก้มหัวขอบคุณ  เทียนได้แต่ยิ้มรับเท่านั้น  

“ ท่านพี่ ท่านพี่อยู่ที่ไหน “ เจด้ามองหาจอมโจรเหินฟ้า ที่ยืนอยู่ด้านข้างแล้วลูบผมของนางไปด้วย เทียนเห็นดังนั้น ก็เลยให้นางถึอไข่มุกดำเอาไว้

“ ท่านส่งจิตเข้าไปที่ไข่มุกดำ แล้วท่านจะเห็นจอมโจรเหินฟ้าเอง” เทียนอธิบายวิธีใช้ไข่มุกดำ ที่เทียนเรียนรู้มาจากการสัมผัสไข่มุกดำมาหลายครั้ง

“ ท่านทั้งสองร่ำลากันไปก่อน ข้าจะรอด้านนอก ท่านแม่ทัพจาขอบ เราไปข้างนอกกันเถอะ”  เทียนให้เวลาทั้งคู่กล่าวลากัน

“ ต้องขอบคุณท่านหมอเทียนอย่างมาก ที่ได้ช่วยลูกสาวข้าในครั้งนี้ หากท่านหมอเทียนมีเรื่องอะไรจะให้ข้าทำ ถึงบุกน้ำลุยไฟข้าก็ไม่หวั่น”  แม่ทัพรักษาเมืองพูดอย่างหนักแน่น

“ ไม่ต้องหรอก แต่ข้าอยากถามท่าน ทำไมท่านดูจงรักภักดีกับองค์ชายรองมากทีเดียว”  เทียนสงสัย

“ องค์ชายรอง ถึงแม้จะมีพลังต่อสู้น้อยกว่าใคร นั่นอาจเป็นเพราะเขาไม่ใช้วิชาดูดชีวิต และพลังของผู้อื่น  จึงทำให้ข้าชื่นชมเขา  ด้วยความีน้ำใจ เมตตาของเขา จึงทำให้เขาตกอยู่ในภาวะอันตรายอย่างยิ่ง นี่ยังดีที่เขาไม่มีจิตคิดแย่งชิงกับรัชทายาท เขาจึงได้รอดมาถึงทุกวันนี้   ทำให้ข้าต้องคอยสนับสนุนเขา หากเขาได้ครองตำแหน่งองค์จักรพรรดิ บ้านเมืองคงสงบสุข”  แม่ทัพจาคอบเอ่ยตอบเทียนตามความรู้สึกที่มี

“ ถ้าเป็นอย่างที่ท่านว่า เขาก็อ่อนแอเกินไป หากเจอคนอย่างรัชทายาทเขาไม่เพียงรับมือไม่ได้ เขาจะยิ่งทำให้ผู้ใต้ปกครองต้องอยู่ในอันตราย ดินแดนแห่งนี้มีเมตตา น้ำใจอย่างเดียวไม่ได้ ต้องมีอำนาจด้วย ท่านแม่ทัพจาคอบ ท่านต้องระวังตัวเองด้วยอย่าเชื่อใจคนง่ายนัก”  เทียนเอ่ยเตือนเหมือนรู้อะไรบางอย่าง

“ ขอบคุณท่านหมอเทียนที่แนะนำ ข้าคงต้องระวังตัวมากขึ้นจริงๆ” แม่ทัพจาคอบรับคำของเทียนเอาไว้  เจด้าได้เดินถือไข่มุกดำออกมาคืนให้เทียนแล้วก้มคารวะเทียนอีกครั้ง

“ พี่สาวเจด้า ไม่ต้องทำเช่นนี้หรอก ข้าเป็นหมอเรื่องนี้เป็นเรื่องปกติ” เทียนรีบห้าม

“ ข้าฝากเขากับท่านหมอเทียนด้วย ข้าจะรอวันที่ท่านพาเขากลับมา”  เจด้าก้มหัวให้เทียนอีก  เทียนเลยลาทุกคนกลับปราสาทราชันอุดร  เทียนออกจากบ้านท่านแม่ทัพจาคอบได้ไม่กี่ก้าว ก็มีความรู้สึกแปลกเหมือนมีคนตามติดแต่มองไม่เห็น

ใช้จิตตามหาก็ไม่เจอ  

“ มันเอง คนที่จับข้าขังคุกหลวง มันคือคนที่เฝ้าบ่อน้ำศักดิ์สิทธิ์ มันคือปรมาจารย์ลำดับที่ 2 ของราชวงศ์เทพ ท่านหมอเทียนระวังตัวด้วย”  จอมโจรสัมผัสได้เพราะเคยถูกมันจับมาแล้วครั้งหนึ่งนั่นเอง  

“ คนผู้นี้มีพลังฝีมือเหนือกว่าเจ้าขันทีเฒ่าแน่ ขนาดข้าใช้พลังเทพเจ้ายังตามหามันยังไม่เจอ แสดงว่ามันต้องมีของวิเศษไว้สำหรับบังกายแน่ “ เทียนพูดเบาๆ  ในขณะที่เดินไปเรื่อยๆ  เทียนก็หายวับไปอยู่หน้าปราสาทของตนเอง แล้วยืนอยู่หน้าปราสาท แล้วมองไปรอบๆ  เพื่อตรวจสอบหาปรามาจารย์ที่ 2

“มาแล้ว คราวนี้ไม่หลบซ่อน ซะด้วย คงมั่นใจว่าคงจัดการกับข้าได้แน่ๆ” เทียนคิด

“ ท่านหมอเทียนปรามาจารย์ที่ 2  มันมีมิติส่วนตัว หากมันวางกับดักไว้แล้วเราเข้าไปไม่มีวันออกมาได้เลย ข้าเคยโดนมาแล้ว”  จอมโจรเหินฟ้ารีบเตือนโดยด่วน

“ ฮ่า ฮ่า ฮ่า นึกไม่ถึงเจ้าจะเด็กขนาดนี้  สามารถสังหารขันทีเฒ่าได้ คงไม่ธรรมดาจริงๆ”  ชายวัยกลางคน สวมชุดสีขาว ผมขาว มีหนวดเคราสีขาวไปทั้งตัว ค่อยเดินมาหาเทียนอย่างมั่นใจ ในฝีมือตัวเองมาก

“ ท่านก็กล้ามากรู้ว่าข้าสังหารขันทีชั่วนั่นแล้วยังกล้าเดินเข้ามาอย่างไม่กลัวข้าแม้แต่น้อยเช่นกัน” เทียนรีบหยิบคทา วชิระไว้ในมือ เพื่อเตรียมพร้อมหากได้ระยะก็เตรียมยิงใส่ทันที

“ ลองดูซิ ว่าเจ้าจะมีปัญญาจัดการกับข้าได้อย่างไร”  ปรมาจารย์ที่ 2 ยกมือขึ้นฟ้า

เทียนก็ยิงคทา วชิระเข้าใส่ทันที ตูม !  ปรมาจารย์ที่ 2 กระเด็นออกไปไกลทันที

เทียนพุ่งจะเข้าไปซ้ำ แต่มันหายตัวไปแล้ว  

“ ฮ่า ฮ่า ฮ่า  อาวุธเทพเจ้า  มันต้องเป็นของข้า   เจ้าไม่มีทางออกจากมิติของข้าไปได้แล้ว   ฮ่า ฮ่า ฮ่า  “   ปรมาจารย์ที่ 2 หัวเราะด้วยความมั่นใจว่าเทียนไม่มีทางทำอะไรมันได้   ตอนนี้ท้องฟ้ากลายเป็น สีแดงเพลิง เริ่มมีควันลอยฟุ้งไปรอบๆ    

“ แย่แล้วเราตกอยู่มิติของมันแล้ว มันจะสร้างอะไร หรือจะทำอะไรก็ได้ตามใจนึกท่านหมอเทียนระวังตัวด้วย”  จอมโจรเหินฟ้ารีบพูดด้วยความเป็นห่วง

ร่างของขันทีเฒ่าปรากฏขึ้นมา  ร่างของปรมาจารย์ที่ 2 ปรากฏขึ้นอีกร่าง ตอนนี้มีร่างศัตรูของเทียนมี 2 ร่างปรากฏขึ้น เทียนใช้คทา วชิระยิงใส่ทีละร่าง  ตูม ! ตูม !  ร่างทั้งสองหายไป แต่ตอนนี้กลับเพิ่มมาขึ้นมา อีก 4 คน  เทียนยิงเข้าไปอีก

ทั้งสี่ก็หายไปอีก เทียนเริ่มใช้พลังไป กับคทา วชิระ ไปเยอะ หากใช้อีก คาดว่าคงจะหมดพลังก่อนแน่  จึงเก็บคทา วชิระ แล้วหยิบดาบดามัสกัสออกมา  แล้วฟาดดาบเข้าใส่ปรมาจารย์ที่ 2 ตอนนี้มีเพิ่มถึง 8 คนไปแล้ว  ฉัวะ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆร่างทั้งแปดล้วนถูกฟันจนขาดกลางจนหมดสิ้น   แต่ว่ามันกลับเพิ่มมาอีก เป็น 16 คน

มันไม่ใช่ตัวจริงซักตัว มันอยู่ที่ไหนกันแน่นะ  เทียนพยายามใช้จิตหาแต่ไม่สำเร็จ

เลยบอกให้จอมโจรตามหา ให้ที เพราะทั้งสองคนเคยสู้กันมาก่อนน่าจะสัมผัสได้มากกว่า  เทียนเริ่มต่อยด้วยพลัง 4 ธาตุเข้าใส่ทั้ง 16 คนกระเด็นลอยไปอยู่ในพายุทั้งหมด  ในขณะนั้นเองก็มีเงาของเทียนเองก็กลายร่างเป็น ตัวของเทียนเองแล้วกระแทกใส่ข้างหลังของเทียน     “ระวัง”   ตูม !  เทียนโดนพลังกระแทกกระเด็นไปหลายสิบก้าว เสียงจอมโจรเตือนแต่ไม่ทันแล้ว  

“ ไม่ต้องห่วง ตามหาตัวจริงมันให้ได้แล้วมาบอกข้า”  เทียนบอกจอมโจรให้หาตัวจริงมันให้ได้ และถ่มน้ำลายที่กระอักเลือดออกมา  

คราวนี้ร่างเหมือนของเทียนก็ใช้หมัดสี่ธาตุต่อยเข้ามาหาเทียนเช่นกัน ตูม !  ทั้งสองใช้พลังแบบเดียวกัน ต่างก็กระเด็นถอยหลังไปแบบเดียวกัน  

เทียนวิ่งเข้าใส่ไปตรงๆ เพื่อที่จะได้เข้าไปให้ใกล้เจ้าตัวก๊อบปี้ แต่เจ้าตัวก๊อบปี้ก็ไม่กลัวพุ่งเข้าใส่เทียนเช่นกัน เทียนง้างหมัดขวาเข้าใส่ ตัวก๊อบปี้ ก็ง้างหมัดขวาเข้าใส่เทียนเช่นกัน พอได้ระยะหมัด ก็ปล่อยออกไปทันที ตูม !  เทียนโดนต่อยหน้าหงายไป แต่เจ้าตัวก๊อบปี้ หน้าหลุดหายไปกว่าครึ่งหัว เพราะเทียนใสพลังไฟเปลวสีน้ำเงินเข้าไป   ฮึ นึกว่าจะแน่   แต่ว่าตัวก๊อบปี้กับโผล่ขึ้นมาอีก  ครั้งนี้มา 2 คน

แถมมีเปลวไฟขึ้นมาอยู่ที่มือเหมือนเทียนอีกด้วย  โอ้ นี่มันจะบ้าไปกันใหญ่แล้ว

เทียนเริ่มใช้พลังรวมธาตุทั้งหมด จนฝุ่นคลุ้งไปทั่วบริเวณ แล้วพุ่งเข้าใส่ ตัว

ก๊อบปี้ 2 คนนี้ แล้วหายวับไป โผล่อีกที่หนึ่งแล้วใช้ฝ่ามือแทงไปที่ร่างหนึ่งที่ยืนอยู่ในที่มืด   ฉึก  แล้วเทียนก็ดึงหัวใจของปรมาจารย์ ที่ 2 ออกมา  

“ นี่ เจ้ารู้ได้อย่างไร ว่าข้าอยู่ตรงนี้  “  เสียงเริ่มขาดหายไป  พร้อมกับหัวใจที่ถูกเทียนเผากลายเป็นเถ้าถ่าน  

“ มันใช้กำไลมรกตสีแดง พรางตัว มันเป็นของวิเศษ ทำให้ท่านตรวจสอบไม่ได้ แต่กับข้ามันไม่ใช่  สำหรับเจ้านั้นข้าแค่หลับตาก็รู้ว่าเจ้าอยู่ไหน” จอมโจรเหินฟ้าเตะไปที่ร่างของ ปรมาจารย์ที่ 2 แต่เหมือนเตะลม ซะมากกว่า  

เทียนเดินมาหยิบกำไลมรกต มาถือไว้แล้วเก็บเข้าหยกมิติ  แล้วค้นตัวปรมาจารย์ที่ 2 เพื่อหาอะไรบางอย่าง   ถุงมิติ เทียนหยิบ หยกสีแดงออกมาแล้วถ่ายพลังเข้าไปพรึบ  มิติส่วนตัวสีแดงแห่งนี้ก็หายไป

” นี่หรือ มิติสีแดงส่วนตัว อืม ของดีนี่” เทียนเก็บเอาไว้เพื่อใช้ฝึกตนต่อไป

จากนั้นก็เผาร่างปรมาจารย์ที่ 2 จนกลายเป็นผุยผง   มาคัสวิ่งมาหาเทียน

“ เกิดอะไรขึ้นขอรับ “  มาคัสหน้าตาตื่นเพราะหน้าปราสาทเกิดเหตุการณ์ประหลาด มีเสียงดัง ไปทั่ว แต่ไม่เห็นมีอะไรให้เห็นเลย

“ พอดีองค์จักรพรรดิส่งคนมาสังหารอีกแล้ว  แต่เสียดาย ตายซะแล้ว” เทียนบอกมาคัส ที่ยืนอึ้งเมื่อได้ยินแบบนี้

ด้านวังหลวง องค์มหาจักรพรรดิ  ปัง ! ตบโต้ะที่ด้านข้างพังไปอีกตัว “เป็นไปได้อย่างไร  ราชันอุดร  แกต้องตาย แกต้องตาย”  องค์มหาจักรพรรดิ แค้นเทียนเป็นอย่างมาก เพราะตั้งแต่เขาเกิดมาไม่เคยเจอใครที่กล้า ท้าทายอำนาจของเขาขนาดนี้มาก่อน กับแค่ ราชันตัวเล็กๆ คนหนึ่ง กับกล้าสังหารขันทีคนสนิท และ ปรมาจารย์ที่ 2

“ออกมา”  สิ้นคำสั่งจักรพรรดิ ก็มีเงาจากพื้นโผล่ขึ้นมารับคำสั่ง

“ เจ้าไปบอกท่านปรมาจารย์ที่ 1 ว่าท่านปรมาจารย์ที่ 2 ตายแล้ว” เงาดำรับคำสั่งเสร็จก็กลายเป็นเงาหายไปในความมืด

ในหอคัมภีร์กลางบึงน้ำศักดิ์สิทธิ์ มีชายกลางคนแต่งชุดสีดำ หนวดเครายาวสีดำ

นั่งทำสมาธิ อยู่อย่างเงียบสงบ มีเงาสีดำโผล่ขึ้นมา แล้วกระซิบที่ข้างหู พอพูดจบ

ชายชุดดำลืมตาโพลง  

“ มันคือใคร”   เป็นน้ำเสียงที่เปล่งออกมาด้วยความโกรธแค้นสุดสุด        

“ ราชันอุดร ซูเทียน”  เสียงเบา ๆ ปล่อยออกมาแล้วร่างเงาสีดำก็ค่อยๆ หายไปในความมืด  

“ ราชันอุดร แกต้องตาย บึ้ม ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ “ ชายชุดดำระเบิดพลังออกมา ทำให้ผิวน้ำแตกกระจายไปทั่วบึงน้ำศักดิ์สิทธิ์